to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

10:33 | 16.12.2012

Διεθνή

Ο Αδάμ ντύθηκε Κάιν στο μακελειό του Κονέκτικατ

Στην ίδια τραγωδία θεατής, για πολλοστή φορά, στέκεται ο κόσμος όλος και δακρύζει. Και μετράει, σοκαρισμένος, τα νέα κροκοδείλια δάκρυα μιας υπερδύναμης εθισμένης στην τυφλή βία να κυλάνε ποτάμι μπροστά σ’ έναν ακόμη σωρό από άψυχα παιδικά κορμιά.


Του Γιώργου Τσιάρα, Εφημερίδα των Συντακτών

Φταίει άραγε η υπερπροστατευτική μητέρα του; Τα άλλα παιδιά, που τον κορόιδευαν όταν μιλούσε; Τα βίαια βιντεοπαιχνίδια και η πολλή τηλεόραση; Η μήπως απλά το γεγονός ότι μεγάλωσε σε ένα σπίτι γεμάτο τουφέκια και πιστόλια; Μικρή σημασία έχει: ο 20χρονος Άνταμ Λάνζα, με πλήρη εξοπλισμό μάχης και δύο αυτόματα πιστόλια στα χέρια, έγινε το πρωί της Παρασκευής ο Άγγελος Εξολοθρευτής της πιο θανατηφόρας σχολικής σφαγής στην αμερικανική ιστορία – ως την επόμενη.

 

Την βαριά καραμπίνα την άφησε στο αμάξι- δεν χρειάζεσαι κανόνι για να σκοτώσεις ανυπεράσπιστα παιδιά, τα πιστόλια είναι φονικότερα εκ του σύνεγγυς. Τελικά, σκότωσε 20 παιδιά και έξι ενήλικες στο δημοτικό σχολείο που εργαζόταν η δασκάλα μητέρα του, την οποία είχε δολοφονήσει από νωρίτερα, στο σπίτι. Κατόπιν, έστρεψε την κάννη στον εαυτό του.

 

Ο πατέρας του τους είχε παρατήσει το 2008: η μάνα του, η Νάνσι, περιγράφεται ως υπερπροστατευτική και συγκεντρωτική, που ήθελε να ελέγχει τα πάντα γύρω από τις ζωές των δυο γιών της και τους πίεζε ασφυκτικά. Η Νανσι αγαπούσε επίσης πολύ τα όπλα: ο γείτονας της, Νταν Χολμς, δήλωσε ότι η Νάνσι Λάνζα ήταν «φανατική συλλέκτρια» πυροβόλων όπλων και ότι πήγαινε συχνά για σκοποβολή με τα παιδιά της. Για ασφάλεια, φυσικά. Ένα χόμπι που τελικά πλήρωσε όχι μόνο με τη ζωή της, αλλά και με τις ζωές 26 ακόμη αθώων.

 

Αυτό που προκαλεί περισσότερο τρόμο στα ρεπορτάζ από τις ΗΠΑ δεν είναι οι κινηματογραφικές περιγραφές της σφαγής, αλλά η ηρεμία με την οποία τόσοι άνθρωποι, σε αυτή τη μικρή, σχετικά πλούσια πόλη των 27.000 κατοίκων, λένε πως το μακελειό ήταν περίπου αναμενόμενο, πως κανένας τους δεν ένιωσε έκπληξη όταν το έμαθε: «Όλοι είπαν πως πάντα έμοιαζε με κάποιον που θα μπορούσε να το κάνει αυτό, γιατί δεν είχε επαφή ούτε με το σχολείο μας, ούτε με την πόλη. Δεν τον είδα ποτέ μου με κάποιον άλλον. Δεν θυμάμαι ούτε έναν άνθρωπο που να έχει σχέσεις μαζί του», τόνισε μια συμμαθήτρια του στους New York Times.

 

Ο πραγματικός εχθρός των ΗΠΑ, αυτός που σκοτώνει την ψυχή τους και απειλεί το μέλλον τους, δεν λέγεται ούτε Σαντάμ ούτε Οσάμα. Είναι ο μικρός Ανταμ – ο χλωμός, περίεργος και πάντα νευρικός και αμήχανος πιτσιρικάς της διπλανής πόρτας. Ο απροσάρμοστος, ο απόκληρος με την διαλυμένη οικογένεια, που κανείς δεν έκανε παρέα στο σχολείο. Ο ψιλόλιγνος νεαρός που, αν και εμφανώς «σαλταρισμένος», ποτέ δεν τράβηξε την προσοχή των γύρω του.

 

Το παιδί που μεγάλωσε σε ένα πανέμορφο διώροφο σπίτι με πισίνα και όλα τα κομφόρ – ένα σπίτι γεμάτο όπλα και σφαίρες. Και αυτός που, τελικά, ένα πρωί Παρασκευής, και ενώ σε όλη τη σύντομη ζωή του φαίνεται πως απέφευγε τους άλλους ανθρώπους, έκανε το αδιανόητο: ζώστηκε τα κουμπούρια του και όχι μόνο εκτέλεσε τη μάνα του, αλλά είπε στη συνέχεια να εκτελέσει και μια τάξη παιδάκια, προτού να αυτοκτονήσει.

 

Κροκοδείλια δάκρυα

 

Δάκρυσε, λέει, ξανά ο Ομπάμα όταν το έμαθε- όπως είχε κάνει και πριν λίγο καιρό όταν ο προηγούμενος «ψυχάκιας», ντυμένος Τζοκερ, μπούκαρισε πάνοπλος στο σινεμά της Ορόρα, στο Κολοράντο. Και πως με μαθηματική βεβαιότητα θα ξανακάνει στο επόμενο μακελειό, σε κάποιο άλλο σχολείο ή πολυκατάστημα.

 

Τα δάκρυα είναι τζάμπα: για την ταμπακιέρα της οπλοκατοχής, καμία δέσμευση. Για το πανίσχυρο λόμπι των όπλων, καμιά ουσιαστική αναφορά. Ό πρόεδρος είναι προσεκτικός σε αυτά, δεν θέλει να τα βάζει με τους λάθος ανθρώπους, μέρες που είναι. Αρκετούς μπελάδες έχει με το τεράστιο έλλειμμα, τους μακρινούς πολέμους, την ανεργία – τη «λυπητερή» των οποίων θα κληθεί να πληρώσει όχι μόνο η χαμένη γενιά του Ανταμ, αλλά και εκατομμύρια ακόμη αγέννητα παιδιά.

Η συνέχεια  του άρθρου>>>

tags: ΗΠΑ

2022 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)