to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

13:29 | 09.12.2012

πηγή: https://left.gr/91

Πολιτική

Η διαδήλωση των 3.300

Του Βασίλη Μουλόπουλου


Το καλό με τις διαδηλώσεις είναι ότι λένε πάντα την αλήθεια. Στα συνθήματα, στις συζητήσεις, ακόμη και στις αντιπαραθέσεις των ανθρώπων που συναντώνται δημόσια στους δρόμους και στις πλατείες δεν υπάρχει χώρος για διαστρεβλώσεις: μιντιακές, πολιτικές, ιδεολογικές, που να προσαρμόζουν το πραγματικό με αυτό που έχει στο κεφάλι του αυτός που ερμηνεύει το πραγματικό.

Και το καλό με την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας διαδήλωσης.

Ακόμη και όποιος δεν έχει «υπηρετήσει» μια μακρόχρονη θητεία στην πολιτική μπορούσε με μια ματιά να αντιληφθεί αν η διαδήλωση στην πλατεία του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας εξέφραζε κάτι το αληθινό, το αυθόρμητο. Αν εξέφραζε τον «λαό του ΣΥΡΙΖΑ» ή ήταν κατασκευασμένη στα κομματικά εργαστήρια. Αν ήταν ζωντανή, αν μιλούσε και στους απέξω που την παρακολουθούσαν ή ήταν μουγκή.

Η διαδήλωση των 3.300 του περασμένου Σαββατοκύριακου είπε πολλές αλήθειες.

Είπε ότι η πολιτική δεν έπαψε να είναι πεδίο ανταγωνιστικών συγκρούσεων. Ότι οι αντιθέσεις στην κοινωνία, στην οικονομία συνεχίζουν να έχουν δύο πόλους. Ότι οι διαχωριστικές γραμμές εξακολουθούν να υπάρχουν.

Ότι υπάρχει Αριστερά που θέλει να αλλάξει το σύστημα, όχι μόνο να το εξωραΐσει. Να είναι ανταγωνιστική και όχι καλλωπιστική.

Οι 3.300 σύνεδροι είπαν ότι υπάρχει μια Αριστερά αποφασισμένη να πάει αντίθετα στο ρεύμα, να παίξει τον ιστορικό ρόλο της.

Είπαν ότι οι διαχωριστικές γραμμές εξακολουθούν να υφίστανται. Ότι οι ιδέες της Αριστεράς εξακολουθούν να ισχύουν σήμερα όπως και χθες. Ότι τα κόμματα, οι πολιτικοί, οι διανοούμενοι που έχουν διαγράψει από το λεξιλόγιό τους τις έννοιες «εκμετάλλευση» και «αλλοτρίωση» αριστεροί δεν είναι. Ότι ο σοσιαλισμός είναι πρόταση ζωής βασισμένη στην κριτική του καπιταλισμού και όχι πρόταση εκσυγχρονισμού του.

Είπαν ότι υπάρχουν ακόμη τρελοί (και είναι πλέον πάρα πολλοί) που δεν τους αρέσει αυτή η κοινωνία, αυτός ο θαυμαστός κόσμος της παγκοσμιοποίησης, αυτό το μοντέλο ανάπτυξης που προϋποθέτει εργασιακή και κοινωνική εξαθλίωση.

Είπαν ότι υπάρχουν ακόμη αριστεροί που αρνούνται να διαχωρίσουν τους δείκτες ανάπτυξης από τους δείκτες ποιότητας της ζωής. Που πιστεύουν ότι ο περιορισμός της πολιτικής σε διαχείριση είναι η παραμόρφωση της έννοιας «εκσυγχρονισμός»??? σημαίνει την αποδοχή μιας κοινωνίας που πλουτίζει ιδιωτικά και υποβαθμίζεται δημόσια, διογκώνοντας συνεχώς τους θυλάκους της ανισότητας και της βαρβαρότητας.

Ότι υπάρχουν ακόμη αριστεροί που αρνούνται τον εκχυδαϊσμό που προτείνεται και υιοθετείται ως το νέο μοντέλο ζωής. Που ο κυρίαρχος ισοπεδωτικός πολιτισμός του κρετινισμού τούς αηδιάζει.

Στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας οι 3300 σύνεδροι ήταν η φωνή και η ψυχή του «λαού του ΣΥΡΙΖΑ», η φωνή και η ψυχή εκατοντάδων χιλιάδων αριστερών που πήρανε τη ζωή τους λάθος και αρνούνται πεισματικά να αλλάξουν ζωή γιατί «θυμούνται τα λάθη τους, αλλά βρίσκονται σε αυτόν τον κόσμο για να τον αμφισβητήσουν, να τον αλλάξουν και όχι να τον υποστούν».

2020 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)