to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Φάτε μάτια... πλαστικά

Οι πράσινες και γαλάζιες αποχρώσεις της υποβάθμισης και της καταστροφής του περιβάλλοντος, εξαιτίας του κυρίαρχου μοντέλου παραγωγής και κατανάλωσης, είναι πολλές. Αρκετές ούτε που τις φανταζόμαστε.


Οι πράσινες και γαλάζιες αποχρώσεις της υποβάθμισης και της καταστροφής του περιβάλλοντος, εξαιτίας του κυρίαρχου μοντέλου παραγωγής και κατανάλωσης, είναι πολλές. Αρκετές ούτε που τις φανταζόμαστε. Ή, έστω κι αν τις γνωρίζουμε θεωρητικά, δεν βάζει ο νους μας σε τι άμεσο βαθμό επηρεάζουν την απτή καθημερινότητά μας, φτάνοντας μέχρι το πιάτο μας! Και μάλιστα μέσα από τροφές που θεωρούνται “αθώες”, όπως τα ψάρια.

Το παράδειγμα των μικροπλαστικών που δεν αποσυντίθενται είναι πια μια χειροπιαστή πραγματικότητα που βρίσκεται στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Το 25% των ψαριών που πουλιούνται στην Καλιφόρνια και την Ινδονησία περιέχουν πλαστικά, ενώ στην Ελλάδα, σύμφωνα με μελέτη, στο 89% τριών ειδών ψαριών (γαύρος, κολιός, παλαμίδα) εντοπίστηκαν 6,36 μικροΐνες πλαστικού! Στην Ευρώπη οι καταναλωτές οστρακοειδών καταπίνουν περίπου 11.000 κομματάκια πλαστικό ετησίως. Αποκαλυπτικό επίσης και το ότι ο συνολικός αριθμός θαλάσσιων ειδών που έχουν επηρεαστεί αρνητικά από τη ρύπανση πλαστικών έχει αυξηθεί από 260 το 1995, όταν έγινε η πρώτη σχετική αξιολόγηση, στα 1.450 το 2018. Η Μεσόγειος πληρώνει υψηλό τίμημα. Σύμφωνα με τη WWF, επιβαρύνεται ετησίως με 570.000 τόνους πλαστικό, ενώ οι ελληνικές θάλασσες δέχονται 11.500 τόνους πλαστικά απορρίμματα, από τα οποία το 70% επιστρέφει πίσω στις ακτές.

Μιλάμε για τις αναμφισβήτητες συνέπειες μιας “οικονομίας του πλαστικού”, που εξαπλώνονται, καθώς, σύμφωνα με Έκθεση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, το 2016, η παγκόσμια παραγωγή πλαστικών αναμένεται να τριπλασιαστεί ώς το 2050 - κάτι που θα σημάνει δύο πράγματα. Πρώτον, ότι στους ωκεανούς θα υπάρχουν πλέον περισσότερα πλαστικά από ό,τι ψάρια και δεύτερον, ότι θα τρώμε, θα εισπνέουμε και θα πίνουμε περισσότερο πλαστικό, με ό,τι αυτά μπορεί να συνεπάγονται σε επίπεδο κοινωνίας, περιβάλλοντος, οικονομίας.

Λοιπόν; E la nave va ; Ως νέοι “υπνοβάτες” θα πορευόμαστε προς μια προδιαγεγραμμένη καταστροφή, όχι απλώς της “φύσης” αλλά των ζωών των δικών μας και των παιδιών μας, διαιωνίζοντας τον σημερινό υπερκαταναλωτισμό με το συγκεκριμένο, καταστροφικό, ενεργειακό αποτύπωμα; Ένα καπιταλιστικό μοντέλο πολλαπλά καταστροφικό - η περίπτωση των μικροπλαστικών στους ωκεανούς δεν είναι παρά μία από τις πάμπολλες αρνητικές συνέπειες. Δεν είμαστε στο παραπέντε αλλά στο και πέντε. Ο συναγερμός έχει σημάνει προ πολλού. Οι νέοι μας μας το φωνάζουν - ας τους ακούσουμε και ας επιχειρήσουμε το μέτωπο της νέας, με προοδευτικό πράσινο πρόσημο, συμφωνίας. Για τον κοινωνικό και οικολογικό μετασχηματισμό των κοινωνιών μας, με συστημικό και όχι περιστασιακό τρόπο. Έχοντας πάντα στον νου μας ότι “αυτό που είδαμε δεν υπάρχει πια και αυτό που θα δούμε δεν υπάρχει ακόμη”. Στο χέρι μας είναι να το διαμορφώσουμε έτσι ώστε, π.χ., να έχουμε λιγότερο πλαστικό στο πιάτο μας...

* Η Ρένα Δούρου είναι μέλος της Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ, τομεάρχης Κλιματικής Αλλαγής, Περιβάλλοντος και Ενέργειας

2020 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)