to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

18:19 | 21.10.2017

left.gr

Κοινωνία

Δύο κόσμοι

Οι «προτάσεις» του ΣΕΒ για την πλήρη ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας υπενθυμίζουν τις σαφείς κοινωνικές και ιδεολογικές διαχωριστικές γραμμές


Δεν προκαλεί έκπληξη η μελέτη του ΣΕΒ με την οποία οι Βιομήχανοι επανέρχονται σε προτάσεις με βασική αιχμή την πλήρη κατάργηση των συμβάσεων και την προώθηση των πλέον εφιαλτικών μέτρων στην αγορά εργασίας, όπως οι συμβάσεις απασχόλησης «μηδενικών ωρών» (zero hours contracts) και οι συμβάσεις σύντομης διάρκειας (short term contracts). 

Πολλές φορές στο πρόσφατο παρελθόν ο ΣΕΒ έχει εμφανιστεί βασιλικότερος του ΔΝΤ στις απαιτήσεις για απορρύθμιση της αγοράς εργασίας ενώ έχει επικρίνει και την (αυτονόητη, αν θέλουμε να συζητούμε με όρους ευρωπαϊκού κράτους) επαναφορά, τον Αύγουστο του 2018, των βασικών ρυθμίσεων του θεσμού των Συλλογικών Συμβάσεων (επικράτηση των κλαδικών έναντι των επιχειρησιακών και αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης), οι οποίες είχαν ανασταλεί από το 2012.

Μάλιστα, η εργασιακή ζούγκλα δεν είναι απλά η φαντασίωση του ΣΕΒ για το εγγύς μέλλον αλλά πραγματικότητα για μεγάλες κατηγορίες εργαζομένων: Πρωταθλήτριες στην υποδηλωμένη εργασία, το απέδειξαν και οι πρόσφατοι έλεγχοι (και κυρώσεις) του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας σε «Πειραιώς» και «Εθνική», είναι οι μεγάλες τράπεζες. Αυτές είναι, άλλωστε, που, μέσω πάλι του ΣΕΒ, αντιστάθηκαν σθεναρά στην πρόσφατη νομοθετική θέσπιση της ηλεκτρονικής προαναγγελίας των υπερωριών.

Ποιος όμως παρέχει πολιτική και κοινωνική νομιμοποίηση στον ΣΕΒ να ζητάει την πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων;

Η ΝΔ, λειτουργώντας ως πολιτικός βραχίονας της επιχειρηματικής ελίτ, παρουσίασε πρόσφατα, υπό τη μορφή ερωτηματολογίου, τις θέσεις της, μεταξύ των οποίων η μη αμειβόμενη εργασία, οι ελεύθερες απολύσεις, οι ατομικές συμβάσεις και η διάλυση του κοινωνικού κράτους. 

Ο βαθύτερός της στόχος, όμως, είναι, μέσω των απαντήσεων που εκμαιεύονται από τα ανατριχιαστικά, νεοφιλελεύθερης κοπής ερωτήματα (λ.χ. σε ένα από αυτά, «μια πολιτική προσέλκυσης ιδιωτικών επενδύσεων» τίθεται κατ’ αντιπαράθεση με «μια προστατευτική πολιτική για την αγορά εργασίας) η κανονικοποίηση της αντίληψης: «Μη μιλάς πολύ, είσαι και τυχερός που έχεις μία δουλειά». Έστω κι αν είναι τρίωρη, έστω κι αν πρόκειται για τις νέες μορφές απασχόλησης που ευαγγελίζεται ανερυθρίαστα ο ΣΕΒ. 

Στον αντίποδα βρίσκεται ο κόσμος της Εργασίας, η κοινωνική πλειοψηφία που διεκδικεί αξιοπρέπεια και σίγουρα δεν ακούει καθόλου ευχάριστα, μετά από 7 περίπου χρόνια κρίσης, την πρόθεση ΣΕΒ και ΝΔ να μετατραπεί η χώρα σε... Ειδική Οικονομική Ζώνη, με εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα.

Όπλα της, οι θεσμικές και κοινωνικές απαντήσεις στην εργοδοτική ασυδοσία. Τις πρώτες, σταχυολόγησε εκ νέου η υπουργός Εργασίας μιλώντας την Πέμπτη για τις προϋποθέσεις ανάπτυξης η οποία  θα σέβεται την κοινωνική πλειοψηφία και θα γυρνά τον παραγόμενο πλούτο σε αυτήν: «Πρόσφατα, πέρασε από τη Βουλή ένας νόμος, ο πρώτος αμιγώς προστατευτικός νόμος για την εργασία, που ενισχύει ουσιωδώς τα δικαιώματα των εργαζομένων απέναντι στην απλήρωτη, την υποδηλωμένη και την αδήλωτη εργασία» και αυτό αποτελεί ένα βήμα για την επαναφορά της κανονικότητας στην αγορά εργασίας. 

Στις κοινωνικές παρεμβάσεις, περιλαμβάνονται οι αντιστάσεις σωματείων, συνδικάτων και όλων όσων δεν θεωρούν την συλλογική διεκδίκηση παρωχημένο «ιδεολόγημα» της Αριστεράς. Αγώνες για αξιοπρεπή μισθό, ασφάλιση,  μέτρα ατομικής προστασίας, προστασία από απολύσεις, επαναλειτουργία χρεοκοπημένων επιχειρήσεων, λαμβάνουν χώρα καθημερινά, διαψεύδοντας την Ντ. Μπακογιάννη και τη ρήση της ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν... τάξεις (άρα ούτε και ταξική πάλη).

Και είναι σίγουρο ότι η αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων θέτει τις ξεκάθαρες διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των δύο κόσμων που συγκρούονται αλλά και μεταξύ των δύο σχεδίων για το μέλλον της χώρας: Ανάπτυξη με αναδιανομή του πλούτου ή ανάπτυξη με όξυνση των ανισοτήτων οι οποίες, κατά Μητσοτάκη, είναι στη φύση της ανθρώπινης κοινωνίας.

2019 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)