to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

8:58 | 02.12.2019

Βασίλης Πάικος

πηγή: Αυγή

Πολιτική

Νεοφιλελεύθεροι ναι, φιλελεύθεροι όχι, με τίποτα...

Όχι ότι θα ’πρεπε να περιμένει κανείς το σύνταγμα για να το διαπιστώσει. Όμως ο συνταγματικός χάρτης της χώρας παραείναι σοβαρή υπόθεση. Ώστε να περάσουν στο ντούκου οι εξόφθαλμοι πολιτικοί αναχρονισμοί τους οποίους επέβαλε τελικά η Ν.Δ.


Αξίζει, στ’ αλήθεια, να μελετήσει κανείς με προσοχή τις θέσεις της Ν.Δ. επί της συνταγματικής αναθεώρησης. Όλα εκείνα που εισηγήθηκε, αλλά κι εκείνα που απέρριψε. Εκείνα που υπερψήφισε και που, μιας και διαθέτει την πλειοψηφία, τελικά θεσμοθετήθηκαν. Με τη συνδρομή και του ΚΙΝ.ΑΛΛ. στις περισσότερες των περιπτώσεων, μην ξεχνιόμαστε. Γιατί, βέβαια, το σύνταγμα και οι προβλέψεις του δεν είναι ιδεολογικά ουδέτερες, επ’ ουδενί. Έχουν στίγμα και χρώμα και πρόσημο. Που εκφράζουν, αντιπροσωπεύουν και χαρακτηρίζουν ασφαλώς τους συντάκτες τους...

Πριν από περίπου τρία χρόνια ξεκίνησε η συνταγματική αναθεώρηση. Με πολλές φιλοδοξίες, με περισσότερες προσδοκίες και με όραμα. Ότι τουλάχιστον θα ανταποκριθεί, αυτή τη φορά, στα ώριμα αιτήματα της κοινωνίας. Και στις ανάγκες των καιρών. Για να καταλήξει σήμερα, με την ολοκλήρωσή της, πραγματική σκιά τους εαυτού της. Μια ισχνή, χλωμή, άτολμη, μίζερη, ακραία συντηρητική αναθεώρηση.

Για να καταγραφεί έτσι ως μια ακόμη χαμένη μεγάλη ευκαιρία. Μετά από κείνες του 2001 και του 2008. Ευκαιρία να εκσυγχρονιστεί, επιτέλους, ο καταστατικός χάρτης της χώρας. Συμπορευόμενος με τις αντικειμενικές απαιτήσεις της εποχής και των επιταγών της. Βλέπετε, όταν ξεκίνησε η αναθεωρητική διαδικασία, η πρωτοβουλία των κινήσεων, στην πρώτη, στην προ-αναθεωρητική Βουλή, ανήκε στην Αριστερά. Ενώ είναι η Δεξιά που ανέλαβε την ολοκλήρωσή της στη δεύτερη, στην αναθεωρητική Βουλή. Είναι κι αυτή μια από τις συνέπειες, ίσως η σοβαρότερη, ως προς το αρνητικό πολιτικό της βάρος, της ψήφου των Ελλήνων στις 7 Ιουλίου του 2019...

Και να πεις ότι η κυβερνώσα τότε Αριστερά προχώρησε σε ιδιαιτέρως τολμηρές, σε βαθιά ριζοσπαστικές τομές. Όπως θα της επέβαλλε το δικό της αξιακό σύστημα. Ούτε κατά διάνοια. Έτσι ώστε δέχτηκε γι’ αυτό, και εξακολουθεί να δέχεται, αυστηρή κριτική από μερίδα των στελεχών όσο κι από τον κόσμο της. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σεβάστηκε απολύτως την αρχή σύμφωνα με την οποία «η σύνταξη όσο και η αναθεώρηση του συντάγματος θα πρέπει να εκφράζει την ισορροπία των πολιτικών και των κοινωνικών δυνάμεων της χώρας τη συγκεκριμένη στιγμή».

Είναι εξάλλου το ίδιο το σύνταγμα που, καθώς προβλέπει την αναθεωρητική διαδικασία δοκιμαζόμενη σε δύο συνεχόμενες Βουλές, ζητά (απαιτεί) την αποτύπωση του συνδυασμού των -πιθανότατα διαφορετικών- συσχετισμών των πολιτικών και των κοινωνικών δυνάμεων. Με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα του «αξιακού σκόντου» της Αριστεράς ότι, σε σχέση με τον ρόλο της Εκκλησίας στην πολιτειακή δομή, περιορίστηκε στην πρόταση για «ουδετερόθρησκο Κράτος». Αντί του πλήρους διαχωρισμού Πολιτείας - Εκκλησίας, στον οποίον πιστεύει...

Ακόμη και στο σύνταγμα;

Ε, λοιπόν, έρχεται σήμερα η Ν.Δ., με τη συνδρομή του ΚΙΝ.ΑΛΛ. της Φώφης Γεννηματά πάντα, αλλά και με την «ταυτοτικού χαρακτήρα» συμπόρευση με την Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου, να μην αφήσει τίποτε όρθιο. Τίποτε απολύτως. Σε σχέση με τον ρόλο της ελλαδικής Εκκλησίας διατηρεί στο ακέραιο το μεσαιωνικών αντιλήψεων δίδυμο σχήμα του «θρησκευόμενου κράτους και της πολιτευόμενης Εκκλησίας». Ενώ αρνήθηκε τη συνταγματική κατοχύρωση των κοινωνικών δικαιωμάτων των πολιτών σχεδόν στο σύνολό τους. Αρκεί να λογαριάσει κανείς ότι βρέθηκαν σήμερα 178 βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου που καταψήφισαν την απαγόρευση των διακρίσεων ανάμεσα στους πολίτες. Την απαγόρευση διακρίσεων λόγω φύλου, ταυτότητας φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού, ακόμη και την ίση αμοιβή για ίση εργασία ανεξαρτήτως ηλικίας.

Η σημερινή κοινοβουλευτική πλειοψηφία απέρριψε επίσης την καθολική πρόσβαση των πολιτών στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Κι ακόμη τη συνταγματική δέσμευση ότι μονάχα μέσω των συλλογικών συμβάσεων εργασίας ορίζεται ο κατώτατος μισθός. Και, φυσικά, ούτε λόγος για την κατοχύρωση του δημόσιου χαρακτήρα του νερού και της ηλεκτρικής ενέργειας. Έτσι, απλώς, ενδεικτικά όλ’ αυτά. Ενδεικτικά του ιδεολογικού προσανατολισμού και των αντίστοιχων πολιτικών σχεδιασμών της Δεξιάς και των συμμάχων της.

Ας ψάξει όθεν όποιος θέλει να ανακαλύψει σχέσεις και συνάφειες των ως άνω επιλογών με τον πολιτικό φιλελευθερισμό. Το έχουμε πει και ξαναπεί. Η σημερινή Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος αυτοπροβάλλεται ως φιλελεύθερος κεντροδεξιός, μονάχα στον οικονομικό φιλελευθερισμό πιστεύει, σ’ αυτόν ομνύει και αυτόν προωθεί. Κατά τη νεοφιλελεύθερη μάλιστα εκδοχή του.

Με τον πολιτικό φιλελευθερισμό καμία σχέση. Καμία απολύτως. Όχι ότι θα ’πρεπε να περιμένει κανείς το σύνταγμα για να το διαπιστώσει. Όμως, πώς να το κάνουμε, ο συνταγματικός χάρτης της χώρας παραείναι σοβαρή υπόθεση. Ώστε να περάσουν στο ντούκου οι εξόφθαλμοι πολιτικοί αναχρονισμοί τους οποίους επέβαλε τελικά η Ν.Δ.

Άσε που, πέρα από τις ιδεολογικού χαρακτήρα αγκυλώσεις, στις επί της αναθεώρησης επιλογές της Δεξιάς κυριάρχησε και ο κοντόφθαλμος μικροκομματισμός. Καθώς η υπερψηφισθείσα σχετική διάταξη ευτελίζει τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας επιβάλλοντας την εκλογή του ακόμη και με την, μικρότερη των 151 ψήφων, σχετική πλειοψηφία. Ενώ από την άλλη επιτρέπει -διόλου αθώες ασφαλώς- ασάφειες στην τροποποίηση του περί ευθύνης υπουργών άρθρου 86. Αρνούμενη την προταθείσα ερμηνευτική του άρθρου δήλωση, διά της οποίας θα αποκλειόταν η παραγραφή του αδικήματος της δωροδοκίας υπουργών, διαπραχθέντος πριν από το 2015. Οπότε... καταλαβαινόμαστε.

Και... καλά, βρε παιδιά, στα νομοθετήματα τα οποία εισάγετε κάθε τόσο στη Βουλή βλέπουμε και ξαναβλέπουμε «φωτογραφικές διατάξεις» που βγάζουν μάτι. Αλλά και στο σύνταγμα; Στο σύνταγμα;

tags: άρθρα

2019 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)