to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Χωρίς αλληλεγγύη μεταξύ μας δεν υπάρχει ζωή και χωρίς ζωή δεν μπορεί να υπάρχει αλληλεγγύη

Ο κορωνοϊός αποτελεί τομή


Τις τελευταίες εβδομάδες όλη η ανθρωπότητα μιλάει για τον κορωνοϊό, έναν ιό που απειλεί όλες τις χώρες και κυρίως τους ευάλωτους συνανθρώπους μας. Το φαινόμενο του Κορονοϊού αποτελεί τομή, υπό την έννοια ότι δοκιμάζει τις αρχές και τις αξίες πάνω στις οποίες έχουν δομηθεί οι κοινωνίες τις τελευταίες δεκαετίες.

Οι θεμελιωτές του φιλελευθερισμού όπως ο Τόμας Χομπς και ο Τζων Λοκ έλεγαν ότι το πιο σημαντικό αγαθό από όλα είναι το δικαίωμα στην ζωή. Μάλιστα το δικαίωμα στην ζωή το ενέτασσαν στο περίφημο φυσικό δίκαιο, βάσει του οποίου όλοι οι άνθρωποι από την στιγμή που γεννιούνται έχουν το δικαίωμα στην ζωή.

Πάνω σε αυτήν την παραδοχή έχτισαν το επιχείρημα περί του περίφημου κοινωνικού συμβολαίου, το οποίο δομήθηκε ακριβώς στην λογική της εξασφάλισης της ζωής. Το επιχείρημα ήταν ότι χωρίς το δικαίωμα στην ζωή δεν μπορεί να νοηθεί η ύψιστη έννοια της ελευθερίας. Είναι λογικό, εάν κάποιος δεν έχει το δικαίωμα να ζει τότε σπάει η καθολικότητα της ελευθερίας, με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε στην λογική της ζούγκλας.

Ο νόμος της ζούγκλας ή αλλιώς ο νόμος του ισχυρού, υποστηρίζει ότι τα δικαιώματα ορίζονται από τον ισχυρό. Πάνω σε αυτόν τον φόβο ήδη ο Λοκ στο περίφημο έργο του «Δύο πραγματείες περί κυβερνήσεως» είχε πει ότι «Αν ένας ηγεμόνας χρησιμοποιεί την εξουσία του εναντίον του λαού του, τότε ο λαός έχει το δικαίωμα να αντισταθεί με οποιονδήποτε τρόπο, ακόμη και  με εξέγερση».

  Με αυτήν φράση ο Λοκ έλεγε ξεκάθαρα ότι, καμία εξουσία δεν έχει το δικαίωμα να παραβιάσει το ύψιστο αγαθό της ζωής. Εάν τον έκανε μία εξουσία, τότε κατά τον Λοκ σπάει το κοινωνικό συμβόλαιο και η νομιμοποίηση της εξουσίας, διότι έχει καταργηθεί ο βασικός όρος του κοινωνικού συμβολαίου, που είναι το δικαίωμα στην ζωή.
  Πάμε τώρα στην σημερινή τραγική συγκυρία.

Στην Μ. Βρετανία ο ακροδεξιός Μπόρις Τζόνσον επέλεξε πριν λίγες μέρες μία τακτική, η οποία είναι βγαλμένη από τις απάνθρωπες θεωρίες του κοινωνικού δαρβινισμού, δηλαδή των υποστηρικτών του νόμου της ζούγκλας.

Η περίφημη «ανοσία της αγέλης» είναι μία πολιτική επιλογή που συνειδητά οδηγεί εκατοντάδες χιλιάδες συνανθρώπους μας στον θάνατο. Τόσο ωμά και τόσο κυνικά. Μιλάμε για μια βιοπολιτική επιλογή, η οποία ορίζει το ποιος έχει δικαίωμα να ζει και ποιος δεν αξίζει να ζει.

  Στην περίπτωση της Ιταλίας βλέπουμε σπαρακτικές και τραγικές εικόνες, όπου συνάνθρωποί μας πεθαίνουν αβοήθητοι, διότι τα νοσοκομεία δεν έχουν το κατάλληλο εξοπλισμό και κλίνες ΜΕΘ για να φροντίσουν τους ασθενείς.

Οι περιγραφές από το Μπέργκαμο είναι συγκλονιστικές, διότι καλούνται άνθρωποι να αποφασίζουν το ποιοι θα ζήσουν και ποιοι θα πεθάνουν. Όταν μπαίνουν κριτήρια στο δικαίωμα της ζωής, τότε ο πολιτισμός μας αποσαρθρώνεται, διότι ρευστοποιείται το ύψιστο αγαθό, που είναι η ζωή.


 Όμως επειδή  οι ανεπάρκειες στα δημόσια συστήματα υγεία δεν έπεσαν από τον ουρανό εν είδει φυσικού φαινομένου, αλλά προέκυψαν από συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές των προηγούμενων ετών, ήρθε η ώρα να δούμε τα πράγματα ως έχουν.

Ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός οδηγεί τους ανθρώπους στην αποκτήνωση. Ήταν οι τεχνοκράτες της Ε.Ε και οι νεοφιλελεύθεροι εκείνοι, οι οποίοι υποβάθμιζαν το δημόσιο σύστημα υγείας, χαρακτηρίζοντας τους γιατρούς και τους νοσηλευτές ως τεμπέληδες και ως οικονομικό βάρος της κοινωνίας.

Ήταν το περίφημο «οι αριθμοί είναι πάνω από τους ανθρώπους» που κατέστρεψε το δημόσιο σύστημα υγείας, διότι δεν ήταν κατά τους νεοφιλελεύθερους ανταγωνιστικό. Και εδώ σε αυτό το σημείο είναι και ο βασικός πυρήνας του προβλήματος. Η έννοια του ανταγωνισμού, η οποία «αγιοποιήθηκε» από τους ιεροκήρυκες της λιτότητας.

Όταν λες ότι η υγεία είναι προϊόν και όχι αγαθό, τότε αυτό σημαίνει πρακτικά, ότι οι οικονομικά ασθενέστεροι δεν μπορούν να αγοράσουν αυτό το προϊόν, διότι πολύ απλά, δεν έχουν τα χρήματα για να τους παραχθεί η ιατρική φροντίδα και η νοσηλεία όταν χρειάζεται. Δεν έχουν τα χρήματα, διότι το κυρίαρχο νεοφιλελεύθερο μοντέλο έχει αναδιανείμει τον πλούτο σε λίγους και έχει υποβαθμίσει τις ζωές των πολλών.

Το απάνθρωπο πρόσωπο του νεοφιλελευθερισμού φάνηκε με τον πιο κυνικό τρόπο τις πρώτες μέρες όπου είχαμε κρούσματα του κορωνοϊού στην Ελλάδα.

Ιδιώτες πουλούσαν τις μάσκες 300% πάνω από την πραγματική τους τιμή, εκμεταλλευόμενοι τον πόνο και την αγωνία των ανθρώπων. Αυτό είχαμε να το δούμε από την εποχή του μαυραγοριτισμού στην κατοχή. Αυτό έγινε, διότι ο νόμος της προφοράς και της ζήτησης έχει μόνο έναν σκοπό, την παραγωγή κέρδους. Ο φόβος των ανθρώπων για τον κορωνοϊό μεταφράζεται στην λογική της αγοράς, ως μία μεγάλη ευκαιρία να βγει κέρδος.

Αυτήν την στιγμή πρέπει όλοι μας να φτιάξουμε ένα τείχος το οποίο θα προασπίζει την αξία της ζωής, ώστε να μην επιτρέψουμε να επικρατήσει η λογική του κοινωνικού δαρβινισμού. Προϋπόθεση της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης είναι η διασφάλιση της ζωής, ανεξαρτήτως χρώματος, καταγωγής, ηλικίας ή οποιουδήποτε άλλου προσδιορισμού. Για αυτό καθόμαστε όλοι μας σπίτι με υπευθυνότητα προς τους ευάλωτους συνανθρώπους μας.

Όμως πρέπει να αγωνιστούμε, ώστε να μην μπει σε καραντίνα η αλληλεγγύη. Χωρίς αλληλεγγύη μεταξύ μας δεν υπάρχει ζωή και χωρίς ζωή δεν μπορεί να υπάρχει αλληλεγγύη.

Ο Αντιλιάν Κοτζάι είναι μέλος της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, Πολιτικός Επιστήμονας και Κοινωνιολόγος

2020 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)