to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Το τέλος της Μπάρτσα που γνωρίζαμε

Η αλλαγή στη φανέλα της Μπαρτσελόνα φέτος, όπου οι κάθετες ρίγες γίνονται οριζόντιες για πρώτη φορά στην ιστορία των 116 χρόνων του συλλόγου, είναι ένα ορόσημο. Τερματίζουν μία σύντομη περίοδο μετάλλαξης όλων εκείνων των χαρακτηριστικών που αποτελούσαν την υποστήριξη του mes que un club. Και δεν εννοώ, φυσικά, τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά.


Η Μπάρτσα έχει πλέον μεταμορφωθεί σε μία επιχείρηση που έχει τεράστια δυναμική οικονομικής ανάπτυξης και γίνεται μία από τις πέντε ακριβότερες επιχειρήσεις παραγωγής αθλητικού θεάματος, παγκοσμίως, σύμφωνα με την ετήσια αποτίμηση του αμερικάνικου οικονομικού περιοδικού Forbes. 

Η εμπορική της απήχηση είναι το πρωτεύον. 

Και η αμερικανική πολυεθνική ΝΙΚΕ που ντύνει την ομάδα εδώ και χρόνια, επανασχεδίασε την φανέλα, γιατί θεωρεί πως η εμπορική της απήχηση θα είναι μεγαλύτερη στις νέες αγορές που στοχεύει η ομάδα της Καταλονίας. Μία από αυτές είναι και οι ΗΠΑ, έδρα της ΝΙΚΕ. Οι φανέλες των Μπαρτσελόνα και της εθνικής Βραζιλίας είναι από τα πιο «βαριά» χαρτιά της ΝΙΚΕ.

Αυτή η μετάλλαξη της φυσιογνωμίας της ομάδας, ξεκίνησε αργά από τον Ιούνιο του 2003, όταν εκλέχθηκε πρόεδρος του συλλόγου ο Χουάν Λαπόρτα. Ο Λαπόρτα, δικηγόρος και ιδιοκτήτης μιας μεγάλης νομικής φίρμας, δεν ήταν καν φαβορί σε εκείνες τις εκλογές παρόλο που ήταν για χρόνια, δραστήριο μέλος του συλλόγου. 

Το βασικό του προεκλογικό πλεονέκτημα ήταν ότι έπεισε τα μέλη πως ήταν ο καταλληλότερος να αντιστρέψει τον οικονομικό κατήφορο του συλλόγου. Όταν ανέλαβε την προεδρία του συλλόγου, η Μπάρτσα βρισκόταν στην 7η θεση της λίστας της Deloitte με τους 20 πλουσιότερους ευρωπαικούς συλλόγους με 169,9 εκατ. ευρώ έσοδα είχε 148,7 εκατ ευρώ χρέη και λιγότερα από 100 χιλιάδες μέλη. 

Το 2010/11 όταν παραιτήθηκε ύστερα από την πρόταση μομφής που του έγινε, η ομάδα βρισκόταν στην 2η θέση της λίστας με 398,1 εκατ. ευρώ έσοδα, ρυθμισμένα χρέη στα 112 εκατομμύρια και 190 χιλιάδες μέλη. Ο Λαπόρτα, ως φαίνεται, έκανε όλα όσα είχε υποσχεθεί. Και κάποια παραπάνω που είχαν σχέση με οικονομική κατάχρηση μερικών εκατομμυρίων ευρώ. 

Ομως, επί Λαπόρτα, ξεκίνησε η διαδικασία μετάλλαξης που, βέβαια, μετέτρεψε τον σύλλογο σέ εναν οικονομικό γίγαντα αλλά παράλληλα άνοιξε και την πόρτα στους δαίμονες. Για κάποιους από αυτούς μιλούσε στο βιβλίο του «ο δρόμος για την Ιθάκη» ένας παλιός ποδοσφαιριστής του συλλόγου, ο Ολέγκερ Πρέσας Ρενόμ που προερχόταν από την Masia, την ακαδημία της ομάδας και θεωρείτο η καταλανική ψυχή του συλλόγου. 

Με τον Λαπόρτα, μπήκε για πρώτη φορά στην ιστορία της ομάδας, διαφήμιση στην φανέλα του συλλόγου το 2006. Το άλλοθι ήταν πως επρόκειτο για την Unicef στην οποία η Μπάρτσα έδινε, κάθε χρόνο που είχε το λογότυπό της στην φανέλα, ένα ποσό δωρεάς κοντά στο 1,6 εκατ. ευρώ. Αυτή η κίνηση του Λαπόρτα είχε στόχο, αφενός μεν να καταλαγιάσει τις αντιδράσεις για την τοποθέτηση του λογότυπου στη φανέλα και αφετέρου να προετοιμάσει το μάτι για το επόμενο λογότυπο. 

Αυτό του Qatar Foundation που θα σηματοδοτούσε την νέα εποχή. 

Εσοδα 165 εκατομμυρίων ευρώ τουλάχιστον για μία πενταετία και στρατηγική συνεργασία με το Κατάρ, που εχει μεγάλο ιστορικό παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το γεγονός αυτό, ύστερα από την ανανέωση της συμφωνίας, έχει προκαλέσει σήμερα πάρα πολλές αντιδράσεις από φίλους του συλλόγου που θεωρούν ότι αυτή η συνεργασία έρχεται σε αντίθεση με τις αρχές και την ιστορία του συλλόγου. 

Τον Λαπόρτα διαδέχθηκε ο συνεργάτης του και πρώην αντιπρόεδρος του συλλόγου Σάντρο Ροσέλ (και πρώην στέλεχος της ΝΙΚΕ) ο οποίος συνέχισε να κινείται στον άξονα της πολιτικής Λαπόρτα, τόσο πιστά που οδηγήθηκε και αυτός στα δικαστήρια για σοβαρές φορολογικές παραβάσεις στην περίπτωση της μεταγραφής Νειμάρ και όχι μόνον.

Μία περίπτωση στην οποία έχει εμπλακεί και ο σημερινός πρόεδρος Γιόζεπ Μπερτομέου, ο οποίος διαδέχθηκε τον Ροσέλ όταν αναγκάστηκε να παραιτηθεί εξαιτίας των δικαστικών του εμπλοκών. Ο Μπαρτομέου, πριν από μία εβδομάδα σχεδόν, εκλέχθηκε πρόεδρος επικρατώντας του.... Λαπόρτα και, προφανώς θα είναι ο πρόεδρος στην διάρκεια της θητείας του οποίου η Μπάρτσα θα πετύχει ετήσια έσοδα πάνω από 500 εκατ. ευρώ, για πρώτη φορά. Η επικράτηση του Μπαρτομέου και οι λόγοι στους οποίους οφείλεται, ολοκληρώνει αυτή την εποχή της μετάλλαξης που ξεκίνησε το 2003.

Ο πρώτος λόγος έχει να κάνει με την αλλαγή του κανονισμού των μελών που έκανε το 2010 ο Ροσέλ (και στήριξε με θέρμη ο Μπαρτομέου) και την «πατριωτική» γραμμή που καθιέρωνε. Πριν από την αλλαγή του κανονισμού, για να είναι κάποιος μέλος του συλλόγου αρκούσε να πληρώνει το ποσό της ετήσιας συνδρομής. Από το 2010, αυτό, δεν αρκεί. Για να γίνει κάποιος μέλος του συλλόγου πρέπει να έχει συγγενική σχέση πρώτου η δεύτερου βαθμού με κάποιον που είναι ήδη μέλος. Χώρια το γεγονός ότι το δυνητικό μέλος θα έπρεπε να έρθει στο Καμπ Νου μία η δύο φορές τον χρόνο, να υπογράψει κάποια απαραίτητα έγγραφα, για να γίνει πλήρες μέλος και να έχει δικαίωμα ψήφου στις εκλογές για τον πρόεδρο. 

Η επίσημη εξήγηση ήταν πως αυτή η αλλαγή θα προστάτευε την Καταλανική ταυτότητα του συλλόγου, μειώνοντας βέβαια το εκλογικό σώμα για να ελέγχεται και πιο εύκολα. Η δικαιολογία που είχε ακουστεί και γραφτεί υποστήριζε πως με την φήμη που έχει η Μπάρτσα, αύριο-μεθαύριο θα μπορούσαν 50-60 χιλιάδες κινέζοι να γίνουν μέλη και να βγάλουν δικό τους πρόεδρο. 

Ο αριθμός των μελών του συλλόγου μειώθηκε από 190.000 σε 109.000 σε πέντε χρόνια. Στα μεγαλύτερα σε ηλικία μέλη δόθηκε δωρεάν κάρτα μέλους αλλά όχι και στους νεότερους, πάρα πολλοί από τους οποίους έμειναν εκτός συλλόγου. Αυτό έδωσε στον Μπαρτομέου ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Πάνω από το 70% των ψηφοφόρων του, ήταν 60 ετών ή μεγαλύτεροι.

Ο δεύτερος λόγος είχε να κάνει με την σύσταση του εκλογικού σώματος και τον ρόλο των media. Γνωρίζοντας λοιπόν, τον μεγάλο όγκο τους εκλογικού του σώματος, ο Μπαρτομέου, προσανατόλισε ανάλογα την προεκλογική του εκστρατεία. Οι μεγάλοι σε ηλικία άνθρωποι, δεν χρησιμοποιούν τα social media και το διαδίκτυο. Ενημερώνονται κυρίως από τις εφημερίδες. 

Ο Μπαρτομέου ειχε την στήριξη του εκδοτικού οργανισμού Godo ο οποίος εκδίδει τις εφημερίδες El Mundo Deportivo και La Vanguardia που είναι πρώτες σε κυκλοφορία στην Καταλονία και το κοινό τους είναι στην πλειοψηφία του συντηρητικό και τις διαβάζει ο σκληρός πυρήνας των οπαδών. Μάλιστα, οι δύο αυτές εφημερίδες επέλεξαν να ασχοληθούν ελαχιστα ή και καθόλου με δύο ζητήματα που καίνε. Την νέα συμφωνία με το Κατάρ και την επερχόμενη δίκη για την υπόθεση των φορολογικών παραβάσεων στην μεταγραφή του Νειμάρ, στις οποίες εμπλέκεται ο Μπαρτομέου. Παράλληλα, ο Μπερτομέου υποσχέθηκε ότι θα κρατήσει τις τιμές των διαρκείας σταθερές ενώ τα μεγαλύτερα σε ηλικία μέλη θα είχαν προτεραιότητα στην επιλογή των εισιτηρίων.

Ο τρίτος και ιδιαίτερα σημαντικός ήταν το φετινό τρεμπλ της Μπάρτσα, του οποίου ο Μπαρτομέου αυτοδιαφημίστηκε ως ο αρχιτέκτονάς του. Βλέπετε, τους μεγαλύτερους σε ηλικία δεν τους ενδιαφέρει αν η Masia δεν είναι πια παραγωγική, αν η συνεργασία με το Κατάρ αμαυρώνει την εικόνα του συλόγου ή αν ο πρόεδρος λέει ψέμματα και μπορεί να αντιμετωπίσει ποινή φυλάκισης. Οσο η ομάδα κερδίζει, όλα είναι υπέροχα. Ακόμη και αν ο χαρακτήρας της ομάδας αλλάζει.

2022 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)