to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Να μη χαθεί η ευκαιρία για δεσμεύσεις και διάλογο με Τουρκία

Η πρόσφατη συνάντηση του Κ. Μητσοτάκη με τον Ερντογάν, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, παρουσιάστηκε εξαρχής, από την κυβέρνηση, ως μια συνάντηση χαμηλών προσδοκιών.


Άρθρο της Ράνιας Σβίγκου, υπεύθυνης για τον Τομέα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στην ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, στην κυριακάτικη “Kontra News”

Και πράγματι, από τις υποσχέσεις του Τούρκου προέδρου για ένα ήρεμο καλοκαίρι, χωρίς προκλήσεις και επιθετικές κινήσεις, καθώς και από την επιβεβαίωση ότι θα συνεχιστούν οι διμερείς συζητήσεις για ζητήματα εμπορικής και οικονομικής φύσης, φαίνεται, ότι οι χαμηλές προσδοκίες επιβεβαιώθηκαν.

Κι όμως, η συγκεκριμένη συνάντηση θα μπορούσε να αποτελέσει μια ευκαιρία για την έναρξη ενός ουσιαστικού και εις βάθος διαλόγου για τα μείζονα και τα κρίσιμα: για τις διερευνητικές, για τα στρατιωτικά Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, για τα ζητήματα της ασφαλείας/εγγυήσεων στο Κυπριακό. Διότι η συγκυρία ευνοεί την ελληνική πλευρά, να θέσει όρους και να αποσπάσει δεσμεύσεις από την Τουρκία.

Αυτήν την περίοδο, η Τουρκία βρίσκεται σε μια φάση επαναπροσδιορισμού των σχέσεών της, τόσο με τις ΗΠΑ, όσο και με την Ε.Ε

Η νέα ηγεσία των ΗΠΑ στο πλαίσιο μιας οπτικής διαφορετικής από αυτή του Τράμπ, για τη θέση της Αμερικής στο διεθνές περιβάλλον, ενδιαφέρεται για την απομάκρυνση της Τουρκίας από τη Ρωσία, και την επιστροφή της σε μια πορεία συμβατή με τις νέες αμερικάνικες προτεραιότητες. Μέχρι την αποκρυστάλλωση της εξωτερικής πολιτικής Μπάιντεν, η ηγεσία Ερντογάν τηρεί μια στάση αναμονής.

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στην επικείμενη Σύνοδο Κορυφής θα συζητηθεί η προώθηση μιας θετικής ευρωτουρκικής ατζέντας, ειδικά σε σχέση με τον εκσυγχρονισμό της Τελωνειακής Ένωσης Ε.Ε.-Τουρκίας, το προσφυγικό και την άρση υποχρέωσης θεωρήσεων. Η Τουρκία έχει ανάγκη την ΕΕ, ιδίως αυτή την περίοδο, όπου η χώρα αντιμετωπίζει οικονομικούς κλυδωνισμούς. Μια νέα Τελωνειακή Ένωση θα αποφέρει πολλά δισεκατομμύρια.

Σε αυτό το πλαίσιο επαναπροσδιορισμού των αμερικανοτουρκικών και ευρωτουρκικών σχέσεων, ο Ερντογάν επιδιώκει να παρουσιάζεται στα μάτια της Δύσης ως πρόθυμος για διάλογο και συνεργασία. Όμως, ένας ελληνοτουρκικός διάλογος περιορισμένος σε ελάσσονα ζητήματα, και χωρίς δεσμεύσεις, μόνο την Τουρκία θα ωφελούσε, σε αυτή τη φάση.

Φαίνεται ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν θέλει ή δεν μπορεί να αδράξει την ευκαιρία. Αυτό που δείχνει να επιδιώκει είναι απλώς, να αποφύγει, βραχυπρόθεσμα, μια νέα κρίση. Πρόκειται για τη συνέχιση της γραμμής της ακινησίας και της αναβλητικότητας που έχει επικρατήσει εδώ και χρόνια στη ΝΔ. Και φυσικά, ούτε λόγος για έναν ουσιαστικό διάλογο, υπό τον φόβο της σαμαρικής πτέρυγας της ΝΔ, που εκφράζει τη γραμμή «κανένας διάλογος με πειρατές».

Κι όμως, τώρα χρειάζονται διπλωματικές πρωτοβουλίες, και μια ενεργητική, πολυδιάστατη και φιλειρηνική εξωτερική πολιτική, όπως αυτή που εφάρμοζε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα, είναι η ευκαιρία να συνδεθεί η προοπτική αναθεώρησης της τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας με την προοπτική της προσφυγής στη Χάγη, για την επίλυση της διαφοράς για υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Μια παραπομπή στη Χάγη που δεν θα περιλαμβάνει ζητήματα δήθεν γκρίζων ζωνών και αποστρατιωτικοποίησης νησιών.

Η πρόταση που έχει κατατεθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία θέτει στο επίκεντρο μια ουσιαστική και συγκεκριμένη δέσμευση, τόσο της Τουρκίας, όσο και της Ε.Ε.: να μην τεθεί σε ισχύ η τελωνειακή ένωση, αν δεν έχει ταυτόχρονα σταλεί το συνυποσχετικό στη Χάγη. Κάτι το οποίο απέχει πολύ από όσα γράφει το προσχέδιο συμπερασμάτων της επικείμενης Συνόδου Κορυφής, όπως διέρρευσε στον τύπο. Διότι τα σχετικά με την «αιρεσιμότητα», πέρα από γενικόλογα, είναι και εύκολα αναστρέψιμα, αν το τοπίο των ευρωτουρκικών σχέσεων μεταβληθεί. Το είδαμε, άλλωστε, και με την αντιμετώπιση των τουρκικών προκλήσεων το 2020.

Δεν πρέπει να χαθεί το παράθυρο ευκαιρίας που διανοίγεται αυτή την περίοδο, για μια ειρηνική και αμοιβαία επωφελή σχέση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Ο κ. Μητσοτάκης οφείλει να το αντιληφθεί, και να αφήσει τις αδράνειες και τις παλινωδίες. Διότι, η εξωτερική πολιτική της χώρας δεν μπορεί να υποτάσσεται στους εσωκομματικούς συσχετισμούς της ΝΔ. Οι καιροί απαιτούν ενεργητικότητα, διπλωματικές πρωτοβουλίες, ένα σαφές και συνολικό σχέδιο, κι όχι κινήσεις με στόχο μια βραχυπρόθεσμη ανάσχεση της επιθετικότητας. Σε αντίθετη περίπτωση, όταν παγιωθεί το νέο modus vivendi της Τουρκίας με τις ΗΠΑ και την ΕΕ, θα είναι πια αργά.

tags: άρθρα

2021 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)