to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

12:47 | 21.05.2022

Όλγα Στέφου

πηγή: Αυγή

Κοινωνία

Υπάρχει δικαίωση για τις νεκρές;

«Θέλει νεκρές χιλιάδες», μέχρι να μην έχουμε καμία;


Ισόβια συν 15 χρόνια κάθειρξη για τους δολοφόνους της Ελένης Τοπαλούδη. Καταδικασμένος σε ισόβια και ο δολοφόνος της Καρολάιν, Μπάμπης Αναγνωστόπουλος. «Είναι μια δικαίωση, αλλά δεν θα γυρίσει πίσω το παιδί μας», είπε η μητέρα της.

Εμείς το λέμε «γυναικοκτονία», ο Τσιάρας αρνείται τον όρο, η παγκόσμια κοινότητα σιγά-σιγά τον εισάγει στον ποινικό κώδικα κι επισημαίνεται πως η έμφυλη βία έχει, σε όλο τον κόσμο αύξηση ως «επιδημία». Πριν 8 χρόνια ο γυναικοκτόνος της Φιλοθέης, που σκότωσε και έθαψε τη σύζυγό του στο πάρκο, καταδικάστηκε σε 20 χρόνια και μετά από επτά, με νόμιμες διαδικασίες, αφέθηκε ελεύθερος.

Φαίνεται πως οι νεκρές του παρελθόντος βοηθούν το νομικό σύστημα να αντιμετωπίσει τις νεκρές του παρόντος κι έπειτα τα κορίτσια κι οι γυναίκες που δολοφονήθηκαν τώρα ίσως βοηθήσουν τους νομικούς του μέλλοντος. Όχι ότι η νομική επιστήμη αλλάζει την κοινωνία, η κοινωνία μετατοπίζει τη νομική επιστήμη. Οι αποφάσεις της είναι απλώς (;) ενδεικτικές αυτής της μετατόπισης. Κι οι νεκρές παραμένουν νεκρές, διαρκώς αυξανόμενες.

«Θέλει νεκρές χιλιάδες», μέχρι να μην έχουμε καμία; Θα πω ναι. Θα πω πως το αίμα τους μετουσιώνεται και κυκλοφορεί στις δικές μας φλέβες κι όσες επιζήσουμε, το τροφοδοτούμε στις επόμενες γενιές, στα επόμενα κορίτσια κι όλο αυτό, ο κύκλος του αίματος και της φρίκης, ίσως κάποτε σπάσει. Εμείς θα παλέψουμε.

Από την άλλη, μια ζωή παλεύουμε, όλες μας. Με κάτι, ή κάποιον, ή κάποιους. Ακόμη κι αν δεν είμαστε όλες φεμινίστριες, ούτε αριστερές, όλες μας, όμως, έχουμε παλέψει μάχες μικρές ή πιο μεγάλες με κάτι, ή κάποιον, ή κάποιους. Όλες. Όποιο παράδειγμα κι αν έρχεται στο μυαλό του αναγνώστη, ως γυναίκα που δεν δέχθηκε στιγμή τη βία της πατριαρχίας -μικρή ή μεγάλη, λιγότερο κι όχι εξίσου-, δεν ισχύει. Όλες. Όλες πολέμησαν κάποια στιγμή.

Δεν είναι ότι κουραστήκαμε, είναι ότι σε καταπλακώνει αυτό το σκοτάδι και πνίγεσαι. Να ξέρεις ότι κινδυνεύεις τόσο πολύ, πνίγεσαι. Πεθαίνουν τα κορίτσια κάθε μέρα, κάθε βδομάδα ή κάθε μήνα, βιάζονται, κακοποιούνται διαρκώς. Πνίγεσαι. Μέχρι που κάποιες πνίγονται κυριολεκτικά κι αναρωτιέσαι μετά, υπάρχει δικαίωση για τις νεκρές;

Δεν υπάρχει δικαίωση για τις νεκρές. Υπάρχει δικαίωση για όσες έμειναν πίσω, σε αυτόν τον ζόφο. Αλλά οι νεκρές παραμένουν άυλες και εξαφανισμένες σε μια χρονική αοριστία. Εξάλλου, «θέλει νεκρές χιλιάδες».

tags: άρθρα

2022 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)