to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

21:25 | 30.11.2023

Κοινωνία

Γάτα-σκύλος: βρείτε τη διαφορά

Φωτογραφία-κείμενο: Άγγελος Καλοδούκας


Η γάτα μου με έκανε να αναθεωρήσω πλήρως τις ιδέες που είχα για τα «λεγόμενα ζώα συντροφιάς». Και κατ’ εξοχήν, για τις υποτιθέμενες διαφορές σκύλου-γάτας. Σύμφωνα με το κοινώς αποδεκτό οι σκύλοι είναι πιο ευφυείς από τις γάτες, επικοινωνούν περισσότερο με τους ανθρώπινους κηδεμόνες τους ενώ είναι εμμονικά εξαρτημένοι από αυτούς. Σε αντίθεση οι γάτες είναι ανεξάρτητες, λιγότερο επικοινωνιακές με τους ανθρώπους [με σχετική εξαίρεση τον (την) κηδεμόνα], λιγότερο ευφυείς, περισσότερο σπιτόβιες και φοβικές με τον έξω [του σπιτιού] κόσμο.

Γνωρίζω πολύ καλά ότι ένας στους πέντε ανθρώπους είναι Κινέζος, ανεξάρτητα αν ο οποιοσδήποτε δεν έχει δει κάποιον Κινέζο στη ζωή μου. Το λέει η στατιστική, το επιβεβαιώνει η πραγματικότητα, είναι ανεξάρτητο της ατομικής εμπειρίας. Παρ’ όλα αυτά υπάρχει χώρος στην προσωπική εμπειρία. Χωρίς «προσωπική εμπειρία» δεν υπάρχει ο πραγματικός κόσμος. Το λοιπόν, η προσωπική μου εμπειρία με τη γάτα μου είναι εντελώς ανάποδη από το κοινώς αποδεκτό.

Για αρχή, είναι παντελώς εξαρτημένη από μένα και την κόρη μου. Περιμένει στην πόρτα την είσοδό μας, επιδιώκει διαρκώς και συνεχώς την προσοχή μας και τα χάδια μας, το παιχνίδι με μας. Γράφω στον υπολογιστή μου ή διαβάζω σε αυτόν; Έρχεται και κάθεται δίπλα στο πληκτρολόγιο [ή κάθεται ακριβώς πάνω του για να την προσέξω και να ασχοληθώ μόνο με αυτήν]  ή την αράζει και κοιμάται ακριβώς στο πλάι του πληκτρολογίου [ακόμα και στον ύπνο θέλει συντροφιά]. Όσο για το φαΐ ούτε λόγος. Διαρκώς πεινάει και κάνει σαν τρελή όποτε μπαίνουμε στην κουζίνα.

Η ευφυία της είναι τρομερή. Έμαθε σε ελάχιστο χρόνο το όνομά της [Καραμέλα]. Ανταποκρίνεται πάντοτε στο άκουσμα του ονόματός της. Έμαθε διάφορα κόλπα όπως ακριβώς ένας σκύλος: με δέλεαρ γατίσιες λιχουδιές, έμαθε να έρχεται απ’ όπου και να βρίσκεται σφαίρα στην εντολή «Καραμέλα εδώ!», και να κάθεται στα πίσω πόδια της με το «Καραμέλα κάθισε!». Τώρα την εκπαιδεύω στο «Καραμέλα δώσε μου το χέρι σου».

Παρακολουθεί κανονικότατα τηλεόραση και οτιδήποτε βλέπει στην οθόνη του υπολογιστή. Κάθε τόσο ορμάει στις αντίστοιχες οθόνες προσπαθώντας να έρθει σε διάδραση μαζί τους.

Και φυσικά, τρελαίνεται να βγαίνει βόλτα μαζί μας στο Νιάρχος δεμένη με λουράκι όπως ακριβώς ένας σκύλος. Τις περισσότερες φορές βέβαια είναι την αγκαλιά τη δική μου ή της Ισαβέλλας. Δέχεται τα χάδια των περαστικών και δεν φοβάται καθόλου παρατηρώντας τα πάντα γύρω της.

Βεβαίως-βεβαίως, το μυστικό της διάδρασης με τη γάτα, όπως ακριβώς και με τα παιδιά, είναι ένα: η ανυπόκριτη, απέραντη αγάπη. Οι γάτες, όπως και τα παιδιά, γνωρίζουν όταν τις αγαπάτε απέραντα και ανταποκρίνονται σε αυτό με την ίδια αγάπη και αφοσίωση. Παίρνετε ότι δίνετε.

Ιδού λοιπόν τι πρέπει να αποφεύγουμε είτε πρόκειται για σκύλο είτε για γάτα. Να αποφεύγουμε μια κατάσταση όπως αυτή που περιγράφει ο Νίτσε:

«Αρετή» ονομάζουν ό,τι ταπεινώνει και μερώνει: και κατάντησαν το λύκο σκύλο, και τον άνθρωπο το καλύτερο σπιτόβιο ζώο.

Το λοιπόν:

Έξω καρδιά, τραπεζάκια έξω!

2024 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)