to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

21:18 | 15.01.2014

Πολιτική

Η διακήρυξη και οι αρχές λειτουργίας της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ

H διακήρυξη και οι αρχές λειτουργίας των νέων ΣΥΡΙΖΑ: τα τελικά κείμενα της Συνδιάσκεψης


Διακήρυξη Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ

1                   Εισαγωγή

Βρισκόμαστε στο μέσο μιας δομικής καπιταλιστικής κρίσης. Μιας κρίσης παγκόσμιας έκτασης κι εμβέλειας, που δεν αφήνει καμία πτυχή της ζωής μας ανεπηρέαστη. Η υπερσυσσώρευση πλούτου στα χέρια όλο και λιγότερων, η ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζόμενων τάξεων από το κεφάλαιο, η διάλυση του κοινωνικού κράτους και η επέκταση της σφαίρας του κέρδους σε αγαθά που μέχρι πρότινος βρίσκονταν εκτός δραστηριοτήτων του κεφαλαίου (παιδεία, υγεία, κοινωνική ασφάλιση κλπ), έφεραν μια κρίση που κλονίζει συθέμελα τον καπιταλισμό.

Τόσο στην Ελλάδα, όσο και διεθνώς, διεξάγεται ένας αγώνας από το κεφάλαιο, τις άστικες κυβερνήσεις αλλά και τους υπερεθνικούς σχηματισμούς (ΔΝΤ κι ΕΕ), ώστε να γίνει η κρίση «ευκαιρία»  και να χτίσουν, με τη μέθοδο του σοκ και χρησιμοποιώντας ως μοχλό τις εθνικές κρίσεις χρέους, ένα ακόμα πιο σκληρά νεοφιλελεύθερο οικονομικό και πολιτικό καθεστώς, στην Ελλάδα, στην Ευρώπηκαι διεθνώς.

Η εκτίναξη της ανεργίας, η πλήρης απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και η κατακρήμνιση των μισθών, η οικοδόμηση ενός κράτους έκτακτης ανάγκης που κωφεύει στα αιτήματα των εργαζόμενων τάξεων και της νεολαίας και διευθύνει με μοναδικό κριτήριο τα άμεσα συμφέροντα του κεφαλαίου, μεταφέροντας εξουσίες σε υπερ-εθνικούς σχηματισμούς όπου απουσιάζει η λαϊκή παρέμβαση, η έξαρση και η υποδαύλιση ρατσιστικών, ξενοφοβικών και εθνικιστικών αντιλήψεων, όλ’ αυτά είναι πλευρές μιας στρατηγικής, πανευρωπαϊκής εμβέλειας, που θέλει να διαμορφώσει τους όρους με τους οποίους θα ζούμε για τα επόμενα χρόνια.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον κάνουμε το βήμα της συγκρότησης της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, θέλοντας να υπηρετήσουμε, από τη μεριά μας, την ανατροπή αυτής της στρατηγικής, με μια κυβέρνηση της αριστεράς που θ’ ανοίξει δρόμους για το σοσιαλισμό του 21ου αιώνα. Το ίδιο αυτό περιβάλλον είναι, άλλωστε, που γεννά καθημερινά τους σπόρους της ανατροπής του: η ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε αξιωματική αντιπολίτευση έρχεται ως συνέχεια μιας ενεργής διαδικασίας αγώνων, αντιστάσεων, μικρών και μεγάλων παραδειγμάτων μιας διαφορετικής αντίληψης για την παραγωγή και την ανταλλαγή, για την πολιτική και τη δημοκρατία, για τον πολιτισμό και την ψυχαγωγία, αποτελώντας την κορυφαία στιγμή της. Βρισκόμαστε κι εμείς, οι νέες και οι νέοι, μπροστά σ’ ένα σταυροδρόμι. Ή θα διαλέξουμε να ζήσουμε με τους όρους που μας επιβάλλουν, χωρίς αξιοπρέπεια και χωρίς όνειρα ή θα διαλέξουμε το δρόμο της ανατροπής. Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ θα δεσμεύσει όλες τις δυνάμεις για το στόχο αυτό, θα βάλει όλα της τα μυαλά να δουλέψουν κι όλα τα στόματά της να φωνάξουν για να μη μείνουμε στην ιστορία ως η «γενιά που έζησε χειρότερα από τους γονείς της», αλλά ως η «γενιά που έγινε στυλοβάτης της ανατροπής».

2                   Η νεολαία της κρίσης

Οι νέοι και οι νέες αυτής της χώρας δε γνωρίσαμε την επίθεση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού με την έλευση της κρίσης. Ήδη πριν απ’ αυτήν, ήμαστε η «γενιά των 700 ευρώ», δίναμε μάχες για την υπεράσπιση της δημόσιας παιδείας και δεχόμαστε τα χτυπήματα της καταστολής στους συλλογικούς μας αγώνες. Ωστόσο, η κρίση και η εμβάθυνση του καθεστώτος των μνημονίων αλλάζει πλήρως τις ζωές και την καθημερινότητά μας. Η ανεργία γίνεται ο κανόνας. Το ίδιο και η άγρια εκμετάλλευση – η επισφαλής, κακοπληρωμένη, ανασφάλιστη εργασία, δίχως δικαιώματα και δυνατότητα διεκδικήσής τους – για όσες και όσους έχουν την τύχη να εργάζονται. Δημιουργείται μια στρατιά νέων ανέργων ή εξειδικευμένων επισφαλώς εργαζομένων που μπροστά στις ανεπίλυτες, δομικές αντιφάσεις του καπιταλισμού – ο οποίος δεν μπορεί να εγγυηθεί την παραμικρή προοπτική – δε βλέπει κανένα μέλλον, κανένα διέξοδο και σ’ ένα βαθμό κυριεύεται από θυμό και απελπισία. Πολλοί/ες από εμάς βλέπουν την μετανάστευση, τη φυγή στο εξωτερικό ως μια διέξοδο. Μια διέξοδο που όμως δεν την επιλέγουμε, αλλά μας επιβάλλεται βίαια από την κατάσταση που βιώνουμε εδώ. Μια επιλογή που στερεί από τη δική μας πλευρά, από τον κόσμο της εργασίας και της νεολαίας, σημαντικό παραγωγικό αλλά και πολιτικό και πολιτιστικό δυναμικό.

Στο έδαφος της κρίσης, ωριμάζουμε στο πλαίσιο μιας πολύ πιο απότομης ένταξης στη σκληρή κοινωνική πραγματικότητα χωρίς, ωστόσο, να μπορούμε να κάνουμε το βήμα στην ενήλικη ζωή, ζώντας σ’ ένα καθεστώς συνεχούς ανασφάλειας. Επί της ουσίας, πρόκειται για μια διαδικασία βίαιης προλεταριοποίησης, που κι αυτή, αν και δε μας παρουσιάζεται ποτέ ως μόνιμη κατάσταση αλλά πάντοντε ως μεταβατική (ως «πρώτη εμπειρία», ως «είσοδος στον εργασιακό στίβο» κι άλλα τέτοια), εν τέλει παίρνει χαρακτηριστικά μόνιμα, ακριβώς επειδή δεν υπάρχει εναλλακτική, παρά μονάχα η μετανάστευση.

Την ίδια ώρα βιώνουμε μια άνευ προηγούμενου επίθεση στην παιδεία. Στα χρόνια της μνημονιακής λιτότητας δεν έχουμε να κάνουμε με μια πτυχή της που μετάλλασσεται, αλλά με τον ίδιο το δημόσιο και καθολικό χαρακτήρα της που τίθεται υπό αμφισβήτηση. Συνεχίζοντας τις νεοφιλελεύθερες συνταγές που τις ξέρουμε από πολύ πιο πριν, οι μνημονιακές κυβερνήσεις φτιάχνουν ένα σχολείο κι ένα πανεπιστήμιο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα μιας καπιταλιστικής αγοράς σε κρίση: κλεισίματα σχολείων και σχολών, ένταση των ταξικών φραγμών που αυξάνει τη σχολική διαρροή και αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις σε όλες τις βαθμίδες. Παράγονται, έτσι, σύγχρονες μορφές αμάθειας ή «μερικής» γνώσης, αποστειρωμένης από γενική παιδεία και τεχνοκρατικά προσανατολισμένης, ικανής μονάχα να καλύψει τις ανάγκες του κεφαλαίου για φτηνό κι αναλώσιμο εργατικό δυναμικό, μέσω ενός πολύ πιο εντατικού και εξατομικευμένου πλαισίου.

Με άλλα λόγια, δεν έχουμε να κάνουμε με μια πολιτική «ειδικής περίστασης», όπως θέλουν να μας πείσουν, που δικαιολογείται από την κρίση. Έχουμε να κάνουμε με μια συνειδητή επιλογή του κυρίαρχου μπλοκ εξουσίας σε Ελλάδα και Ευρώπη, να θυσιάσει τη νέα γενιά, ως άλλη Ιφιγένεια, για να φυσήξει ο ούριος άνεμος της «ανάπτυξης», της ακόμα μεγαλύτερης εκμετάλλευσης δηλαδή, των εργαζομένων τάξεων από το κεφάλαιο. Ωστόσο η επίθεση στην εργασία και στην παιδεία, δε φτάνουν για να μας δώσουν τη συνολική εικόνα των αποκλεισμών που βιώνουν οι νέοι άνθρωποι στη συγκυρία της κρίσης. Υπάρχουν ακόμα τρεις παράμετροι που είναι εξαιρετικά σημαντικές και που για εμάς ιεραρχούνται εξίσου υψηλά με τα παραπάνω.

Η πρώτη παράμετρος αφορά τους αποκλεισμούς που βιώνουν οι νέοι στον ελεύθερο χρόνο και στους όρους κοινωνικοποίησής τους: η φτωχοποίηση αυτών και των οικογενειών τους καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την πρόσβαση σε βασικά πολιτιστικά αγαθά και την ίδια στιγμή η έλλειψη κοινωνικών χώρων, που να μπορούν να συστήσουν ένα συλλογικό αντιπαράδειγμα διασκέδασης κι αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου κάνει την κατάσταση ακόμα χειρότερη. Έτσι, ο ελεύθερος χρόνος και η διαχείρισή του γίνεται άλλη μια μοναχική διαδικασία που έρχεται να προστεθεί στα αδιέξοδα που βιώνουν οι νέοι.

Η δεύτερη παράμετρος αφορά στην επίθεση που δέχονται τα δημοκρατικά δικαιώματα του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας. Διώξεις μαθητών και φοιτητών που κάνουν το αυτονόητο ν’ αντιστέκονται σ’ ένα σύστημα που τους πετάει απέξω, αστυνομοκρατούμενα κέντρα πόλεων, χημικά και ξύλο σε κάθε διαδήλωση, εισβολές των δυνάμεων καταστολής σε ελεύθερους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, αλλά και στο πανεπιστημιακό άσυλο. Οι συλλογικότητες της νεολαίας βρίσκονται στο στόχαστρο καθώς αποτελούν για την κρατική εξουσία επικίνδυνους χώρους, «χώρους ανομίας» που πρέπει να παταχθούν. Η καταστολή επιχειρεί, πλέον, να κάμψει το φρόνημα των νέων και να μας επιβάλει το δόγμα «νόμος και τάξη» ως κάτι φυσιολογικό.

Η τρίτη παράμετρος αφορά στην κρίση κρίση του πολιτικού συστήματος κι επομένως, συνολικά, των μορφών αντιπροσώπευσης των νέων ανθρώπων στο πολιτικό γίγνεσθαι. Από τη μία, η ιδεολογία του ατομικού δρόμου παραμένει κυρίαρχη κι από την άλλη η διάψευση των προσδοκιών γεμίζει με οργή τους νέους και τις νέες, που απαξιώνουν, πολλές φορές, συνολικά το πολιτικό σύστημα Αποτέλεσμα είναι να παράγονται μια σειρά από πολιτικές συμπεριφορές, στις οποίες η απαξίωση της πολιτικής και κυρίαρχα η απαξίωση του κομματικού φαινομένου, είναι κοινός τόπος. Η πολιτική, ως συλλογική προσπάθεια οργάνωσης της ίδιας μας της ζωής, χάνει το νόημά της στα μάτια των νέων, όταν έχουν απέναντί τους ένα καθεστώς που δεν κάνει την παραμικρή υποχώρηση σε κανένα κοινωνικό αίτημα. Ως συνέπεια αυτού, δομές οργάνωσης των νέων, σε επιμέρους χώρους – συνδικάτα, φοιτητικοί σύλλογοι κλπ – απαξιώνονται και αδυνατίζουν. Από την άλλη, βέβαια και τα συνδικάτα πολλές φορές αδυνατούν να προσεγγίσουν τις νέες μορφές εργασίας, τα προβλήματα και το λόγο των νέων, να ενσωματώσουν τις διεκδικήσεις τους και να διαμορφώσουν μαζί με τη νεολαία ένα σχέδιο πάλης ενάντια στην επισφάλεια και την ανεργία.

Την ίδια στιγμή, προωθείται η φασιστικοποίηση του δημόσιου λόγου κι εντείνονται οι ρατσιστικές πρακτικές του κράτους (βλ. διαπόμπευση οροθετικών γυναικών, τρομονόμοι, επιχειρήσεις «σκούπα» εναντίον μεταναστατών). Σε αυτά τα συμφραζόμενα, ο εκφασισμός της κοινωνίας βρίσκει τη νεολαία ευάλωτη απέναντι του, καθώς το «μόνος εναντίον όλων» με το οποίο ένας νέος άνθρωπος μάθαινε να μεγαλώνει, αποτελεί το πιο εύφορο έδαφος για την εξάπλωσή του. Η απαξίωση του πολιτικού συστήματος με όρους ασίγαστης οργής βρίσκει, σε κάποιες περιπτώσεις, διέξοδο στα ακροδεξιά κυρήγματα μίσους της νεοναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής, η οποία, μεταξύ άλλων, μέσω της προβολής μιας σειράς βαθιά αντιδραστικών κι οπισθοδρομικών προτύπων, μπορεί να δίνει σε νέους μια αγελαία ταυτότητα, όταν όλα γύρω καταρρέουν. Δεν ξεχνάμε, ωστόσο, ότι η Χρυσή Αυγή δρα ταυτόχρονα κι ως μακρύ χέρι κομματιών του κεφαλαίου: η σχέση της Χρυσής Αυγής με το εφοπλιστικό κεφάλαιο, με εκδοτικά επιχειρηματικά συμφέροντα, αλλά και η ασυλία που γνώριζε η δράση της από την κυβέρνηση είναι ενδεικτικά αυτού του γεγονότος, χωρίς να παραγνωρίζουμε, ωστόσο, τη σχετική αυτονομία που έχει το φασιστικό φαινόμενο και ο ιστορικός του ρόλος σε περιόδους καπιταλιστικών κρίσεων. Η Χρυσή Αυγή έχει κηρύξει τον πόλεμο, παίρνοντας το ρόλο της επίσημης καταστολής πολλές φορες, στις νέες και τους νέους που δεν ταιριάζουν στα πρότυπά της: μαχαιρώματα, προπηλακισμοί, τραμπουκισμοί, πογκρόμ εναντίων μεταναστών, εναντίον ομοφυλόφιλων, ακόμα κι εναντίον κομμάτων της Αριστεράς. Αποκορύφωμα όλων, η δολοφονία του αντιφασίστα καλλιτέχνη κι εργάτη Παύλου Φύσσα.

Ως αποτέλεσμα όλων των παραπάνω, ζούμε μια περίοδο απίστευτης ρευστότητας: συντηρητικές αξίες και κοσμοαντιλήψεις επανέρχονται στο προσκήνιο προσφέροντας την «ασφάλειά» τους και ταυτόχρονα εντείνεται ένας ριζοσπαστισμός προς τ’ αριστερά στο έδαφος των αδιεξόδων της μνημονιακής λιτότητας, αλλά και των αγώνων, της αλληλεγγύης και της αυτοοργάνωσης που ριζώνουν, αργά αλλά σταθερά, ως πρακτικές στην ελληνική κοινωνία. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτής της ρευστότητας είναι η νεολαία της κρίσης: δύο κόσμοι που δρουν ως αντίρροπες τάσεις που καθεμιά σπρώχνει προς άλλη κατεύθυνση συμπεριφορών, πρακτικών κι αντιλήψεων κι οποίες μπορούν να συνυπάρχουν ακόμα και μέσα στο ίδιο άτομο. Αποτελέσματα της ύπαρξης αυτών των αντίρροπων δυνάμεων είναι από τη μία η ανατροπή του πολιτικού σκηνικού στις εκλογές του 2012 και μια αυθόρμητη αντι-συστημικότητα που επηρεάζει όλο και περισσότερους νέους κι από την άλλη τα πισωγυρίσματα των κινημάτων, αλλά κι η επιρροή του ακροδεξιού λόγου σε κομμάτια της νεολαίας.

Είναι πολύ σημαντικό να πούμε ότι η νεολαία, σε αντίθεση με μια διαδεδομένη αντίληψη για την «αποπολιτικοποίησή» της, έχει υπάρξει παρούσα σε όλες τις αντιστάσεις που ξεπήδησαν τον καιρό του μνημονίου. Είχε δώσει το χρώμα της και τη νεανική της παρόρμηση στις πλατείες, στις μεγάλες διαδηλώσεις κι απεργίες ενάντια στα μνημόνια, στα πολύμορφα δίκτυα αλληλεγγύης, στις αντιφασιστικές δράσεις πριν, αλλά με πολύ μαζικό τρόπο και μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Καθόλη την τελευταία δεκαετία η νεολαία όχι μόνο ήταν παρούσα αλλά πρωτοστάτησε και δόμησε τα μεγάλα κινηματικά γεγονότα του καιρού μας. Από το αντιπαγκοσμιοποιητικό κίνημα και τα παγκόσμια/ευρωπαϊκά φόρα, μέχρι τον αγώνα ενάντια στην αναθεώρηση του α.16, την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 και τις καταλήψεις των πλατειών το 2011 και όλες τις μεγάλες και μικρές απεργιακές κινητοποιήσεις. Αυτά τα γεγονότα έχουν αφήσει τα ίχνη τους στη νεολαία σήμερα και δεν μπορούν παρά να είναι και στοιχεία ταυτότητας μιας σύγχρονης ριζοσπαστικής νεολαίας.

Καθόλου δε μας ενδιαφέρει να εξωραΐσουμε μια εικόνα, αλλά ν’ αναδείξουμε τις υπαρκτές αντίρροπες τάσεις που γεννιούνται στη συγκυρία της κρίσης. Η νεολαία της κρίσης, αυτή που βιώνει την επίθεση που περιγράφηκε παραπάνω, είναι ταυτόχρονα μια γενιά με «συλλογικά εφόδια» γνώσης, εξοικείωση με τεχνολογίες, με ανησυχίες και δημιουργικές τάσεις, με διανοιγμένους ορίζοντες σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές. Αυτή η νεολαία είναι που αγωνίζεται στις πιο αντίξοες συνθήκες, που προσπαθεί να βρει διέξοδο σε παραγωγικά εγχειρήματα που κινούνται εκτός πλαισίου καπιταλιστικής εκμετάλλευσης – συνεταιρισμούς, δομές αυτοδιαχείρισης, δίκτυα αλληλεγγύης – αυτή η νεολαία είναι που φτιάχνει καλλιτεχνικές κολλεκτίβες που αμφισβητούν το κυρίαρχο πολιτιστικό πρότυπο και που επαναφέρει την πολιτική στο προσκήνιο διεκδικώντας πραγματική δημοκρατία. Μπροστά στα μάτια μας βρίσκεται μια τεράστια αντίθεση: από τη μία η απαξίωση των νέων ανθρώπων, η θυσία τους στο βωμό του κέρδους και από την άλλη οι δυνατότητες αυτών των ίδιων ανθρώπων που ψάχνουν να βρουν διέξοδο, ψάχνουν να διοχετευτούν σε κάτι δημιουργικό, κάτι που να ξεφεύγει από τα ζοφερά χρώματα της κρίσης.

3                   Βαδίζοντας το δρόμο της ανατροπής

Γνωρίζουμε ότι μια τέτοια αντίθεση δε θα μπορέσει να λυθεί στο πλαίσιο του καπιταλισμού, ενός συστήματος που τίποτα δεν έχει να μας υποσχεθεί, παρά μονάχα ακόμα μεγαλύτερη αγριότητα όσο θα παραπαίει μέσα στις ίδιες του τις αντιφάσεις. Γι’ αυτό το λόγο, η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ υιοθετεί τον ίδιο στρατηγικό στόχο με το ΣΥΡΙΖΑ, το σοσιαλισμό του 21ου αιώνα. Περίπου έναν αιώνα μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, συνεχίζουμε να εμπνεόμαστε από την «έφοδο στον ουρανό». Εμπνεόμαστε από τις μεγάλες επαναστατικές στιγμές και περιόδους του 20ου αιώνα, από την Ισπανία του ’36 μέχρι το Μάη του ’68. Εμπνεόμαστε από τα κινήματα του καιρού μας: από τους αγώνες των λαών της Λατινικής Αμερικής που χαράσσουν τη δική τους πορεία προς το σοσιαλισμό του 21ου αιώνα, από την αδιάκοπη προσπάθεια των Ζαπατίστας να μας δείχνουν πώς η αξιοπρέπεια και η κοινωνική χειραφέτηση μπορεί να γίνεται πράξη μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες, από τους αγώνες των λαών και της νεολαίας των χωρών της Αραβικής Άνοιξης, για δημοκρατία και ανεξαρτησία, από τις πλατείες όλης της Ευρώπης, αλλα κι απ’ αυτούς που στη μητρόπολη του καπιταλισμού, στη Wall Street, επιμένουν να λένε το αυτονόητο: ότι αυτό το σύστημα, που μέσα στην κρίση του κάνει ακόμα πλουσιότερο το 1% και βυθίζει στη φτώχεια το 99%, δεν μπορεί να συνεχίζει ακόμα να υπάρχει και να καθορίζει τις ζωές μας.

Για μας σοσιαλισμός δεν είναι η αναστήλωση ενός κοινωνικού κράτους άλλων εποχών, ούτε η αναβίωση γραφειοκρατικών καθεστώτων, από τις αντιφάσεις των οποίων έχουμε πολλά να μάθουμε. Ο σοσιαλισμός είναι η οικοδόμηση ενός κόσμου ριζικά νέου, που, όμως, τα υλικά του υπάρχουν στο σήμερα. Υπάρχουν εκεί που οι εργατικοί και κοινωνικοί αγώνες υψώνουν το ανάστημά τους, εκεί που η αλληλέγγυα οικονομία έρχεται να λύσει προβλήματα διαβίωσης, εκεί που η αυτοδιαχείριση γίνεται η φυσιολογική διέξοδος των εργαζομένων, εκεί που ο κόσμος της εργασίας και της νεολαίας αυτοοργανώνεται για να παλέψει, γιατί αρνείται ν’ αφήσει τη ζωή του έρμαιο στα παιχνίδια των επιχειρήσεων και του κράτους, γιατί αρνείται να ζήσει με το φόβο της καταστολής και του φασισμού. Για μας ο σοσιαλισμός είναι η επέκταση της δημοκρατίας και της ισότητας σε όλες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωής:

1.                  Στην παραγωγή με την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, με τον κοινωνικό κι εργατικό έλεγχο, την άρση κάθε εκμεταλλευτικής σχέσης, καθώς και κάθε διάκρισης μεταξύ διευθυντών και διευθυνόμενων και τον προσανατολισμό της παραγωγής στην εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών

2.                  στην πολιτική με την ανατροπή των εξουσιαστικών δομών του  αστικού κράτους, τη διεύρυνση της δημόσιας σφαίρας, την επέκταση των δομών άμεσης δημοκρατίας και τη δημιουργία γνήσια αντιπροσωπευτικών μορφών, στον αντίποδα του σάπιου κυρίαρχου πολιτικού συστήματος.

3.                  στην ίδια την καθημερινότητα με τη σκληρή μάχη απέναντι στον ατομισμό, τις διακρίσεις, την έμφυλη καταπίεση, το ρατσισμό και τη δημιουργία εστίων αντίστασης με τα στοιχεία της αλληλεγγύης, της αυτοοργάνωσης και της ανατροπής να κυριαρχούν.

Για να κάνουμε αυτήν την αφήγηση του μέλλοντος πολιτική δράση στο σήμερα, χρειαζόμαστε ένα άμεσο πολιτικό σχέδιο ανατροπής, χρειάζεται να εκκινήσουμε από την ανατροπή του μνημονιακού καθεστώτος που μας έχει επιβληθεί. Γι’ αυτό το λόγο η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ συντάσσεται πλήρως με το πολιτικό σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ για την ανατροπή αυτής της κυβέρνησης και την ανάδειξη μιας κυβέρνησης της αριστεράς. Αυτή η κυβέρνηση της Αριστεράς δε θα μπορεί και δε θέλει επουδενί να είναι μια επανάληψη των κυβερνήσεων που γνωρίσαμε. Πρόκειται για ένα πρωτόγνορο ιστορικό εγχείρημα που θα αναποδογυρίσει τις προτεραιότητες της κοινωνίας, φέρνοντας τις ανάγκες των νέων, των εργαζομένων, των ανέργων, των λαϊκών στρωμάτων στο προσκήνιο. Ένα εγχείρημα που θα θεωρεί αδιανόητο το να υπάρχει άνεργος χωρίς επίδομα, άνθρωπος χωρίς πρόσβαση στην υγεία, παιδί χωρίς πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της παιδείας, αλλά που αντίθετα δε θα παραχωρεί γη και νερό στο κεφάλαιο, δε θα υπηρετεί το δόγμα «νόμος και τάξη» και δε ρίχνει τα βάρη της κρίσης στον κόσμο της εργασίας και της νεολαίας.

Ένα τέτοιο εγχείρημα δεν μπορεί να βασίζεται σε βεβαιότητες, παρά είναι αναγκαίο να πλάθεται συνεχώς μέσα από την αλληλεπίδρασή του με μια κοινωνία σε προοδευτική και ριζοσπαστική κίνηση. Αυτή η κίνηση, σε συνδυασμό με τη ριζοσπαστικότητα των μέτρων μιας κυβέρνησης της Αριστεράς, είναι που θα δημιουργεί συνεχώς τους όρους για μεγαλύτερης έκτασης ανατροπές κι ένα συσχετισμό δύναμης διαρκώς ευνοϊκότερο για τις δυνάμεις της εργασίας έναντι των δυνάμεων του κεφαλαίου, φέρνοντάς μας κοντύτερα στο στρατηγικό μας στόχο. Άλλωστε, ένα τέτοιο ριζοσπαστικό εγχείρημα κοινωνικού μετασχηματισμού δε θ’αντέξει πολύ στις πιέσεις που θα του ασκηθούν, εγχώριες και διεθνείς, αν δεν έχει ως ουσιαστική πρωτοπορία του την ίδια τη λαϊκή συμμετοχή και ως προμετωπίδα αυτής, το πιο δυναμικό κομμάτι της, τη νεολαία. Γνωρίζουμε ότι σ’ ένα καθεστώς αριστερής κυβέρνησης, δε σταματάνε, ως δια μαγείας, οι κοινωνικές συγκρούσεις κι εντάσεις και γι’ αυτό ο δικός μας ρόλος είναι να τις ριζοσπαστικοποιούμε προς τ’ αριστερά συνεχώς, ώστε να παίζουν έναν προωθητικό ρόλο στην υπόθεση του κοινωνικού μετασχηματισμού.

Είναι πιο αναγκαίο από ποτέ να υπάρξει ένα πλατύ πολιτικό ρεύμα ανατροπής στη νεολαία, υπαρκτό και ριζωμένο σε όλους του χώρους που ζει και κινείται αυτή. Ένα ρεύμα που την ίδια στιγμή που θα παλεύει να ανατρέψει αυτήν την κυβέρνηση, θα ετοιμάζεται και για το αύριο προτάσσοντας την παραγωγική, πολιτική και πολιτιστική ανασυγκρότηση του τόπου σε άλλες αξίες κι άλλες αρχές: την αλληλεγγύη, την ισότητα, τη δημοκρατία, τη συμμετοχή. Ένα πολιτικό ρεύμα ανατροπής και συλλογικής δημιουργίας που θα μπορέσει ν’ αποτελέσει το πραγματικό αντίπαλο δέος στην προοπτική της ανεργίας, της φτώχειας, της μετανάστευσης, της πολιτιστικής υποβάθμισης και του κοινωνικού κανιβαλισμού.

Σε αυτή την ιστορική στιγμή συγκροτούμε τη νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ για να γίνουμε ο πυρήνας αυτής της ιστορικής προσπάθειας ν’ αφήσουμε πίσω μας ένα σύστημα καταπίεσης κι εκμετάλλευσης και να οικοδομήσουμε έναν κόσμο χειραφετημένο, έναν κόσμο καθολικής δικαιοσύνης κι ελευθερίας. Θεωρούμε πώς δεν μπορεί να υπάρξει πρόταγμα πιο προκλητικό, ρηξικέλευθο και ταυτόχρονα ζωογόνο για τη δική μας τη γενιά. Σε όλες τις μεγάλες ιστορικές στιγμές του τόπου, αλλά και διεθνώς, η νεολαία πρωτοστάτησε: από την ΕΠΟΝ και τον αντιδικτατορικό αγώνα, μέχρι τις μεταδικτατορικές μάχες και τα σύγχρονα κινήματα. Από το Μάη του ’68 μέχρι τις σύγχρονες εξεγερσεις στην Τυνησία, την Αίγυπτο, τη Τουρκία και αλλού. Εδώ δεν ψάχνουμε για ήρωες όμως, ούτε για ωραίες αφηγήσεις για όταν μεγαλώσουμε. Οι μεγάλες ιστορικές στιγμές του νεολαιίστικου κινήματος στην Ελλάδα μας δίνουν το φρόνημα. Το συλλογικό μας κεφάλαιο γνώσεων, δεξιοτήτων κι εμπειριών μας δίνει τη δύναμη. Αυτές οι μέρες είναι ωραίες μέρες. Είναι μέρες που ακριβώς επειδή δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα, μπορούμε να διεκδικήσουμε τα πάντα. Δε ζητάμε την αναβίωση των χαμένων υποσχέσεων του νεοφιλελευθερισμού. Θέλουμε να εμπλακούμε σε μια υπόθεση που μας ξεπερνά και γι’ αυτό μας ολοκληρώνει: στην υπόθεση της οικοδόμησης του δικού μας κόσμου, του κόσμου της αξιοπρέπειας και της αλληλεγγύης.

4                   Η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ: μια μαζική, ριζοσπαστική οργάνωση νεολαίας

Από την αρχή της συγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ, οι νέες και οι νέοι που δραστηριοποιούνταν εντός αυτού του πολιτικού χώρου – οργανωμένοι ή μη – έπαιξαν έναν καταλυτικό χώρο στη διαμόρφωση της φυσιογνωμίας του. Οι νέες και οι νέοι του ΣΥΡΙΖΑ, υπήρξαμε παρούσες και παρόντες σε κάθε μεγάλη και μικρή κινητοποίηση: στις αντιπολεμικές διαδηλώσεις, στο ευρωπαϊκό κι ελληνικό κοινωνικό φόρουμ, στη μάχη για την υπεράσπιση του δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου, στην εξέγερση του Δεκέμβρη του ‘08, στο μεγαλειώδη αγώνα των τριακοσίων μεταναστών εργατών, στο πρωτοφανές εγχείρημα των πλατειών, στο μεγαλειώδη αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής, σε όλες τα μεγάλα απεργιακά γεγονότα. Υπήρξαμε όμως ενεργές κι ενεργοί στις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, στις αντιρατσιστικές κινητοποιήσεις, στις αντιφασιστικές πρωτοβουλίες, στα κινήματα πόλης, στην υπεράσπιση των δημοσίων χώρων, στα κινήματα φύλου και σε πολλά άλλα.

Ταυτόχρονα οι νέες και οι νέοι του ΣΥΡΙΖΑ, παίξαμε καθοριστικό ρόλο στην υπόθεση του ΣΥΡΙΖΑ, στην υπόθεση του προχωρήματος της ενότητας της αριστεράς, στην υπόθεση της ανασύνθεσης και της δημιουργικής όσμωσης, του ξεπεράσματος κάθε διαχωριστικής μεταξύ μας η οποία δεν μπορούσε να δικαιολογείται πια από τη συγκυρία των καιρών μας. Παίξαμε, τέλος, καταλυτικό ρόλο στην ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε πρωταγωνιστική πολιτική δύναμη. Η εκτίναξή του ΣΥΡΙΖΑ οφείλει πολλά στην πολιτική συμβολή και στο φυσιογνωμικό στίγμα, που συνεισέφεραν και συνεχίζουν να συνεισφέρουν οι νέες και οι νέοι του.

Σε αυτήν την ιστορική φάση χρειαζόμαστε κάτι ακόμα μεγαλύτερο από τα παραπάνω όμως. Χρειαζόμαστε κάτι που να ξεπερνά το άθροισμα των υπαρχουσών δυνάμεων και να ανοίγει το δρόμο για μια πραγματικά μαζική, ριζοσπαστική, αριστερή οργάνωση νεολαίας. Απεναντί μας έχουμε μια σειρά προκλήσεων κι εμποδίων, με κυριότερο ζήτημα την επανοηματοδότηση της κομματικής ένταξης στα μάτια ενός νέου και μιας νέας.

Χρειάζεται να ξεπεράσουμε μια χτυπητή αντίθεση μεταξύ της αυξημένης επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ στις νέες ηλικίες – εκλογικά και δημοσκοπικά – και την απόσταση που χαρακτηρίζει αυτούς τους νέους από την οργανωμένη δράση και το κίνημα. Χρειαζόμαστε λοιπόν μια οργάνωση που θα σπάσει λογικές ανάθεσης, θα δράσει κόντρα στην αδράνεια που προκαλεί η αβεβαιότητα για το μέλλον, θα έρθει σ’ ευθεία σύγκρουση με λογικές ατομικού δρόμου και θα προσπαθεί σε κάθε της βήμα, σε κάθε της δράση ν’ αναδεικνύει την αξία της συλλογικής οργανωμένης δράσης για τη βελτίωση της ίδιας της καθημερινότητάς μας.

Σε αυτήν την προσπάθεια, θα έχουμε από τη μία πλευρά τις ζωτικές ανάγκες των νέων στην εργασία, την παιδεία, τον ελεύθερο χρόνο κι από την άλλη το συλλογικό κεφάλαιο γνώσεων και ικανοτήτων, τις δημιουργικές τάσεις και τις ανησυχίες τους. Συνεκτικός αρμός των δύο είναι το σχέδιο της ανατροπής, αλλά και η ηγεμονία ενός αριστερού αξιακού προτύπου με τις αξίες της ισότητας, της αλληλεγγύης, της συμμετοχής, της συντροφικότητας και της ελευθερίας να κυριαρχούν. Αυτή η συνάντηση των αναγκών με τη δημιουργία είναι η δύναμή μας. Πανώ σε αυτό θα χτίσουμε, πάνω σε αυτό θα χτίσει και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ.

Σ’ αυτή τη συνάντηση χωράνε όλοι οι νέοι άνεργοι κι επισφαλώς εργαζόμενοι, όλοι όσοι βιώνουν την εντατικοποίηση, την πειθάρχηση, αλλά και τους αποκλεισμούς στο εκπαιδευτικό σύστημα, αυτοί που ετοιμάζονται να αποκοπούν από τους φίλους και το περιβάλλον τους για να βρουν την τύχη τους στο εξωτερικό, όσοι δε θέλουν να ξοδέυουν μικρές περιουσίες για τη διασκέδασή τους, για το δικαίωμά τους στην πρόσβαση στον πολιτισμό ή τον αθλητισμό, αυτοί που καταστέλλονται βίαια, αυτοί που αντιμετωπίζονται σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας από ένα κράτος που αρνείται να τους αναγνωρίσει σαν υπηκόους του κι ας έχουν φοιτήσει στο ελληνικό σχολείο κι ας μην έχουν γνωρίσει άλλη χώρα ή μιλήσει άλλη γλώσσα, καθώς και όσοι/ες μετανάστες/τριες εργάζονται ή ζουν στην Ελλάδα, ακόμα κι αν δεν αναγνωρίζονται ως νόμιμοι πολίτες από το σημερινό κράτος. Αυτό μάλιστα αποτελεί κι έμπρακτη ρήξη με τον τρόπο που οι κυρίαρχοι επιβάλουν ποιός είναι νόμιμος και ποιός «λαθραίος».

Αυτές οι πολλαπλές ταυτότητες είναι η πρώτη ύλη της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ. Μια πρώτη ύλη, που μέσω της συλλογικής δράσης και όσμωσης, μπορεί να φτιάξει μια αριστερή οργάνωση νεολαίας, αυτόφωτη, με μαχητικό κι αγωνιστικό στίγμα, με μια πρακτική νεολαιίστικη, εμπνευσμένη, με τις δικές της ιεραρχήσεις, με μια πλατιά εμβέλεια κι ακτινοβολία και με σαφή πολιτικό στόχο που τον μοιράζεται με το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ταυτόχρονα τον εξειδικεύει και τον κάνει δικό της.

Όραμά μας είναι ο κατά Μαρξ «πλούσιος άνθρωπος». Φτιάχνουμε μια οργάνωση πλούσια σε εμπειρίες, σε προσλαμβάνουσες, σε απόψεις, σε διαφορετικές ταυτότητες. Φτιάχνουμε μια νεολαία δημοκρατική, που θα προχωράει όχι με τη γνώση των «ειδικών» αλλά με τη γνώση που θα αντλούμε από τις συλλογικές επιτυχίες κι αποτυχίες μας, μια νεολαία που θα πραγματώνει στο εσωτερικό της σήμερα, τις αξίες του κόσμου που θέλουμε να χτίσουμε, μια νεολαία που θ’ αντιλαμβάνεται ότι η ανάπτυξη της προσωπικότητας του ενός δεν μπορεί παρά να προϋποθέτει την ανάπτυξη της προσωπικότητας όλων.

Το βήμα που κάνουμε με την πρώτη μας Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, είναι βήμα καθοριστικό για να προχωρήσουμε, όχι όμως κι οριστικό. Η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίζει να διαμορφώνεται καθώς η δράση της θα τέμνεται με τη νεανική ριζοσπαστικότητα και την οικοδόμηση των νεανικών αντιστάσεων. Στο δρόμο προς το ιδρυτικό μας Συνέδριο, δεσμευόμαστε ότι θα προχωρήσουμε πολύ παραπέρα τις επεξεργασίες μας σε σχέση με μια ενδελεχή ανάλυση της κατάστασης που βιώνει η νεολαία – πάντα από τη σκοπιά της ταξικής εκμετάλλευσης και της πάλης για ακύρωση όλων των εξουσιαστικών σχέσεων, ότι θα συγκεκριμενοποιήσουμε τις μορφές και τους χώρους παρέμβασης και δράσης μας – πάντα με μέριμνά μας τη συμμετοχή, την ενεργή αντίσταση αλλά και τη δημιουργία κι ότι θα συγκεντρώσουμε δυνάμεις στην προσπάθεια σκιαγράφησης μιας δέσμης προγραμματικών μέτρων αλλά και άμεσων, μαχητών αιτημάτων, με αποκλειστικότητα στα ζητήματα της νεολαίας, που θ’ απαντούν στις τρέχουσες ανάγκες, πάντα υπό το πρίσμα του χειραφετητικού προτάγματος του σοσιαλισμού. Στο δρόμο προς το ιδρυτικό μας Συνέδριο θα πραγματοποιήσουμε μεγάλη, εξώστρεφη καμπάνια, στο σύνολο των θεματικών ενοτήτων με τις οποίες ασχολούμαστε. Η καμπάνια αυτή, που θα εκκινήσει αμέσως μετά τη συνδιάσκεψη και θα καταλήξει στο πρώτο συνέδριο της νεολαίας, πέραν της μαζικοποίησης της οργάνωσης, θ’ αποσκοπεί στο ν’ αφήσει μια πλούσια παρακαταθήκη για τη συνέχεια, καθώς θα συμβαδίζει με τον πειραματισμό και τη διαμόρφωση μιας αυτόνομης στρατηγικής για την παρέμβασή μας στους διάφορους κοινωνικούς χώρους. 

5                   Πεδία πάλης της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ

Η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ είναι μια οργάνωση πολιτική, που αντιλαμβάνεται τη νεολαία ως αυτόνομη κοινωνική κατηγορία η οποία, παίρνοντας θέση στην ταξική πάλη υπέρ των δυνάμεων της εργασίας, μπορεί να μετατραπεί από «χαμένη γενιά» σε γενιά του κοινωνικού μετασχηματισμού, με στόχο το σοσιαλισμό του 21ου αιώνα. Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ έχει ταξική ματιά στον κόσμο: συμπυκνώνει, δηλαδή, όλες τις επιμέρους αντιθέσεις που κυριαρχούν στη ζωή των νέων ανθρώπων, σ’ ένα συνεκτικό σχέδιο άμεσης ανατροπής με ορίζοντα την κατάργηση κάθε εκμεταλλευτικής σχέσης.

1.                  Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ αγωνίζεται για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των νέων εργαζομένων κι ανέργων, των ωρομισθίων, των «αόρατων», των εργαζόμενων στα voucher, κλπ. Διεκδικούμε την επαναφορά του βασικού μισθού και του επιδόματος ανεργίας, στα προ του μνημονίου επίπεδα. Παλεύουμε ενάντια σε κάθε μορφή ευέλικτης εργασίας, ενάντια στην απορρύθμιση του ωραρίου, την απελευθέρωση των απολύσεων, την εργοδοτική ασυδοσία, για τη μείωση των ωρών εργασίας και των χρόνων που απαιτούνται για τη συνταξιοδότηση. Είμαστε απέναντι από κάθε λογική διαίρεσης των εργαζομένων σε «νέους» και «παλιούς», είμαστε κατά κάθε «μαθητείας» και δε ζητάμε να βρούμε δουλειά σε βάρος των γονιών μας. Ζητάμε αυτό που μας αξίζει: σταθερή εργασία με πλήρη δικαιώματα κι αξιοπρεπή αμοιβή για όλες και όλους.

2.                  Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ είναι μια νεολαία αντιφασιστική. Παλεύει ενάντια στη νεοναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής, αλλά και στον προϊόντα εκφασισμό της κοινωνίας, μέσα από την επίθεση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού. Ταυτόχρονα, αναγνωρίζουμε ότι ο εκφασισμός βρήκε εύφορο έδαφος σε προϋπάρχουσες στην ελληνική κοινωνία σχέσεις, όπως ο εθνικισμός, ο ρατσισμός, ο σεξισμός, η πατριαρχία καθώς και το υπάρχον εκπαιδευτικό – πολιτιστικό σύστημα. Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ προωθεί την οργάνωση αντιφασιστικών πρωτοβουλιών «από τα κάτω», βασισμένες σε εργαζόμενους, ανέργους, νεολαία, καθώς και κάθε πληττόμενο κι εκμεταλλευόμενο υποκείμενο (μετανάστες, μειονότητες, άτομα διαφορετικού σεξουαλικού προσανατολισμού, Αμέα) με στόχο την ισότιμη συμμετοχή τους. Επιδιώκουμε, επίσης, τη συντεταγμένη περιφρούρηση των χώρων όπου παρεμβαίνουμε (σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι κλπ) καθώς και των κινητοποιήσεων και των εκδηλώσεών μας, ενάντια στις επιθέσεις των χρυσαυγιτών και των δυνάμεων καταστολής. Τέλος, αντιτασσόμαστε στη «θεωρία των δύο άκρων» και σε λογικές ένταξης στο «συνταγματικό τόξο» των μνημονιακών δυνάμεων.

3.                  Είναι μια νεολαία που αναγνωρίζει τον πολιτισμό, όχι ως παράπλευρη ασχολία, αλλά μέσο και σκοπό ταυτόχρονα. Αγωνίζεται για τη διαμόρφωση μιας πολιτιστικής αντι-πρότασης, ενός πολιτιστικού ρεύματος που δε θα έχει στον πυρήνα του την επιδίωξη του κέρδους, αλλά την ανάδειξη των πολλών καλλιτεχνικών πρωτοβουλιών που επωάζονται στους χώρους της νεολαίας, αλλά αδυνατούν να βρουν έκφραση προς τα έξω. Προωθεί τη δημιουργία πολιτιστικών στεκιών σε κάθε γειτονιά, πυρήνων μιας εναλλακτικής δημιουργίας, συνδέεται με εναλλακτικές σκηνές και συστρατεύεται με πρωτοβουλίες που καταργούν τις υφιστάμενες διαμεσολαβήσεις (από εταιρείες, managers κλπ) ανάμεσα στον καλλιτέχνη και το κοινό.

4.                  Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ αγωνίζεται για την κατάργηση των έμφυλων διακρίσεων και όλων των κυρίαρχων στερεοτύπων για το φύλο που τις νομιμοποιούν κι είναι μια νεολαία μ’ έντονη φεμινιστική δράση. Θέλουμε να έρθουμε σε ρήξη με τις εναπομείνασες αλλά βαθιά στερεωμένες δομές της πατριαρχίας, οι οποίες δεν προέκυψαν, ξαφνικά, στο πλαίσιο της κρίσης αλλά ήταν ριζωμένες στην ελληνική κοινωνία απο πριν: έτσι οι νέες γυναίκες βιώνουν τις συνέπειες της κρίσης με πολύ δυσμενέστερους όρους σε ότι αφορά την ένταξή τους στην αγορά εργασίας και στο δημόσιο χώρο. Για εμάς, το δικαίωμα στην ισότιμη πρόσβαση στην εργασία, στην εκπαίδευση, στον πολιτισμό και στην υπόλοιπη δημόσια ζωή, χωρίς αποκλεισμούς για λόγους φύλου, φυλής και σεξουαλικής ταυτότητας, αποτελούν κεντρικές αιχμές των διεκδικήσεων μας.

5.                  Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ είναι μια νεολαία δικαιωματική. Αγωνίζεται για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων μας, αγωνίζεται ενάντια στην καταστολή, για την κατάργηση του ΜΑΤ και την επαναφορά κι επέκταση του ασύλου, για τα δικαιώματα που αφορούν τις νέες τεχνολογίες (ψηφιακά δικαιώματα), για τα δικαιώματα των στρατευμένων και τη θέσπιση ισόχρονης εναλλακτικής θητείας, για τα δικαιώματα των κρατουμένων (ιδίως των ανήλικων) και, τέλος, για μια εναλλακτική πολιτική για τα ναρκωτικά που δε θ’ αντιμετωπίζει τους χρήστες σαν εγκληματίες.

6.                  Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ είναι μια νεολαία αντιρατσιστική, για εμάς δεν υπάρχουν άνθρωποι λαθραίοι. Αγωνιζόμαστε για τη χορήγηση ιθαγένειας στη δεύτερη γενιά μεταναστών, για την κατάργηση των στρατοπέδων συγκέντρωσης κι ενάντια σε μια Ευρώπη – φρούριο, για τη χορήγηση ασύλου στους πρόσφυγες και για τα ίσα δικαιώματα ελλήνων και μεταναστών.

7.                   Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ είναι μια νεολαία με ξεκάθαρο οικολογικό προσανατολισμό. Θέλουμε ένα άλλο μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης που θα σέβεται το περιβάλλον και θ’ αποκαθιστά τη σχέση μας με τη φύση. Αγωνιζόμαστε από τις Σκουριές της Χαλκιδικής για να μη γίνει η εξόρυξη, μέχρι τις γειτονιές της Αθήνας κι άλλων πόλεων, για να μην ξεπουληθούν τα δημόσια αγαθά, όπως το νερό κι ενέργεια, στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

8.                  Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ είναι μια νεολαία που αγωνίζεται για την επανοικειοποίηση των δημοσίων χώρων: από τις πλατείες και τους χώρους πρασίνου, μέχρι το παραλιακό μέτωπο, δίνουμε έναν αγώνα ενάντια στο ξεπούλημα των δημοσίων χώρων που υποβαθμίζει τις ζωές μας.

9.                  Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ παλεύει για ένα μαζικό ερασιτεχνικό αθλητισμό, μέσω της ενίσχυσης των δημοσίων αθλητικών σωματείων γυμναστηρίων, μ’ ελεύθερη πρόσβαση για όλους και όλες. Επιδιώκουμε η μαζική άθληση να λειτουργήσει ως ανάχωμα στην ακροδεξιά στις γειτονιές και ταυτόχρονα ως διαπαιδαγώγηση στη συλλογική ζωή. Γι’ αυτούς τους λόγους θεωρούμε επιβεβλημένη, μεταξύ άλλων, την αναβάθμιση του ρόλου της άθλησης στο σχολικό πρόγραμμα.

10.              Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ παρεμβαίνει και στηρίζει εγχειρήματα συνεταιριστικής κι αλληλέγγυας οικονομίας. Θεωρούμε ότι η έξοδος από την κρίση, προς όφελος του κόσμου της εργασίας, δε θα γίνει παρά με την αμφισβήτηση του κυρίαρχου μοντέλου παραγωγής και των σχέσεων που επιβάλει. Η συμμετοχή των νέων σε εγχειρήματα που τα αμφισβητούν ευθέως, είναι ταυτόχρονα πρόταγμα απελευθέρωσης, αλλά και δύναμη παραγωγικού μετασχηματισμού της κοινωνίας, ικανού να δώσει άμεση απάντηση στα υλικά προβλήματά μας.

Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ είναι μια νεολαία που παρεμβαίνει και παλέυει σε όλους τους χώρους που ζει, σπουδάζει κι εργάζεται η νεολαία. Στους εργασιακούς χώρους παλεύει για τη δικτύωση – οργάνωση των επισφαλώς εργαζομένων κι ανέργων και προωθεί την αγωνιστική δράση των νέων εργαζόμενων ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία αλλά και σε λογικές ατομικού δρόμου. Παλεύουμε για την εκπροσώπηση των νέων εργαζομένων στα συνδικάτα, για το χτίσιμο νέων σωματείων εκεί που δεν υπάρχουν, για την επανανοηματοδότηση της συλλογικής οργάνωσης στα μάτια των νέων κι ενάντια στις γραφειοκρατικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ.

Στα σχολεία αγωνίζεται, πλάι με τους καθηγητές και σ’ ενιαίο μέτωπο με τους γονείς, ενάντια στη διάλυση του δημοσίου σχολείου, στην εξεταστοκεντρική λογική και τη στείρα, τεχνοκρατική εκπαίδευση. Θέλουμε να συγκροτήσουμε ένα μαζικό μαθητικό κίνημα που να διεκδικήσει ένα σχολείο χωρίς κανέναν ταξικό φραγμό, χωρίς σχολική διαρροή, ένα σχολείο που θα αφήνει ελεύθερο χρόνο και θα προωθεί την ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας των μαθητών, ένα σχολείο που θα εμπνέει τη συλλογικότητα. Θέλουμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα με ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, μακριά από λογικές ανταγωνισμού κι εντατικοποίησης, με το πλέον εξαντλητικό εξεταστικό σύστημα.

Για να πετύχουμε τους προαναφερθέντες στόχους, απαιτείται σημαντική παρέμβαση στα σχολεία. Η μεθοδευόμενη και ουσιαστική διάλυση και απαξίωση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του σχολείου, ως αποτέλεσμα των χρόνιων κυβερνητικών πολιτικών, εντείνεται με την άμεση εφαρμογή των μνημονιακών αντεκπαιδευτικών μέτρων. Στο πλαίσιο της κρίσης, οι μαθητές είναι τα άμεσα θύματα που βιώνουν τις συνέπειες της απορρύθμισης της εκπαίδευσης συνολικά, μέσω των συγχωνεύσεων και καταργήσεων σχολικών μονάδων, των άθλιων και επικίνδυνων, πολλές φορές, τεχνικών δομών, της απουσίας διδακτικού προσωπικού. Στοχοθεσία της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ είναι η μαζικοποίηση αλλά και ο μετασχηματισμός του σχολείου σε νέα πρότυπα κουλτούρας και πολιτισμού που θα προωθούν τη δημιουργικότητα, τη συνεργασία, την αλληλεγγύη και τη συλλογικότητα.

Στα ΑΕΙ και ΤΕΙ αγωνίζεται ενάντια στη συνολική αναδιάρθρωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αγωνιζόμαστε στο πλάι των εργαζομένων και των καθηγητών, στήνοντας ένα πλατύ μέτωπο αντίστασης μέσα κι έξω από τις σχολές. Ταυτόχρονα προτάσσουμε το «πανεπιστήμιο των αναγκών» έναντι του «πανεπιστημίου της αγοράς και των μνημονίων». Επιδιώκουμε την άμεση ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ στην κατεύθυνση της αναζωογόνησης και της αναθάρρησης του φοιτητικού κινήματος σε δημοκρατική και συμμετοχική βάση. Μια τέτοια ανασυγκρότηση θα επιδιώκει την ανάδειξη της συνολικής πολιτικής σύγκρουσης, αναγκάζοντας όλες τις παρατάξεις να τοποθετούνται πάνω στις πραγματικές ανάγκες των φοιτητών, εκθέτοντας κι αποκόπτοντας στην πράξη τις καθεστωτικές παρατάξεις από το φοιτητικό κίνημα.

Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ είναι μια οργάνωση που θέλει να ριζώσει σε κάθε γειτονιά: από τις γειτονιές του κέντρου της Αθήνας κι όλων των μεγάλων πόλεων, μέχρι το πιο μικρό χωριό, οπουδήποτε υπάρχουν νέες και νέοι που δυσανασχετούν με αυτό το σύστημα, που ψάχνουν διεξόδους, που δεν μπορούν να βλέπουν τη ζωή να περνά μπροστά από τα μάτια τους, που θέλουν ν’ αγωνιστούν και να παλέψουν για έναν διαφορετικό κόσμο. Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ οικοδομείται πάνω στο «εμείς»: στο «εμείς» μιας νεολαίας που βαρέθηκε να ζει με το φόβο, χωρίς αξιοπρέπεια και όνειρα, στο «εμείς» μιας νεολαίας που αισθάνεται πια έτοιμη να πάρει τις ζωές της στα χέρια της. Το δύσκολο αλλά και όμορφο ταξίδι της ανατροπής έχει ξεκινήσει. 

Αρχές Λειτουργίας στο μεταβατικό στάδιο

Η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ είναι μια οργάνωση νεολαίας της ριζοσπαστικής, κινηματικής, φεμινιστικής και οικολογικής αριστεράς. Κινείται στο πλαίσιο των ιδεών και των γενικών στρατηγικών επιλογών του ΣΥΡΙΖΑ και φέρει την πλήρη ευθύνη για την επεξεργασία της πολιτικής, για τα προβλήματα της νέας γενιάς.

ΔΟΜΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΩΣ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΣΥΡΙΖΑ

Η λειτουργία της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ στηρίζεται στη δημοκρατία, την ισότητα, τον πλουραλισμό, την συμμετοχή και την δημιουργικότητα. Η θέσπιση οργάνων και εσωτερικών διαδικασιών στοχεύει στη διασφάλιση της γνήσιας πολιτικής έκφρασης όλων των μελών, στον καλύτερο συντονισμό των δυνάμεων της οργάνωσης και στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητάς της. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν θα πρέπει να λειτουργεί ως εμπόδιο στην συμμετοχή των μελών στην διαμόρφωση των αποφάσεων, ούτε να ενισχύει λογικές αυθεντίας ή παραγοντισμού.

Οι αποφάσεις των σωμάτων και των οργάνων της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ  επιδιώκουμε να λαμβάνονται με την ευρύτερη δυνατή συναίνεση και με την αρχή της πλειοψηφίας, μετά από διάλογο, στον οποίο έχουν τη δυνατότητα να διατυπωθούν ισότιμα όλες οι απόψεις. Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ είναι μια οργάνωση που επιτρέπει το δικαίωμα στην ύπαρξη διαφορετικών απόψεων, με σαφή πολιτικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά, είναι μια οργάνωση πολυτασική.

Τονίζουμε ότι το στάδιο που αναφερόμαστε είναι ταυτόχρονα ιδρυτικό, ενοποιητικό και μεταβατικό. Βασική μας μέριμνα είναι να στηθεί στα πόδια της η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ, να αποκτήσει συγκροτημένο τρόπο λειτουργίας και παρέμβασης, ώστε να μπορέσει να προετοιμαστεί μέσα από τις μικρές και μεγάλες μάχες της επόμενης περιόδου, να πειραματιστεί, να συζητήσει, να γίνει μαζικότερη και πιο ισχυρή. Να δοκιμάσει και να επεξεργαστεί μοντέλα δημοκρατικής λειτουργίας και αξιοποίησης όλων των συντρόφων και των συντροφισσών, τρόπους και διαδικασίες που να εξασφαλίζουν την πραγματική συμμετοχή στη χάραξη και την υλοποίηση της πολιτικής σε κάθε μέλος, να αντιμετωπίσει την αστική ιδεολογία ακόμα και όταν αυτή εμφανίζεται στο εσωτερικό της, ιδιαίτερα σε αυτήν την ιστορική στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ διεκδικεί την κυβέρνηση. Ο στόχος της Νεολαίας που συγκροτούμε στο μεταβατικό στάδιο, είναι διττός: αφενός οι κοινωνικές και πολιτικές μάχες και αφετέρου η προετοιμασία του τελικού σταδίου συγκρότησης της οργάνωσής μας, του ιδρυτικού Συνεδρίου. Οι εργασίες μας για κάθε στόχο δεν μπορούν παρά να είναι προωθητικές και για τον άλλο. Η εμπειρία από τη λειτουργία της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ στο μεταβατικό στάδιο μπορεί να οδηγήσει σε ορισμένες αλλαγές ή προσαρμογές που θα αποτυπωθούν στο καταστατικό της νέας οργάνωσης που θα εγκριθεί στο ιδρυτικό Συνέδριο. Η Ιδρυτική Συνδιάσκεψη της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ αποφασίζει τη διεξαγωγή του 1ου Συνεδρίου της εντός του 2014.

Μέλη

Μέλος της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, στο μεταβατικό στάδιο, μπορεί να είναι κάθε νέος ή νεα που αποδέχεται την Διακήρυξη της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ και τις Αρχές Λειτουργίας που τη διέπουν, επιθυμεί να συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων της, με τη συμμετοχή του/της σε μια οργάνωση και είναι έως και 32 ετών. Τα μέλη της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ είναι ισότιμα, μετέχουν στην διαμόρφωση των αποφάσεων με όλους τους θεσμοθετημένους τρόπους.

Το κάθε μέλος της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ ανήκει και συμμετέχει σε μια μόνο Οργάνωση Μελών στην οποία δραστηριοποιείται για τη συνδιαμόρφωση και την πραγματοποίηση των αποφάσεων της,  πληρώνει την συνδρομή του και έχει το δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι σε όλα τα τα όργανα και τα αντιπροσωπευτικά σώματα (σε όλα τα επίπεδα της οργάνωσης), μόνο δια μέσου αυτής. Τα μέλη έχουν υποχρέωση να συμβάλλουν στη διαμόρφωση της πολιτικής του χώρου αναφοράς τους, μέσω των Οργανώσεων Μελών, των οργάνων αλλά και των επιτροπών της νεολαίας. Έχουν επίσης υποχρέωση να συμμετέχουν στα κινήματα αντίστασης, στις συνδικαλιστικές ή κοινωνικές οργανώσεις στο χώρο ευθύνης τους.

Το μέλος έχει δικαιώμα να συμμετέχει στη διαμόρφωση της πολιτικής άποψης, των θέσεων, της στρατηγικής και της τακτικής της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, εκφράζοντας ελεύθερα την άποψή του σε όλες τις διαδικασίες της οργάνωσης. Έχει δικαίωμα, επίσης, να απολαμβάνει πλήρη πληροφόρηση για τη δράση της νεολαίας και του κόμματος σε όλα τα επίπεδα και σε όλο το εύρος των Οργανώσεων Μελών, ώστε να διασφαλίζεται η δυνατότητα ισότιμης συμμετοχής στις αποφάσεις, στον έλεγχο και στη δράση της νεολαίας και του κόμματος. Τέλος, το μέλος έχει δικαίωμα να συμμετέχει και σε ακόμα μια Οργάνωση Μελών της νεολαίας, χωρίς δικαίωμα εκλέγειν κι εκλέγεσθαι σε αυτήν.

Οι αποφάσεις των συλλογικών οργάνων είναι σεβαστές από όλα τα μέλη της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία με την σειρά τους αναλαμβάνουν την ευθύνη υλοποίησής τους. Κάθε προσπάθεια υλοποίησης απόψεων, που μειοψήφισαν, στο όνομα της οργάνωσης, αντίκειται στον δημοκρατικό χαρακτήρα της. Αντίθετα, το δικαίωμα εσωτερικής και δημόσιας έκφρασής τους τον επιβεβαιώνει.

Τα νέα μέλη που επιθυμούν να εγγραφούν στη Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ μετα την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, εγγράφονται αυτοπρόσωπα και πρέπει να εγκριθούν απο την οικεία Συνέλευση Μελών.

Η ιδιότητα του μέλους της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ είναι ασυμβίβαστη με την συμμετοχή σε πολιτική νεολαία ή κόμμα της χώρας, εκτός των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, με την συμμετοχή φορείς του μαζικού κινήματος παρά τη ρητή διαφωνία της οργάνωσης, την συμμετοχή ή/και δημόσια υποστήριξη σε ψηφοδέλτιο για τις φοιτητικές εκλογές, τις εκλογές συνδικαλιστικών οργάνων κι επιστημονικών φορέων τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης και κάθε είδους εκλογές πολιτικού χαρακτήρα, χωρίς την σύμφωνη γνώμη της οργάνωσης.

Οργανώσεις Μελών (ΟΜ)

Κύτταρο και βασικό πολιτικό όργανο της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ είναι οι Οργανώσεις Μελών οι οποίες συντονισμένες κεντρικά και περιφερειακά έχουν την βασική ευθύνη για την λειτουργία και την πολιτική δράση της οργάνωσης. Οργανώσεις μελών δημιουργούνται με βάση τον τόπο κατοικίας (κατ’ ελάχιστο ανά δήμο ή ευρύτερες περιοχές και σε μεγάλους δήμους – Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα – ανά δημοτικά διαμερίσματα), τον χώρο μόρφωσης ή εργασίας και γενικά τον κοινωνικό χώρο στον οποίο δραστηριοποιούνται τα μέλη τους. Οι Οργανώσεις Μελών είναι ο πυρήνας ύπαρξης, πολιτικής λειτουργίας και δράσης της οργάνωσης. Είναι η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ στον χώρο τους.

Κυρίαρχο όργανο κάθε ΟΜ είναι η συνέλευση των μελών της η οποία συνέρχεται σε τακτικά χρονικά διαστήματα και τουλάχιστον μία φορά κάθε μήνα. Εκλέγει  ή ορίζει συναινετικά τη γραμματεία της (ή μόνο γραμματέα) που έχει την ευθύνη για τον συντονισμό της δραστηριότητας της Οργάνωσης. Η γραμματεία με την σειρά της εκλέγει έναν/μία από τα μέλη της ως Γραμματέα της ΟΜ. Είναι δυνατή η έκτακτη σύγκληση της συνέλευσης της ΟΜ με απόφαση της Γραμματείας της ή με αίτημα του 25% των μελών της.

Για την ίδρυση μιας ΟΜ απαιτούνται κατ’ ελάχιστον 5 μέλη. Στην περιφέρεια κι εκτός μεγάλων αστικών κέντρων, μπορεί να ιδρυθεί οργάνωση με 3 μέλη και με τη σύμφωνη γνώμη του ΚΣ ή του αντίστοιχου δευτεροβάθμιου.

Οι οργανώσεις μελών της νεολαίας ενθαρρύνονται να συμμετέχουν στη ζωή του κόμματος και να συνδιαμορφώνουν από κοινού σχεδιασμό δράσεων στους χώρους αναφοράς τους.

Κεντρικό Συμβούλιο (ΚΣ)

Το Κεντρικό Συμβούλιο θα έχει τη συνολική ευθύνη της πορείας της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ από την εκλογή του από την Συνδιάσκεψη μέχρι το ιδρυτικό Συνέδριο, το οποίο και θα οργανώσει. Μέχρι την διεξαγωγή του Συνεδρίου το Κεντρικό Συμβούλιο είναι το ανώτατο όργανο της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ και θα αντιμετωπίσει και πιθανά έκτακτα γεγονότα.

Το Κεντρικό Συμβούλιο εκλέγει Γραμματεία και γραμματέα. Ο αριθμός των μελών της Γραμματείας, η διαδικασία εκλογής τους και οι αρμοδιότητες της Γραμματείας θα καθορισθούν από το Κεντρικό Συμβούλιο.

Το Κεντρικό Συμβούλιο σε μια από τις 2 πρώτες συνεδριάσεις του κατανέμει αρμοδιότητες στα μέλη και διαμορφώνει πλαίσιο λειτουργίας του οργάνου.

Επίσης συγκροτεί:

α) Επιτροπή θέσεων για το Συνέδριο β) Επιτροπή προγραμματικών επεξεργασιών για τη νεολαία γ) Επιτροπή καταστατικού δ) Διαρκή ομάδα επικοινωνίας και καμπάνιας για το ιδρυτικό Συνέδριο της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ ε) Τεχνική οργανωτική και οικονομική επιτροπή

Το ΚΣ φροντίζει για την οριζόντια ηλεκτρονική επικοινωνία μεταξύ όλων των οργάνων και των συνελεύσεων της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ με προτεραιότητα στα βασικά οργανωτικά κύτταρα και την πορεία προς το ιδρυτικό Συνέδριο. Επίσης το ΚΣ αναλαμβάνει να εξετάσει τη δυνατότητα περιοδικής έκδοσης.

Ενδιάμεσα Όργανα

Στη μεταβατική φάση που εξετάζουμε, συγκροτούμε τα αναγκαία ενδιάμεσα όργανα, ανάμεσα στο Κεντρικό Συμβούλιο και τις Οργανώσεις Μελών.

Δευτεροβάθμια όργανα (Γραφεία Σπουδάζουσας, Περιφερειακές Επιτροπές, Γραφεία Πόλης κλπ) είναι δυνατό να δημιουργηθούν με την σύμφωνη γνώμη του ΚΣ σε κάθε ομοιογενή κοινωνικό χώρο ή γεωγραφική ενότητα όπου δραστηριοποιούνται περισσότερες από μία ΟΜ προκειμένου να επιτευχθεί ο καλύτερος συντονισμός και η καλύτερη αποτελεσματικότητα της πολιτικής τους δράσης. Όλα τα δευτεροβάθμια όργανα εκλέγονται σε συνδιασκέψεις των μελών των αντίστοιχων ΟΜ. Η οργάνωση της συνδιάσκεψης, τα εισηγητικά κείμενα, το μέτρο αντιπροσώπευσης κλπ είναι αρμοδιότητες του απερχόμενου δευτεροβάθμιου οργάνου. Σε περίπτωση συνέλευσης που ιδρύει δευτεροβάθμιο όργανο, την ευθύνη των παραπάνω έχει το ΚΣ. Τα δευτεροβάθμια όργανα ευθύνονται για την υλοποίηση των αποφάσεων των αντίστοιχων συνδιασκέψεων, την εξειδίκευση της πολιτικής της οργάνωσης στον κοινωνικό τους χώρο, τον συντονισμό των ΟΜ του τομέα ευθύνης τους και την διεύρυνση της επιρροής τους.

Επιτροπές της νέας οργάνωσης

Η συγκρότηση επιτροπών του Κεντρικού Συμβουλίου στο πλαίσιο της οργάνωσης, καθορίζεται με απόφαση του Κεντρικού Συμβουλίου ή της Γραμματείας, λαμβάνοντας υπόψη τις ήδη υπάρχουσες επίτροπες και ομάδες των Νεων ΣΥΡΙΖΑ.

Οι επιτροπές είναι βοηθητικά όργανα στο αντικείμενο για το οποίο συγκροτούνται, π.χ. επιτροπή Εργασιακών ή επιτροπή Μεταναστευτικού. Αυτό σημαίνει ότι πραγματοποιούν επεξεργασίες για θέματα του αντικειμένου τους και οργανώνουν παρεμβάσεις πάντοτε, όμως, με την ευθύνη του ΚΣ . Δεν λειτουργούν ως αυτόνομα σχήματα.

Διαδικαστικές Ρυθμίσεις

Οι ψηφοφορίες για πολιτικά και οργανωτικά ζητήματα είναι φανερές, ενώ οι ψηφοφορίες για την εκλογή οργάνων ή αντιπροσώπων είναι μυστικές.  Οι εσωτερικές εκλογικές διαδικασίες καθορίζονται από το ΚΣ. Ως απαρτία ορίζεται η παρουσία στην εκάστοτε διαδικασία του 50%+1 των μελών ενός σώματος ή οργάνου της Νεολαίας. Όλες οι Οργανώσεις Μελών, καθώς και τα όργανα και οι ολομέλειες της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, συνεδριάζουν με απαρτία.

Για να διασφαλιστεί η δυνατότητα ισότιμης συμμετοχής των μελών της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ στη λήψη αποφάσεων και τον έλεγχο υλοποίησής τους, ορίζεται η δυνατότητα διεξαγωγής εσωτερικών δημοψηφισμάτων για σημαντικά πολιτικά και οργανωτικά ζητήματα, μετά από απόφαση του ΚΣ ή αίτημα του 25% των μελών της.

Έμμισθα στελέχη

Κομμάτι του σχεδιασμού μας είναι και τα έμμισθα στελέχη (επαγγελματικά στελέχη και επιστημονικοί συνεργάτες) και ως εκ τούτου οι όροι της λειτουργίας τους,   θα πρέπει να βασίζονται στη δημόσια συζήτηση μέσα στην οργάνωση και σε κανόνες που θα θεσπίζει η ίδια η οργάνωση. Συγκεκριμένα:

Τα έμμισθα στελέχη και ο τομέας χρέωσής τους δημοσιεύεται με ευθύνη του ΚΣ στις ΟΜ. Τα έμμισθα στελέχη αμοίβονται με ενιαίο μισθολόγιο, το οποίο ορίζεται από το ΚΣ. Ο αριθμός των έμμισθων στελεχών σε οποιοδήποτε όργανο (δευτεροβάθμια, ΚΣ) δεν πρέπει να ξεπερνά ένα συγκεκριμένο όριο που θα συζητηθεί και θα καθοριστεί στο 1ο Συνέδριο. Επίσης, θεσπίζεται εναλλαγή των έμμισθων στελεχών, τον ακριβή χρόνο της οποίας θα καθορίσει το 1ο Συνέδριο.

Συνδρομή μελών

Στο μεταβατικό στάδιο, το μέλος των Νέων ΣΥΡΙΖΑ καταβάλει στο νέο φορέα, ως συνδρομή, ποσό που θα αποφασίσει το ΚΣ. Ο τρόπος καταβολής και άλλες τεχνικές λεπτομέρειες, καθώς και πιθανές προσαρμογές καθορίζονται από το ΚΣ. Για τον ορισμό του ποσού της συνδρομής των μελών πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν, με όρους αναλογικότητας, η εργασιακή/οικονομική κατάσταση του μέλους.

Εσωτερικός διάλογος

Η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ, με ευθύνη του ΚΣ της, εκδίδει εσωτερικό δελτίο διαλόγου με στόχο την ενημέρωση των μελών της και την ενίσχυση της μεταξύ τους οριζόντιας επικοινωνίας. Επίσης ενθαρρύνει θεματικές συναντήσεις και συζητήσεις γύρω από τρέχοντα ζητήματα, ζητήματα στρατηγικής και θεωρίας. Επίσης, με ευθύνη του ΚΣ, διαμορφώνεται ειδικός διαδικτυακός χώρος για τα μέλη της οργάνωσης στον οποίο αναρτώνται οι αποφάσεις και τα πρακτικά των οργάνων. Τέλος, η Γραμματεία του ΚΣ εκδίδει μηνιαίο ενημερωτικό δελτίο για τις δράσεις και τη δραστηριότητα της Οργάνωσης, σε συνεργασία με τα δευτεροβάθμια όργανα και τις επιτροπές.

Σχέση Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ και ΣΥΡΙΖΑ

Η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ αναπτύσσει την δράση της στα πλαίσια των ιδεών και των γενικών στρατηγικών και πολιτικών επιλογών του ΣΥΡΙΖΑ. Έχει, όμως, την ευθύνη να επεξεργάζεται αυτόνομα την δική της πολιτική για τα προβλήματα που απασχολούν τους νέους, καθώς και σαφή πολιτικό στόχο που τον μοιράζεται με το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ταυτόχρονα τον εξειδικεύει και τον κάνει δικό της. Η σχέση της με τον ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηρίζεται από αμοιβαίο σεβασμό στην αυτονομία της κάθε οργάνωσης, αλλά και από βαθιά συνείδηση της κοινής ιδεολογίας, των κοινών στόχων και αγώνων των δύο οργανώσεων.

Τα μέλη της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να παρακολουθούν και τις διαδικασίες των Οργανώσεων Μελών του ΣΥΡΙΖΑ, δίχως δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Στο πλαίσιο αυτό καθίσταται αυτονόητο ότι επιδιώκεται η μεγαλύτερη δυνατή συνεργασία και συντονισμός μεταξύ τους. Σε αυτό το πνεύμα και στη βάση όσων λέγονται στην παράγραφο «Οργανώσεις μελών», θεσμοθετείται κοινή συνελευσιακή διαδικασία – μηνιαία ή διμηνιαία – σε γειτονιές και πανεπιστήμια στην κατεύθυνση συνδιαμόρφωσης των πολιτικών, κινηματικών και συνδικαλιστικών δράσεων του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και συμμετοχής σε αυτές από πλευράς της νεολαίας.

Η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ λειτουργεί, μέχρι το ιδρυτικό Συνέδριο βάσει του δικού της πλαισίου αρχών και λειτουργίας και διατηρεί πλήρη οργανωτική αυτονομία από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τα μέλη της δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα και μέλη του Κόμματος, συμμετέχουν, όμως, στα Συνέδρια και τα εσωτερικά δημοψηφίσματα του ΣΥΡΙΖΑ, μέσω των ΟΜ της Νεολαίας. Επίσης συμμετέχουν στις αντίστοιχεις ΟΜ του κόμματος στη λήψη αποφάσεων και τις διαδικασίες ανάδειξης υποψηφιοτήτων σχετικά με τις αυτοδιοικητικές, ευρωεκλογές  και βουλευτικές εκλογές με πλήρη δικαιώματα εκλέγειν και εκλέγεσθαι.

Σε κάθε διαδικασία του ΣΥΡΙΖΑ, εξασφαλίζεται θεσμική εκπροσώπηση της Νεολαίας. Στα συντονιστικά των Οργανώσεων Μελών και τις Νομαρχιακές Επιτροπές του ΣΥΡΙΖΑ, ορίζεται εκπρόσωπος από την αντίστοιχη οργάνωση ή δευτεροβάθμιο όργανο της Νεολαίας.Στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ συμμετέχει με πλήρη δικαιώματα ο γραμματέας του ΚΣ της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και καθορισμένο αριθμό μελών του ΚΣ, τα οποία ορίζονται από το ΚΣ. Ο γραμματέας  του ΚΣ συμμετέχει και στην Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα μέλη της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ συμμετέχουν στα τμήματα και τις επιτροπές του ΣΥΡΙΖΑ, με στόχο τον καλύτερο συντονισμό και τον εμπλουτισμό της συζήτησης.

2020 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)