Η οδός Αιόλου είναι ένας δρόμος που συμβολικά συγκεντρώνει όλες τις χωρικές αξίες, αλλά και τα προβλήματα του εμπορικού κέντρου. Μαζί με τους παρακείμενους κάθετους μικρούς δρόμους, αλλά και τη δίδυμή της στη χάραξη οδό Αθηνάς, αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του μεγάλου αρχικού τριγώνου του κέντρου. Η χάραξη της ξεκινάει από το μνημείο των Αέρηδων απ' όπου πήρε και το όνομά της και φτάνει ως την Ομόνοια με νοητή συνέχεια προς την Πατησίων. Χάραξη με έντονα μνημειακό χαρακτήρα ιδιαίτερα στο κομμάτι προς την Ομόνοια και την Πλατεία Εθνικής Αντίστασης, πρώην Δημαρχείου, και γνωστής ως Κοτζιά χάρη στις νοοτροπίες του μετεμφυλιακού κυρίαρχου λόγου που φαίνεται ότι στον Δήμο Αθηναίων κυριάρχησαν επί μακρόν.

Δρόμος κατ' εξοχήν εμπορικός , υποστηριζόμενος από τις γύρω μικρές βιοτεχνίες κυρίως ένδυσης, ήταν και παραμένει και μετά την πεζοδρόμηση της το 2002 ένας δρόμος γεμάτος κίνηση.

Δρόμος που αρχικά απευθυνόταν κυρίως στα μεσαία στρώματα, στις δεκαετίες 50-60 στις γιορτές των Χριστουγέννων για πολλές μέρες η Αιόλου γινόταν ένα μεγάλο παζάρι με πάγκους και τέντες γεμάτο με κάθε λογής λαϊκά δώρα, ρούχα, μικροαντικείμενα και παιχνίδια, η χαρά των παιδιών , αλλά και των φτωχότερων οικογενειών που με 1-2 δραχμές μπορούσαν να πάρουν τα δώρα τους. Έτσι γνώρισα την Αιόλου. Όταν στις γιορτές τον χειμώνα του 67 προς 68 η χούντα απαγόρευσε το παζάρι ανακαλύψαμε έναν άλλο κόσμο. Ακριβά μαγαζιά, κούκλες που πια δεν μπορούσαμε να αγοράσουμε. Πού είχε πάει αυτή η πολύτιμη συνύπαρξη;

Σιγά - σιγά και όσο η αστική "ευημερία" μετακίνησε το κέντρο της προς το Σύνταγμα και το Κολωνάκι, και όσο τα εισαγόμενα προϊόντα έσπρωχναν στο περιθώριο την τοπική παραγωγή, η περιοχή απέκτησε πλέον έναν νέο λαϊκό χαρακτήρα. Και σήμερα;

Το 20% των καταστημάτων είναι κλειστά. Ασκείται μια μεγάλη πίεση, που χωρικά εντείνεται στην περιοχή της Αιόλου προς την Πλάκα και το Μοναστηράκι, στην αντικατάσταση των εμπορικών χρήσεων με καταστήματα εστίασης και διασκέδασης, (περίπου το 30% του συνόλου). Η Αιόλου παρ' όλα αυτά αντιστέκεται. Το εμπορικό κέντρο δίνει αγώνα επιβίωσης ενάντια στον κύκλο που σήμερα το θέλει διασκεδαστήριο, και αύριο όταν θα μετακινηθεί η διασκέδαση σε άλλα αποδοτικότερα στέκια, θα το παραδώσει σκοτεινή αστική τρύπα. Ο χώρος τείνει να γίνει ο ίδιος προϊόν προς κατανάλωση, η Αιόλου ένα ακόμα ζωντανό κάδρο για την Ακρόπολη. Στη μελαγχολία των κλειστών μαγαζιών, ακατάλληλη για το βλέμμα, κάποιοι μας προτείνουν να καλύψουμε τις βιτρίνες τους με εικόνες που θα κρύβουν τα κενά. Θα επισκιάζουν και τις ζωές των ανθρώπων που ζουν και δουλεύουν εδώ παλεύοντας με τις επιπτώσεις της λιτότητας, την υπερχρέωση την καθολική ανασφάλεια.

Πόλη θέαμα!

Σ' αυτή την πόλη εμείς αντιτάσσουμε μια πόλη ανοιχτή και δημιουργική. Χωρίς οικονομικά και κοινωνικά γκέτο. Με μέριμνα για τις μικρές επιχειρήσεις, για τους νέους που αναζητούν δημιουργικές διεξόδους. Μια πόλη φιλική για τους επισκέπτες που δεν θα πουλάει φτηνά την ιστορία αλλά θα παράγει και θα πουλάει ποιοτικά υλικά και άυλα προϊόντα. Εδώ στην Αιόλου η δυναμική της καθημερινής ζωής, να νικήσει τη νοσταλγία.

* Η Τόνια Κατερίνη είναι αρχιτέκτονας, υποψήφια δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων με την "Ανοιχτή Πόλη".