to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

13:17 | 16.01.2019

Κοινωνία

Η απάντηση του Ν. Μπελαβίλα στον δήμαρχο Πειραιά για τον ΟΛΠ

Θέμα Πέμπτο: Το Λιμάνι του Πειραιά


Το πέμπτο κατά σειρά θέμα των 12 θεματικών για την πόλη άνοιξε την Τρίτη ο υποψήφιος δήμαρχος Πειραιά Νίκος Μπελαβίλας. Σε συνέχεια της εκδήλωσης – συζήτησης που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 11 Ιανουαρίου αυτό δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το λιμάνι της πόλης.

Την Παρασκευή στην συζήτηση για το λιμάνι και την κρουαζιέρα συμμετείχαν περίπου ογδόντα κάτοικοι αλλά και θεσμικοί φορείς της πόλης, έμποροι, αρχαιολόγοι, επιχειρηματίες, ξεναγοί, πολιτικά στελέχη, δημοτικοί σύμβουλοι, νέοι, εκπρόσωποι του κινήματος πολιτών της Πειραϊκής.
Κατά την συζήτηση παρουσιάστηκαν και νέα δεδομένα που επεξεργάστηκε το Πολυτεχνείο.

(Δείτε τα εδώ: https://www.arch.ntua.gr/sites/default/files/resource/5215_ektheseis-ergastirioy-astikoy-perivallontos/olp_cruise_terminal_data_ntua_jan_2019.pdf)

Ο Νίκος Μπελαβίλας επισημαίνει πως αν θέλει κανείς να μιλήσει σοβαρά για την τεράστια λιμενική, μεταφορική και οικονομική μηχανή, δεν πρέπει να το κάνει με ατάκες. Αλλά με στοιχεία, τεκμηρίωση, παρουσίαση εναλλακτικών, όχι με «εύκολες» απαντήσεις.

Ο Πειραιάς είναι ένα διεθνές τουριστικό, εμπορικό και ναυτιλιακό κέντρο, δεύτερο λιμάνι στη Μεσόγειο, έβδομο στην Ευρώπη. Θέλουμε, σημειώνει ο υποψήφιος δήμαρχος, όχι μόνο να συνεχίσει να είναι, αλλά και να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες προκλήσεις. Η πόλη, επί χρόνια στέκει αμήχανη, κάτι σαν επαρχιακή κωμόπολη, έξω από το "Big Game" που συντελείται μέσα από τις λιμενικές μάντρες, είτε πρόκειται για το εμπορικό, είτε για το επιβατικό και το λιμάνι κρουαζιέρας.

[...] Το λιμάνι θα συνεχίσει να παίζει τον διεθνή, τον εθνικό και τον μητροπολιτικό ρόλο του. Αυτός όμως ο ρόλος, πρέπει να ανταποδίδει όσο το δυνατόν περισσότερα οφέλη, κοινωνικά και οικονομικά σε όλους. Με λογική, με πλήρη περιβαλλοντικό και πολεοδομικό έλεγχο,  στον τομέα των μεταφορών, της  ρύπανσης και του αστικού τοπίου. Οφείλει επίσης να λειτουργήσει όχι μόνον ως πύλη αλλά ως συζυγές δίπολο με την Αθήνα, όπως ορίζουν οι σύγχρονες αντιλήψεις  και η κοινωνική μας στρατηγική για το επίνειο.
Ο κορεσμός της λιμενολεκάνης λόγω πλοίων, της πόλης λόγω της ροής οχημάτων, αλλά και των μητροπολιτικών αξόνων λόγω της ταυτόχρονης μετακίνησης των τουριστών κρουαζιέρας στη διαδρομή Πειραιάς-Ακρόπολη, είναι ένα κρίσιμο ζήτημα προς άμεση αντιμετώπιση.

Τα εργαλεία είναι συγκεκριμένα και γνωστά: περιορισμοί για τα λεωφορεία σε ώρες αιχμής, στη ροή επισκεπτών προς μνημεία-μουσεία και περιβαλλοντικά τέλη.  «Το κάνουμε για τα φορτηγά της τροφοδοσίας, για τις νταλίκες στις εθνικές οδούς τις Κυριακές, γιατί δεν μπορούμε να το κάνουμε με τα λεωφορεία της κρουαζιέρας;» διερωτάται συμπληρώνοντας πως «Αυτό για τους τουρίστες των κρουαζιερόπλοιων -τον ΟΛΠ και τις εταιρείες - σημαίνει ένα "Καλώς ήλθατε, αλλά δεν μπορείτε να πάτε όλοι μαζί, μία και έξω, με ένα στόλο λεωφορείων στην Ακρόπολη στις 9 το πρωί μέσα από τα δρομάκια της Καστέλας χαζεύοντας τη θέα του Σαρωνικού!". Τέτοιο έλεγχο κάνουν τα μεγάλα λιμάνια, γιατί δεν μπορεί να το κάνει ο Πειραιάς;».

Όπως αναφέρει στο σημείωμα του ο Ν. Μπελαβίλας, «η πειραϊκή οικονομική/εργασιακή λιμενική ενδοχώρα υπάρχει κυρίως χάρη στο λιμάνι. Δεν είναι αυτόνομη, και αυτό να το δούμε πολύ σοβαρά. Ο Πειραιάς δεν είναι Οινόφυτα ούτε Ελαιώνας, που στο κάτω-κάτω δεν αποτελούν πρότυπα. Μιλάμε για τη ναυπηγοεπισκευή, τις μηχανοκατασκευές και τη μικρή μεταλλουργία, τη συνοδό βιοτεχνία, το ναυτιλιακό εμπόριο και τις προμήθειες, το τουριστικό εμπόριο, την αναψυχή, τις ξενοδοχειακές υποδομές, τις σύγχρονες μεταφορές. Είναι όλη η πραγματική παραγωγή, το εμπόριο και οι υπηρεσίες. Όχι μόνο η Τρούμπα και τα μπαρ της, όπως αφελώς πίστεψαν αρκετοί τα τελευταία χρόνια.

Ας στοχεύσουμε λοιπόν στη βιωσιμότητα και στην εξυγίανση της σημαντικής αυτής παραγωγικής ενδοχώρας. Στην καινοτομία, στη διεθνή εξωστρέφεια. Στην οικονομική ανάπτυξη με κοινωνικό πρόσημο. Με σεβασμό στις εργασιακές σχέσεις, με στήριξη της εγχώριας παραγωγής, με απόλυτο περιβαλλοντικό έλεγχο».

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και για τον πλήρη έλεγχο του συνόλου των ρύπων της ακτοπλοΐας και της κρουαζιέρας. «Έχουμε από τα πλοία του Αιγαίου και τα κρουαζιερόπλοια, εκατοντάδες φουγάρα που καπνίζουν δίπλα μας. Αγνοούμε τι ρύπανση παράγουν. Το ίδιο ισχύει και για τα υγρά και στερεά απόβλητα και τη διάθεσή τους, την κίνηση των θαλασσίων ρευμάτων για την ανανέωση του νερού στο λιμάνι, την κατάσταση του βυθού και τη διάθεση της επιβαρυμένης από απόβλητα λάσπης των βυθοκορήσεων. Ο Δήμος Πειραιά ουδέποτε επέβαλε να υπάρξουν τουλάχιστον απαντήσεις σε αυτό. Το έκανε για πρώτη φορά η Περιφέρεια Αττικής ζητώντας τις από τον "Δημόκριτο", και πολύ καλά έκανε. Τα περιμένουμε και από τον ίδιο τον ΟΛΠ». Η λύση σύμφωνα με τον υποψήφιο δήμαρχο βρίσκεται στην επιβολή ελέγχου και την αλλαγή καυσίμων μαζί με την πλήρη ηλεκτροδότηση στις προβλήτες για όλα τα πλοία είναι η λύση, ανεξάρτητα επεκτάσεων κρουαζιέρας ή όχι.
Αναφορικά με την ανάπτυξη εμπορικών κέντρων εντός της λιμενικής ζώνης δηλώνει κατηγορηματικά πως ανεκτά είναι μόνο μικρά καταστήματα μικρού αριθμού για τη διημέρευση των τουριστών.

Όσον αφορά την αναγκαιότητα για την κατασκευή του νότιου προβλήτα σημειώνει πως αυτή δεν έχει τεκμηριωθεί. Αποδείχθηκε ότι η μισή έκτασή του προορίζεται όχι για λιμενική χρήση αλλά για εμπορική, άρα είναι περιττή. Το άλλο μισό έργο είναι αμφιλεγόμενο.

Αντίθετος είναι και με την ανάπτυξη τεσσάρων ξενοδοχείων εντός της λιμενικής ζώνης που  δημιουργεί συνθήκες "φούσκας" καθώς δεν συνυπολογίζεται η δυναμική και η ζήτηση εντός-εκτός της πόλης.

Ο Νίκος Μπελαβίλας ξεκαθαρίζει πως «όσο δεν δίδονται στοιχεία, ζητάμε να ανασταλεί το έργο. Όταν προκύψουν, να αξιολογηθεί εκ νέου» και ότι «χρειάζεται εξορθολογισμός, εξυγίανση και έλεγχος αυτής της δυναμικής αντιφατικής σχέσης για το κοινό καλό του Πειραιά». 

«Όλα τα πιό πάνω είναι τα αρνητικά. Κανείς ως τώρα δεν έθεσε τις θετικές προοπτικές, τους σοβαρούς στόχους προς διεκδίκηση από τον Δήμο Πειραιά. Μήπως να το κάνουμε;
Να επιστρέψουν τα "Ποσειδώνια" που σήμερα γίνονται στο Καστρί και στα Μεσόγεια! Σκεφτείτε αλήθεια: Η μεγαλύτερη διεθνής έκθεση της Ελλάδας, χωράει καταμεσής του κέντρου της Θεσσαλονίκης δίπλα στη θάλασσα. Ενώ η διεθνής έκθεση της θάλασσας, τα "Ποσειδώνια", δεν χωρούν στα εκατοντάδες στρέμματα του λιμανιού μας.
Αποτελεί ύβρη για τον Πειραιά. Οι δημοτικές μας αρχές και ο ΟΛΠ τα είδαν να φεύγουν χωρίς να αντιδράσουν. Χωρίς να προσπαθήσουν να τα ξαναφέρουν. Χρωστούν απαντήσεις, νυν και τέως δήμαρχοι. Η επιστροφή των "Ποσειδωνίων" σε ένα τριπλό δίκτυο χώρων, στο Παλατάκι, στον Άγιο Νικόλαο και στην Πολιτιστική Ακτή, ένα μόνιμο εκθεσιακό-συνεδριακό δίκτυο εντός και εκτός του λιμανιού είναι το μεγάλο στοίχημα. Παράλληλα με την αναβίωση του σχεδιασμένου έργου του Εθνικού Μουσείου Εναλίων Αρχαιοτήτων στην Ηετιώνεια που κακώς εγκαταλείφθηκε. Αυτοί είναι οι όροι για το άνοιγμα του λιμανιού και την παραμονή των επισκεπτών στον Πειραιά. Δεν είναι εύκολοι στόχοι. Είναι όμως ρεαλιστικοί» καταλήγει.

2022 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)