to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

14:11 | 14.09.2021

Ρένα Δούρου

πηγή: Tvxs.gr

Πολιτική

Εμμονές κυβέρνησης, παιδεύουσι τέκνα

Κανονικά η έναρξη της σχολικής χρονιάς σημαίνει περιέργεια για τα “πρωτάκια”, προσδοκία να ξαναβρεθούν με τους συμμαθητές τους για τα μεγαλύτερα παιδιά, προσπάθεια των οικογενειών να ανταποκριθούν στις ανάγκες. Όμως ο κορωνοϊός τα σάρωσε όλα εδώ και 1.5 χρόνο.


Τα μαθήματα γίνονταν, όταν γίνονταν, όπως γίνονταν, διαδικτυακά, στο πλαίσιο μιας υβριδικής τελεκπαίδευσης με άπειρα προβλήματα, που μόνο η υπουργός Παιδείας αποσιωπά. Τι κι αν πολλά παιδιά δεν είχαν τάμπλετ, δίκτυο, χώρο, δυνατότητα συμμετοχής, συγκέντρωσης; Τι κι αν ήσαν αναγκασμένα να ζητιανεύουν εξοπλισμό και να ψάχνουν χώρους με δωρεάν ίντερνετ; Μικρές, ασήμαντες λεπτομέρειες για την υπουργό που επιβίωσε στη θέση της και μετά από τον τρίτο ανασχηματισμό Μητσοτάκη.

Τώρα πλέον τα παιδιά μας γυρίζουν σελίδα.

Επιστροφή στα θρανία. “Δια ζώσης εκπαίδευση”.

Σεπτέμβριος 2021. Τα σχολεία στην Ελλάδα ανοίγουν όπως ακριβώς είχαν κλείσει.

Με 25 και 27 μαθητές μέσα στην τάξη και ένα πρωτόκολλο σύμφωνα με τα οποίο τα τμήματα θα κλείνουν στην περίπτωση που σημειωθούν 50% +1 κρούσματα! Μια απίστευτη κατάσταση που δικαίως δημιουργεί άγχος σε εκπαιδευτικούς, γονείς και θέτει σε κίνδυνο τα παιδιά. Τίποτε από αυτά δεν καταβάλλει την αβάσταχτη ελαφρότητα αυτής της κυβέρνησης που μοιάζει να λειτουργεί σα να βρίσκεται σε άλλο πλανήτη.

Σα να μην καταλαβαίνει αυτό που αν ρωτούσε μια μαμά ή έναν μπαμπά θα της το εξηγούσαν απλά: ότι τα παιδιά τους επί 1.5 χρόνο απομόνωσης, εγκλεισμού, μακριά από τους φίλους και τους συμμαθητές τους, έχουν αποκτήσει τη ψυχολογία της αποξένωσης.

Με ό,τι μπορεί αυτό να συνεπάγεται για τις τρυφερές ηλικίες που διαμορφώνεται η προσωπικότητά τους. Για τις παθογένειες που μπορεί να τους ακολουθούν σε όλη τους τη ζωή. Για τις επιπτώσεις των άπειρων ωρών μπροστά σε μια οθόνη – όλοι οι επιστήμονες μιλούν για σειρά αρνητικών, στρεσογόνων συνεπειών στην πνευματική και τη σωματική υγεία, σε όλες τις ηλικίες, από το νηπιαγωγείο ως το λύκειο. Νήπια που έχασαν το παιχνίδι της κοινωνικοποίησης και της ρουτίνας τους, ζώντας μια πρωτόγνωρη αποσταθεροποίηση. Έφηβοι που έχασαν την επαφή τους με το σχολείο τους, βιώνοντας αγχωτικά τον περιορισμό διαρκείας. Βλέποντας τα δωμάτιά τους να μετατρέπονται σε κελιά.

Καμία από αυτές τις διαπιστώσεις δεν αγγίζει μια κυβέρνηση που το έχει δέσει κόμπο και το διατυμπανίζει. “Δεν πρόκειται να κλείσουμε” απαντά η κυβέρνηση. Ο κόσμος να χαλάσει. Παρά το γεγονός ότι με δική της ευθύνη, η ασπίδα προστασίας του εμβολιασμού είναι ακόμη περιορισμένη. Ακόμη κι αν οι τάξεις στα σχολεία μετατραπούν σε εστίες υπερμετάδοσης...

Η υπουργός λίγο πριν το πρώτο κουδούνι μιλά για “νέες ευκαιρίες και προκλήσεις”! Λέξεις που στα αυτιά των μανάδων και των μπαμπάδων μετατρέπονται σε αγωνία και ανασφάλεια διαρκείας, που επιτείνουν την αίσθηση ανημποριάς να αντιδράσουν για να προστατέψουν τα παιδιά τους, τους πιο αδύναμους κρίκους... Εμμονές κυβέρνησης, παιδεύουσι τέκνα. Και όχι μόνο...

ΥΓ: Με το “καλημέρα” της νέας σχολικής χρονιάς, μαθητές, εκπαιδευτικοί, γονείς βρίσκονται μπροστά σε αγωνία και ανασφάλεια. Αυτά όμως δεν συνιστούν και το brand name της επιτελικότητας Μητσοτάκη;

tags: άρθρα

2021 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)