to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

10:57 | 30.04.2012

left.gr

Διακαναλική συνέντευξη Τύπου ΣΥΡΙΖΑ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΟ ΖΑΠΠΕΙΟ (ΔΙΑΚΑΝΑΛΙΚΗ) KYΡΙΑΚΗ 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2012




ΑΛ. ΚΑΛΥΒΗΣ: Σας καλωσορίζουμε στη διακαναλική συνέντευξη του Συνδυασμού ΣΥΡΙΖΑ – Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο, ξεκινάμε αμέσως με την εισηγητική παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα επικεφαλής του Συνδυασμού ΣΥΡΙΖΑ Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο.

Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Σας ευχαριστούμε όλους και όλες για την παρουσία σας σήμερα εδώ. Θα μου επιτρέψετε να ξεκινήσω με μια μικρή πολιτική εισαγωγή και μετά να είμαι στη διάθεσή σας.

Να ξεκινήσω από τη μικρή πολιτική εισαγωγή με μια παράφραση μιας ιστορικής ρήσης: Μια εβδομάδα πριν από τις εκλογές κι ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την πολιτική ζωή της Ελλάδας. Το φάντασμα της Κυβέρνησης της Αριστεράς. Όλες οι δυνάμεις της γερασμένης Ελλάδας, ενώθηκαν σε μια ιερή συμμαχία, απέναντι σε αυτό το φάντασμα.

Το καταρρέον πολιτικό σύστημα, η εγχώρια διαπλοκή, συντονίζουν τις δυνάμεις τους. Συκοφαντούν, διαστρεβλώνουν, λοιδορούν, κάνουν ό,τι μπορούν προκειμένου αυτό το όνειρο για το λαό αλλά εφιάλτης για τους ίδιους, να μην γίνει πραγματικά.

Δεν τα καταφέρουν όμως. Διότι πλέον τα μηνύματα που παίρνουμε από παντού, από όπου κι αν βρεθούμε σε κάθε γεωγραφικό μήκος και πλάτος της χώρας, τα μηνύματα που παίρνουμε είναι ότι αυτή η ιδέα είναι πια πλειοψηφική, εναλλακτική δυνατότητα στη συνείδηση του λαού μας και γι' αυτό τρομοκρατούνται.

Εμείς καλωσορίζουμε αυτή την εξέλιξη, όχι την τρομοκρατία τους, αλλά το γεγονός ότι ο λαός μας έχει πια στη συνείδησή του την εναλλακτική αυτή προοπτική. Επιδιώξαμε αυτή την εξέλιξη και είμαστε ευτυχείς που καταφέραμε να φέρουμε στο επίκεντρο της προεκλογικής αντιπαράθεσης στο επίκεντρο του προεκλογικού διαλόγου, την εναλλακτική πρόταση συγκρότησης Κυβέρνησης Αριστεράς.

Έχουμε έγκαιρα διατυπώσει την ανάγκη για τη συγκρότηση αυτής της Κυβέρνησης, έχουμε έγκαιρα διαβλέψει τις οικονομικές εξελίξεις, έχουμε επανειλημμένα περιγράψει τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσει μια Κυβέρνηση της Αριστεράς για να απαλλάξει τον τόπο και τον λαό από τη δανειακή σύμβαση της υποτέλειας και από το Μνημόνιο της καταστροφής και έχουμε επίσης εγκαίρως απευθυνθεί και όχι σε προεκλογικό χρόνο, στις δυνάμεις εκείνες που θα πρέπει να συγκροτήσουν αυτή την Κυβέρνηση.

Και αν θέλετε, αυτό το ψηφοδέλτιο το οποίο καλούμε το λαό να στηρίξει, το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο είναι ένα πρώτο βήμα σε αυτή την κατεύθυνση.

Βεβαίως όπως σας προείπα το γεγονός ότι το όνειρο μπορεί να γίνει πραγματικότητα και ταυτόχρονα εφιάλτης για τις γερασμένες δυνάμεις, για τις δυνάμεις της γερασμένης Ελλάδας γι' αυτές που έχουν την ευθύνη που μας οδήγησαν έως εδώ, το γεγονός αυτό τους κάνει να τρομοκρατούνται, να πανικοβάλλονται.

Έφτασαν στο σημείο οι πανικόβλητοι συνεταίροι του Μνημονίου αλλά και η εγχώρια διαπλοκή, να λένε ότι έχουμε συμφωνήσει -παρασκηνιακά μάλιστα- να συνεργαστούμε με Κόμματα, με τα οποία μας χωρίζει προγραμματικό και ιδεολογικό χάσμα. Έφτασαν στο σημείο στα πρωτοσέλιδά τους να λένε ότι χτίζουμε γέφυρες εμείς ανάμεσα στον Στάλιν και στον Χίτλερ.

Δεν μας ξαφνιάζουν. Δεν περιμέναμε μια διαφορετική αντιμετώπιση από όλους αυτούς που μας έχουν προσάψει κατηγορίες για όλα τα γούστα. Που μια μας αποκαλούν τρομοκράτες και κουκουλοφόρους και την άλλη εθνικιστές και χρυσαυγίτες.

Τους απαντάμε όμως να μην ανησυχούν. Η δική μας Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση της Αριστεράς δεν θα έχει στα υπουργικά έδρανα ακροδεξιούς όπως ο κ. Βορίδης ή ο κ. Γεωργιάδης, ούτε τη συμμετοχή του κ. Καρατζαφέρη. Η δική μας Κυβέρνηση θα είναι Κυβέρνηση της Αριστεράς, Κυβέρνηση συνεργασίας αριστερών και οικολογικών προοδευτικών αντιμνημονιακών δυνάμεων, θα στηρίζεται από το λαό, με στόχο να μεταφέρει την εξουσία στο λαό, θα βασίζεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων και των ελληνίδων, στη δημοκρατική εγρήγορση του λαού μας, όχι στους διαδρόμους της διαπλοκής.

Φίλες και φίλοι βρισκόμαστε μπροστά σε ιστορικές εξελίξεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη. Το  μήνυμα της κάλπης στην Ελλάδα το παρακολουθούν εκατομμύρια πολίτες με ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε όλη την Ευρώπη. Σήμερα στην Ελλάδα και στην Γαλλία, αύριο στην Ιρλανδία, πριν από λίγο καιρό στις πλατείες της Ευρώπης οι λαοί μπαίνουν μπροστά και γίνονται πάλι πρωταγωνιστές.

Αυτή η κινητοποίηση των ευρωπαϊκών λαών, γίνεται δύναμη αλλαγής που έρχεται να γκρεμίσει τις καταστροφικές πολιτικές επιλογές του διδύμου Μέρκελ – Σαρκοζί.

Το δυστύχημα βέβαια για την Ελλάδα είναι πως την ίδια ακριβώς ώρα που κλονίζεται στην Ευρώπη ο άξονας «Μερκοζί», στην Ελλάδα υπάρχει έστω και μικρή πιθανότητα να κυβερνήσει το δίδυμο Σαμαρά και Βενιζέλου.

Και είναι δυστύχημα, διότι την ώρα που οι επιλογές της κας Μέρκελ αμφισβητούνται από τους λαούς, οι επίδοξοι συγκυβερνήτες της Ελλάδας έχουν δια της υπογραφής τους δεθεί εκ των προτέρων στο άρμα της κας Μέρκελ.

Πρέπει να σας πω ότι ποτέ άλλοτε στην ιστορία του τόπου δεν υπήρξαν τόσο λεπτομερή προεκλογικά προγράμματα από δυο Κόμματα που θέλουν να συγκυβερνήσουν για να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο.

ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία έχουν κοινό πρόγραμμα, το οποίο είναι λεπτομερέστατα εξειδικευμένο. Είναι το Μνημόνιο 2 μεταφρασμένο στα ελληνικά και δια της υπογραφής τους σε αυτό το πρόγραμμα έχουν δεσμευτεί για την επόμενη μέρα σε:

150.000 απολύσεις στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα έως το 2015,
νέα μείωση στους μισθούς του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα,
νέα μείωση των κύριων συντάξεων των επικουρικών συντάξεων και των κοινωνικών επιδομάτων,
νέα μείωση στο εφ' άπαξ κατά 30%,
νέα μείωση της δαπάνης για τα φάρμακα των συνταξιούχων κατά 1 δις,
νέα μέτρα λιτότητας ύψους τουλάχιστον 11,6 δις αμέσως μετά τις εκλογές, στην αύξηση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης από 1 ευρώ το λίτρο σε 1,40 τον επόμενο Οκτώβρη,
αυξήσεις στις τιμές των εισιτηρίων.
Όλα αυτά προβλέπονται αναλυτικά στο μνημόνιο δύο που είναι το κοινό τους πρόγραμμα. Είναι πραγματικά αστείο να λένε Σαμαράς και Βενιζέλος με μία φωνή ότι θέλουν τώρα να απεμπλέξουν τη χώρα από το μνημόνιο.

Εμείς λοιπόν σήμερα με την ευκαιρία αυτή απευθυνόμαστε σε όλες τις Ελληνίδες και σε όλους τους Έλληνες, ανεξάρτητα από τη μέχρι χθες πολιτική και ιδεολογική τους καταγωγή και τους λέμε ότι η μόνη ρεαλιστική δυνατότητα αποτροπής αυτής της καταστροφής που έρχεται αν συγκυβερνήσουν Σαμαράς και Βενιζέλος, είναι η κάλπη της επόμενης Κυριακής να δώσει τη δυνατότητα σχηματισμού Κυβέρνησης της Αριστεράς, που θα καταγγείλει τη δανειακή σύμβαση της υποτέλειας και θα ακυρώσει το μνημόνιο της καταστροφής.

Γιατί μόνο μία Κυβέρνηση της Αριστεράς με ισχυρή λαϊκή στήριξη είναι τους αγώνες του λαϊκού κινήματος να τη στηρίζουν, μπορεί να εγγυηθεί μισθούς και συντάξεις, το κοινωνικό κράτος και να αποτρέψει την κοινωνική λεηλασία.

Γι΄ αυτό και σήμερα καλούμε όλους και όλες, αλλά και τον καθένα ξεχωριστά, όλους εκείνους και εκείνες που είχαν αγωνισθεί για το ΠΑΣΟΚ και το ψήφιζαν έως και το 2009 και τους λέμε δεν αγωνιστήκατε για το κόμμα του μνημονίου, το κόμμα του κ. Βενιζέλου δεν έχει καμία σχέση με το ΠΑΣΟΚ των αξιών και των οραμάτων σας, δεν εγκαταλείπετε εσείς το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα του κ. Βενιζέλου σας εγκατέλειψε και στηρίζει πια με πάθος τους προνομιούχους Έλληνες, την εγχώρια διαπλοκή και τη διεθνή τοκογλυφία.

Η δημοκρατική παράταξη της μεταπολίτευσης είναι ο σημερινός νέος συνασπισμός εξουσίας που επιθυμούμε να οικοδομήσουμε, με επίκεντρο τον ΣΥΡΙΖΑ, το Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο, για το δημοκρατικό και προοπτικό αύριο της πατρίδας μας.

Απευθυνόμαστε επίσης όμως και στον απλό συντηρητικό ψηφοφόρο, σε αυτόν που αγκομαχά από το μνημόνιο. Το μνημόνιο άλλωστε κονιορτοποιεί τις παλιές διαχωριστικές γραμμές της μετεμφυλιακής Ελλάδας και του λέμε κοιτώντας τον στα μάτια αυτά που μας ενώνουν σήμερα είναι πολύ περισσότερα από αυτά που μας χώριζαν χθες.

Από τον ισχυρό ΣΥΡΙΖΑ και τη συγκυβέρνηση της Αριστεράς δεν κινδυνεύετε εσείς, μόνο το οικονομικό κατεστημένο και οι δανειστές της χώρας μας κινδυνεύουν και γι΄ αυτό προκειμένου να κρύψουν τις ευθύνες τους Σαμαράς και Βενιζέλος, με τον πολιτικό τους λόγο, προσπαθούν να διχάσουν το λαό, να διαιρέσουν το λαό, ενώ εμείς θέλουμε να ενώσουμε το λαό σε έναν δίκαιο αγώνα, για ένα μέλλον με αξιοπρέπεια.

Απευθυνόμαστε στις αριστερές και στους αριστερούς, στους κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες και τους ρωτάμε: Υπάρχει άραγε ιστορικό προηγούμενο, όπου στα κρίσιμα σταυροδρόμια για το λαό και τον τόπο η Αριστερά να πέτυχε επιμένοντας τη διαίρεσή της; Ποιος ωφελείται σήμερα από τη διαίρεση της Αριστεράς; Το οικονομικό κατεστημένο, οι δανειστές και οι διαπλεκόμενοι, μόνο αυτοί.

Καλούμε λοιπόν κάθε κομμουνιστική και κάθε κομμουνίστρια να δώσει τη μάχη της ενότητας, να δώσει ακόμα κι αν δε συμφωνεί σε όλα μαζί μας ψήφο εμπιστοσύνης σε ένα νέο μετεκλογικό Συνασπισμό εξουσίας για την ανατροπή, σε μία Κυβέρνηση της Αριστεράς.

Τέλος, απευθυνόμαστε σε κάθε Έλληνα και Ελληνίδα και στέλνουμε μήνυμα πατριωτικής και δημοκρατικής ενότητας για τη σωτηρία του λαού και του τόπου. Απευθυνόμαστε σε κάθε άνθρωπο που αγωνίστηκε, που βρέθηκε στις πλατείες αγανακτισμένος, που καταλαβαίνει ότι το μνημόνιο είναι καταστροφή και δεν πρέπει να συνεχιστεί και μπορεί σήμερα να είναι αναποφάσιστος, να έχει αποφασίσει να τιμωρήσει τα δυο κόμματα, αλλά να μην έχει αποφασίσει με ποια επιλογή θα τα τιμωρήσει.

Και τους λέμε: Σήμερα δεν αρκεί η ψήφος της διαμαρτυρίας, η ψήφος αυτή τη φορά πρέπει να είναι αποτελεσματική και χρήσιμη, να συγκεντρωθεί, να γίνει ισχυρή, να γίνει δύναμη πυρός, να γίνει δύναμη ανατροπής.

Αυτές οι εκλογές θα είναι δημοψήφισμα που θα κρίνει την πορεία του τόπου για πάρα πολλά χρόνια. Ή θα δώσουμε λοιπόν ψήφο ανοχής και νομιμοποίησης σε Σαμαρά και Βενιζέλο, να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο, ή θα τους ανατρέψουμε με έναν νέο συνασπισμό εξουσίας και Κυβέρνηση της Αριστεράς.

Ψήφος λοιπόν στον ΣΥΡΙΖΑ Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο είναι ταυτόχρονα και ψήφος εντολής για σχηματισμό Κυβέρνηση της Αριστεράς. Ας μην αφήσουμε λοιπόν αυτή την ιστορική ευκαιρία που έχουμε την άλλη Κυριακή να πάει χαμένη.

Είμαι στη διάθεσή σας για τις ερωτήσεις σας.

Ν. ΚΑΒΒΑΔΙΑ («ΝΕΤ»): Κύριε Τσίπρα σας έχω ακούσει επανειλημμένως να λέτε ότι στην περίπτωση που λάβετε διερευνητική εντολή εσείς δε θα την επιστρέψετε. Και θα ήθελα να σας ζητήσω να μου πείτε ονομαστικά, εάν έχετε την καλοσύνη, ποια από τα υπάρχοντα κόμματα, από τους υπάρχοντες κομματικούς σχηματισμούς θεωρείτε εν δυνάμει κυβερνητικούς σας εταίρους, αν είναι δυνάμεις που προέρχονται από όλο το πολιτικό φάσμα της χώρας, αν συμπεριλαμβάνετε και το κόμμα του Πάνου Καμμένου σε αυτές τις δυνάμεις. Ευχαριστώ.

Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Κυρία Καββαδία εμείς όχι, δε θα επιστρέψουμε την εντολή τη διερευνητική, διότι αν καταφέρουμε να μας δοθεί η διερευνητική εντολή αυτό θα είναι διότι θα μας τη δώσει ο λαός, δε θα μας τη δώσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επειδή μας συμπαθεί, αλλά επειδή θα είναι υποχρεωμένος να το κάνει, με βάση το Σύνταγμα να την ψήφο του λαού.

Αν ο λαός λοιπόν μας δώσει ένα τέτοιο όπλο, εμείς τα όπλα του λαού δε θα τα παραδώσουμε, θα τα αξιοποιήσουμε. Θα τα αξιοποιήσουμε, προκειμένου να ανατραπεί η πορεία προς την καταστροφή, αυτή είναι η ιστορική μας ευθύνη τώρα, πως να απευθυνθούμε την επόμενη μέρα στον εργάτης της Χαλυβουργικής, στον μικρομεσαίο καταστηματάρχη που κλείνει το μαγαζί του και βάζει λουκέτο.

Στον νέο και στη νέα που φεύγει στο εξωτερικό με δύο πτυχία γιατί δεν μπορεί να μείνει σε αυτή τη χώρα, λέγοντάς του ότι εμείς θα επιστρέψουμε την εντολή και το όπλο που μας έδωσες για να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε μια προοπτική ανατροπής αυτής της πορείας προς την καταστροφή.

Με ρωτάτε σε ποιους θα απευθυνθούμε για τη συγκρότηση Κυβέρνησης της Αριστεράς. Η απάντηση αυτή για μας είναι δεδομένη εδώ και ένα χρόνο, από τότε που όταν πρωτοείπαμε την ανάγκη σχηματισμού Κυβέρνησης της Αριστεράς για να ανατρέψει το μνημόνιο κάποιοι μας λοιδορούσαν διότι αθροιστικά τα κόμματα της Αριστεράς δεν είχαν πάνω από 10%-15%. Σήμερα όμως φαίνεται ότι το άθροισμα αυτών των δυνάμεων μπορεί να είναι πλειοψηφικό.

Απευθυνθήκαμε λοιπόν από την πρώτη στιγμή σε όλο το πολιτικό φάσμα, ας το πω σχηματικά στην πολιτική γεωγραφία από τα αριστερά του ΠΑΣΟΚ ως τα αριστερά της Αριστεράς, από τους αγωνιστές που δεν μπορούν να δουν τον εαυτό τους μέσα σε ένα ΠΑΣΟΚ μεταλλαγμένο σε ένα νεοφιλελεύθερο μνημονιακό κόμμα, έως τις δυνάμεις της «εξωκοινοβουλευτικής» αριστεράς.

Και ζητήσαμε πολύ συγκεκριμένα ενότητα πάνω σε μία συγκεκριμένη προγραμματική βάση. Εμείς τη διακυβέρνηση του τόπου δεν την ορίζουμε ως μία σημαία ευκαιρίας, για να υπάρξει Κυβέρνηση έστω και σε μίνιμουμ προγραμματικό πλαίσιο πρέπει να υπάρχει προγραμματική σύγκλιση. Δεν μπορεί να υπάρξει λοιπόν προγραμματική σύγκλιση με δυνάμεις που μας χωρίζουν σημαντικές πολιτικές και προγραμματικές διαφορές, όχι μονάχα ιδεολογικές κα Καββαδία.

Ο κ. Καμμένος και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες έχουν ένα οικονομικό πρόγραμμα, λένε ότι είναι αντιμνημονιακοί, όμως το μνημόνιο είναι η συμπύκνωση του νεοφιλελευθερισμού, δεν μπορείς να είσαι αντιμνημονιακός θέλοντας να τα έχεις καλά με όλους και δεν μπορείς να βγεις από το μνημόνιο εάν ταυτόχρονα δε διεκδικήσεις μία εναλλακτική προοπτική δικαιοσύνης.

Σε αυτόν τον τόπο, τα τελευταία χρόνια, κέρδιζαν οι λίγοι που έχουν τα πολλά και έχαναν οι πολλοί που έχουν τα λίγα. Δεν μπορεί λοιπόν αν δεν πληρώσουν οι πλούσιοι να βγούμε από το μνημόνιο κι αυτή είναι μια βασική προγραμματική διαφορά.

Εν τούτοις όμως δήλωσα και ξαναδηλώνω ότι τα όπλα μας εμείς δε θα τα καταθέσουμε και αν το βράδυ των εκλογών υπάρχει ένα νέο πολιτικό σκηνικό, η εκλογική αριθμητική θα πάει περίπατο και η πολιτική αριθμητική πολλές φορές όταν έχουμε τέτοιες μεγάλες εξελίξεις δεν αθροίζει με βάση τη συλλογιστική του 1 + 1 κάνουν 2.

Το βράδυ των εκλογών αν ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία δεν έχουν  151 στη Βουλή, θα έχουμε ένα τελείως διαφορετικό πολιτικό τοπίο. Και ακόμα και αν αυτός ο εκλογικός νόμος με την εκλογική αριθμητική υστερεί από την Αριστερά τη δυνατότητα πλειοψηφίας στη Βουλή μπορούμε να τη διεκδικήσουμε και να την πετύχουμε. Αυτή είναι η δική μας θέση.

Σ. ΣΙΔΕΡΗΣ («ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ»): Τα τελευταία 2 χρόνια καταγράφηκαν σφοδρές αντιπαραθέσεις στη Βουλή, έγιναν και πολλές παρεμβάσεις συνταγματολόγων σχετικά με τη συνταγματικότητα των δανειακών συμβάσεων και του περιεχομένου των μνημονίων. Έγινε πολύ συζήτηση για την εθνική κυριαρχία, για τις συλλογικές συμβάσεις, για την ποιότητα της δημοκρατίας, τον ορυκτό πλούτο.

Όλα αυτά τα θέματα επανέρχονται πολύ δυναμικά, ίσως καταιγιστικά στο προσκήνιο, με την αναθεώρηση του Συντάγματος. Ο κ. Βενιζέλος προ ημερών παρουσίασε ήδη μια δέσμη προτάσεων. Θα ήθελα πρώτα να μου σχολιάσετε τις θέσεις του κ. Βενιζέλου και να μου πείτε τη δική σας οπτική σε σχέση με το γεγονός ότι η αναθεώρηση απαιτεί αυξημένη πλειοψηφία.

Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Κύριε Σιδέρη, μου δίνετε την ευκαιρία να σας πω ότι πέραν της κατανοητής κρισιμότητας της επιλογής την άλλη Κυριακή, που αφορά την πορεία του τόπου σε σχέση με το μνημόνιο, υπάρχει και μια αυξημένη κρισιμότητα σε σχέση με το γεγονός ότι με βάση στο Σύνταγμα η επόμενη Βουλή δύναται να είναι αναθεωρητική.

Δηλαδή αναθεώρηση γίνεται κάθε 5 χρόνια, η θεσμική διάρκεια της επόμενης Βουλής, η θητεία της, θα είναι τετραετής, συνεπώς σε 1 χρόνο από τώρα η επόμενη Βουλή και η επόμενη σύνθεση της θα μπορέσει να συζητήσει συνταγματικές αλλαγές. Και το κρίσιμο έγκειται στο γεγονός ότι ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Σαμαράς με τις υπογραφές τους στη δανειακή σύμβαση και στο μνημόνιο έχουν προαναγγείλει ότι θα εντάξουν στο ελληνικό Σύνταγμα αλλαγές που θα το μετατρέπουν σε Σύνταγμα των πιστωτών, σε Σύνταγμα των δανειστών.

Είναι η δέσμευση του κ. Βενιζέλου στο Eurogroup του Φεβρουαρίου, όπου είπε ότι πρώτα θα θεσμοθετήσει, θα κάνει νόμο του κράτους αυτό το ειδικό Ταμείο, όπου θα πηγαίνουν όλοι οι πόροι από τα δάνεια, αργότερα και από τη φορολογία, σε ένα Ταμείο που δεν διαχειρίζονται οι εκλεγμένοι του ελληνικού λαού αλλά οι πιστωτές μας, με στόχο να πηγαίνουν τα χρήματα κατά προτεραιότητα στους πιστωτές και μετά ότι περισσέψει για τους μισθούς, τις συντάξεις και το κοινωνικό κράτος.

Είναι λοιπόν ύψιστης σημασίας το ποια θα είναι η σύνθεση της επόμενης εθνικής αντιπροσωπείας. Και το σημαντικό διακύβευμα είναι ένα. Τι θέλουμε να έχουμε; Ένα Σύνταγμα το οποίο θα το ορίζουν οι πιστωτές μας, που θα μετατρέπει την Ελλάδα σε χώρα αποικία εντός της Ευρωζώνης ή ένα Σύνταγμα που θα θεσμοθετήσει αλλαγές που θα βαθαίνουν τη δημοκρατία και την λαϊκή κυριαρχία;

Εμείς είμαστε με τη δεύτερη εκδοχή. Γι' αυτό το λόγο θα ανοίξουμε συγκεκριμένα και εξειδικευμένα αυτή τη συζήτηση. Την ερχόμενη Τετάρτη άλλωστε έχουμε προγραμματίσει και μια συνέντευξη Τύπου ειδικά για τα θέματα αυτά.

Αλλά προαναγγέλλω εκ των προτέρων ότι θα ζητήσουμε μετά τις εκλογές από τα κόμματα της Αριστεράς, το Κομμουνιστικό Κόμμα, τη Δημοκρατική Αριστερά και κόμματα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, από τους Οικολόγους Πράσινους, από όλες τις προοδευτικές δυνάμεις του κόσμου να συγκροτήσουμε έναν ουσιαστικό διάλογο πάνω στις αναγκαίες και απαραίτητες αλλαγές στο Σύνταγμα, που θα πρέπει να προωθήσει ένα προοδευτικό, αντιμνημονιακό, δημοκρατικό τόξο.

Αλλαγές για το βάθεμα της δημοκρατίας, αλλαγές προκειμένου να δούμε πως θα διευρυνθούν τα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα απέναντι στους δανειστές, στους πιστωτές και στους εταίρους. Και σ’ αυτό το διάλογο θα προσκαλέσουμε και προσωπικότητες, επιστήμονες, ώστε οι προτάσεις μας να είναι απόλυτα συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες.

Δεν θεωρούμε λοιπόν αμελητέο το ερώτημα σας, είναι καίριο το ερώτημα σας και πιστεύω ότι η δυνατότητα αλλαγής του Συντάγματος στη μια ή την άλλη κατεύθυνση βαραίνει ακόμα περισσότερο την ούτως ή άλλως κρίσιμη ψήφο της επόμενης Κυριακής.

Χ. ΤΣΙΓΟΥΡΗΣ (“MEGA”): Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας ρωτήσω πώς επιμένετε σ’ αυτή τη συνεργασία, την ώρα που το Κομμουνιστικό Κόμμα εκλαμβάνει, όπως τουλάχιστον είπε η Γενική Γραμματέας του πριν από λίγες ημέρες, τη στήριξη από τους ψηφοφόρους ως στήριξη σε μια ξεχωριστή πολιτική πρόταση που δεν έχει σχέση με αυτό που δημοσίως δηλώνει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Κύριε Τσιγουρή, ειλικρινά ορισμένες φορές τη συλλογιστική της ηγεσίας του Κομμουνιστικού Κόμματος και της κας Παπαρήγα δεν μπορώ να την παρακολουθήσω. Αντιλαμβάνομαι βέβαια ότι αυτή η συλλογιστική ορισμένες φορές φτάνει και στα όρια παράλογων και τοποθετήσεων που στερούνται λογικής  βάσης, όπως το ότι αν η Αριστερά καταφέρει και γίνει κυβέρνηση δεν θα έχουμε καλή αντιπολίτευση.

Δικαιολογώ όμως αυτές τις τοποθετήσεις, γιατί βρισκόμαστε στην αιχμή ενός προεκλογικού αγώνα και όλοι διεκδικούν να αιτιολογήσουν τις επιλογές τους είτε ήταν δίκαιες είτε ήταν άδικες. Η επόμενη μέρα των εκλογών όμως θα είναι μια ξεχωριστή και διαφορετική μέρα. Και επιτρέψτε μου να σας πω, αντλώ αυτή τη βεβαιότητα, διότι παρά τις διαφορές μας, τις σημαντικές διαφορές που έχουμε με το Κομμουνιστικό Κόμμα, έχουμε μελετήσει την ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος, ήμασταν κι εμείς κομμάτι της.

Ξέρουμε ποια ήταν η στάση του Κομμουνιστικού Κόμματος σε κρίσιμες στιγμές, όταν απέναντι στην άνοδο του φασισμού προέταξε το λαϊκό μέτωπο, όταν αργότερα δημιούργησε το ΕΑΜ, όταν αργότερα στα χρόνια της μεταπολίτευσης με ηγέτη τον Χαρίλαο Φλωράκη άσκησε μια ουσιαστική πολιτική συμμαχιών προκειμένου να διευκολύνει το λαϊκό κίνημα να έχει κατακτήσεις.

Ξέρουμε όμως και το πρόγραμμα του Κομμουνιστικού Κόμματος. Επιτρέψτε μου να σας διαβάσω ένα απόσπασμα από το 15ο συνέδριο του ΚΚΕ, το πρόγραμμα του. Λέει λοιπόν:

«Σε συνθήκες ταξικών αναμετρήσεων και μεγάλης φθοράς στην επιρροή των αστικών κομμάτων και των συμμάχων τους μπορεί να προκύψει κυβέρνηση αντιιμπεριαλιστικών, αντιμονοπωλιακών δυνάμεων με βάση το Κοινοβούλιο χωρίς να έχουν διαμορφωθεί ακόμα οι όροι για το επαναστατικό πέρασμα. Η δρομολόγηση κυβερνητικών μέτρων που στοχεύουν στην ανακούφιση του λαού ενάντια στο πολυεθνικό κεφάλαιο, στην εξάρτηση της χώρας και την εξάρτηση από συμμετοχή της σε ιμπεριαλιστικές ενώσεις, είναι δυνατόν να συσπειρώνει και να πείθει την ανάγκη γενικότερης ρήξης. Το ΚΚΕ επιδιώκει μια τέτοια κυβέρνηση. Με τη δράση της και τη γενικότερη λαϊκή παρέμβαση, να συμβάλει στην έναρξη επαναστατικής διαδικασίας»

Κύριε Τσιγουρή, εμείς αναρωτιόμαστε. Αν όχι τώρα πότε; Και αν όχι εμείς ποιοι; Δεν μπορεί να περιμένουμε να διαμορφωθούν οι συνθήκες. Διότι αν περιμένουμε να διαμορφωθούν οι συνθήκες δεν θα έχουμε υποκείμενο.

Ο λαός μας πεθαίνει. Ο λαός μας θα πεινάσει. Θα φύγουν μετανάστες στο εξωτερικό οι νέοι άνθρωποι. Θα εξαθλιωθούν οι εργαζόμενοι. Και δεν μπορεί να περιμένουμε να εξαθλιωθεί και ο τελευταίος εργαζόμενος για να διαμορφωθούν οι συνθήκες.

Πιστεύουμε λοιπόν ότι την επομένη των εκλογών ο ελληνικός λαός με την ψήφο του θα υποδείξει, θα αναγκάσει τις δυνάμεις της Αριστεράς σε μια κυβέρνηση που θα ανατρέψει την πορεία του λαού μας προς τη δυστυχία.

Δ. ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗ («ΑΝΤΕΝΝΑ»): Καλό σας μεσημέρι. Κάνατε σαφές ότι τα κοινά της Αριστεράς, των κομμάτων της Αριστεράς είναι δεδομένα, είναι η ρίζα κοινή και από κει και πέρα μπορεί να υπάρξει μια ενδεχόμενη συνεργασία. Ωστόσο κατά καιρούς υπάρχει ένας «ανταγωνισμός» επιτρέψτε μου για το ποιος είναι πιο αριστερός από τον άλλον, σε πράξεις, σε ιδέες, σε θεωρία.

Έτσι λοιπόν σε αυτή την προεκλογική περίοδο φτάσαμε, αντί το μείζον θέμα να είναι πως η Αριστερά μπορεί να ενωθεί ενάντια στα αστικά κόμματα, να το πω έτσι, να συζητάμε για τον αρραβώνα εντός ή εκτός εισαγωγικών Τσίπρα – Καμμένου, δίνοντας λαβές για σχόλια τύπου «το ζευγάρι που θα μονοπωλήσει τα θέατρα, τις επιθεωρήσεις το καλοκαίρι» εκ μέρους του κ. Σαμαρά.

Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: ΚΙρία Βογιατζάκη, στον κ. Σαμαρά και στον κ. Βενιζέλο και τα πανικόβλητα μέσα της διαπλοκής που τους στηρίζουν, πανικόβλητα γιατί φοβούνται ότι θα χάσουν την εξουσία τους που είχαν επί 35 συναπτά χρόνια, δεν χρειάζεται κανείς να δώσει λαβές. Τις λαβές τις βρίσκουν από μόνοι τους.

Ξέρετε όμως κάτι; Ακόμα και όταν προσπαθούν να δυσφημίσουν, να διαστρεβλώσουν, να διαμορφώσουν ψευδή εικόνα, τους γυρίζει μπούμερανγκ διότι δεν πείθουν πια. Ξέρετε, σημασία έχει και ποιος είναι αυτός που προσπαθεί να σε δυσφημήσει ή να σε διαστρεβλώσει και για κακή τους τύχη έχουν ευλογήσει τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης που τους στηρίζουν όλες τις ιστορικές πολιτικές κολοτούμπες που έκαναν τα τελευταία δύο χρόνια προκειμένου να στηρίξουν  κυβερνήσεις της διαπλοκής και των συμφερόντων του μνημονίου των δανειστών.

Όταν οι ίδιοι άνθρωποι εμφανίζονται να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα μη τυχόν και ο ΣΥΡΙΖΑ απεμπολήσει τις ιδεολογικές του αρχές, αλλά είναι οι ίδιοι άνθρωποι που ευλόγησαν Κυβέρνηση με Καρατζαφέρη, Βορίδη και Γεωργιάδη. Οι ίδιοι άνθρωποι που με την επιμονή τους να δημαγωγεί στο μεταναστευτικό κινδυνεύουν να βάλουν στη Βουλή το αυγό του φιδιού την Χρυσή Αυγή.

Όταν μας χτυπάνε λοιπόν μ’ αυτό τον τρόπο αυτοί οι οποίοι όλο το προηγούμενο διάστημα έχουν χτυπήσει την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, δεν έχει μείνει κοινωνική κατηγορία δίχως να την έχουν λοιδορήσει, δυσφημήσει, χτυπήσει ως συντεχνίες, ως  ανθρώπους που θέλουν τα συντεχνιακά τους αιτήματα και δεν βλέπουν το συμφέρον του τόπου, του λαού και της οικονομίας που θα μας σώσει με το μνημόνιο και τώρα αυτοί αντιδρούν στο μνημόνιο, όταν λοιπόν τα έχουν κάνει όλα αυτά, πόσο αξιόπιστοι μπορεί να είναι;

Ξέρετε κάτι; Τους το λέμε καθαρά. Αν συνεχίσουν μ’ αυτό τον τρόπο να βάζουν στο επίκεντρο της πολιτικής ατζέντας την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ έστω και διαστρεβλωμένη, έστω και συκοφαντημένη και την προοπτική κυβέρνησης αριστεράς, τότε θα την φέρουν πολύ πιο κοντά στο να γίνει πραγματικότητα. Τους προκαλούμε να συνεχίσουν. Εμείς είμαστε ευτυχείς που πέντε μέρες, έξι μέρες πριν την κάλπη στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης είναι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για ενότητα της αριστεράς, για κυβέρνηση της αριστεράς, πράγμα το οποίο στο υποσυνείδητο της κοινωνίας λειτουργεί με το να ακυρώνει το κυρίαρχο επιχείρημα που εξαπολύει τελευταίες τρεις μέρες το τρομοκρατικό, μη ψηφίσετε αριστερά  γιατί κινδυνεύει ο τόπος με ακυβερνησία και με χάος. Ο λαός μας ξέρει πια, ότι ακυβερνησία και χάος θα έχουμε εάν επικροτηθούν  οι δυνάμεις που μας οδήγησαν στο χάος με τις επιλογές τους.

κ. ΑΛΕΙΦΕΡΟΠΟΥΛΟΣ («ALPHA»): Κύριε Πρόεδρε,  σας άκουσα με πολύ προσοχή, θα σταθώ σε ένα σημείο, σε μια αναφορά σας.  Απευθύνεστε σε όλους τους απογοητευμένους πολίτες ακόμα και στον συντηρητικό ψηφοφόρο. Ας πάρουμε λοιπόν τον συντηρητικό ψηφοφόρο ο οποίος το ξέρετε πολύ καλά ότι λέει ότι η απουσία του κράτους βεβαίως αλλά και η στάση του ΣΥΡΙΖΑ δεν βοήθησαν όταν καιγόταν η Αθήνα από μπαχαλάκηδες και πλιατσικολόγους. Η απουσία του κράτους στο λαθρομεταναστευτικό αλλά και η στάση του ΣΥΡΙΖΑ δεν βοήθησαν όταν γινόταν η Υπατία και όταν κάθε λογής παράνομος καταλύει το κέντρο. Οι ίδιοι ψηφοφόροι που απευθύνεστε σήμερα οι συντηρητικοί, ας πάρουμε μόνο αυτούς πιστεύω ότι είναι περισσότεροι, λένε ότι η απουσία του κράτους, η μειωμένη δημοκρατία, η στάση του ΣΥΡΙΖΑ έχουν φέρει τη Χρυσή Αυγή να υποκαθιστά την αστυνομία στον Άγιο Παντελεήμονα και να συνοδεύει γριές και γέρους για να πάρουν τη σύνταξή τους από την τράπεζα.

Θέλω να απαντήσετε σ’ αυτούς τους ψηφοφόρους και να προεκτείνω το ερώτημα. Σας άκουσα με πολύ προσοχή, θέλω να σας ρωτήσω αν πράγματι η κάλπη και η ζωή και ο λαός, σας δώσουν τη δύναμη να σχηματίσετε κυβέρνηση ισχυρή αριστερής πλειοψηφίας και ζητήσετε ψήφο εμπιστοσύνης και σηκώσει το χέρι του ο κ. Καμένος και σας την δώσει και σηκώσει το χέρι του αν η Χρυσή Αυγή μπει στη Βουλή και η Χρυσή Αυγή, όχι για να σας χαιρετήσει για ψήφο εμπιστοσύνης, τι πρέπει να κάνετε;

Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Κύριε Αλειφερόπουλε δεν περίμενα ένα τέτοιο ερώτημα από σας, όταν βλέπετε όταν βλέπετε ότι δίπλα μου κάθεται ο Μανώλης Γλέζος. Ένα σύμβολο αντίστασης, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για όλη την Ευρώπη. Ο άνθρωπος που εκείνα τα κρίσιμα χρόνια όταν αυτό πληρωνόταν με τη ζωή, αντιστάθηκε και κατέβασε τη σημαία με την σβάστικα μαζί με τον Λάκη Σάντα από την Ακρόπολη.

Δεν περίμενα λοιπόν εσείς στα πλαίσια μιας δημιουργίας εντυπώσεων λίγο πριν τις εκλογές να ταυτίζετε την δική μας την πρόταση με τους νοσταλγούς του Χίλτερ που ενδεχομένως θα μπουν στη Βουλή, όχι με δική μας ευθύνη.

κ. ΑΛΕΙΦΕΡΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν τους ταυτίζω, η κοινοβουλευτική διαδικασία, εάν μπει η Χρυσή Αυγή το επιτρέπει.

Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Επιτρέψτε μου να απαντήσω λοιπόν. Δεν μπορεί να εκχυδαΐζουμε τον πολιτικό βίο. Και δεν μπορεί να τα βάζουμε όλα στο ίδιο τσουβάλι. Ο συντηρητικός κόσμος λοιπόν θα μας στηρίξει όχι για ν’ αλλάξουμε θέσεις και αξίες, γνωρίζει ποιες είναι οι αξίες μας και δεν θέλει από μας να γίνουμε σαν και τους άλλους που να λέμε ψέματα προεκλογικά για να πάρουμε την ψήφο.

Ξέρετε τι μου απαντάνε ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας που με βρίσκουν στο δρόμο; Ότι εμείς μπορεί να διαφωνούμε μαζί σας σε ορισμένα θέματα όπως το μεταναστευτικό, δεν σας ζητάμε ν’ αλλάξετε άποψη σ’ αυτά, ένα θα ζητάμε, να μην μας κοροϊδέψετε, να μην γίνετε και εσείς σαν τους άλλους, να μην μας πουλήσετε, να μην τους πούμε ψέματα μας ζητάνε, να μην τους λέμε τώρα ότι θα στηρίξουμε μ ‘ όλες μας τις δυνάμεις τη δυνατότητα ν’ ανατραπεί αυτή η πορεία προς την δυστυχία και αύριο στην κρίσιμη στροφή να τους πουλήσουμε και εμείς γιατί θα γλυκαθούμε τάχα από την εξουσία, αυτό περιμένουν από μας.

Σε ότι αφορά την ουσία όμως του ερωτήματός σας, για την απουσία κράτους, αστυνόμευσης στις υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας και σε άλλες περιοχές, για το μεγάλο πρόβλημα αυτό το μεταναστευτικό εμείς δίνουμε συγκροτημένες και συγκεκριμένες απαντήσεις. Απαντήσεις που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να έχουν δημαγωγικό περιεχόμενο και χαρακτήρα.

Το τεράστιο αυτό πρόβλημα που δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά αφορά και όλη την Ευρώπη, είναι υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Πώς θα λυθεί άραγε; Μπορεί να λυθεί με επιχειρήσεις – σκούπα σαν αυτές που δημαγωγικά κάνει ο κ. Χρυσοχοΐδης παραμονή των εκλογών μπας και σβήσει από πάνω του την ρετσινιά ότι δεν διάβασε το μνημόνιο; Που παίρνει κακόμοιρους ανθρώπους από τη μια άκρη και τους αφήνει μετά από τρεις ώρες στην άλλη άκρη της πόλης;

Μπορεί να λυθεί με στρατόπεδα συγκέντρωσης; Θα κάνουμε όλη την Ελλάδα ένα απέραντο στρατόπεδο συγκέντρωσης; Ή μήπως μπορεί να λυθεί με σύνορα και φράχτες σε μια νησιωτική χώρα όπως η Ελλάδα, για ανθρώπους που κάνουν πάνω από 2.500 χιλιόμετρα με τα πόδια κατατρεγμένοι προκειμένου να βρουν στον ήλιο μοίρα και δεν θέλουν να έρθουν εδώ, η συντριπτική πλειοψηφία εξ αυτών δεν θέλουν να έρθουν στην Ελλάδα, δεν είδαν τις καμπάνιες του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού «ζήσε τον μύθο σου στην Ελλάδα». Ξέρουν ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που περνάει τεράστια κρίση. Θέλουν να πάνε στη Γερμανία, θέλουν να πάνε στη Γαλλία, θέλουν να πάνε στην Αγγλία εκεί όπου θα βρουν δουλειές.

Αλλά η υπογραφή που έβαλε ο κ. Χρυσοχοΐδης και ο κ. Παπανδρέου στη Συνθήκη Δουβλίνο ΙΙ, μετατρέπει την Ελλάδα σε μια απέραντη αποθήκη ψυχών. Δεν επιτρέπει σ’ αυτούς τους ανθρώπους να πάρουν ταξιδιωτικά έγγραφα και να φύγουν.

Εμείς λοιπόν λέμε ότι ναι, θα καταγγείλουμε  αυτή τη συνθήκη και ταυτόχρονα θα διεκδικήσουμε μια διαφορετική μεταναστευτική πολιτική, τόσο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όσο και στη χώρα μας.

Το ζήτημα της αστυνόμευσης και της έλλειψης αστυνόμευσης εκεί που παράγεται το έγκλημα δεν οφείλεται στην αριστερά. Οφείλεται σ’ αυτούς που έχουν γεμίσει την Αθήνα με χιλιάδες αστυνομικούς για να κυνηγάνε διαδηλωτές και εκεί όπου παράγεται το έγκλημα δεν υπάρχει ούτε ένας αστυνομικός.

Εμείς λοιπόν έχουμε μια ολοκληρωμένη δέσμη προτάσεων. Μια δέσμη προτάσεων που έχει στον πυρήνα το ουμανιστικό περιεχόμενο των αξιών μας, αλλά ταυτόχρονα και ένα ρεαλιστικό σχέδιο όχι για την αντιμετώπιση εξ ολοκλήρου του προβλήματος, αλλά για την ανακούφιση αυτών των περιοχών. Γιατί εξ ολοκλήρου το πρόβλημα κ. Αλειφερόπουλε δεν αντιμετωπίζεται εύκολα.

Όσο η Ελλάδα στέλνει στρατεύματα στο Αφγανιστάν για να βομβαρδίζονται εκεί άμαχοι, τόσο περισσότερο θα έχουμε ρεύματα μεταναστευτικότητας από το Αφγανιστάν και από άλλες περιοχές και εδώ στην Ελλάδα.

κα ΣΦΕΤΣΑ («ΑΥΓΗ»): Κύριε Τσίπρα έστω λοιπόν να δεχθούμε ότι το φάντασμα της κυβέρνησης της Αριστεράς γίνεται πραγματικότητα. Θα ήθελα να σας ρωτήσω τι σας κάνει να πιστεύετε ότι εσείς θα μπορείτε να διαπραγματευθείτε καλύτερα και αποτελεσματικότερα με τους δανειστές και τι σας κάνει να πιστεύετε ότι η κα Μέρκελ από σας θα δεχθεί την εφαρμογή μιας πιο φιλολαϊκής πολιτικής και δεν το δέχεται σήμερα από τον κ. Βενιζέλο ή από τον κ. Σαμαρά;

Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Κυρία Σφέτσα πρέπει να πω και να παραδεχθώ ότι ορισμένες φορές τα επιχειρήματα που διατυπώνει η κα Παπαρήγα γίνονται επιχειρήματα κυρίαρχα στους πολιτικούς μας αντιπάλους. Διότι αυτό είναι ένα επιχείρημα το οποίο έχει διατυπώσει η κα Παπαρήγα, γιατί εμείς να είμαστε πιο αποτελεσματικοί διαπραγματευτές από τους άλλους.

Ακούστε, εμείς γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι η διαπραγμάτευση σε ευρωπαϊκό επίπεδο ζήτημα πολιτικών συσχετισμών, είναι και ζήτημα βούλησης, είναι και ζήτημα στρατηγικής. Κυρίως όμως ξέρουμε ότι στο πεδίο της διαπραγμάτευσης για να είσαι αποτελεσματικός, πρέπει να έχεις ένα παράγοντα στο επίκεντρο, που είναι ο λαϊκός παράγοντας. Χωρίς αυτόν δεν θα πετύχεις καμιά διαπραγμάτευση.

Μέχρι σήμερα αυτοί που μας κυβερνάγανε πήγαιναν στις Βρυξέλλες για να πουν όπως ο κ. Βενιζέλος είπε άλλωστε, αυτά που οι πιστωτές μας και οι εταίροι ήθελαν να ακούσουν. Και γυρνάγανε εδώ μεταφέροντας τα εκβιαστικά διλήμματα και τα επιχειρήματα αυτών προς τον ελληνικό λαό. Δεν πήγαν ούτε μια στιγμή εκεί για να πουν τις κόκκινες γραμμές έστω, τις διεκδικήσεις, τα αιτήματα του ελληνικού λαού.

Επιπλέον πρέπει να σας πω, αυτό που είχε πει ο κ. Βενιζέλος, να μπουν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι χαμηλοσυνταξιούχοι. Αυτό τι σημαίνει; Αυτό σημαίνει ότι μια κυβέρνηση που θέλει να διεκδικήσει, δεν μπορεί να φοβάται το λαό. Αυτοί που μας κυβερνάγανε 2 χρόνια τώρα έτρεμαν το λαό. Τον πνίγανε με χημικά στο Σύνταγμα και στις άλλες πλατείες κάθε φορά που έβγαινε να υπερασπιστεί τα δίκαια αιτήματά του.

Όμως το σημαντικότερο είναι αυτό που θα σας πω. Πρέπει να κατανοήσουμε. Εμείς δεν μιλάμε για επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου. Το μνημόνιο δεν διαπραγματεύεται, η κόλαση δεν διαπραγματεύεται. Μιλάμε για ακύρωση του μνημονίου, καταγγελία της δανειακής σύμβασης και πολιτική διαπραγμάτευση σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.

Διότι, τούτη την ώρα το μέλλον της χώρας μας σε μεγάλο βαθμό κρίνεται από τη δυνατότητα που θα έχουμε να επαναδιαπραγματευτούμε τους όρους ένταξής μας στον ευρωπαϊκό και διεθνή καταμερισμό εργασίας, στις διεθνείς εξελίξεις.

Μετά και το PSI και αυτή την μεγάλη αποτυχία της κυβέρνησης Παπαδήμου, το μεγάλο μέρος του χρέους είναι θεσμικό. Είναι διακρατικό. Δεν μπορεί να υπάρξει άλλη προοπτική βιωσιμότητας για τη χώρα αν δεν υπάρξει ισχυρή διαπραγμάτευση και επαναπροσδιορισμό των σχέσεων της χώρας με τις άλλες χώρες της Ευρώπης, με την ίδια την Ευρώπη αλλά και σε διεθνές επίπεδο με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Συνεπώς εμείς αυτό που απαντάμε στο κρίσιμο ερώτημά σας, είναι ότι εάν ο λαός δώσει ισχυρή εντολή και στήριξη, εάν ο λαός δεν εξαντλήσει αυτή τη στήριξη μονάχα στην κάλπη αλλά συνεχίσει με τη διαρκή παρουσία του στους κοινωνικούς αγώνες να στηρίζει μια πολιτική διεκδίκησης της χώρας, τότε μπορούμε, ναι μπορούμε να έχουμε μια δίκαιη και βιώσιμη λύση και στο πρόβλημα του χρέους, αντίστοιχη με αυτές που δόθηκαν πολιτικές λύσεις και σε μια σειρά από άλλες περιπτώσεις σε όλα τα μήκη και τα πλάτη, τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη του πλανήτη μας αλλά και στην ίδια την καρδιά της Ευρώπης.

Δείτε το παράδειγμα της Ισλανδίας δυο χρόνια πριν όπου το δημοψήφισμα ανάγκασε τους πιστωτές να κάτσουν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης ξανά. Το όχι του ισλανδικού λαού το κατάφερε αυτό.

Δείτε το ιστορικά χρήσιμο παράδειγμα της Γερμανίας, πώς η Γερμανία έβγαλε από πάνω της τον βραχνά του χρέους μετά τον πόλεμο και ανοικοδόμησε την οικονομία της με μια διεθνή διάσκεψη για το χρέος με 23 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, όπου κατάφερε και πέτυχε διαγραφή του 62,5% του χρέους της και αποπληρωμή του υπόλοιπου με ρήτρα ανάπτυξης και όχι με μνημόνια της λιτότητας.
Εμείς θεωρούμε ότι αυτός είναι ο δρόμος. Προφανώς και δεν θα είναι εύκολος δρόμος, θα είναι δύσκολος δρόμος. Αλλά είναι ένας δρόμος δημοκρατίας, λαϊκής κυριαρχίας, κοινωνικής δικαιοσύνης και αξιοπρέπειας.

2020 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)