to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Ο ολισθηρός δρόμος της τεχνητής έντασης

Τα πραγματικό δίλημμα δεν είναι «βιβλιοθήκη ή βαριοπούλα», αλλά «σταθερότητα και προστασία των πολιτών ή βαρβαρότητα»


Στη σχεδόν τριετή της θητεία η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη κλήθηκε να αντιμετωπίσει τέσσερις μεγάλες κρίσεις. Την πανδημία, τις πυρκαγιές του περασμένου καλοκαιριού και τα ζητήματα Πολιτικής Προστασίας, τη διαχείριση της οικονομίας σε συνθήκες ενεργειακού ροντέο και διπλωματικά τον πόλεμο στην Ουκρανία.


Η διαχείριση που έγινε στα κρίσιμα αυτά πεδία ήταν καταστροφική, ενώ το μεταρρυθμιστικό έργο της κυβέρνησης περιορίστηκε στην πλήρη απορρύθμιση της αγοράς, με τα καρτέλ να στήνουν πάρτι, σε δουλειές με ημέτερους και ιδεολογικού τύπου παρεμβάσεις σε Παιδεία και Υγεία, που πλήττουν βάναυσα τις πλέον ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

Η χώρα πλήρωσε ακριβά την ανεπάρκεια του επιτελικού κράτους και την αδυναμία του πρωθυπουργού και των βασικών του υπουργών να εξασφαλίσουν ασφάλεια και προοπτική για ένα καλύτερο μέλλον. Η «ολιστική» αποτυχία της κυβέρνησης καταγράφηκε στις δημοσκοπήσεις, με τα ποιοτικά τους δεδομένα να αποτυπώνουν την οργή και την απογοήτευση των πολιτών.


Η αλαζονεία του πρωθυπουργού σε συνδυασμό με την ανικανότητα του επιτελείου του και την αίσθηση αδιαφορίας για τη ζωή των πολιτών δεν επιτρέπει να συμβεί αυτό που θα έκανε οποιαδήποτε κυβέρνηση βρισκόταν σε αυτή τη θέση. Να προσφύγει δηλαδή στη λαϊκή ετυμηγορία και να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο.

Αντίθετα, στο Μαξίμου επέλεξαν τον ολισθηρό δρόμο της τεχνητής έντασης που είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει σε διατάραξη της κοινωνικής ειρήνης εν μέσω μιας νέας οικονομικής κρίσης. Τα πραγματικό δίλημμα δεν είναι «βιβλιοθήκη ή βαριοπούλα», αλλά «σταθερότητα και προστασία των πολιτών ή βαρβαρότητα».


Οταν ο μέσος εργαζόμενος έρχεται αντιμέτωπος με την ακρίβεια καθημερινά, δεν μπορεί να πληρώσει το ρεύμα του σπιτιού και ο μισθός του τελειώνει στο πρώτο δεκαπενθήμερο κάθε μήνα, η κοινωνική ένταση είναι δεδομένη.

Και δεν αντιμετωπίζεται επικοινωνιακά με αλλαγή ατζέντας, πολλώ δε μάλλον με ένα σχέδιο που κινδυνεύει να επιστρέψει τη χώρα στην τριετία 2012-2015. Ο πρωθυπουργός θα είναι ο μόνος υπεύθυνος για ό,τι προκαλέσει αυτή η επιλογή.

tags: άρθρα

2022 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)