to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

12:03 | 28.08.2016

Κοινωνία

Μυστικά και ψέματα στην Αίγινα

Προσπαθώντας με τη σειρά της και η «Εφ.Συν.» να σκιαγραφήσει όχι τόσο τις γνωστές πλέον συνθήκες του δυστυχήματος, αλλά κυρίως το ότι ακολούθησε μετά, αναζήτησε στην Αίγινα πρόσωπα που έζησαν από κοντά την τραγωδία.


Στον απόηχο της θαλάσσιας τραγωδίας στην Αίγινα κι ενώ η υπόθεση έχει πλέον πάρει τον αργό, δυστυχώς, δρόμο της Δικαιοσύνης, οι συγγενείς των θυμάτων, οι τραυματίες και οι πολίτες βομβαρδίζονται ακόμα με «όλη την αλήθεια», με «νέες αποκαλύψεις», με «όσα κρύβουν οι Αρχές» κ.λπ.

Από κοντά και οι πάσης φύσεως μονταζιέρες που αφού προσπάθησαν με δόλο και ανεπιτυχώς να τοποθετήσουν ακόμα και υπουργούς της κυβέρνησης στο φονικό ταχύπλοο, έστρεψαν αμέσως μετά τα βέλη τους στις ευθύνες λιμενικών και κατ’ επέκταση στο υπουργείο Ναυτιλίας.

Τέλος, το κόμμα της Ν.Δ. με 33 βουλευτές, ανάμεσα στους οποίους όμως δεν βρίσκεται ο «τοπικός» βουλευτής Κώστας Κατσαφάδος, «πέφτοντας από τα σύννεφα», ζητούν απαντήσεις για την καθυστέρηση σύλληψης και για την ανανέωση του διπλώματος, το 2014, του προφυλακισμένου Θρ. Λυκουρέζου.

Κι όλα αυτά σε βάρος των ανθρώπων που πενθούν ή παραμένουν σοκαρισμένοι έχοντας πλησιάσει στα καλά καθούμενα τόσο κοντά στον θάνατο.

Οσο όμως αναζητάει κανείς πραγματικά στοιχεία για το πώς εξελίχτηκαν τα γεγονότα μετά το άγριο αυτό δυστύχημα, ανακαλύπτει μία ακλόνητη αλήθεια:

Την ίδια ώρα που στηνόταν η επιχείρηση διάσωσης των ναυαγών του δυστυχήματος, στηνόταν ταυτόχρονα από φίλους και κολλητούς ένας παράλληλος μηχανισμός φυγάδευσης των επιβατών του φονικού ταχύπλοου.

Και μια δεύτερη αλήθεια που είναι ότι στο όνομα της τουριστικής κίνησης, οι τοπικές αρχές συχνά κάνουν τα στραβά μάτια:

Οχι μόνο στην Αίγινα, αλλά σε όλη την Ελλάδα, όπου κάθε χρόνο θαλάσσια και οδικά βαριά δυστυχήματα οφείλονται σε δεκάδες παραλείψεις.

Προσπαθώντας με τη σειρά της και η «Εφ.Συν.» να σκιαγραφήσει όχι τόσο τις γνωστές πλέον συνθήκες του δυστυχήματος, αλλά κυρίως το ότι ακολούθησε μετά, αναζήτησε στην Αίγινα πρόσωπα που έζησαν από κοντά την τραγωδία.

Δεν ξέρω… δεν είδα!

Το λιμανάκι της Πέρδικας όπου διακρίνεται η μικρή απόσταση από το νησάκι Μονή, στα δεξιάΤο λιμανάκι της Πέρδικας όπου διακρίνεται η μικρή απόσταση από το νησάκι Μονή, στα δεξιά | 

Είναι γνωστό πως η Αίγινα είναι ένα νησί που ακουμπάει γερά στη δεξιά πλευρά του δημοκρατικού τόξου.

Οι όποιοι αριστεροί ζουν, εργάζονται ή παραθερίζουν μόνιμα στην Αίγινα είναι γνωστοί.

Παράδειγμα, η εκπροσώπηση στον δήμο όπου οι δημοτικοί σύμβουλοι της συμπολίτευσης και των περισσότερων παρατάξεων της αντιπολίτευσης ανήκουν κατά κύριο λόγο στη Ν.Δ.

Το ίδιο συμβαίνει και με τους επικεφαλής των τοπικών δημόσιων αρχών.

Στον δήμαρχο της Αίγινας είχαμε την ευκαιρία να υποβάλουμε μία ερώτηση λίγο πριν από την έναρξη της ανοιχτής απολογιστικής συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου την περασμένη Τετάρτη.

● Ερ.: Κύριε δήμαρχε, για ποιον λόγο δεν σπεύσατε, μετά την επίσημη ενημέρωση από το Λιμενικό για το ποιοι ήταν οι επιβάτες στο ταχύπλοο, να κάνετε κάποια δήλωση ώστε να δοθεί τέλος στις σκόπιμες ανακρίβειες;

◼ Δ. Μούρτζης: Εγώ δεν γνωρίζω ποιοι ήταν πάνω στο σκάφος, η Δικαιοσύνη θα τα βρει αυτά.

● Ερ.: Δηλαδή δεν έχετε εμπιστοσύνη στα στοιχεία που παρουσίασε το Λιμενικό;

◼ Δ. Μούρτζης: Δεν γνωρίζω, δεν μπορώ να πω τίποτα, ό,τι λέω μετά διαστρεβλώνεται. Εγώ δεν πιστεύω ότι κανένας στην Αίγινα γνωρίζει ποιος ήταν εκεί πάνω, δεν ξέρω.

Ο δήμαρχος δεν ήθελε να πει το παραμικρό για το θέμα.

Αυτή η παράξενη σιωπή για το δυστύχημα σχεδόν κυριάρχησε και στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, πλην ελάχιστων τοποθετήσεων που έκαναν αναφορές στα μέτρα που από εδώ και πέρα πρέπει να ληφθούν για τις θαλάσσιες και οδικές συγκοινωνίες και για την καλύτερη οργάνωση στην αντιμετώπιση οποιασδήποτε παρόμοιας τραγωδίας.

Μίλησαν γι’ αυτά ο εκπρόσωπος της παράταξης που στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, Α. Ντελής, και ο δημοτικός σύμβουλος της μείζονος αντιπολίτευσης, χειρουργός Σ. Δούκας.

Στην αρχή έγινε ενός λεπτού σιγή για τα θύματα με πρόταση του δημάρχου.

Η ιστορία και οι παρέες

Το προηγούμενο βράδυ συνομιλήσαμε σε ένα καφέ με μια παρέα ντόπιων που ακούσαμε να συζητάει για το επίμαχο θέμα.

Γέλασαν όταν τους ρωτήσαμε την άποψή τους για το αν πράγματι υπήρχαν κι άλλοι, ακόμα και υπουργοί στο ταχύπλοο.

Γέλασαν διότι γνωρίζουν καλά, χρόνια τώρα, την αποστροφή του Αλέκου Φλαμπουράρη για τα σκάφη.

«Αυτός ζαλίζεται και για να μπει στο πλοίο Αίγινα-Πειραιά πρέπει να έχει μπουνάτσα»έλεγαν ο Σ. και ο Μ.

Μάθαμε ακόμα ότι ο Γ. Σταθάκης δεν έρχεται σχεδόν ποτέ στο σπίτι της μητέρας του στην Αίγινα και φυσικά ότι ο Θ. Δρίτσας και η σύντροφός του δεν βρίσκονταν στο νησί όταν έγινε το δυστύχημα, γεγονός που φάνηκε να μην είχε πληροφορηθεί ο Αλ. Κούγιας στις φιλικές προς την Τ. Χριστοδουλοπούλου δηλώσεις του σε κανάλι.

Η παρέα γνώριζε με ονοματεπώνυμα το ποιοι κινητοποιήθηκαν για να διασώσουν και να φυγαδεύσουν τον χειριστή και τους συνεπιβάτες του από το σημείο.

Μας είπαν ακόμα ότι λίγο καιρό πριν, ο ίδιος πήγε να φύγει με το Duende χωρίς να σηκώσει την άγκυρα και τα πήρε όλα παραμάζωμα:

«Δεν μπορούσε να περπατήσει και οδηγούσε ένα ταχύπλοο με μηχανές 500 hp».

Ασέβεια στη μνήμη των νεκρών οι θεωρίες συνωμοσίας

Την ίδια ώρα που στηνόταν η επιχείρηση διάσωσης των ναυαγών του δυστυχήματος, στηνόταν ταυτόχρονα από φίλους και κολλητούς ένας παράλληλος μηχανισμός φυγάδευσης των επιβατών του φονικού ταχύπλοου, αλλά και φυγάδευσης της αλήθειας

Πέρδικα-Μονή και το μοιραίο θαλάσσιο πέρασμαΠέρδικα-Μονή και το μοιραίο θαλάσσιο πέρασμα | 

Συναντήσαμε την επομένη τον Γιώργο Πιτυρόπουλο από την παραλιακή ταβέρνα «Μάνιτας», μια και μάθαμε ότι στον μόλο του μικρού κόλπου εκεί ένα φουσκωτό έφερε τον Θρ. Λυκουρέζο λίγη ώρα μετά το δυστύχημα.

Καθόμασταν εδώ στο μαγαζί όταν τηλεφωνικά μας ενημέρωσε η κόρη πελατών μας ότι κάτι συνέβη στην Πέρδικα. Στο μεταξύ περνάγανε τα ασθενοφόρα. Λίγα λεπτά μετά ερχόταν εδώ στον μόλο ένα κότερο (σ.σ. το «Duende ΙΙ») σιγά σιγά, σταμάτησε και έβγαλε με το φουσκωτό έναν άνθρωπο που ήταν σε κατάσταση σοκ.

Αμέσως μετά ήρθε ένα smart και δύο μηχανάκια και οι γυναίκες προσπάθησαν να τον συνεφέρουν ώστε να σταθεί στα πόδια του. Τον βάλανε στο αυτοκινητάκι και φύγανε. Εγώ τον γνώρισα, αλλά δεν ήξερα ακόμα ότι αυτός είχε σχέση με το περιστατικό. Το κότερο που τον έφερε ανήκει σε μια φίλη του από το εξωτερικό. Μάλιστα γνωρίζω ότι οι δυο τους βοηθάνε κόσμο στην Αίγινα με κάποια ΜΚΟ που διαθέτουν.

Μετά μάθαμε όλα τα καθέκαστα. Τους συνεπιβάτες του ταχύπλοου τους μετέφεραν κάπου στην Αίγινα. Ισως θέλανε στην αρχή και πριν γίνει γνωστό ότι υπάρχουν θύματα να τον απομακρύνουν για να μη φανεί ότι αυτός οδηγούσε. Δεν ξέρω. Πάντως είχε δημιουργήσει κι άλλα προβλήματα στο παρελθόν και η κόρη του φώναζε να μη χειρίζεται το σκάφος γιατί δεν στεκόταν στα πόδια του. Δεν άκουγε κανέναν, αγύριστο κεφάλι.

Το Λιμενικό δεν μπορούσε να μην του ανανεώσει όμως την άδεια εφόσον ανανεώθηκε το δίπλωμα οδήγησης. Πας με το δίπλωμα στο λιμεναρχείο και σου ανανεώνουν και την άδεια ταχύπλοου. Οπωσδήποτε είχε ζημιά το σκάφος του, ήταν πλέον ακυβέρνητο. Το κότερο της φίλης του ήταν κοντά και τους ειδοποίησαν να πάνε να τους πάρουν. Φυσικά το ότι έφυγαν και δεν έμειναν να συνδράμουν στην περισυλλογή των θυμάτων είναι αχαρακτήριστο, αλλά ο Λυκουρέζος ήταν όντως σε άθλια κατάσταση.

Ρωτήσαμε τον συνομιλητή μας αν ισχύει αυτό που ακούγεται στα καφενεία ότι συνέδραμαν τον Λυκουρέζο και τους συνεπιβάτες του τοπικοί παράγοντες της Ν.Δ.

«Αυτά είναι σαχλαμάρες. Αυτός συχνάζει συνεχώς στον Ναυτικό Ομιλο της Αίγινας (ΝΟΑ) κι έχει φιλίες με τον πρόεδρο, που ανήκει στη Ν.Δ. και είναι μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου και απλά έχει καπετάνιο στο “Duende ΙΙ” τον Νεκτάριο Λ., που είναι κι αυτός παράγοντας της Ν.Δ.».

Σημειώνουμε εδώ ότι πράγματι το κότερο «Duende ΙΙ» έχει προνομιακή θέση στο λιμάνι δίπλα στον όμιλο.

«Το ζήτημα δεν έχει να κάνει με πολιτική και η Αίγινα επιμένει πάντα το τόσο να το κάνει ΤΟΣΟ! Γεγονός είναι ότι κάποιοι άνθρωποι τον βοήθησαν, ίσως για να μην πάει φυλακή, αλλά φυσικά όταν είδαν ότι υπάρχουν θύματα, όλα αυτά τελείωσαν. Τα περί πολιτικής είναι γελοιότητες, όπως ότι τάχα ήταν στο σκάφος υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ».

Αδύνατη η αστυνόμευση

Ζητήσαμε από τον συνομιλητή μας τον δικό του καταλογισμό ευθυνών ώστε ίσως στο μέλλον να αποτρέπονται παρόμοια δυστυχήματα.

«Αυτό είναι θέμα πλέον του κράτους και των νόμων που πάντα στην Ελλάδα έχουν “αστερίσκο”. Η αστυνόμευση πώς θα πιάσει κάποιον αν έχει νόμιμα χαρτιά; Ο άνθρωπος αυτός δεν μπορούσε να σταθεί όρθιος για να πλανάρει το σκάφος του, έτρεχε και προφανώς δεν είδε καν τη λάντζα, έστω κι αν είχε τυπικά προτεραιότητα».

Από τον συνομιλητή μας και κάποιους θαμώνες της ταβέρνας που βρέθηκαν την ώρα εκείνη εκεί, πήραμε αρκετές πληροφορίες και για τα κακώς κείμενα του λιμανιού της Αίγινας.

«Οι θέσεις στο λιμάνι είναι κάτι σαν τις ξαπλώστρες στη Μύκονο κι από την άλλη οι λουόμενοι είναι απολύτως απροστάτευτοι. Ο δήμος είναι υπεύθυνος για όλη αυτήν την κατάσταση κι αυτό να το γράψεις! Οι καταγγελίες πετάγονται στα σκουπίδια και κυριαρχεί τελικά η κάθε είδους σκοτεινή συναλλαγή», ήταν ο επίλογος αυτής της συνομιλίας.

 Σωκράτης Δούκας

Ο επόμενος συνομιλητής μας είναι ο χειρουργός και δημοτικός σύμβουλος,Σωκράτης Δούκας, με πλούσια εμπειρία στη διαχείριση κρίσεων και στην επείγουσα ιατρική.

Πρώην διασώστης του ΕΚΑΒ στο έδαφος αλλά και στον αέρα.

Ο ίδιος συνόψισε την όλη εξέλιξη της υπόθεσης του δυστυχήματος:

«Τελικά δούλεψε μια συλλογικότητα αλλά το σύστημα δεν δούλεψε διότι πολύ απλά δεν υπήρχε σύστημα».

Και συνέχισε:

Θα έπρεπε να υπάρχει διαθέσιμο σκάφος του Λιμενικού και να πάει αμέσως, πράγμα που δεν έγινε, θα μπορούσαν να είχαν ειδοποιήσει αμέσως οι επιβάτες του ταχύπλοου το Λιμενικό, πράγμα που επίσης δεν έγινε και που αποτελεί τώρα στοιχείο της δικογραφίας.

Τελικά όλα αυτά στο συγκεκριμένο περιστατικό ίσως δεν επέφεραν μοιραία αποτελέσματα, μια και οι άνθρωποι πνίγηκαν αμέσως, ενώ οι τραυματίες διασώθηκαν.

Σε παρόμοια ατυχήματα ο πρώτος κρίσιμος παράγοντας είναι η αποτροπή κι εδώ δυστυχώς είμαστε πολύ πίσω.

Λείπουν οι συνεχείς έλεγχοι ταχύτητας σε θάλασσα και δρόμους, ο σεβασμός στις αποστάσεις ταχύπλοων και τζετ σκι από τις ακτές, η τοποθέτηση σημαδούρων στις παραλίες, η ύπαρξη μιας ειδικής ομάδας διαχείρισης και συντονισμού παρόμοιων κρίσεων κ.λπ.

Για το τελευταίο ειδικά, είναι πρόταση που την έχω υποβάλει ξανά και ξανά τα τελευταία χρόνια, μια και είμαι και μέλος του δημοτικού συμβουλίου (παράταξη πρώην δημάρχου Κουκούλη).

Την ημέρα εκείνη, στη μία παρά δέκα, μου τηλεφωνούν από το Νοσοκομείο της Αίγινας πως ενημερώθηκαν από το λιμεναρχείο ότι στο λιμάνι της Πέρδικας υπάρχει ένας τραυματίας και μου ζήτησαν να πάω κι εγώ εκτός από το ασθενοφόρο, λόγω της ειδικότητάς μου, διότι ο άνθρωπος ήταν πολυτραυματίας.

Ξεκινάω με τη μηχανή και πίσω μου το ασθενοφόρο. Στην είσοδο της Πέρδικας το αστυνομικό περιπολικό είχε ήδη κλείσει τον δρόμο.

Στο λιμάνι βλέπω και τους λιμενικούς, αλλά και το αλαλούμ ενός χαμού, χωρίς ακόμα να ξέρω τι έχει συμβεί. Το παιδάκι ήταν σε προσπάθεια ανάνηψης από συναδέλφους, όμως ήταν πολύ αργά.

Οι βάρκες και οι λάντζες άρχισαν να βγάζουν τραυματίες.

Πήγα στην κοπέλα, έκανα περίδεση στο πόδι και μόλις τη σταθεροποίησα κάπως, πήγα να δω τους υπόλοιπους ώστε να κάνω την επιβαλλομένη στην περίπτωση αυτή διαλογή (τριάζ), να ξεχωρίσω δηλαδή νεκρούς, βαριά τραυματίες και ελαφρά τραυματίες, ώστε να δοθεί η αρμόζουσα προτεραιότητα.

Επρεπε να επιλέξω ποιοι θα ανέβαιναν στα τρία ασθενοφόρα για να πάνε όλοι στο ίδιο υγειονομικό κέντρο.

Ξαφνικά δηλαδή εγώ, ένας ιδιώτης γιατρός από το πουθενά, έπρεπε να φροντίσω τραυματίες, να κάνω διαλογή και να συντονίσω όλες τις επόμενες ενέργειες, τυχαία, επειδή κάποιος σκέφτηκε να με ειδοποιήσει να πάω.

Δεν είχα στην ουσία καμιά δικαιοδοσία και αναγκάστηκα να καταρρίψω όλα τα πρωτόκολλα για να γίνει το καλύτερο.

Αν όμως -ο μη γένοιτο- κάτι πήγαινε στραβά και κάποιος έχανε τη ζωή του στη διαδικασία αυτή, όλοι θα θεωρούσαν μετά εμένα ως υπεύθυνο.

Στην Πέρδικα βρέθηκε η διευθύντρια του κέντρου υγείας, ένας νοσοκομειακός γιατρός, μια ειδικευόμενη κι εγώ. Στο κέντρο υγείας συνέχισα να κάνω τον συντονιστή και λόγω της προηγούμενης δουλειάς μου επικοινώνησα και ζήτησα ελικόπτερο.

Η Αίγινα δυστυχώς δεν έχει φροντίσει να διαθέτει πιστοποιημένο ελικοδρόμιο και η διαδικασία θα απαιτούσε πολύ χρόνο οπότε προτιμήθηκε η μεταφορά των τραυματιών με το ιπτάμενο δελφίνι.

Πήρα πάλι επάνω μου την ευθύνη να συνοδεύσω τους τραυματίες. Από τον Πειραιά και μετά όλα ακολούθησαν τον δρόμο που έπρεπε.

Ο κ. Δούκας μάς εξήγησε με απλό τρόπο πόσο πιο αποτελεσματικά θα ήταν όλα αν υπήρχε ένας ειδικός συντονιστής όλων των φορέων.

«Ενα απλό παράδειγμα: ενώ τα ασθενοφόρα έφευγαν από την Πέρδικα, κανείς δεν είχε φροντίσει να διατάξει τους αστυνομικούς να ανοίξουν τον δρόμο, με αποτέλεσμα να μπλοκαριστούν στον Μαραθώνα από την κίνηση».

Τόνισε ότι τώρα προέχει επιτέλους η λήψη απόφασης του δήμου να πιστοποιήσει το ελικοδρόμιο με τις κατάλληλες κατασκευές, να δημιουργήσει την επιτροπή διαχείρισης κρίσεων και ένα τοπικό κλιμάκιο του ΕΚΑΒ, μια και η Αίγινα το καλοκαίρι έχει πάνω από 30.000 κόσμο και 17.000 μόνιμους κατοίκους.

Πάντα ένα μεγάλο ατύχημα είναι πιθανό.

Κοντά στη Μονή

Το DUENDE II που παρέλαβε τους επιβάτες του ταχύπλοου, αραγμένο στη συνηθισμένη του θέση στο λιμάνι της ΑίγιναςΤο DUENDE II που παρέλαβε τους επιβάτες του ταχύπλοου, αραγμένο στη συνηθισμένη του θέση στο λιμάνι της Αίγινας | 

Ο τρίτος και τελευταίος συνομιλητής μας θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία του αφήνοντας φυσικά τα στοιχεία του στη διάθεση της εφημερίδας:

Το ατύχημα έγινε πολύ κοντά στη Μονή κι όχι στη μέση του διαύλου από όπου οφείλουν να περνούν όλα τα σκάφη.

Οι λάντζες για λόγους ασφαλείας πηγαίνουν κοντά στη Μονή, φτάνουν στην άκρη και πάνε παράλληλα μέχρι να μπούνε στο λιμανάκι της Μονής.

Το ίδιο είχε κάνει και ο μακαρίτης και είχε φτάσει στα περίπου 40 μέτρα από τον βράχο της Μονής.

Ο άλλος που ερχόταν από το λιμάνι της Αίγινας με το ταχύπλοο και τουλάχιστον 30 μίλια ταχύτητα έπρεπε να περάσει όπως όλοι στη μέση του διαύλου.

Τα 21 μίλια τα λένε γιατί στα 21 μίλια το σκάφος πλανάρει και ευθυγραμμίζεται (παύει να είναι ανασηκωμένη η πλώρη). Ομως με 21 μίλια ταχύτητα και με αρκετό κύμα πίσω του δεν θα μπορούσε να πλανάρει.

Είναι βέβαιο ότι ο χειριστής δεν είδε καν τη λάντζα, είτε λόγω αφηρημάδας είτε λόγω των μεγάλων προβλημάτων υγείας που έχει.

Αυτοί οι ίδιοι που πήγαν να τον διασώσουν προηγουμένως τον βοήθησαν να ανέβει πάνω στο ταχύπλοο.

Προφανώς ο Λυκουρέζος αντιλήφθηκε το τι έγινε, είδε ανθρώπους στη θάλασσα, αλλά ίσως να μην κατάλαβε ότι υπήρχαν νεκροί.

Δέχομαι ότι ήταν σε κατάσταση σοκ, αλλά αυτό δεν τον απέτρεψε από το να ζητήσει βοήθεια από εκείνον που τον βοηθούσε να ανεβαίνει στο σκάφος.

Ο Γιάννης ήρθε εδώ με το μηχανάκι του και έπιασε τον Νεκτάριο τον διασώστη που έχει και ρυμουλκό, πήραν μια πλαστική βάρκα και πήγαν στο σκάφος του Λυκουρέζου.

Δεν ήταν αυτοί που ειδοποίησαν όμως το λιμεναρχείο. Αλλοι το ειδοποίησαν. Η βάρκα πέρασε προφανώς δίπλα από τους διάσπαρτους ανθρώπους στη θάλασσα.

Οπως άλλωστε ήδη γράφτηκε («Εθνος», 24/8) τους ζητήθηκε να παραμείνουν εκεί και να διασφαλίσουν τον έναν νεκρό, αλλά τελικά έφυγαν.

Ρυμούλκησαν σε μια άκρη το “Duende” κι έβαλαν άγκυρα για να το ασφαλίσουν. Τώρα πια το έχουν μεταφέρει στη μάντρα σκαφών που διαθέτουν.

Το μεγάλο σκάφος «Duende ΙΙ» βρισκόταν όπως γνωρίζω στη Μετόπη (βραχονησίδα απέναντι από το λιμάνι της Αίγινας).

Το σκάφος αυτό ανήκει σε μια Ελβετίδα, παιδική φίλη του Λυκουρέζου, που παντρεύτηκε έναν Γερμανό και έζησε στην Αργεντινή όπου έκανε μεγάλη περιουσία.

Γύρισαν στην Ελλάδα και η γυναίκα αγόρασε τα δύο σκάφη για να κάνουν κρουαζιέρες.

Το μικρότερο το έγραψε στον Λυκουρέζο αλλά εκείνος, προφανώς για λόγους φορολογικούς, το μεταβίβασε σε έναν Βρετανό φίλο του που κλήθηκε κι αυτός να καταθέσει στο λιμεναρχείο.

Με το που ήρθε εδώ η πλούσια φίλη του Λυκουρέζου πέσαν από δίπλα τους οι γνωστοί παράγοντες της Αίγινας και τους πλαισίωσαν. Στην παρέα τους συχνάζει και ο τοπικός βουλευτής της Ν.Δ.

Αλλωστε καπετάνιος “ανεπίσημος” του σκάφους της είναι πρώην ναυτικός, νεοδημοκράτης και μέλος του δημοτικού συμβουλίου.

Αυτός κατέβασε το φουσκωτό για να μεταφέρει τον Λυκουρέζο μετά το δυστύχημα.

Ο Θρ. Λυκουρέζος έκανε πίσω προφανώς όταν είδε τις πραγματικές συνθήκες του περιστατικού.

Η δήθεν εμπλοκή υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ νομίζω πως είναι ό,τι πιο βρόμικο έχει κατασκευαστεί εδώ από συγκεκριμένους παράγοντες της Ν.Δ..

Η «ομερτά»

Ο μόλος στην ταβέρνα ο «Μάνιτας» που κατέβασαν τον Θ. ΛυκουρέζοΟ μόλος στην ταβέρνα ο «Μάνιτας» που κατέβασαν τον Θ. Λυκουρέζο | 

Οπως είναι ήδη γνωστό, αντί για τον Αλ. Λυκουρέζο ανέλαβε την υπεράσπιση του Θρ. Λυκουρέζου ο ποινικολόγος Γ. Ηρειώτης (ο γνωστός από τις δίκες της Χρυσής Αυγής συνήγορος του Νίκου Μιχαλολιάκου και στην υπόθεση του «Noor One», συνήγορος του Αιμ. Κοτσώνη), ενώ για κάποιες από τις οικογένειες θυμάτων η πολιτική αγωγή είναι στα χέρια του Αλέξη Κούγια, συχνού επισκέπτη του λιμανιού της Αίγινας με το δικό του σκάφος.

Ο τσαμπουκάς, η έπαρση, τα… στραβά μάτια στην παρανομία και η πλήρης αδιαφορία για τον άλλο συνοδεύουν επί δεκαετίες τις συμπεριφορές μας.

Μαζί φυσικά κολλάνε πάντα και η τάση για δυσπιστία, η υποψία και η εύκολη υιοθέτηση κάθε είδους σκόπιμης και συνωμοσιολογικής «φήμης» που διαχέεται ως πληροφορία στους πολίτες για να καλύψει τελικά ευθύνες και ενοχές.

Η πρόσφατη ιστορία της Αίγινας είναι μια πλήρης απόδειξη για τις παραπάνω παρατηρήσεις που ειδικά λόγω της ύπαρξης τόσων θυμάτων έχει μια ιδιαίτερα αποκρουστική μορφή.

Οι ίδιοι οι πολίτες της Αίγινας (που απλά έτυχε να είναι αυτή τη φορά το επίκεντρο) γνωρίζουν από πρώτο χέρι τις έκνομες συμπεριφορές που επί δεκαετίες μαστίζουν την τοπική κοινωνία, η οποία επιμένει να αποδέχεται τη μοίρα της με την προσδοκία ότι κάτι θα κερδίσει όποιος ευλαβικά τηρεί αυτή την «ομερτά».

2022 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο info.left.g[email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)