to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

8:44 | 23.08.2019

Κοινωνία

Too Big to Fail

Φωτογραφία-κείμενο: Άγγελος Καλοδούκας


Από το 2007, οπότε ανήλθε στο υψηλότερο επίπεδο, ο ευρωπαϊκός τραπεζικός δείκτης έχει χάσει 84% και βρίσκεται μια ανάσα από το επίπεδο όπου είχε υποχωρήσει το 2008, μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers. Σήμερα η χρηματιστηριακή αξία του ευρύτερου ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα είναι χαμηλότερη από 500 δισεκατομμύρια δολάρια, δηλαδή σχεδόν η μισή από την αξία της Microsoft.

Τώρα, προσέξτε τη λεπτομέρεια.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και οι κυβερνήσεις της Ε.Ε. μειώνουν τα επιτόκια δανεισμού των τραπεζών και δίνουν ενέσεις ρευστού δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ για να διασωθούν οι Τράπεζες. Γιατί ισχύει στο νεοφιλελευθερισμό ο απαραβίαστος ιερός νόμος:

«Too Big to Fail», δηλαδή «πολύ μεγάλες για να πτωχεύσουν». Που σημαίνει, ότι ορισμένες εταιρείες, ιδίως οι εταιρείες του χρηματοπιστωτικού τομέα, είναι τόσο μεγάλες και αλληλένδετες μεταξύ τους, ώστε η αποτυχία τους να είναι καταστροφική για ολόκληρο το οικονομικό σύστημα. Πρέπει συνεπώς να υποστηριχθούν με πακτωλούς δημόσιων χρημάτων από τις κυβερνήσεις όταν αντιμετωπίζουν πιθανή πτώχευση. Με απλά λόγια, ο κρατισμός σοβιετικού τύπου ζει και βασιλεύει στο νεοφιλελευθερισμό, αλλά μόνο για τις μεγάλες επιχειρήσεις, όχι για όλους.

Που βρίσκεται η λεπτομέρεια; Μα στο προφανές.

Ο άστεγος της φωτογραφίας «είναι πολύ μικρός για να διασωθεί» από το κράτος.

Απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας.

2020 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)