to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

13:54 | 18.04.2013

Πολιτική

Π. Σκουρλέτης: Εγκληματική ευθύνη της ίδιας της πολιτείας για τα επεισόδια στη Μανωλάδα

Αποσπάσματα συνέντευξης του Π. Σκουρλέτη, εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, στην τηλεόραση στης ΝΕΤ (Γ. Κουβαράς- Μ. Μιχελιδάκη)


Για τα γεγονότα στη Μανωλάδα

Δεν είναι κάτι που το βλέπουμε για πρώτη φορά. Πριν από πέντε χρόνια είχαν συμβεί παρόμοια επεισόδια και είχαν σχηματιστεί 150 δικογραφίες. Καμιά δεν έχει φτάσει μέχρι τέλους. Άρα εδώ υπάρχει μια εγκληματική ευθύνη της ίδιας της πολιτείας. Μιας πολιτείας κι ενός κράτους που ξέρει σε άλλες περιπτώσεις να δείχνει πολύ γρήγορα αντανακλαστικά, όπως για παράδειγμα στην Ιερισσό πήγαν τάγματα εφόδου σ΄ ένα ολόκληρο χωριό στη Χαλκιδική, καταπατώντας κάθε έννοια ατομικών δικαιωμάτων. Ενώ εκεί μιλάνε για συμπλοκές, όπως προκύπτει από κάποιες πρώτες δηλώσεις των τοπικών αρχών. Τι συμπλοκές; Εδώ έχουμε έξι μήνες απλήρωτους εργάτες γης και τους πυροβολούνε; Αυτές οι φράουλες θα μας σταθούν στο λαιμό, είναι ποτισμένες με αίμα. Άρα λοιπόν, είναι δικαιολογημένη και οργή και η αγανάκτηση και η απαίτηση παραδειγματικής τιμωρίας.

Και οφείλουμε να πούμε κι αυτό. Αυτοί είναι «παράνομοι» μετανάστες. Κάποιους ευνοεί λοιπόν αυτό το καθεστώς των «παράνομων» μεταναστών. Όταν μιλάμε εμείς για καταγραφή και βγαίνουν κάποιοι και λένε, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να τους νομιμοποιήσει όλους. Δεν λέμε αυτό. Λέμε ότι πρέπει να ξέρουμε τι γίνεται με όσους μετανάστες βρίσκονταν στην χώρα μας.

  • Εννοείται ότι έτσι ευνοείται η μαύρη εργασία…

Ακριβώς.. Τους πουλάνε και το νερό που πίνουν. Τους δίνουν ελάχιστα χρήματα και τους τα παίρνουν πίσω. Τους απειλούν Δεν τους πληρώνουν. Μιλάμε για συνθήκες γαλέρας.

Για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, τη ρευστότητα και τις ρυθμίσεις

Νομίζω ότι κατέδειξε όλη αυτή η υπόθεση ότι δεν υπήρχε ένας σοβαρός σχεδιασμός και αναφέρομαι στο ναυάγιο της συγχώνευσης Εθνικής και Eurobank, το οποίο είχε παρουσιαστεί ως η μεγάλη κίνηση η οποία θα δημιουργούσε έναν πυλώνα τραπεζικό ο οποίος θα είχε μια εμβέλεια και έξω από τα σύνορα της χώρας. Φάνηκε ότι αυτό το σχέδιο ήταν εντελώς στον αέρα. Σήμερα είμαστε σε μια πολύ κρίσιμη κατάσταση για το τραπεζικό σύστημα. Δεν γνωρίζουμε όλοι τους πραγματικούς όρους και ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες της ανακεφαλαιοποίησης, δεν τους γνωρίζουμε κι αυτό είναι πάρα πολύ επικίνδυνο. Εκείνο που θα πρέπει να πούμε σε κάθε περίπτωση είναι ότι από τη στιγμή που αυτή γίνεται με χρήματα που βαραίνουν τελικά το ελληνικό δημόσιο χρέος και τους Έλληνες πολίτες πρέπει το δημόσιο να έχει έλεγχο και λόγο στη διοίκηση των τραπεζών. Δεν κρατικοποιούνται οι τράπεζες, όπως ψευδώς λένε ή εκτιμούν κάποιοι. Πηγαίνουν στο ΤΧΣ. Το Ταμείο ουσιαστικά έχει αναλάβει τη διοίκησή τους και απλώς φροντίζουν οι δανειστές πώς θα μπορέσουν να τις πουλήσουν μετά έτσι ώστε να πάρουν πίσω αυτά που βάζουν. Αλλά εμείς τα χρεωνόμαστε αυτά.

  • Αυτό μπορεί θα έχει συνέπειες και στη ρευστότητα; Αν πάνε οι τράπεζες στο Ταμείο με διαφορετικούς όρους θα κινούνται τα χρήματα στην αγορά, που περιμένουν μέσα από την ανακεφαλαιοποίηση να φτάσουμε στη ρευστότητα;..

Η ρευστότητα είναι τελικά ένα όνειρο απατηλό ούτως ή άλλως, παρά τα αντιθέτου λεγόμενα, και καθόλου δεν σχετίζεται και δεν έχει επηρεαστεί ούτε από τις δόσεις, ούτε από τη mega-δόση των προηγούμενων Χριστουγέννων..

  • Δεν έχει όμως ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση.. Υποτίθεται ότι αν ολοκληρωθεί…

Δεν έχει ολοκληρωθεί, δεν υπάρχει μέριμνα ενώ οι τράπεζες, εάν τελικά πάρουν αυτά τα χρήματα και σταθούν στα πόδια τους, να δουν και οι δανειολήπτες οι οποίοι είναι χρεωμένοι και δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους αν κι αυτοί θα έχουν ένα αντίστοιχο ευεργέτημα. Οι ρυθμίσεις που έχουν υπάρξει είναι αστείες. Ό,τι επιλεγεί πρέπει τελικά να πάει μέχρι τέλους, δηλαδή και η κοινωνία να καταλάβει την ανακούφιση από τις όποιες ρυθμίσεις. Και εύχομαι τελικά να μην έρθει η στιγμή που θα βρεθούμε μπροστά στο ενδεχόμενο πιο σκληρών αποφάσεων. Και ο νοών νοείτο.

***************

  • κ. Σκουρλέτη λέμε για αλλαγές θέσεων και κάτι εντοπίζεται πάλι στον τρόπο που διατυπώνεται η θέση από τον κ. Τσίπρα όσον αφορά το μνημόνιο, δηλαδή τώρα αναφέρετε ότι μόνη λύση είναι η αναστολή του μνημονίου και όχι η κατάργησή του. Από τη άλλη βγαίνει ο κ. Λαφαζάνης που φαίνεται να έχει μια διαφορετική άποψη και λέει τα μνημόνια θα καταργηθούν, θα πεταχτούν στον κάλαθο των αχρήστων. Βγαίνουν δύο διαφορετικές φωνές πάλι από τον ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί αυτό είναι που σας κατηγορεί η κυβέρνηση.

Κι εγώ πάλι είμαι αναγκασμένος να απαντήσω σε μια φτηνή προπαγάνδα την οποία ακούμε όλο τον τελευταίο χρόνο από τους αντιπάλους μας, οι οποίοι σώνει και καλά θέλουν να ανακαλύψουν διαφορετικές τοποθετήσεις. Νομίζω ότι όποιος διάβασε την ομιλία του κ. Τσίπρα στο Συνέδριο του Economist, θα κατάλαβε ότι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι η ίδια που ήταν και τον Μάιο και τον Ιούνιο περί αντικατάστασης, περί ακύρωσης, περί εγκατάλειψης του μνημονίου. Η ελληνική γλώσσα είναι πλούσια, τι να κάνουμε;

  • Ναι αλλά το πώς τη χρησιμοποιείτε έχει μια ερμηνεία…

Τι να κάνουμε, αυτή η κυβέρνηση μας έκανε φτωχούς. Ε, δεν μπορεί να φτωχύνει και τη γλώσσα.

  • Άρα, λέτε ότι δεν υπάρχει διαφορά.

Καμία απολύτως. Και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης είπε αυτά που είπε ο κ. Τσίπρας και όλοι μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ είναι απόλυτα σύμφωνοι ότι για να κάνουμε το οποιοδήποτε βήμα εξόδου από την κρίση, πρέπει αυτή η πολιτική είτε να ακυρωθεί, είτε να εγκαταλειφτεί, είτε να καταργηθεί. Αυτά νομίζω ότι είναι παρεμφερή ως προς το πολιτικό τους νόημα.

Άκουσα χθες μια ανακοίνωση που έλεγε ότι μας έχει πει ο ΣΥΡΙΖΑ «εγκατάλειψη», «ακύρωση», «ανατροπή». Ποια είναι η διαφορά απέναντι σε αυτά; Δεν καταλαβαίνω. Δεν είναι διαφορετικές λέξεις για να εκφράσει το βασικό πολιτικό αίτημα, το οποίο νομίζω έχει αγκαλιαστεί σύσσωμα από την ελληνική κοινωνία, ότι αυτός ο δρόμος είναι αδιέξοδος, είναι η καταστροφή, είναι η κοινωνική ισοπέδωση; Σε αυτό συμφωνούμε όλοι. Αλλά ξέρετε, αυτού του είδους οι κριτικές με κολπάκια, επικοινωνιακούς τρόπους, ουσιαστικά τι δείχνουν; Το ίδιο το αδιέξοδο της κυβέρνησης. Προσπαθούν να συγκαλύψουν τα δικά τους αδιέξοδα και την αποτυχία αυτής της πολιτικής, επιτιθέμενοι με έναν τρόπο που νομίζω ότι δεν πείθει πλέον.

  • Επειδή όλο και πιο επιτακτικά θέτετε το θέμα των εκλογών, ουσιαστικά και από αυτό που μου λέτε τώρα προκύπτει ότι εφόσον αυτή η πολιτική δεν πάει πρέπει να γίνουν εκλογές - μάλιστα είπε ο κ. Τσίπρας ότι πρέπει να κάνει ηρωική έξοδο ο κ. Σαμαράς και να πάει σε εκλογές - εξακολουθεί να υπάρχει μια ασάφεια για τις πιθανές συμμαχίες που θα κάνετε για να κυβερνήσετε τον τόπο. Και σε αυτό δεν θα διαφωνήσετε ότι υπάρχουν διαφωνίες μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί ο κ. Τσίπρας έχει αφήσει ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα και προς τα δεξιά και προς το κέντρο, υπάρχει όμως η Αριστερή Πλατφόρμα η οποία λέει θα κοιτάξουμε μόνο αριστερά. Θα το πείτε ξεκάθαρα αυτό, προς τα πού θα κοιτάξετε; Θα είναι αντιμνημονιακή συμμαχία, θα είναι αριστερή συμμαχία, θα είναι αριστεροδεξιά, όπως λένε κάποιοι και μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ που είναι αντίθετοι και τη χαρακτηρίζουν έτσι; Τι θα είναι ακριβώς;

Κατ’ αρχήν το θέμα των εκλογών είναι το επακόλουθο μιας συνεχούς προσπάθειας για την ανατροπή αυτής της πολιτικής. Έτσι θα ολοκληρωθεί αυτή. Από εκεί και πέρα, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει διατυπώσει με έναν δημόσιο τρόπο ότι το μείζον σήμερα είναι να διαμορφωθεί ένα μέτωπο κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, το οποίο να έχει έκφραση και στην κεντρική πολιτική σκηνή, στη βάση μιας αντιμνημονιακής εναλλακτικής προοδευτικής πρότασης εξόδου από την κρίση, ένα σχέδιο το οποίο θα σχετίζεται με την αναγκαία ανασυγκρότηση της χώρας μας, αλλά ταυτόχρονα θα διατυπώνει και την ανάγκη να υπάρξουν βαθιές αλλαγές στο σύνολο της Ευρωζώνης. Σε ποιους απευθύνεται αυτό; Σε όλους όσους μπορούν να συμφωνήσουν, να συγκλίνουν σε αυτή την προγραμματική βάση. Και δεν θεωρώ ότι αυτή η απεύθυνση μπορεί να είναι μόνο στις δυνάμεις της ιστορικής αριστεράς. Είναι κάτι πολύ ευρύτερο. Είναι πολύ συγκεκριμένη η πολιτική βάση αυτής της απεύθυνσης.

Θα σας έλεγα – και να ολοκληρώσω με αυτό – ότι στις εκλογές του Ιουνίου παρότι δεν υπήρξε μια πολιτική ανταπόκριση από κάποιον άλλο πολιτικό χώρο απέναντι στον ενωτικό μας κάλεσμα, ουσιαστικά ο κόσμος το έκανε πράξη. Το 27% ήταν μια ιδιότυπη συμμαχία από τα κάτω, η οποία εκφράστηκε στην κάλπη του ΣΥΡΙΖΑ.

2020 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)