to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

13:30 | 06.11.2018

Διεθνή

«Δημοψήφισμα» για την πολιτική Τραμπ: Άνοιξαν οι κάλπες για τις κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές

Οι ενδιάμεσες εκλογές, σήμερα Τρίτη, θα κρίνουν ποιο κόμμα, οι Ρεπουμπλικάνοι ή οι Δημοκρατικοί, θα έχει την πλειοψηφία στα δύο σώματα του αμερικανικού Κογκρέσου τα δύο τελευταία χρόνια της θητείας του Τραμπ.


Οι Αμερικανοί ψηφίζουν σήμερα για να εκλέξουν τους αντιπροσώπους τους στο Κογκρέσο και οι εκλογές αυτές παίρνουν μορφή δημοψηφίσματος για τον Ντόναλντ Τραμπ δύο χρόνια μετά τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές, σε μια βαθιά διαιρεμένη χώρα.

Οι πρώτες κάλπες άνοιξαν στην ανατολική ακτή στις 06:00 (τοπική ώρα, 13:00 ώρα Ελλάδας) και μία ώρα αργότερα υποδέχονταν τους ψηφοφόρους τα εκλογικά τμήματα στις μισές αμερικανικές Πολιτείες. Τα αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα δείχνουν τους ψηφοφόρους να σχηματίζουν ουρές έξω από μερικά εκλογικά τμήματα.

Οι υποψήφιοι διεκδικούν τις 435 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων, το ένα τρίτο αυτών της Γερουσίας, καθώς και θέσεις κυβερνητών σε μια τριανταριά Πολιτείες, από τη Φλόριντα μέχρι την Αλάσκα.

Οι δημοσκοπήσεις ευνοούν τους Δημοκρατικούς

Οι Δημοκρατικοί είναι φαβορί στις δημοσκοπήσεις για να πάρουν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων, ενώ οι Ρεπουμπλικανοί αναμένεται να διατηρήσουν τον έλεγχο της Γερουσίας.

Όμως η αβεβαιότητα είναι πραγματική. Και οι δημοσκοπήσεις τους φέρουν στήθος με στήθος σε μια εικοσαριά περιφέρειες με αποτέλεσμα να μην μπορεί να πει κανείς με βεβαιότητα ποιός θα είναι ο νικητής, προειδοποιούν οι δημοσκόποι, επιφυλακτικοί μετά την «έκπληξη» Τραμπ το 2016.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: 

Ένας εντυπωσιακός αριθμός 36 εκατομμυρίων ψηφοφόρων ψήφισαν πριν από τη σημερινή ημέρα διεξαγωγής των ενδιάμεσων εκλογών για το Κογκρέσο στις ΗΠΑ.

Ο αριθμός αυτός της αυξημένης συμμετοχής στην πρώιμη ψηφοφορία, προδιαθέτει για έναν μεγάλο αριθμό συμμετοχής στην σημερινή εκλογική διαδικασία, αλλά και για μεγάλες εκπλήξεις στην διάρκεια της νύχτας, όταν θα ανακοινώνονται τα αποτελέσματα, σχολιάζει το “Politico.”

Ο ενθουσιασμός των Ρεπουμπλικάνων για τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, αλλά και η ορμή των Δημοκρατικών προκειμένου να τον αποκηρύξουν σήμερα, οδήγησε τους ψηφοφόρους νωρίς στις κάλπες, καθώς το 2014 είχαν επιλέξει να ψηφίσουν νωρίς 27,2 εκατομμύρια Αμερικανοί ψηφοφόροι, σύμφωνα με τον Μάικλ ΜακΝτόναλντ, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα που παρακολουθεί και καταγράφει την συμμετοχή στις αμερικανικές εκλογές.

Σε μετανάστες και εγληματικότητα πόνταρε ο Τραμπ στην τελευταία του ομιλία

Εκτός από το Οχάιο και την Ιντιάνα, ο δισεκατομμυριούχος εμφανίστηκε επίσης στο Μιζούρι, όπου γινόταν άλλη μια συγκέντρωση με γενικό τίτλο «Make America Great Again» — το κεντρικό σύνθημα της δικής του, νικηφόρας, προεκλογικής εκστρατείας του 2016. Ο εβδομηντάρης πρόεδρος δεν αναμενόταν να επιστρέψει στον Λευκό Οίκο παρά πολύ μετά τα μεσάνυχτα (τοπική ώρα).

Στον αντίποδα, οι υποψήφιοι των Δημοκρατικών, ελλείψει νέων προσωπικοτήτων που να έχουν απήχηση εθνικής εμβέλειας, βασίστηκαν στην υποστήριξη του πρώην προέδρου Μπαράκ Ομπάμα και του πρώην αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν.

Το αποτέλεσμα θα είναι «καλό για εμάς στη Γερουσία και πιστεύω ότι θα επιτύχουμε επίσης ένα πολύ καλό αποτέλεσμα στη Βουλή», είπε ο Τραμπ τη Δευτέρα, παρότι αναγνώρισε ότι η ιστορική τάση θέλει το κυβερνών κόμμα να ηττάται στις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ.

Και στα δύο στρατόπεδα, η προσπάθεια συνεχιζόταν ως την ύστατη στιγμή για την κινητοποίηση των εκλογέων. Οι ψήφοι των νέων, των μελών των μειονοτήτων και των γυναικών ίσως αποδειχθούν καθοριστικές.

Η απώλεια του ελέγχου της Βουλής των Αντιπροσώπων, παρά τα εξαίρετα στοιχεία για την πορεία των οικονομικών δεικτών, θα αποτελούσε βαρύ πλήγμα για τον Τραμπ, ο οποίος αυτοπροβάλλεται ως ο εγγυητής της καλής υγείας της αμερικανικής οικονομίας.

Ο μεγιστάνας των ακινήτων, ο οποίος είχε αρχίσει την προεκλογική του εκστρατεία για την προεδρία χαρακτηρίζοντας συλλήβδην τους μετανάστες από το Μεξικό «βιαστές», επέλεξε εκ νέου να θέσει το ζήτημα της παράτυπης μετανάστευσης στην καρδιά της εκστρατείας, μιλώντας περί επαπειλούμενης «εισβολής».

Από την πλευρά τους, οι Δημοκρατικοί επικέντρωσαν τη δική τους προεκλογική εκστρατεία στην υπεράσπιση του συστήματος υγείας όπως μεταρρυθμίστηκε επί των ημερών του Μπαράκ Ομπάμα, αλλά ακόμη περισσότερο στην απόρριψη του προέδρου Τραμπ, που πολλοί από τους υποψήφιούς τους δεν έπαψαν να χαρακτηρίζουν ψεύτη και καταλύτη των πρόσφατων βίαιων επεισοδίων ρατσιστικού και αντισημιτικού χαρακτήρα, που βύθισαν τη χώρα στο πένθος.

Η τελευταία δημοσκόπηση που διενεργήθηκε από το ινστιτούτο SSRS για λογαριασμό του τηλεοπτικού δικτύου CNN κατέδειξε πως ο Τραμπ έχει πολλούς λόγους να ανησυχεί για την ψήφο των γυναικών: το 62% εξ αυτών υποστηρίζει τους Δημοκρατικούς.

Οι δημοσκοπήσεις θέλουν την αντιπολίτευση να επικρατεί στη Βουλή των Αντιπροσώπων, όπου οι Δημοκρατικοί πρέπει να αποσπάσουν 23 έδρες από τους Ρεπουμπλικάνους για να εξασφαλίσουν την πλειοψηφία.

Όμως οι έρευνες υποδεικνύουν αμφίρροπες μάχες σε τουλάχιστον είκοσι εκλογικές περιφέρειες, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα ποιο κόμμα θα νικήσει, προειδοποιούν αναλυτές των ινστιτούτων δημοσκοπήσεων, ακόμα ζεματισμένοι από την «έκπληξη» της επικράτησης του Τραμπ το 2016.

Στη Γερουσία, οι Ρεπουμπλικάνοι προβλέπουν, και το λένε μεγαλοφώνως, πως θα ενισχύσουν την πλειοψηφία τους, αφού έχουν στα χέρια τους γερά χαρτιά: αυτό το ένα τρίτο των εδρών του σώματος που θα ανανεωθεί φέτος κρίνεται κυρίως σε Πολιτείες όπου πλειοψηφεί το συντηρητικό στοιχείο. Μεταξύ των κατόχων των 35 εδρών που κρίνονται, στην πιο δύσκολη θέση βρίσκονται οι Δημοκρατικοί που έχουν εκλεγεί στη Βόρεια Ντακότα, στην Ιντιάνα, στη Μοντάνα και στο Μιζούρι.

Στην περίπτωση που το 116ο Κογκρέσο, που θα συγκροτηθεί σε σώμα την 3η Ιανουαρίου 2019, είναι διχασμένο, θα εγερθούν πολλά εμπόδια στον δρόμο του 45ου προέδρου των ΗΠΑ, το πρόγραμμα του οποίου θα είναι πρακτικά αδύνατο να μετουσιωθεί σε νόμους, τουλάχιστον τους 22 μήνες που θα απομένουν ως τον Νοέμβριο του 2020.

Όμως «αν οι Δημοκρατικοί χάσουν αυτές τις εκλογές, δεν θα απομένει πλέον κανένα μέσο ελέγχου» της εξουσίας του Τραμπ, έκρινε, εμφανώς θορυβημένος, ένας ψηφοφόρος που ζει στο Νιού Τζέρσεϊ, ο Τζόναθαν Φριτς.


Δέκα αριθμοί που εξηγούν ποιο είναι το διακύβευμα των ενδιάμεσων εκλογών

435: Ο αριθμός των εδρών στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Όλοι οι βουλευτές ανανεώνονται καθώς η θητεία τους διαρκεί δύο έτη.

23: Ο αριθμός των εδρών των Ρεπουμπλικάνων που πρέπει να κερδίσουν οι Δημοκρατικοί για να αποκτήσουν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων, εφόσον διατηρήσουν τις έδρες που ήδη έχουν.

35: Ο αριθμός των εδρών της Γερουσίας που θα ανανεωθούν. Περίπου το ένα τρίτο των εδρών, που είναι συνολικά 100, ανανεώνεται κάθε δύο έτη.

2: Ο αριθμός των εδρών των Ρεπουμπλικάνων που πρέπει να κερδίσουν οι Δημοκρατικοί προκειμένου να αναλάβουν τον έλεγχο της Γερουσίας.

44%: Το ποσοστό δημοτικότητας του Τραμπ, σύμφωνα με το Gallup, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι Ρεπουμπλικάνοι θα αντιμετωπίσουν μια δύσκολη μάχη καθώς συνήθως οι ψηφοφόροι μεταφέρουν την αποδοκιμασία τους για τον πρόεδρο στο κόμμα του.

40%: Ο μέσος όρος της συμμετοχής των ψηφοφόρων στις ενδιάμεσες εκλογές, σε σχέση με το 60% που είναι στις προεδρικές εκλογές.

260: Ο αριθμός των γυναικών υποψηφίων τόσο στη Βουλή όσο και τη Γερουσία, ένα νέο ρεκόρ.

38,1 εκατομμύρια δολάρια: Το ποσό που συγκέντρωσε ο υποψήφιος γερουσιαστής των Δημοκρατικών Μπέτο Ο’ Ρουρκ από τον Ιούλιο ως τον Σεπτέμβριο στην προσπάθειά του να κερδίσει την έδρα του Ρεπουμπλικάνου Τεντ Κρουζ.

36: Ο αριθμός των πολιτειών που θα εκλέξουν νέο κυβερνήτη, από τις οποίες οι 26 κυβερνώνται από Ρεπουμπλικάνους, εννέα από Δημοκρατικούς και μία από έναν ανεξάρτητο.

244 εκατομμύρια δολάρια: Το συνολικό ποσό που έχουν συγκεντρώσει για τις προεκλογικές τους εκστρατείες ο υποψήφιος των Δημοκρατικών και αυτός των Ρεπουμπλικάνων για τη θέση του κυβερνήτη του Ιλινόις, ένα από τα μεγαλύτερα ποσά που έχουν συγκεντρωθεί για την εκλογή κυβερνήτη στην ιστορία των ΗΠΑ.

Η προϊστορία τρομάζει τον Τραμπ

Αν οι Δημοκρατικοί καταφέρουν να κερδίσουν την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων, ή ακόμη πιο δύσκολα στη Γερουσία, οι Ρεπουμπλικάνοι θα μπορούν να παρηγορηθούν από το γεγονός ότι αυτός είναι ο γενικός κανόνας των ενδιάμεσων εκλογών: σχεδόν πάντα το κόμμα του προέδρου βγαίνει με απώλειες.

Από το 1934 οι ψηφοφόροι συνήθως περιορίζουν σημαντικά τους εκπροσώπους του κόμματος του προέδρου στο Κογκρέσο. Μερικές φορές είναι ένα είδος διόρθωσης, με τους ψηφοφόρους να προσπαθούν να διασφαλίσουν ότι κανένα από τα δύο κόμματα δεν ελέγχει και την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία, αναγκάζοντας τους πολιτικούς τελικά να κάνουν συμβιβασμούς και να προτείνουν νομοθεσίες με ευρύτερη αποδοχή.

Άλλες φορές είναι απλώς μια διαμαρτυρία εναντίον του προέδρου και των πολιτικών του. Αν και οι πρόεδροι δεν συμμετέχουν στις ενδιάμεσες εκλογές, αυτές μπορούν να χρησιμεύσουν ως δημοψήφισμα για τον ένοικο του Λευκού Οίκου.

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει αποδεχθεί την ιδέα ότι οι ενδιάμεσες εκλογές τον αφορούν. «Προσποιηθείτε ότι είμαι εγώ στο ψηφοδέλτιο», έχει δηλώσει επανειλημμένα σε προεκλογικές συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα.

Οι αλλαγές που έχουν σημειωθεί τις τελευταίες δεκαετίες ήταν σε γενικές γραμμές ψήφοι διαμαρτυρίας.

Το 1994 στις ενδιάμεσες εκλογές της πρώτης θητείας του Μπιλ Κλίντον, αποκλείστηκαν από τη Βουλή των Αντιπροσώπων 52 μέλη των Δημοκρατικών και ακόμη 8 από τη Γερουσία, κυρίως εξαιτίας των προσπαθειών του να μεταρρυθμίσει το σύστημα υγείας.

Ο Μπαράκ Ομπάμα δέχθηκε «ράπισμα», όπως το αποκάλεσε ο ίδιος, το 2010, όταν οι Ρεπουμπλικάνοι κέρδισαν επιπλέον 63 έδρες στη Βουλή, αναλαμβάνοντας τον έλεγχο της. Για μια ακόμη φορά αιτία ήταν η μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας.

Και ο Ρόναλντ Ρίγκαν ήδη 26 μέλη των Ρεπουμπλικάνων να εκδιώκονται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων το 1982, εν μέσω της αγανάκτησης των ψηφοφόρων για την οικονομική πολιτική του.

Όμως το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών δεν είναι πάντα εις βάρος του κόμματος του εκάστοτε προέδρου, σύμφωνα με τα στοιχεία του The American Presidency Project του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα.

Το 1962 οι Δημοκρατικοί του Τζον Κένεντι έχασαν μόνο τέσσερις έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων και κέρδισαν τρεις στη Γερουσία.

Το 1990 ο Τζορτζ Μπους είδε τους Ρεπουμπλικάνους να χάνουν μόνο ένα μικρό αριθμό βουλευτών, ενώ ο γιος του Τζορτζ Ου. Μπους γιόρτασε τη νίκη των Ρεπουμπλικάνων τόσο στη Βουλή όσο και τη Γερουσία το 2002.

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP, Reuters

2022 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)