to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

20:31 | 15.10.2017

Πολιτική

Έφη Αχτσιόγλου: Τον Νοέμβριο οι 120 δόσεις για χρέη στον ΕΦΚΑ

Τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές και την απονομή συντάξεων που εκκρεμούν περιγράφει η υπουργός Εργασίας, Έφη Αχτσιόγλου σε συνέντευξή της στην εφημερίδα «Νέα Σελίδα» προαναγγέλλοντας παράλληλα νέες ριζοσπαστικές παρεμβάσεις, όπως η καθιέρωση του γάμου μεταξύ ομοφύλων.


Την έκδοση εντός του Νοεμβρίου της Υπουργικής Απόφασης για τη ρύθμιση σε 120 δόσεις των οφειλών προς τον ΕΦΚΑ -μια απόφαση που θεωρείται «ανάσα» για εκατοντάδες χιλιάδες ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρήσεις- προαναγγέλλει με τη συνέντευξή της στη «Νέα Σελίδα» η υπουργός Εργασίας, Εφη Αχτσιόγλου. Παράλληλα, ανακοινώνει την αποπληρωμή επιπλέον συντάξεων μέχρι τον Δεκέμβριο και τη σταδιακή εμβόλιμη αποπληρωμή μέχρι τελικής εξόφλησης όλων των συντάξεων που εκκρεμούν.

Πόσο μόνιμα χαρακτηριστικά αναμένετε να έχει το πλεόνασμα που παρουσιάζεται στον ΕΦΚΑ;

Η επίτευξη πλεονάσματος στον ΕΦΚΑ είναι αποτέλεσμα της αύξησης της απασχόλησης και της εισπραξιμότητας, καθώς και της ορθότερης ταμειακής διαχείρισης. Η αύξηση των εσόδων από τις εισφορές των μισθωτών και από την απόδοση της περιουσίας, όπως και η ικανοποιητική πορεία των εσόδων από τις εισφορές μη μισθωτών είναι στοιχεία που έχουν μόνιμο χαρακτήρα, ενδεχομένως και επεκτατικό. Το πλεόνασμα του ΕΦΚΑ έχει θετική επίδραση στον κρατικό προϋπολογισμό του 2018 και συμβάλλει καθοριστικά στην επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων. Για το 2017, το πλεόνασμά του συμβάλλει στην υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων, δίνοντας τη δυνατότητα στην κυβέρνηση, για δεύτερη χρονιά, να ενισχύσει με τη μορφή κοινωνικού μερίσματος τους οικονομικά ασθενέστερους συμπολίτες μας. Πέρα όμως από τη δημοσιονομική ωφέλεια, η οικονομική πορεία του ΕΦΚΑ πρωτίστως μαρτυρά ότι έπειτα από πολλά χρόνια το δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης στέκεται στα πόδια του και ανακτά την αξιοπιστία του, σε πείσμα όσων επιδιώκουν την υπονόμευσή του.

Τι θα γίνει με τη ρύθμιση των 120 δόσεων για τα χρέη προς τα Ταμεία; Πότε θα γίνει και τι θα περιλαμβάνει;

Η ρύθμιση που επεξεργαζόμαστε θα προβλέπει αποπληρωμή της οφειλής που δημιουργήθηκε έως το τέλος του 2016 σε έως 120 δόσεις με «κούρεμα» προσαυξήσεων. Από τη ρύθμιση θα αποκλείονται οι στρατηγικοί κακοπληρωτές. Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποπληρωμή της οφειλής, η ρύθμιση θα στηρίζεται και σε μια συνάρτηση ανάμεσα στην οφειλή και τα εισοδήματα του οφειλέτη. Εκτιμώ ότι η σχετική Υπουργική Απόφαση θα εκδοθεί εντός του Νοεμβρίου.

Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση του επανυπολογισμού των συντάξεων;

Καταρχάς, να διευκρινίσω ότι ο επανυπολογισμός των συντάξεων δεν συνδέεται με την υποδόση των 800 εκατ. ευρώ. Ο επανυπολογισμός αφορά στην εφαρμογή των νέων κανόνων υπολογισμού του Ν. 4387/2016 στις ήδη χορηγηθείσες συντάξεις. Στις επικουρικές ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 2016. Στις κύριες συντάξεις θα ολοκληρωθεί τον Δεκέμβριο, όπως τεχνικά προβλέπεται, ενώ δεν εφαρμόζεται στα εφάπαξ. Η αποδέσμευση της δόσης προϋποθέτει την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς ιδιώτες. Σε αυτές τις οφειλές συμπεριλαμβάνονται οι ληξιπρόθεσμες αιτήσεις συνταξιοδότησης. Σε σχέση με την υποδόση βρισκόμαστε εντός στόχων.

Ηδη από την αρχή της χρονιάς αναλάβαμε συγκεκριμένες δράσεις για την επιτάχυνση της έκδοσης συντάξεων με πρώτιστο σκοπό όχι την ικανοποίηση απαιτήσεων των θεσμών, αλλά την εξυπηρέτηση ασφαλισμένων και συνταξιούχων. Ετσι, το δεκάμηνο Ιανουαρίου – Οκτωβρίου 2017 πληρώθηκαν περισσότερες από 183.000 νέες συνταξιοδοτικές παροχές -κύριες, επικουρικές και εφάπαξ- ύψους περίπου 1,5 δισ. ευρώ. Πριν από λίγες μέρες ο ΕΦΚΑ προχώρησε σε εμβόλιμη πληρωμή περίπου 4.200 νέων κύριων συντάξεων. Τέτοιες εμβόλιμες πληρωμές νέων συντάξεων θα πραγματοποιηθούν και το επόμενο διάστημα έως την πλήρη εξόφληση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων.

Εκτιμάτε ότι θα έχουμε καθαρή έξοδο από τα μνημόνια σε λιγότερο από έναν χρόνο;

Με τα σημερινά δεδομένα, ο στόχος για καθαρή έξοδο αποτελεί το κυρίαρχο σενάριο. Κάθε πολιτική πρόβλεψη όμως έχει νόημα μόνο ως τμήμα ενός συνολικότερου πολιτικού σχεδίου. Στον πυρήνα του κυβερνητικού έργου εγγράφονται ήδη από σήμερα η επιτυχής ολοκλήρωση του προγράμματος και η έξοδος από την επιτροπεία τον Αύγουστο του 2018. Ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο, για την επόμενη μέρα δηλαδή, το κυβερνητικό έργο δεν περιορίζεται στην υλοποίηση προαπαιτούμενων που σχετίζονται με το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, αλλά εκτείνεται σε ένα σύνολο θετικών παρεμβάσεων σε κρίσιμους τομείς του κοινωνικού κράτους, όπως η υγεία, η παιδεία και η εργασία. Το τέλος του προγράμματος θα φέρει πολύ μεγαλύτερη ευελιξία, ταχύτητα και αποτελεσματικότητα στο κυβερνητικό έργο. Αναμφίβολα, ωστόσο, η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας πάντα μπορεί να θέτει αντικειμενικούς περιορισμούς.

Πολλοί λένε ότι περίμεναν από τον ΣΥΡΙΖΑ πιο ριζοσπαστικές παρεμβάσεις για τον εκμοντερνισμό και τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας…

Δεν είναι συνετό να ξεχνάμε τόσο εύκολα πού βρισκόταν το ελληνικό πολιτικό σύστημα πριν από το 2015. Τότε που πολλές φορές ο λόγος κυβερνητικών στελεχών μοιραζόταν κοινή φρασεολογία -ακόμη και κοινά αναλυτικά εργαλεία- με τον λόγο της φασιστικής Χρυσής Αυγής. Από τότε, ευτυχώς, έχουν υπάρξει σημαντικά βήματα στις ατομικές ελευθερίες και τα κοινωνικά δικαιώματα: στο ζήτημα της ιθαγένειας, στον εξανθρωπισμό του σωφρονιστικού συστήματος, στο σύμφωνο συμβίωσης για ομόφυλα ζευγάρια και τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, στη διαχείριση του Προσφυγικού με αλληλεγγύη και ανθρωπιά. Τα παραπάνω σκιαγραφούν ξεκάθαρα μια γραμμή ριζοσπαστικών παρεμβάσεων. Δεν μπορούμε ούτε να τα λησμονούμε ούτε να τα υποτιμάμε, γιατί αφορούν στις ζωές χιλιάδων ανθρώπων που ήταν αόρατοι για το παλιό πολιτικό σύστημα. Σίγουρα υπάρχουν ακόμη πολλά να γίνουν, όπως η ρητή κατοχύρωση του γάμου μεταξύ ομοφύλων, η σαφής οριοθέτηση των ρόλων πολιτείας και Εκκλησίας. Το πιο κρίσιμο όμως εκτιμώ ότι είναι η δημιουργία ουσιαστικών θεσμών λαϊκής συμμετοχής και ελέγχου.

Το ζήτημα των συνθηκών εργασίας αναδεικνύεται σε βασικό πεδίο αντιπαράθεσης της κυβέρνησης με την αξιωματική αντιπολίτευση. Τι θα μπορείτε να πείτε σε έναν χρόνο;

Ανάπτυξη χωρίς προστασία της εργασίας σημαίνει επιστροφή στον δρόμο που γέννησε την κρίση. Για τον λόγο αυτό ήδη, σε συνθήκες επιτροπείας, υλοποιούμε παρεμβάσεις που έχουν συγκεκριμένο στόχο και θετικό πρόσημο για τον κόσμο της εργασίας. Ο πρόσφατος νόμος του υπουργείου Εργασίας ενισχύει και διευρύνει δικαιώματα των εργαζομένων, δημιουργεί ένα πλαίσιο αποτελεσματικότερης καταπολέμησης της απλήρωτης, αδήλωτης και υποδηλωμένης εργασίας. Παράλληλα, το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας έχει αναβαθμιστεί και παρεμβαίνει ενεργά στους χώρους δουλειάς. Από τον Αύγουστο του 2018 θα επανέλθουν σε ισχύ οι δύο βασικές αρχές των συλλογικών διαπραγματεύσεων, ενισχύοντας ουσιωδώς τη διαπραγματευτική θέση των εργαζομένων. Η ανεργία αποκλιμακώνεται σταθερά και, από το 26% που βρισκόταν όταν παραλάβαμε, έχει μειωθεί στο 21%. Είναι ακόμη εξαιρετικά υψηλή, όμως ο συνδυασμός της ανάκαμψης της οικονομίας, των παρεμβάσεών μας στην αγορά εργασίας και των προγραμμάτων εργασίας που υλοποιούνται θα οδηγήσει άμεσα σε καλύτερα αποτελέσματα.

Οσον αφορά στην αξιωματική αντιπολίτευση, είναι πρόκληση για τους εργαζόμενους να εμφανίζεται ως «υπερασπιστής» της πλήρους απασχόλησης και να ισχυρίζεται ότι «Νέα Δημοκρατία ίσον νέες δουλειές». Η αντίθεση λόγων και έργων είναι εξόφθαλμη. Ποιος δεν θυμάται ότι η ΝΔ εκτόξευσε την ανεργία στο 27,9%; Οτι με νόμο μείωσε εν μια νυκτί τον κατώτατο μισθό κατά 22% και κατά 32% για τους νέους; Οτι με την πολιτική της εξάπλωσε τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις και τη μερική απασχόληση; Οτι κατάργησε τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας; Η στάση της, εκτός από υποκριτική, είναι και βαθιά αντιφατική. Υπόσχεται αυξήσεις μισθών και ταυτόχρονα εκδηλώνει με κάθε ευκαιρία, ακόμη και στις προσυνεδριακές της θέσεις, την προτίμησή της στις επιχειρησιακές και ατομικές συμβάσεις εργασίας και θεωρεί «βαρίδι» για την ανάπτυξη τα εργασιακά δικαιώματα.

Ο κ. Μητσοτάκης λέει όμως ότι θα διαπραγματευτεί μείωση των πλεονασμάτων και ταυτόχρονα προτείνει ένα μείγμα πολιτικής με λιγότερους φόρους και δαπάνες του Δημοσίου.

Για άλλη μια φορά, δυστυχώς, η συζήτηση διεξάγεται σε ανορθολογική βάση. Η ΝΔ ως κυβέρνηση είχε συμφωνήσει σε πλεονάσματα τα οποία μόνο για την περίοδο 2015-2018 θα επέφεραν 20 δισ. επιπλέον μέτρα. Η σημερινή κριτική που ασκούν για το ύψος των πλεονασμάτων στρέφεται, λοιπόν, πρώτα και κύρια ενάντια στα δικά τους πεπραγμένα. Το ενδιαφέρον όμως στην πρόταση της ΝΔ είναι ότι εμφανίζεται πιο ακραία ακόμη κι από το ΔΝΤ. Για το Ταμείο η μείωση των δημόσιων δαπανών που έλαβε χώρα στην Ελλάδα μέσα στην κρίση είναι τόσο μεγάλη που δεν επιτρέπει μεγαλύτερο περιορισμό. Εδώ έρχεται η ΝΔ και ισχυρίζεται ότι θα περιορίσει το κράτος, εννοώντας, προφανώς, τις κοινωνικές υπηρεσίες, γιατί η εμπειρία έχει δείξει ότι στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος τα αποτελέσματα δεν τους τιμούν. Το έχουμε ζήσει με απολύσεις καθηγητών και περιορισμό κρίσιμων κοινωνικών δομών. Δεν χρειάζεται να το ζήσουμε ξανά. Στο ζήτημα της φορολογίας σίγουρα μπορούν να γίνουν διορθωτικές κινήσεις και κάποιες από αυτές νομοθετήθηκαν ήδη τον περασμένο Μάιο, στο πλαίσιο των αντίμετρων που ψήφισε η Βουλή. Εφεξής, όσο περισσότερο δημοσιονομικό χώρο θα αποκτούμε τόσο θα μπορούμε να προβαίνουμε σε βελτιωτικές κινήσεις ειδικά στον τομέα των έμμεσων φόρων.

Η ΝΔ κατηγορεί την κυβέρνηση ότι αποτελείται από μέτριους που θέλουν να τραβήξουν στη μετριότητα και όλους τους υπόλοιπους. Πώς το σχολιάζετε;

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι το συγκεκριμένο επιχείρημα προϋποθέτει μια τεχνοκρατική αντίληψη για την πολιτική. Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ χειρότερη. Η ΝΔ, καθώς και άλλα κόμματα του παλιού πολιτικού συστήματος ταυτίστηκαν τόσο με την εξουσία και τους μηχανισμούς της, που έχουν αναπτύξει μια αριστοκρατική αντίληψη για την πολιτική. Εχουν μάθει να τοποθετούνται ως οι «νόμιμοι ιδιοκτήτες της χώρας». Δυστυχώς όμως γι’ αυτούς, στη δημοκρατία τον κύριο λόγο τον έχουν οι πολίτες και όχι τα κληρονομικά αξιώματα.

Πολλοί λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να ανοιχτεί στην κοινωνία, γι’ αυτό και παραμένει στάσιμος οργανωτικά…

Η οικονομική κρίση συνοδεύτηκε από μια βαθιά κρίση νομιμοποίησης συνολικά των μορφών κοινωνικής εκπροσώπησης. Η πολιτική και κοινωνική οργάνωση προϋποθέτει αναγκαία μια σχέση εμπιστοσύνης, κάτι που δεν δομείται ούτε εύκολα ούτε γρήγορα. Αρα το ζητούμενο εδώ δεν περιορίζεται στην οργανωτική διεύρυνση ενός πολιτικού κόμματος, αλλά συνολικότερα στην κοινωνική συμμετοχή ως δομικό στοιχείο της δημοκρατίας. Πιστεύω ότι όσο περισσότερο ο ΣΥΡΙΖΑ, ως βασική κυβερνητική δύναμη, θα οικοδομεί ξανά γέφυρες διαλόγου με την κοινωνία τόσο η κατάσταση θα αντιστρέφεται.

2022 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)