to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Εργοστάσιο ρητορικής μίσους

Η συγγραφέας του βιβλίου «Το Εργοστάσιο των Μολυβιών» Σώτη Τριανταφύλλου αρέσκεται στο να προκαλεί.


«...Όσα υφιστάμεθα από τους ισλαμιστές (όχι μόνον την τρομοκρατία αλλά την καθημερινή πίεση, τη συμπεριφορά μίσους) δεν οφείλονται στις «επεμβάσεις» της Δύσης στις χώρες της Ανατολής, αλλά στην πολεμοχαρή και φθονερή φύση του ισλάμ: το ισλάμ δεν είναι μια θρησκεία σαν τις άλλες, αγαπητοί συμπολίτες° είναι πολιτικό πρόγραμμα, είναι ιδεολογία εκβαρβαρισμού...»

Η συγγραφέας του βιβλίου «Το Εργοστάσιο των Μολυβιών» Σώτη Τριανταφύλλου αρέσκεται στο να προκαλεί. Στα κατά καιρούς άρθρα της, εκτός από φανατική αντικομμουνίστρια αναδεικνύεται και σε φανατικό σταυροφόρο εναντίον του Ισλάμ, εναντίον κάθε μουσουλμάνου. Στο νέο της πόνημα που δημοσιεύτηκε στην Athens Voice με τίτλο Rock And Roll Will Never Die, εξαπολύει μια απίστευτη επίθεση σε κάθε μουσουλμάνο όπου γης, θεωρώντας τον εν δυνάμει τρομοκράτη ή δολοφόνο, γεγονός που το αποδίδει στην φύση του Ισλάμ.

Για την κ. Τριανταφύλλου οι «επεμβάσεις» της Δύσης -αλήθεια, γιατί σε εισαγωγικά;- δεν προκάλεσαν κανένα μίσος, καμία αλληλουχία δράσης-αντίδρασης, κανένα προηγούμενο. Οργανώσεις δηλαδή όπως ο ΙΣΙΣ, η Αλ Κάιντα αποτέλεσαν προϊόν "παρθενογένεσης", ουδέποτε εξοπλίστηκαν από Δυτικούς, ουδέποτε εξυπηρέτησαν δυτικά συμφέροντα στις χώρες όπου γεννήθηκαν. 

Όμως, θα επιμείνω: όπως έλεγε ο Μάρκο Πόλο, «φανατικός μουσουλμάνος είναι αυτός που σου κόβει το κεφάλι, ενώ μετριοπαθής είναι εκείνος που σε κρατάει για να σου κόψουν το κεφάλι». Πολύ λίγα έχουν αλλάξει στο ισλάμ από τον ύστερο Μεσαίωνα. 

Αν διαβάσει κανείς τα «Ταξίδια του Μάρκο Πόλο», (επιμέλεια Manuel Komroff, Read Books, 2008), θα διαπιστώσει ότι ο ξακουστός ερευνητής δεν ήταν και τόσο ισλαμοφοβικός όπως τον παρουσιάζει η κ. Τριανταφύλλου. Θα μπορούσε μάλιστα να πει κανείς ότι ο Μάρκο Πόλο είχε σε μεγαλύτερη υπόληψη τους αλλόθρησκους, παρά τους Χριστιανούς. Χαρακτηριστικά παραδείγματα: «Αυτός ήταν ένας μουσουλμάνος αρχηγός που είχε υψηλό το αίσθημα της δικαιοσύνης», σελ. 317 και, «ήταν ένας αρχηγός (αναφερόμενος σε άλλον μουσουλμάνο) που ήταν αγαπητός απ' όλους», σελ. 332.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Μάρκο Πόλο δεν κατέκρινε τους φανατικούς μουσουλμάνους και τις πρακτικές τους, η κριτική αυτή όμως -και παρά το γεγονός ότι έλαβε χώρα τον 13ο αιώνα- απέχει παρασάγγας απ' τη μαζικοποίηση, τη συλλογική ενοχή που επικαλείται η συγγραφέας, σήμερα, 8 αιώνες μετά. 

«Αν στη θέση του Φρανσουά Ολάντ και της εύθυμης παρέας του ήταν ο Ντε Γκολ, ο Πομπιντού ή ο Μιτεράν, η Γαλλία θα είχε κηρύξει πόλεμο στο Ισλαμικό Kράτος και, πιθανότατα, θα τον είχε κερδίσει...»

...Αναφέρει η κυρία Τριανταφύλλου, ονειρευόμενη ενδεχομένως μια νέα Τζιχάντ δυτικού τύπου, ξεχνώντας προφανώς ότι χρόνια τώρα τα γαλλικά μαχητικά -και όχι μόνο- βομβάρδιζαν και βομβαρδίζουν περιοχές στις οποίες δεν είχαν καμία δουλειά να βρίσκονται (Συρία, Λιβύη κ.λ.π.).

Η λογική βέβαια που ακολουθεί η κ. Τριανταφύλλου στο πόνημά της είναι αντίστοιχη με εκείνες αρκετών πεφωτισμένων της νεοελληνικής κουλτούρας που εξισώνει τα πάντα. Απ' το βράδυ της Παρασκευής έχουν «φορέσει» γαλλικές σημαίες στα social media, θρηνώντας τις αξίες του δυτικοευρωπαϊκού κόσμου, χωρίς ωστόσο να έχουν γράψει ούτε μία αράδα -ουδέποτε- για τα «πλήγματα που έχει υποστεί η μουσουλμανική Ανατολή από τον 18ο αιώνα: ευρωπαϊκή αποικιοκρατία, ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, στρεβλές επιπτώσεις της νεωτερικότητας και της παγκοσμιοποίησης», όπως τα έχει καταγράψει ο, προφανώς -αγαπημένος της κ. Τριανταφύλλου- ιστορικός Μαρκ Φερό, στο βιβλίο του "Το Σοκ Του Ισλάμ", εκδ. Αλεξάνδρεια.

2022 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)