to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

10:17 | 30.06.2016

Πολιτισμός

Η πολίτικη λύρα του Σωκράτη Σινόπουλου συναντά την τζάζ, απόψε το βράδυ στον κήπο της Πειραιώς 260

Συναυλία «Socratis Sinopoulos Quartret: 8 Winds», απόψε το βράδυ, από το κουαρτέτο του Σωκράτη Σινόπουλου στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, στον κήπο της Πειραιώς 260


 «Όταν παίζει ο Σωκράτης Σινόπουλος λύρα, όλη η Ιστορία δονείται από τους αρχαίους ήχους των χορδών» έχει πει ο θρυλικός σαξοφωνίστας της τζαζ, Τσαρλς Λόιντ. Και όταν αυτός ο αρχαίος ήχος της πολίτικης λύρας συναντά την τζαζ και τη σύγχρονη μουσική, το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι ξεχωριστό. Αυτήν ακριβώς την ξεχωριστή ατμόσφαιρα, υπόσχεται η συναυλία «Socratis Sinopoulos Quartret: 8 Winds», απόψε το βράδυ, από το κουαρτέτο του Σωκράτη Σινόπουλου στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, στον κήπο της Πειραιώς 260.

   Ξεχωριστές συνθέσεις και γοητευτικές μπαλάντες δίνουν τον κεντρικό μελωδικό ρόλο στη λύρα του Σωκράτη Σινόπουλου, το πιάνο του Γιάννη Κυριμκυρίδη, το μπάσο του Δημήτρη Τσεκούρα και τα ντραμς του Δημήτρη Εμμανουήλ.

   Οι οχτώ μουσικοί άνεμοι -«Eight Winds»όπως ονομάζεται ο πρώτος προσωπικός του δίσκος -περιγράφουν τα διαφορετικά ακούσματα, στυλ, είδη, τάσεις, όπως έχουμε συνηθίσει να χαρακτηρίζουμε τις μουσικές που ακούμε. «Αντίθετα από εκείνο στο οποίο ενδεχομένως παραπέμπουν οι άνεμοι, εμείς καθόλου δεν θέλουμε να παρασυρθούμε από αυτούς, αλλά να σταθούμε στη μέση, να βρούμε ένα σημείο ισορροπίας», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Σωκράτης Σινόπουλος.

   Ο ίδιος, ως μουσικός έχει ασχοληθεί με πολλά όργανα αλλά από πολύ μικρό τον κέρδισε η πολίτικη αχλαδόσχημη λύρα. ««Το όργανο είναι ένα μέσο για να βρούμε τον εαυτό μας. Είχα την τύχη να έχω σφαιρική μουσική παιδεία. Ξεκίνησα από κλασική κιθάρα, αλλά και λόγω των γονιών μου, πήρα μαθήματα βυζαντινής μουσικής και παραδοσιακού τραγουδιού, που μου έδωσε την δυνατότητα να αφομοιώσω όλο αυτό και εν τέλει να το φιλτράρω σ'ένα πράγμα» λέει ο μουσικός που γυρίζει τον κόσμο με τη λύρα του.

    'Αρτι αφιχθείς από την Ιαπωνία, όπου συμμετείχε σε συναυλίες, συνεργάζεται με πολλά σχήματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Υπήρξε σταθερός συνεργάτης της Δόμνας Σαμίου και μέλος του μουσικού συγκροτήματος «Λαβύρινθος», του μέντορά του στη λύρα, Ρος Ντέιλι. Ο Σωκράτης Σινόπουλος, επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, ήδη ετοιμάζει τις βαλίτσες του για το Λονδίνο, όπου στις 4/7 θα δώσει με το κουαρτέτο του συναυλία στο Κινγκς Κόλετζ και από το φθινόπωρο στην Κωνσταντινούπολη και στη Γερμανία.

   Ποια είναι η αντίδραση του ξένου κοινού στο άκουσμα της πολίτικης λύρας; «Για τους έξω είναι ένα εξωτικό όργανο και τους περισσότερους τους συνδέει με τον γεωγραφικό χώρο αλλά και με μια νότα βυζαντινή απ΄ όπου κατάγεται αυτό το όργανο. Μου αρέσει η αποδοχή της λύρας από το κοινό καθώς είναι λίγο παρεξηγημένη όλη αυτή η περίοδος του Βυζαντίου» σχολιάζει.

    «Είναι ένα όργανο αυτούσιο, όπως όλες οι λύρες, παραμένει κατασκευαστικά στην ίδια κατάσταση σχεδόν χίλια χρόνια μ έναν τρόπο σχεδόν μαγικό. Νομίζω ότι όλη αυτή η μεσαιωνική ιστορία, η δική μας η βυζαντινή, είναι στοιχείο που τόσο καιρό το αντιμετωπίζουμε με τον τρόπο που το αντιμετώπισαν και οι δυτικοευρωπαίοι. Δηλαδή ως μια περίοδο σκοταδισμού με ό,τι άλλο σημαίνει ο Μεσαίωνας και αγνοήσαμε ότι εκεί κρύβεται και ο συνδετικός κρίκος, αν θέλουμε να μιλήσουμε για έναν ενιαίο μουσικό λόγο. Μόνο αν ενσωματώσουμε και το πολύ σημαντικό κομμάτι της μεσαιωνικής μας ιστορίας, που αφορά ακριβώς, αυτά τα όργανα- γκάιντες λύρες, φλάουτα, κανονάκια- θα μπορέσουμε να συνδέσουμε και τη νέα ελληνική μουσική την οποία θα συμβόλιζα σε ένα όργανο όπως το σύγχρονο μπουζούκι» εκτιμά ο ίδιος.

   Προσθέτει δε ότι τις τελευταίες δεκαετίες είναι πολλοί οι μουσικοί που υποστηρίζουν αυτή την άποψη και με τρόπο που έχει απήχηση: οι χαϊνηδες, ο Ψαραντώνης, στιχουργικά ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και πολλοί άλλοι που «παίρνουν αυτό το στοιχείο και το συνδέουν με την αρχαϊκή του κατάσταση». Και επισημαίνει το πολύ καλό επίπεδο των σύγχρονων μουσικών «τόσο από πλευράς μόρφωσης όσο και αντίληψης».

   Για τον ίδιο, η κρίση στην οποία βρίσκεται η χώρα είναι πρωτίστως κρίση ταυτότητας και πολιτισμική. Κι έχει τις ρίζες της « στην ίδρυση του νεοελληνικού κράτους επειδή ακόμα δεν έχουμε αποδεχθεί να συνδέσουμε και τους δύο χώρους. Τις μουσικές του Ιονίου με αυτές της άλλης πλευράς του Αιγαίου. Τον αμανέ και τη σονάτα. Αν μπούμε στη λογική να διαλέξουμε κάτι από τα δύο, τότε χάσαμε».

2022 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)