to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Στη σκιά της πανδημίας

Η ζητούμενη ενίσχυση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και συνοχής θα πρέπει να έχει χαρακτήρα μόνιμης στρατηγικής επιλογής που όχι μόνον θα αποτρέπει την περαιτέρω διεύρυνση των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων, αλλά θα συμβάλλει στην άμβλυνσή τους.


Η πρόκληση είναι διπλή και ταυτόχρονη για τη Δύση, τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. στη σκιά πλέον της βεβαιότητας ότι η πανδημία και οι επιπτώσεις της προβάλλουν να έχουν διάρκεια και εύρος που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με αποκλίσεις ειδικού σκοπού με στόχο την επιστροφή στην προ Covid 19 κανονικότητα.

Η πανδημία τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ε.Ε επιταχύνει μια ούτως η άλλως καταγεγραμμένη πριν από την εμφάνισή της κρίση της κοινωνικής και πολιτικής σταθερότητας.

Οι ΗΠΑ με τη μετεκλογική κρίση, δίχως αμφιβολία, ακόμη και όταν τελειώσουν οι δικαστικές προσφυγές και το Κολέγιο των Εκλεκτόρων εκλέξει τον πρόεδρο, θα παραμείνουν για το ορατό μέλλον μια βαθιά διχασμένη χώρα, με την ακραία πόλωση να κυριαρχεί στην πολιτική σκηνή.

Ομως η αβεβαιότητα σκιάζει τις πολιτικές εξελίξεις και στην απέναντι ακτή του Ατλαντικού, μια διαπίστωση που ισχύει κατ’ εξοχήν για τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Γερμανία,αλλά και για το Ηνωμένο Βασίλειο.

Το ψυχόδραμα της τελικής φάσης της διαπραγμάτευσης από τους 27 για το Ταμείο Ανάκαμψης πιστοποιεί ότι σήμερα και για το ορατό μέλλον δεν διαφαίνεται η βούληση και η δυνατότητα που είναι προαπαιτούμενα για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης.

Μια ενίσχυση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης δεν μπορεί σήμερα να περιορίζεται από τους Φειδωλούς του Βορρά σε διαστάσεις που να παραπέμπουν σε αποζημιώσεις σε πληγέντες από θεομηνία.

Η ζητούμενη ενίσχυση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και συνοχής θα πρέπει να έχει χαρακτήρα μόνιμης στρατηγικής επιλογής που όχι μόνον θα αποτρέπει την περαιτέρω διεύρυνση των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων, αλλά θα συμβάλλει στην άμβλυνσή τους.

Αν η Ε.Ε των 27 δεν δράσει προληπτικά προς την παραπάνω κατεύθυνση, τότε το συγκρουσιακό εμφυλιοπολεμικό και ακραία πολωτικό σκηνικό που κατεγράφη στις ΗΠΑ πριν και μετά τις εκλογές θα μπορεί να διαβαστεί εκ των υστέρων ως εικόνες από ένα όχι πολύ μακρινό μέλλον της Γηραιάς Ηπείρου.

Στη Γαλλία, όπου έναν χρόνο πριν από την πανδημία είχε εμφανιστεί το ετερόκλητο κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων, το κόστος και οι περιορισμοί της πανδημίας έρχονται να προστεθούν σε μια δεκαετία σκληρής δημοσιονομικής λιτότητας και συνεχούς συρρίκνωσης του κράτους πρόνοιας.

Η Ακροδεξιά του Εθνικού Συναγερμού και η Λεπέν στοιχηματίζουν στην περαιτέρω φθορά του Μακρόν μέχρι τις εκλογές της άνοιξης του 2022 και έχουν υιοθετήσει την τακτική του ώριμου φρούτου με την ελπίδα ότι θα προσελκύσουν ένα ετερόκλητο μέτωπο δυσαρεστημένων από τις επιλογές του ενοίκου του Μεγάρου των Ηλυσίων.

Ιδιο και χειρότερο το σκηνικό και στην Ιταλία, όπου οι εταίροι της κυβέρνησης Κόντε, το Κίνημα των Πέντε Αστέρων και το Δημοκρατικό Κόμμα, κινδυνεύουν να χρεωθούν τόσο την αρχική αδράνεια και παράλυση στην έκρηξη της πανδημίας στη Βόρεια Ιταλία όσο και τις εκπτώσεις στο Ταμείο Ανάπτυξης που επέβαλαν οι Φειδωλοί του Βορρά.

Ομως η πιο μεγάλη αβεβαιότητα αφορά τη Γερμανία, η εξαγωγική οικονομία της οποίας θα πληρώσει το μεγαλύτερο κόστος από τις παρενέργειες της πανδημίας. Ετσι ενισχύεται η αβεβαιότητα ως προς το αποτέλεσμα των εκλογών του Σεπτεμβρίου του 2021, με κυρίαρχο ερώτημα πώς θα επηρεαστούν τα ποσοστά της Χριστιανοδημοκρατίας από την αποχώρηση της Μέρκελ.

tags: άρθρα

2021 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)