to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

13:34 | 26.03.2020

Πολιτική

Π. Σκουρλέτης: Το «τσουνάμι» της πανδημίας πνίγει τις νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες

Ζητούμενα οι προσλήψεις στην υγεία, νέες ΜΕΘ, επάρκεια υλικών και η πραγματική στήριξη εργαζομένων - οικονομίας, τονίζει μεταξύ άλλων σε συνέντευξή του στο Κόκκινο 105,5 ο γραμματέας της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ


Η κυβέρνηση θα κριθεί τις επόμενες ημέρες από το πώς θα ανταποκριθεί στις αναγκαίες προσλήψεις νοσηλευτικού προσωπικού, στην αύξηση των ΜΕΘ, στην επάρκεια των υλικών. Μέχρι σήμερα επιδεικνύει έντονη ταξική μεροληψία με τα μέτρα για τους εργαζόμενους και πλήττει την οικονομία, επεσήμανε μεταξύ άλλων, ο Γραμματέας της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Επικρατείας, Πάνος Σκουρλέτης, μιλώντας σήμερα, Πέμπτη 26 Μαρτίου , στο  Κόκκινο 105,5 και στον δημοσιογράφο Νίκο Σβέρκο.

Εκτός από την επικοινωνιακή επάρκεια, η κυβέρνηση οφείλει να ανταποκριθεί και στα ζητήματα ουσίας

«Η κυβέρνηση έχει καταφέρει να έχει μια καλή επικοινωνιακή παρουσία. Υπάρχει ένα ολόκληρο σύστημα, ένα πλέγμα μέσων που συμβάλλει σε αυτό. Έχουμε τακτικές ενημερώσεις, βγαίνουν συχνά οι υπουργοί στα μέσα. Αλλά, όπως αντιλαμβάνεστε, απέναντι στην πανδημία δεν χρειάζεται, απλά και μόνο, η επικοινωνία. Χρειάζεται κυρίως η ουσία. Είναι ανάγκη να υπάρξουν συγκεκριμένα μέτρα. Εκεί που θα κριθεί η κυβέρνηση είναι το τι θα κάνει σε συγκεκριμένους τομείς, σαν κι αυτούς που αναφέρατε. Θα προχωρήσουν άμεσα οι προσλήψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό; Θα υπάρξει κάποιος αριθμός νέων κρεβατιών στις εντατικές και με ποιους όρους; Διότι αν αυτό γίνει απλά και μόνο για μια νέα επιχείρηση κερδοσκοπίας υπέρ συγκεκριμένων ιδιωτικών συμφερόντων, καταλαβαίνετε ότι θα έχει το κόστος του. Θα υπάρχουν υλικά προστασίας των ανθρώπων που βρίσκονται  καθημερινά απέναντι στο πρόβλημα; Αναφέρομαι στους εργαζόμενους στα νοσοκομεία. Τι θα γίνει με τα θέματα των  τεστ; Τα τελευταία 24ωρα έχουν αποκαλυφθεί διάφορα πράγματα, νέες δυνατότητες. Χρειάζεται μια στοχευμένη πολιτική που να αξιοποιεί αυτές τις δυνατότητες, έτσι ώστε να υπάρχει μία καλύτερη αντιμετώπιση του ζητήματος. Στους  συγκεκριμένους τομείς θα κριθεί η κυβέρνηση και νομίζω ότι αυτό θα γίνει άμεσα, τις επόμενες ημέρες».

«Σήμα κινδύνου» η περίπτωση της 41χρονης

«Κάποιοι, τελικά, μπορούν και εξαγοράζουν την υγεία τους, μπορούν να έχουν μια διαφορετική αντιμετώπιση. Το τραγικό συμβάν με την 41χρονη νομίζω ότι αποτελεί ένα καμπανάκι, ένα “σήμα κινδύνου”, έτσι ώστε να μη δούμε τις επόμενες ημέρες πολλές αντίστοιχες περιπτώσεις ανθρώπων που έχουν νοσήσει, αλλά που το σύστημα δεν μπορεί να τους πιάσει, που παραμένουν στο σπίτι τους, ύστερα από τις εντολές που τους δίνονται και μένουν αβοήθητοι. Άρα, χρειάζεται μια πολύ διαφορετική και πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση του ζητήματος. Θα μπορούσε κανείς να πει διάφορα πράγματα, συνολικά για το πρόσφατο παρελθόν, για το πως φτάσαμε εδώ, ποιες ήταν οι προτεραιότητες των ευρωπαϊκών κοινωνιών στη στήριξη των δημόσιων συστημάτων υγείας. Αλλά, είναι μια συζήτηση την οποία νομίζω ότι θα την κάνουμε επί μακρόν στην αμέσως επόμενη φάση».

Μεροληπτική και κοντόφθαλμη η πολιτική των χαμηλών επιδομάτων στους εργαζόμενους και της εκ περιτροπής εργασίας

«Η κυβέρνηση εμφανίζει το πρόσωπο του Ιανού. Από τη μία υπάρχει μια ρητορική ευαισθησίας, αναγνώρισης της ανάγκης στήριξης του Εθνικού Συστήματος Υγείας, αναγνώρισης της αναγκαιότητας στήριξης των εργαζομένων. Όταν πάμε, όμως, στις συγκεκριμένες πρακτικές της, βλέπουμε ότι υπάρχει το άλλο πρόσωπο. Το πρόσωπο της κοινωνικής μεροληψίας, το οποίο γίνεται -πέρα από αυτά τα θέματα που αναφέρετε εσείς, που αφορούν στην υγεία- πάρα πολύ έντονο στο τι προβλέπει,  τι σκέφτεται για το διάστημα από δω και μπρος η κυβέρνηση με την πολιτική της, ποια τύχη προορίζει, για τους εργαζόμενους. Κι εκεί τα πράγματα νομίζω ότι είναι σαφή. Βεβαίως, αυτό το οποίο νομίζω ότι εμπεδώνεται στην κοινή συνείδηση, είναι ότι όλες αυτές οι νεοφιλελεύθερες εμμονές, οι ιδεοληψίες των τελευταίων δεκαετιών, φαίνεται ότι πνίγονται μέσα στο “τσουνάμι” της πανδημίας. Όλες αυτές οι ιδεοληψίες ότι το κράτος πρέπει να είναι συρρικνωμένο, ότι ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να κάνει πολύ πιο αποτελεσματικά τη δουλειά του. Όλα αυτά έχουν καταρρεύσει. Θέτονται και καινούργια διλήμματα και ερωτήματα. Το ποια θα είναι σε ένα παγκοσμιοποιημένο  περιβάλλον η διάρθρωση της παραγωγής που αφορά κρίσιμους τομείς. Βλέπετε ότι μία ή δύο χώρες παράγουν μάσκες και πώς τελικά, στις σημερινές συνθήκες κρίσης, εμποδίζεται – αν και μπορεί να υπάρχουν τα αντίστοιχα στοκ- να διανεμηθούν, μέσω της κρίσης των εφοδιαστικών αλυσίδων, στα διάφορα κράτη. […] Το σίγουρο είναι  ότι αυτά τα οποία, επί του πρακτέου πια, υλοποιούνται ως πολιτικές από την κυβέρνηση, χαρακτηρίζονται από μια έντονη ταξική μεροληψία η οποία, όμως, είναι και κοντόφθαλμη. Για παράδειγμα είναι κοντόφθαλμο το να ακολουθείς την πολιτική των πολύ χαμηλών αποζημιώσεων, επιδομάτων, που δίνονται αυτή τη στιγμή στους εργαζόμενους. Διότι όλοι αυτοί μεθαύριο, όταν η πανδημία -υποθέτουμε ότι σε κάποιο διάστημα- θα ξεπεραστεί, θα βρεθούν με ένα χαμηλό εισόδημα, με μια χαμηλή αγοραστική δύναμη. Αυτό θα λειτουργήσει πάρα πολύ επιβαρυντικά για τις προσπάθειες ανάταξης της οικονομίας. Πολύ δε περισσότερο όταν βλέπουμε ότι υπάρχουν μέτρα που γενικεύουν αυτή την κατάσταση, όπως αυτό της εξάμηνης δυνατότητας εκ περιτροπής εργασίας ακόμα και σε επιχειρήσεις που δεν είναι τόσο πολύ πληττόμενες από την σημερινή κατάσταση. […]

Νομίζω ότι αυτό πηγάζει από τη λαθεμένη αντίληψη που έχουν υπερασπιστεί πολλά κυβερνητικά στελέχη, τα οποία λένε “ας κρατήσουμε τα καύσιμα για την αμέσως επόμενη περίοδο, έτσι ώστε να βοηθήσουμε τη νέα αναπτυξιακή φάση της οικονομίας”. Αυτό είναι εντελώς λάθος. Αυτό που απαιτείται είναι να υπάρχουν εμπροσθοβαρή οριζόντια μέτρα. Διότι τι να τα κάνεις τα “καύσιμα” όταν δεν θα έχεις το όχημα να τα χρησιμοποιήσεις; Όταν θα έχουν κλείσει επιχειρήσεις, όταν θα έχουν χαθεί θέσεις εργασίας, θα είναι πολύ πιο δύσκολο να ξαναστήσεις αυτές τις παραγωγικές μονάδες, να ξαναϋπάρξουν, να πάρουν μπρος. Τώρα πρέπει να επιχειρηθεί μια πολυεπίπεδη και πολύμορφη προσπάθεια στήριξης, τόσο των επιχειρήσεων όσο και των εργαζομένων».

Η Ευρώπη χρειάζεται μια γενναία στροφή στο οικονομικό πεδίο, η οποία θα προτάσσει τις δημόσιες δαπάνες

«Αντίστοιχα διλήμματα είχαν τεθεί -αλλά όχι στο πλαίσιο τόσο ακραίων καταστάσεων-  μετά την κρίση του 2008 και με αφορμή άλλα ζητήματα. Αλλά κι εκεί, τότε, είχε τεθεί το ζήτημα μιας ευρωπαϊκής αντιμετώπισης της κρίσης χρέους. Σήμερα τίθεται με ένα διαφορετικό τρόπο, πολύ πιο έντονο, αλλά το δίλημμα εμπεριέχει μέσα του τα ίδια χαρακτηριστικά. Αυτό που, προφανώς, θα σήμαινε η υιοθέτηση μιας πολιτικής δημοσιονομικής και νομισματικής επέκτασης, ουσιαστικά θα ήταν η αμφισβήτηση της νεοφιλελεύθερης απολυτότητας και του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος. Αυτό απαιτείται σήμερα. Δεν μπορεί να υπάρξει απλώς μία “παρένθεση” κάποιων πολιτικών για ένα διάστημα, για να ξαναγυρίσουμε έπειτα στη νεοφιλελεύθερη “ορθοδοξία”. Φαίνεται πλέον ότι έχουμε φτάσει σε ένα σταυροδρόμι. Αν θέλουμε, λοιπόν, να μιλάμε για την Ευρώπη με το σημερινό της μέγεθος και αν δεν θέλουμε να πάμε σε καταστάσεις νέων ανταγωνισμών, οι οποίες είναι απρόβλεπτες αλλά και πεδίο νέων ανισοτήτων, αυτά τα διλήμματα πρέπει να απαντηθούν με μια γενναία στροφή στο οικονομικό πεδίο, η οποία θα προτάσσει τις δημόσιες δαπάνες χωρίς φειδώ. Ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ της εποχής μας. Με μεγάλες Δημόσιες παρεμβάσεις και επενδύσεις σε κάθε χώρα ξεχωριστά. Με ενίσχυση του τομέα της Υγείας, της Εκπαίδευσης. Όλα αυτά βεβαίως σημαίνουν ένα διαφορετικό ρόλο και μια διαφορετική στρατηγική για την Ευρώπη και για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα».

2020 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)