to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

18:51 | 06.07.2019

Πολιτική

Νάσος Ηλιόπουλος: Για μια κοινωνία που ανταποκρίνεται στα όνειρα και στις ανάγκες μας

"Στο χέρι μας είναι να φτιάξουμε μια κοινωνία που ανταποκρίνεται στα όνειρα και στις ανάγκες μας" λέει στην "Αυγή" της Κυριακής λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες ο Νάσος Ηλιόπουλος.


Υποψήφιος στο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ σε μη εκλόγιμη θέση, αφού ο ίδιος θα συνεχίσει να δίνει τον αγώνα για την Αθήνα στο δημοτικό συμβούλιο. Μας καλεί πριν πάμε να ψηφίσουμε να σκεφτούμε την Ελλάδα του 2023, πώς θα θέλαμε να μοιάζει η χώρα στην οποία θα ζήσουμε.

"Μπορούμε να φανταστούμε τη χώρα μας με ανεργία κάτω από 10%" μας λέει. "Μια χώρα με πραγματικούς κανόνες για όλους και όχι με εξαιρέσεις για τους οικονομικά και πολιτικά ισχυρούς".

"Η Αριστερά του 21ου αιώνα μπορεί να είναι ταυτόχρονα και αποτελεσματική, και ριζοσπαστική στο κοινωνικό της πρόγραμμα", υποστηρίζει, τονίζοντας πως οι νέοι και οι νέες θα είναι πρωταγωνιστές.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ «ΑΥΓΗ» ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΠΥΡΟ ΡΑΠΑΝΑΚΗ

* Λίγες ώρες μέχρι να ανοίξουν οι κάλπες, τι θα λέγατε σε κάποιον που το σκέφτεται εάν θα πάει να ψηφίσει;

Θα του έλεγα να σκεφτεί την Ελλάδα του 2023. Πώς θα ήθελε να μοιάζει η χώρα στην οποία θα ζήσει; Μέσα στα δέκα χρόνια της κρίσης, αυτό που χάσαμε πάνω απ’ όλα είναι η συλλογική μας δυνατότητα να σκεφτόμαστε μακροπρόθεσμα.

Ήταν τόσο έντονη η πίεση του άμεσου, που η οραματική σκέψη είχε υποχωρήσει προς όφελος του εφήμερου. Και ήταν μια λογική εξέλιξη αν θυμηθεί κανείς την αγωνία των ανθρώπων για το αν θα υπάρχει η χώρα “αύριο”. Σήμερα, έχουμε για πρώτη φορά μετά από καιρό τη δυνατότητα να σκεφτούμε και να σχεδιάσουμε με άλλον ορίζοντα.

Και ο λόγος είναι απλός. Μπορούμε πλέον να έχουμε πολιτικές επιλογές που δεν θα υπόκεινται στη δοκιμασία της συνεχούς διαπραγμάτευσης με θεσμούς και τεχνοκράτες. Το ότι σήμερα έχουμε ρυθμισμένο το χρέος για τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια, σε συνδυασμό με ένα οικονομικό απόθεμα της τάξης των 37 δισ. αποτελούν για όλους μας μια ασπίδα δημοκρατίας.

Στο πλαίσιο αυτό σήμερα, λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες, μπορούμε να φανταστούμε τη χώρα μας με ανεργία κάτω από 10%. Με εργαζόμενους που απολαμβάνουν το πλαίσιο ασφάλειας που ορίζουν οι συλλογικές συμβάσεις και η αποτελεσματική λειτουργία της Επιθεώρησης Εργασίας. Σχολεία και νοσοκομεία που έχουν το απαραίτητο δυναμικό για να καλύψουν τις ουσιαστικές κοινωνικές ανάγκες.

Μια χώρα με πραγματικούς κανόνες για όλους και όχι με εξαιρέσεις για τους οικονομικά και πολιτικά ισχυρούς. Μια χώρα όπου οι πολιτικοί άρχοντες δεν απολαμβάνουν το προνόμιο της ατιμωρησίας. Δηλαδή μια χώρα με δικαιοσύνη.

Όλα αυτά δεν είναι αφηρημένες ουτοπικές σκέψεις. Είναι προγραμματικές δυνατότητες που προκύπτουν από τα ρεαλιστικά δεδομένα του σήμερα, τα οποία μας επιτρέπουν να σχεδιάσουμε και να εργαστούμε για μια κοινωνία με αυτοπεποίθηση, αλληλεγγύη και ασφάλεια.

* Η οικονομία κινείται σταθερά σε θετική τροχιά εδώ και μήνες. Ωστόσο, για την καθημερινότητα των πολιτών που δεν είδαν να αλλάζουν δραστικά οι όροι ζωής τους, τι θα σημάνει το αποτέλεσμα της κάλπης;

Επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε ένα παράδειγμα που δείχνει το πώς μπορούμε να συνδυάζουμε την οικονομική αποτελεσματικότητα με την κοινωνική δικαιοσύνη. Το 2015 τα δημόσια νοσοκομεία είχαν έλλειμμα 735 εκατ. Και θυμόμαστε όλοι εκείνες τις περιπτώσεις που οικογένειες ασθενών ήταν υποχρεωμένες να πληρώσουν για αναλώσιμα, για επεμβάσεις και νοσηλεία.

Σήμερα, τα δημόσια νοσοκομεία έχουν πλεόνασμα 260 εκατ. Και όχι μόνο αυτό. Εξασφαλίζουν την καθολική κάλυψη των ανασφάλιστων και έχουν διαγράψει τα χρέη από νοσήλια ανασφάλιστων συμπολιτών μας της προηγούμενης περιόδου ύψους 28 εκατ.

Πίσω από αυτούς τους αριθμούς βρίσκεται η δυνατότητά μας να διασφαλίσουμε υπηρεσίες Υγείας για όλους τους πολίτες της χώρας. Βρίσκεται η συλλογική μας κατάκτηση ότι ακόμα και μέσα στις δύσκολες συνθήκες της κρίσης δείξαμε ότι η ανθρώπινη ζωή είναι πάνω από τους δημοσιονομικούς δείκτες. Και την ίδια στιγμή αποδείξαμε ότι η Αριστερά του 21ου αιώνα μπορεί να είναι ταυτόχρονα και αποτελεσματική, και ριζοσπαστική στο κοινωνικό της πρόγραμμα.

* Πάντως, θα έλεγε κανείς πως περάσαμε μια βουβή προεκλογική περίοδο, παρά το ότι εσείς επιδιώξατε με κάθε τρόπο να αναδείξετε την προγραμματική αντιπαράθεση. Είδαμε οι αποκαλύψεις για το ασφαλιστικό π.χ. να κατακρίνονται από τη Ν.Δ. ως fake news, χωρίς όμως να ακούμε περισσότερα για το πρόγραμμά της.

Η Ν.Δ. δεν μπορεί να αντέξει την προγραμματική αντιπαράθεση. Ας μιλήσουμε συγκεκριμένα. Το πρόγραμμά της για την κοινωνική ασφάλιση φέρνει περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις. Μέσα από την μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για κύρια σύνταξη από το 20% στο 15% δημιουργείται έλλειμμα 2 δισ. τον χρόνο. Άρα, μια τέτοια επιλογή οδηγεί σε μειώσεις στις κύριες συντάξεις.

Ταυτόχρονα, μέσα από τη στροφή των νέων ασφαλισμένων στην ιδιωτική επικουρική ασφάλιση θα χαθούν πολύτιμοι πόροι για την πληρωμή των 1,2 εκατομμυρίων επικουρικών συντάξεων που παρέχονται σήμερα. Κάτι που με τη σειρά του θα οδηγήσει σε νέες μειώσεις και στις επικουρικές συντάξεις. Τέλος η Ν.Δ. ποτέ δεν εμφάνισε την πρότασή της για τον τρόπο υπολογισμού των ασφαλιστικών εισφορών για τους ελεύθερους επαγγελματίες. Μιλάνε για "μεσαία τάξη" και αδυνατούν να απαντήσουν το παραπάνω συγκεκριμένο ερώτημα.

Εδώ λοιπόν δεν υπάρχουν fake news. Υπάρχει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα συνοδευόμενο με μια σειρά από κρίσιμες σιωπές. Αντιθέτως, από τη μεριά του ΣΥΡΙΖΑ δείξαμε ότι μπορούμε να κερδίσουμε το στοίχημα της κοινωνικής ασφάλισης. Σήμερα έχουμε έναν βιώσιμο και πλεονασματικό φορέα. Για πρώτη φορά από την έναρξη της κρίσης γίνονται θετικά βήματα για το κλείσιμο πληγών, όπως οι αυξήσεις σε 620.000 συνταξιούχους και η χορήγηση ενός σημαντικού μέρους της 13ης σύνταξης.

Η συντριπτική πλειονότητα των ελεύθερων επαγγελματιών πληρώνει λιγότερες εισφορές και η βιωσιμότητα του συστήματος έχει κερδηθεί πάνω στη μείωση της ανεργίας και την καταπολέμηση της αδήλωτης και υποδηλωμένης εργασίας. Έχει γίνει δηλαδή το αποφασιστικό βήμα για ένα σύστημα που παρέχει ουσιαστική ασφάλεια στους πολίτες.

* Αυτοδυναμία της Ν.Δ. ή εκλογές τον Δεκαπενταύγουστο είναι το δίλημμα που έχει θέσει ο Κ. Μητσοτάκης. Πώς το σχολιάζετε;

Τόσο το συγκεκριμένο δίλημμα όσο και η προσπάθεια του κ. Μητσοτάκη να αποφύγει την αντιπαράθεση μεταξύ των πολιτικών αρχηγών αναδεικνύουν πόσο εύθραυστη είναι η κληρονομιά του αποτελέσματος των ευρωεκλογών. Η Ν.Δ. δεν έχει αυτοπεποίθηση.

Αυτό είναι ορατό στο ότι αποφεύγει την προγραμματική αντιπαράθεση. Την ίδια στιγμή, η επίκληση από τον κ. Μητσοτάκη μιας δεύτερης εκλογικής αναμέτρησης στην περίπτωση που δεν τον ικανοποιεί το αποτέλεσμα της 7ης Ιουλίου αναδεικνύει και μια βαθιά αυταρχική και ιδιοκτησιακή αντίληψη. Ο κ. Μητσοτάκης συμπεριφέρεται ως "νόμιμος ιδιοκτήτης" που απειλεί τους πολίτες επειδή δεν σεβάστηκαν τους τίτλους ιδιοκτησίας του.

Το δίλημμα των εκλογών δεν είναι αυτό όμως. Η πραγματική επιλογή που έχουμε μπροστά μας είναι αν θα επιλέξουμε ανάμεσα σε ένα σχέδιο που οικοδομεί την ασφάλεια και την αλληλεγγύη μιας κοινωνίας για όλους ή την ανασφάλεια των πολιτικών λιτότητας για την κοινωνία και της ασυδοσίας των ισχυρών.

* Είστε ένα στέλεχος της νέας γενιάς που ναι μεν έδωσε αγώνες και την ψήφο της το 2014, το 2015 και στο δημοψήφισμα, ωστόσο στις ευρωεκλογές σε μεγάλο βαθμό απείχε, πήγε σε μικρότερα κόμματα αλλά και στην κάλπη της Ν.Δ. Τι έχουν η Αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Προοδευτική Συμμαχία να πουν στους νέους και στις νέες για την κάλπη αλλά και για την επόμενη ημέρα;

Η συγκεκριμένη ερώτηση συμπυκνώνει την κύρια πρόκληση που έχουμε να αντιμετωπίσουμε τα επόμενα χρόνια. Νομίζω το κλειδί της απάντησης βρίσκεται στο όραμα που διαπερνά την προσπάθειά μας: θέλουμε απλά την επιστροφή σε μια κανονικότητα της χώρας πριν την οικονομική κρίση ή τη μετάβαση σε μια νέα κανονικότητα, που θα εμπεριέχει ριζικές τομές και θα συνοδεύεται από την ανάδυση ενός νέου κοινωνικού και οικονομικού υποδείγματος;

Νομίζω ότι είναι λογικό ένας νέος άνθρωπος να μην συγκινείται από τη ρητορική της επιστροφής σε μια "κανονικότητα" από την οποία και τότε περίσσευε. Μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για μια γενιά που δεν την κάλυπταν τα εργατικά συνδικάτα, που η καθημερινότητά της ήταν συνυφασμένη με την επισφάλεια. Ακριβώς γι’ αυτό το δικό μας όραμα μιλάει όχι μόνο για το δικαίωμα στην εργασία αλλά και για εργασία με δικαιώματα για όλους και όλες, με ιδιαίτερη έγνοια για τους αόρατους και τις αόρατες της μισθωτής εργασίας. Ακριβώς γι’ αυτό το δικό μας όραμα μιλάει για μια κοινωνία ανοιχτή, χωρίς αποκλεισμούς. Ξέρουμε πολύ καλά πόσο μεγάλη σημασία μπορεί να έχει ένα θετικό παράδειγμα. Ένας νέος άνθρωπος σήμερα μπορεί να είναι περήφανος γιατί στη χώρα μας δεν υπάρχουν πια αόρατα παιδιά. Δεν θα κάνουμε την χάρη σε ακροδεξιές τηλεπερσόνες που υποτιμητικά έλεγαν ότι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν είναι Έλληνας να ορίζουν αυτοί τα όρια της Πολιτείας μας.

Το δικό μας όραμα μιλάει για τις μεγάλες αλλαγές που χρειάζονται στην πολιτιστική πολιτική και που έχουν ήδη αρχίσει να υλοποιούνται. Υπηρετώντας μια αντίληψη για τον πολιτισμό ως ενός καθολικά προσβάσιμου αγαθού, που δίνει ομορφιά και νόημα στη ζωή μας. Να μιλήσουμε για ένα μοντέλο ανάπτυξης που θα στηρίζεται στη γνώση, την καινοτομία και την προστασία των φυσικών πόρων.

Για πρώτη φορά έχουμε καταφέρει να δαπανάμε πάνω από 1% του ΑΕΠ για έρευνα. Χιλιάδες ερευνητές μπορούν να μείνουν ή να επιστρέψουν εδώ και να προσφέρουν ουσιαστικές υπηρεσίες στην κοινωνία, όπως η γονιδιακή θεραπεία του καρκίνου. Να μην ακολουθήσουμε δηλαδή τον δρόμο της ανάπτυξης στη βάση της φθηνής εργασίας και της κατασπατάλησης των φυσικών πόρων.

Με μια φράση, στο χέρι μας είναι να φτιάξουμε μια κοινωνία που ανταποκρίνεται στα όνειρα και στις ανάγκες μας. Και εκεί οι νέοι και οι νέες δεν θα είναι απλά σύμμαχοι στην προσπάθειά μας. Θα είναι πρωταγωνιστές.

2022 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)