to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Κάνε τον φιλελεύθερο, να μην σε λένε Ορμπαν

Αν αποφασίζαμε να βάζουμε σε δημοψήφισμα οποιοδήποτε νομοθετικό θέμα επιθυμεί να διευθετήσει ο αρχιεπίσκοπος, σε έναν χρόνο θα ήμασταν Τεχεράνη


Σε μια χώρα που η κοινή γνώμη θα είχε άποψη για βασικά πράγματα, θα θεωρούνταν τεράστια χοντράδα εκ μέρους του αρχιεπισκόπου να ρίξει στο τραπέζι της αντιπαράθεσης για τους γάμους ζευγαριών ίδιου φύλου το θέμα του δημοψηφίσματος. Αν η Εκκλησία θέλει να δείχνει ότι διοικείται από μορφωμένους και καλλιεργημένους ανθρώπους, οφείλει να ξέρει ότι δεν μπορεί να ερωτάται η άποψη της πλειοψηφίας για το ποιος μπορεί να παντρεύεται ποιον. Αυτό το κανονίζουν οι νόμοι και οι νόμοι δεν ενδιαφέρονται για το αν έχουν πλειοψηφία. Και δεν είναι ότι δεν το ξέρει αυτό ο προκαθήμενος της ελληνικής Εκκλησίας. Είναι ότι το ξέρει και το προσπερνά. Δημαγωγία ονομάζεται αυτό. Και κάτι ακόμα: Αν αποφασίζαμε να βάζουμε σε δημοψήφισμα οποιοδήποτε νομοθετικό θέμα επιθυμεί να διευθετήσει ο αρχιεπίσκοπος, σε έναν χρόνο θα ήμασταν Τεχεράνη.

Αλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε
Απέναντι σε μια Εκκλησία που ανεβάζει προσεκτικά αλλά σταθερά τους τόνους, το αυτί του Μητσοτάκη δεν δείχνει να ιδρώνει. Ο πρωθυπουργός ξέρει άλλωστε ότι κανένας από όλους αυτούς που αντιτίθενται στο νομοσχέδιο δεν έχει την παραμικρή όρεξη να του προκαλέσει πολιτική ζημιά. Έτσι, αναλαμβάνει να προωθήσει τη ρύθμιση αντίθετα από την άποψη του ενός τρίτου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του, αλλά με θετική ψήφο αρχών από την Κεντροαριστερά και την Αριστερά. Με μια κουβέντα, ο Μητσοτάκης επιδιώκει να ενισχύσει το φιλελεύθερο πολιτικό του κεφάλαιο σε βάρος της συντηρητικής πτέρυγας του κόμματός του. Η οποία επί της ουσίας είναι όλη η Ν.Δ., εκτός από το σύστημα Μαξίμου και Μητσοτάκηδων και κάτι ιδεολόγους νεοφιλελεύθερους του Twitter.

Το πού αποσκοπεί ο Μητσοτάκης είναι ένα ερώτημα. Η συζήτηση αυτή, που σκανδαλίζει τα πρωινάδικα, έχει καταλάβει όλο τον δημόσιο χώρο, με αποτέλεσμα ο κόσμος να έχει θέμα να ασχολείται και να μην σκέφτεται την ακρίβεια -- εκτός από τις πέντε πρώτες και τις δεκαπέντε τελευταίες μέρες του μήνα. Αυτό σίγουρα είναι βολικό για τον Μητσοτάκη, αλλά δύσκολα θα μπορούσε να αποδοθεί σε σχέδιο. Ο κόσμος είναι πολύ συνεργάσιμος. Για να τον αποπροσανατολίσεις, δεν χρειάζεται να τσιγκλήσεις τον Πλεύρη και να θυμίσεις σε όλους πόσο ακροδεξιός είναι. Ούτε να ωθήσεις τον Βορίδη σε παραίτηση, όταν έχει κοστίσει μάλιστα τόσα χρήματα στον φορολογούμενο η παρακολούθησή του με το Predator. Μπορείς να το πετύχεις κάλλιστα συλλαμβάνοντας επαγγελματίες εκτελεστές, εγκαινιάζοντας αναστηλωμένους αρχαίους ναούς ή βάζοντας στημένους ανθρώπους να σε ευχαριστούν που επωφελήθηκαν από την πολιτική σου.

Κράτος Δικαίου σε κατάντια

Μια άλλη εκδοχή είναι ότι ο πρωθυπουργός επιλέγει αυτή την τακτική γιατί θέλει να μεταπηδήσει σε ανώτατο ευρωπαϊκό αξίωμα και προσπαθεί να ενισχύσει το φιλελεύθερο ευρωπαϊκό του προφίλ. Αυτό θα μπορούσε να εξηγεί τα πράγματα, αλλά δεν λέει για ποιον λόγο θα ήθελε ο Μητσοτάκης να μεταπηδήσει. Έχει αρκετό ψαχνό για μια γερή πτώση ποσοστών στις ευρωεκλογές, δεν απειλείται άμεσα από την αντιπολίτευση και έρχονται και τα πακέτα στήριξης. Πού θα βρει καλύτερα; Εκτός βέβαια αν περιμένει κάποια κατάρρευση και εγκαταλείπει το πλοίο. Αλλά αυτό μπορεί να είναι και ευσεβής πόθος.

Πιο βάσιμη φαίνεται η εκδοχή ότι ο Μητσοτάκης επιλέγει την τακτική αυτή για να σώσει κάπως την εικόνα του στην Ευρώπη απέναντι στα μυριάδες θέματα που ακούγονται εκεί για την κατάντια του ελληνικού Κράτους Δικαίου. Στο Ευρωκοινοβούλιο έγινε ειδική συζήτηση για το Κράτος Δικαίου στην Ελλάδα, όπου η κυβέρνηση Μητσοτάκη σφυροκοπήθηκε για τις υποκλοπές, για τη χειραγώγηση της Δικαιοσύνης, για τις πραξικοπηματικές επεμβάσεις σε ανεξάρτητες Αρχές, για τη λίστα Πέτσα και την κατάσταση της ελευθερίας του Τύπου, για την παθητική διαχείριση της δολοφονίας Καραϊβάζ, για τις εκδικητικές στρατηγικές αγωγές SLAPP, για κωλυσιεργία στην έρευνα για τα Τέμπη και έναν σωρό άλλα, που είναι όλα βάσιμα. Έτσι, ο πρωθυπουργός μπορεί να κάθεται σταυροπόδι στο Νταβός και να εξηγεί πόσο αποφασισμένος είναι να λύσει νομοθετικά το θέμα.

Ο,τι από όλα αυτά και να συντρέχει, σίγουρα είναι ένα καλό σχέδιο για τον Μητσοτάκη. Τουλάχιστον μέχρι να αρχίσει να παράγει πολιτικό αποτέλεσμα η αγανάκτηση του κόσμου για την ακρίβεια και να αποκτήσει μορφή η κινητοποίηση για την υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστήμιου. Τότε όλα θα είναι διαφορετικά. Διότι ο άνθρωπος βγάζει τον πραγματικό του εαυτό όταν είναι υπό πίεση. Και τότε πέφτουν αυτά για τους εξωγήινους στον Υμηττό και τα «πουλήσατε τη Μακεδονία για τις συντάξεις».

tags: άρθρα

2024 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)