to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Ένα παιχνίδι για ένα χαμόγελο

Πάρτε παλιά παιχνίδια των παιδιών σας και κάντε τα τα αγαπημένα παιχνίδια αυτών των παιδιών που ακόμη και από μηνών κινδυνεύουν να χάσουν την παιδικότητά τους.


Έχετε ένα παιχνίδι σε καλή κατάσταση που πλέον δεν το χαίρεται κανείς; Δώστε το σε ένα προσφυγάκι! Τα παιδιά-πρόσφυγες δοκιμάζονται πάρα πολύ στο ταξίδι τους, τόσο σωματικά όσο και πνευματικά. Ένα παιχνίδι μπορεί να τους κρατήσει συντροφιά, να τα απασχολήσει, να τους κάνει παρέα εκεί που όλα είναι ενάντια. Η Βάλια στη Μυτιλήνη καιρό τώρα βλέπει έξω από το μαγαζί της τόσα παιδιά να περνούν και δίνει παιχνίδια! Βοηθήστε την να δώσει όσα περισσότερα γίνεται! Μπείτε στη σελίδα και δείτε τι και πως μπορείτε να στείλετε!

Η πρωτοβουλία "Ένα παιχνίδι για ένα χαμόγελο" συλλέγει παιχνίδια σε καλή κατάσταση για τα παιδιά των προσφύγων που περνούν από το νησί.

1.Τα παιχνίδια πρέπει να μην είναι μεγάλα, ογκώδη και βαριά για να μπορούν να τα κουβαλάνε και να μην αποτελούν βάρος στην οικογένεια. Μέγιστο βάρος ανά παιχνίδι 200 γραμμάρια.
2.Στείλτε ό,τι νομίζετε αρκεί να είναι σε καλή κατάσταση.
3. ΜΗΝ ΣΤΕΙΛΕΤΕ στρατιωτάκια και όπλα ή παιχνίδια που χρειάζονται μπαταρίες ή άλλα αναλώσιμα, ή παιχνίδια που απαιτούν γνώσεις τρίτης γλώσσας (εκπαιδευτικά ή επιτραπέζια κλπ)
4. Ό,τι χρειαστείτε πείτε το και ότι σκεφτείτε προτείνετέ το.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ ΣΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ:

BOOK AND ART
(Βάλια Μπαρμπατιώτη)
ΚΟΜΝΗΝΑΚΗ 5,
ΜΥΤΙΛΗΝΗ 81100

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για την αποστολή σας τις (δωρεάν) υπηρεσίες κούριερ της Γενικής Ταχυδρομικής (http://www.taxydromiki.gr/katalogos-koinonikon-foreon)

************************************************

Αντιγράφουμε την εισαγωγή από τη σελίδα  "Ένα παιχνίδι για ένα χαμόγελο"

Σκεπτόμενη το τι θα γινόταν αν έπρεπε να χωρέσω μέσα σε μία τσάντα σε ένα σακίδιο όλα τα υπάρχοντά μου και να εγκαταλείψω το σπίτι, τη χώρα μου, τη ζωή μου, η σκέψη μου πήγε σε πολλά πράγματα "πρώτης ανάγκης" και μεγάλης σημασίας τα οποία έκατσα και έγραψα -έτσι από μαζοχισμό μάλλον-..
Ξαφνικά η Μαρία (η 19 μηνών κόρη μου) κλαίει απεγνωσμένα γιατί ψάχνει τον "κο Κουνέλι" αλλά δεν τον βρίσκει, αφού βρίσκεται ο "αγνοούμενος" κρυμμένος ανάμεσα σε άλλα παιχνίδια, την ηρεμεί και την βάζει για ύπνο ο Γιώργος, ενώ ταυτόχρονα εγώ τρέχω γρήγορα στο σαλόνι να συμπληρώσω απευθείας στη λίστα της "τσάντας" το κουνέλι.
Ε, λοιπόν πολλά παιδιά, χιλιάδες παιδιά αφήσανε πίσω τα αγαπημένα τους κουνέλια... 
Και μέσα στον πόνο τους αυτοί οι γονείς πρέπει -εκτός από τον ξεριζωμό τους- να εξηγήσουν στα παιδιά τους όχι μόνον γιατί δεν έχουν πια πατρίδα αλλά γιατί δεν ήταν αρκετά σημαντικό να μπει μέσα στη τσάντα τους, το αγαπημένο τους παιχνίδι...
Πάρτε παλιά παιχνίδια των παιδιών σας και κάντε τα τα αγαπημένα παιχνίδια αυτών των παιδιών που ακόμη και από μηνών κινδυνεύουν να χάσουν την παιδικότητά τους.

2023 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)