to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

15:04 | 02.02.2014

πηγή: Αυγή

Διεθνή

Φράνκο Καβάλι: Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σπίθα ανατροπής στην Ευρώπη

Νομίζω ότι μια από τις μεγαλύτερες ελπίδες είναι να καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ να πάρει την κυβέρνηση στην Ελλάδα


"Νομίζω ότι μια από τις μεγαλύτερες ελπίδες είναι να καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ να πάρει την κυβέρνηση στην Ελλάδα. Όταν ένα κόμμα της πραγματικής Αριστεράς φθάσει στην κυβέρνηση και πει τα πράγματα όπως είναι θα μπορούσε να δώσει ελπίδες στην Αριστερά των υπολοίπων χωρών, που σήμερα "κρατούν την κλειστή γροθιά τους στην τσέπη", όπως λέει ένα ελβετικό απόφθεγμα... Πρέπει να κερδίσετε στην Ελλάδα την κυβέρνηση. Πρέπει να πάει καλά η Αριστερά στις ευρωεκλογές", τόνισε στην "Αυγή" της Κυριακής ο Φράνκο Καβάλι, ο διάσημος Ελβετόςογκολόγος και ιδρυτής του "Εναλλακτικού Φόρουμ".

-------------

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΑΡΓΥΡΗ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟ

* Βρισκόσαστε στο κέντρο της Ευρώπης, χωρίς να ανήκετε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πώς βλέπετε τη σημερινή κρίση που αντιμετωπίζουμε;

Δυστυχώς όταν άρχισε να οικοδομείται η Ευρώπη φαινόταν ότι θα είχε σοσιαλδημοκρατικά χαρακτηριστικά. Φαινόταν ότι θα αποτελούσε ένα είδος εναλλακτικής κοινωνικής αλλαγής σε σχέση με το αμερικανικό μοντέλο. Οι θέσεις της Γερμανίας, αλλά και της Γαλλίας, φαινόταν ότι ήθελαν να δημιουργήσουν μια εναλλακτική λύση, όχι μόνο για να αποφύγουν τους πολέμους, αλλά και που στο κοινωνικό επίπεδο στηριζόταν σε έναν συμβιβασμό για μια κατανομή του πλούτου με περισσότερο δίκαια κριτήρια από το παρελθόν. Ήταν ο μεγάλος συμβιβασμός που πραγματοποιήθηκε μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ανάμεσα στο μεγάλο κεφάλαιο και τα συνδικάτα, που οδήγησε στη μεγάλη ανάπτυξη του κοινωνικού κράτους στην Ευρώπη. Οι μεγάλοι καπιταλιστές φάνηκαν να λένε: καθίστε λίγο ήσυχα και θα σας δώσουμε κάτι. Την τελευταία εικοσαετία με τις διαδοχικές συμφωνίες ανατράπηκε πλήρως αυτή η κατάσταση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μετατραπεί σε ένα εντελώς ξεκάθαρο και σκληρό νεοφιλελεύθερο οικοδόμημα. Με αποτέλεσμα να αποτελεί και την αιτία γενικότερων οικονομικών προβλημάτων, όπως λένε ακόμη και οικονομολόγοι που δεν είναι μαρξιστές, όπως ο Κρούγκμαν, που υποστηρίζει ότι το πρόβλημα της Ευρώπης είναι ότι γίνεται διαρκώς λιγότερο δίκαιη και ισόνομη και θέλει να εξοικονομήσει αντί να επενδύσει στο μέλλον της.

Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι είναι δύσκολο να οικοδομήσεις κάτι το καινούργιο ξεκινώντας μόνο από ένα κοινό νόμισμα χωρίς να δημιουργήσεις τις δομές που θα αναγνωρίζεται ο κόσμος, όταν υπάρχει έλλειψη δημοκρατίας και δεν υπάρχει μια πραγματική δημοκρατική πολιτική ένωση.

Αυτές είναι οι δύο μεγάλες αδυναμίες που οδηγούν σε χρεωκοπία το όνειρο για μια διαφορετική Ευρώπη και θα πρέπει να διορθωθούν, εάν δεν θέλουμε να επιστρέψουμε στην προηγούμενη κατάσταση.

* Υπάρχουν οι δυνατότητες και οι προοπτικές για μια δημοκρατική αλλαγή στην Ευρώπη;

Ξέρω ότι στην Ελλάδα το θέμα της Ευρώπης αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες διαφορές σας με το ΚΚΕ. Αυτοί λένε ότι είναι αδύνατον και ότι πρέπει να γυρίσουμε στην εποχή του Στάλιν. Αυτή τη στιγμή υπάρχει μια αντικειμενική δυσκολία, γιατί προέχουν οι δεξιοί λαϊκισμοί και συνεπώς οι εθνικισμοί. Νομίζω ότι μια από τις μεγαλύτερες ελπίδες είναι να καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ να πάρει την κυβέρνηση στην Ελλάδα. Όταν ένα κόμμα της πραγματικής Αριστεράς φθάσει στην κυβέρνηση και πει τα πράγματα όπως είναι θα μπορούσε να δώσει ελπίδες στην Αριστερά των υπολοίπων χωρών, που σήμερα "κρατούν την κλειστή γροθιά τους στην τσέπη", όπως λέει ένα ελβετικό απόφθεγμα. Υπάρχουν πάρα πολλοί που θέλουν αλλαγές, αλλά δεν πιστεύουν ότι θα γίνουν. Πρέπει να κερδίσετε στην Ελλάδα την κυβέρνηση. Πρέπει να πάει καλά η Αριστερά στις ευρωεκλογές. Στην Ισπανία η Ενωμένη Αριστερά, που μοιάζει με τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι στο 15% με 16% στις δημοσκοπήσεις. Στην Ιταλία επιτέλους στα αριστερά του Δημοκρατικού Κόμματος αρχίζει να κινείται κάτι με μια πιθανή κοινή κάθοδο στις ευρωεκλογές, γιατί σταματούν να συμπεριφέρονται σαν μικρά παιδιά. Αυτή η κατάσταση μπορεί να αποτελέσει κίνητρο και για την Αριστερά άλλων χωρών.

Στην Ολλανδία έχουμε μια ενδιαφέρουσα Αριστερά στα αριστερά της Σοσιαλδημοκρατίας, που μπορεί να διαδραματίσει έναν σημαντικό ρόλο. Στις σκανδιναβικές χώρες υπάρχουν επίσης ενδιαφέρονται κινήματα. Χρειαζόμαστε όμως μια σπίθα για να ξεκινήσει από κάπου η ανατροπή. Αυτό περιμένουμε από την Ελλάδα.

* Θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι πιο ειδικό, που αφορά και τον επιστημονικό σας χώρο. Την Πέμπτη 30 Ιανουαρίου θα πραγματοποιήσουμε μια εκδήλωση διαμαρτυρίας έξω από ένα αντικαρκινικό νοσοκομείο της Αθήνας, γιατί με την κρίση έχουν κόψει τις παροχές στους ασθενείς. Η δημόσια Υγεία στη Νότιο Ευρώπη αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα θύματα της κρίσης...

Είναι τραγικό και απάνθρωπο. Η Υγεία αποτελεί ένα από τα καλύτερα πεδία για να δούμε σε τι κατάσταση βρίσκεται μια κοινωνία. Η Υγεία βρίσκεται σε άσχημα χάλια. Όταν καταστρέφεται η Υγεία σημαίνει ότι όλη η κοινωνία πάει άσχημα. Φθάνει να δούμε τι συνέβη στην ΕΣΣΔ, αφού στη σημερινή Ρωσία το προσδόκιμο ζωής έχει υποχωρήσει κατά 7 χρόνια από το 1990, γιατί η ρωσική κοινωνία είναι βαριά άρρωστη. Η ιδιωτικοποίηση της Υγείας και της Παιδείας αποτελούν τη χειρότερη μορφή ιδιωτικοποιήσεων, γιατί στην Υγεία και την Παιδεία πιστεύω ότι θα πρέπει να είμαστε όλοι ίσοι. Σε όλες τις δυτικές χώρες, όπως και στην Ελβετία, υπάρχει μια επίθεση εναντίον της δημόσιας Υγείας, γιατί η Υγεία μετατρέπεται διαρκώς και περισσότερο σε μπίζνες, όπου κάποιοι μπορούν να κερδίσουν πολλά. Υπάρχουν πάρα πολλές επιστημονικές έρευνες που αποδεικνύουν ότι η ιδιωτικοποίηση της Υγείας όχι μόνο οδηγεί σε καταστροφικές συνέπειες, όπως η μείωση το προσδόκιμου ζωής, οδηγώντας τους φτωχούς να πεθαίνουν νωρίτερα, αλλά ακόμη και από οικονομική πλευρά αποτελεί ένα τεράστιο λάθος. Η ιδιωτικοποιημένη Υγεία κοστίζει περισσότερο από τη δημόσια Υγεία. Λένε ότι συμβαίνει το αντίθετο, αλλά δεν είναι αλήθεια. Το λένε για ιδεολογικούς λόγους. Υπάρχουν πάρα πολλές έρευνες και στοιχεία, από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, τη Σκανδιναβία, την Ολλανδία και όλες τις άλλες χώρες, που αποδεικνύουν ότι η δημόσια Υγεία, όταν λειτουργεί σωστά, είναι περισσότερο αποτελεσματική και κοστίζει λιγότερο από την ιδιωτική.

* Πώς μπορεί να αντιστραφεί το κλίμα και να διασφαλίσουμε τη δημόσια Υγεία για όλους;

Πρέπει να γίνουν μεγάλοι αγώνες. Δυστυχώς η Αριστερά δεν αγωνίστηκε πάντα με αποφασιστικότητα για τα θέματα της Υγείας. Το θέμα της Υγείας ακουμπά πολύ τον κόσμο, γιατί είναι σημαντικό. Πρέπει να υπάρχει ένας διαρκής στόχος βελτίωσης των υποδομών. Ο Τσάβες κατάφερε και κέρδισε τις εκλογές χάρις και στα προγράμματα Υγείας, τους γιατρούς από την Κούβα. Προσφέροντας δημόσια Υγεία έγινε πολύ δημοφιλής στον απλό κόσμο.

Η Αριστερά πρέπει να διεκδικήσει στους δρόμους τη δημόσια Υγεία και να διαμορφώσει δικά της σχέδια και προγράμματα. Στην Ευρώπη υπάρχουν πολλές οργανώσεις, για παράδειγμα, που θα μπορούσαν να βοηθήσουν την ελληνική αριστερά να φτιάξει μικρά πολυϊατρεία – πολυκλινικές, να φτιάξει μικρές δομές, όπου ο κόσμος θα δει ότι υπάρχει κάποιος που ενδιαφέρεται για την υγεία του, αφού δεν το κάνει το κράτος.

* Στην Ελλάδα δημιουργούμε Κοινωνικά Ιατρεία και Φαρμακεία. Όταν όμως καταστρέφεται το δημόσιο σύστημα υγείας απλώς μπορούν να κλείσουν κάποιες μικρές τρύπες...

-Είναι ξεκάθαρο ότι κανείς δεν μπορεί να αντικαταστήσει τις δημόσιες δομές υγείας. Στην Ελβετία συζητήθηκε κάποιες στιγμές η δυνατότητα στήριξης της Ελλάδας, αλλά δεν έγινε τίποτε. Είμαι σίγουρος ότι εάν υπήρχαν περισσότερες επαφές θα μπορούσαν να βρεθούν και τρόποι ακόμη και υλικής βοήθειας στο ΣΥΡΙΖΑ και τις κοινωνικές μορφές αλληλεγγύης, γιατί θα ήταν πάρα πολύ σημαντικό ακόμη και στο πολιτικό επίπεδο.

Ποιος είναι ο Φράνκο Καβάλι

Ο Φράνκο Καβάλι είναι ένας από τους πιο γνωστούς ογκολόγους διεθνώς και αγωνίζεται εδώ και χρόνια για τη δημόσια Υγεία τόσο στην Ελβετία όσο και στον υπόλοιπο κόσμο. Στάθηκε δίπλα στον Ούγκο Τσάβες και είναι στενά δεμένος με τον Φιντέλ Κάστρο, εκθειάζοντας πάντα τα επιτεύγματα της Κούβας στον τομέα της Υγείας. Υπήρξε ηγετικό στέλεχος και βουλευτής του ελβετικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, αλλά η πολιτική του και η πρακτική του τον οδήγησαν στη ριζοσπαστική Αριστερά. Αποτελεί από τους ιδρυτές του "Εναλλακτικού Φόρουμ", που προσδοκά στην ενότητα των αριστερών ριζοσπαστικών δυνάμεων και των κινημάτων στα πρότυπα της εμπειρίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Από το 2006 έως το 2008 ήταν πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Εναντίον του Καρκίνου UICC, από το 2001 έως το 2004 είχε διατελέσει πρόεδρος της Ελβετικής Ένωσης Εναντίον του Καρκίνου, ενώ σήμερα μεταξύ άλλων είναι πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Σχολείου [Πανεπιστημίου] Ογκολογίας (ESO).

2019 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)