to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Αριστερά και πολιτισμός σήμερα

Αναγκαίες είναι για την Αριστερά θεσμικές παρεμβάσεις που θα μπορέσουν να δώσουν τη δυνατότητα ανάπτυξης του πολιτισμού


Το προηγούμενο διάστημα και με αφορμή το 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., πολλά κείμενα φιλοξένησε η ΑΥΓΗ για ποικίλα θέματα. Αναπτύχθηκε ένας πλούσιος διάλογος, αλλά, δυστυχώς, κάποια κείμενα δεν στάθηκε δυνατό να δημοσιευθούν. Μεγάλη η προσφορά, αλλά ο χώρος περιορισμένος. Δημοσιεύουμε εδώ στα Πολύ-Πολιτισμικά ένα κείμενο για τον πολιτισμό που συνδιαμόρφωσαν οι Νίκος Σκορίνης, Γιάννης Μπουλέκος και ο γράφων. Πιστεύουμε ότι ακόμα και μετασυνεδριακά έχει την αξία του.

Από τις αρχές του 19ου αιώνα έως και σήμερα το κίνημα της Αριστεράς της Προόδου και της Δημοκρατίας, περιλαμβάνοντας στο σύνολό τους όλα τα ιστορικά ρεύματά της είχαν ως προνομιακό πεδίο αντιπαράθεσης με τη Δεξιά τον τομέα του πολιτισμού στο σύνολο του συγχρόνου κόσμου αλλά και στη χώρα μας.

Οι άνθρωποι της Αριστεράς αποτέλεσαν παράλληλα και σπουδαίες προσωπικότητες στον σύγχρονό πολιτισμό. Η δράση των αγωνιστών αποτέλεσε και πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία πολιτιστικών έργων οικουμενικής αξίας και αναγνώρισης. Ο Πικάσο εμπνέεται από τον Ισπανικό Εμφύλιο κι ακόμα ζωγραφίζει το πορτρέτο του Νίκου Μπελογιάννη με το γαρίφαλο. Ακόμα πολλά έργα σύγχρονου πολιτισμού μετέφεραν το μήνυμα στις κοινωνίες ότι το πεδίο της αντιπαράθεσης δεν ήταν μόνο στο πεδίο διαχείρισης της οικονομίας αλλά και της πολιτιστικής διαφοράς ανάμεσα στις δυνάμεις της προόδου και τις δυνάμεις της συντήρησης.

Ταξιδεύοντας μέσα στις γραμμές της σύγχρονης Ιστορίας μπορούμε να καταλάβουμε τις διαφορές στην πολιτική διαχείριση του πολιτισμού σε χώρες όπως στην Ελλάδα. Η κλασική δεξιά πολιτιστική πολιτική υπήρξε πάντοτε συντηρητική στο σύνολό της. Ταύτισε τον πολιτισμό με το «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια» και έμεινε αμετακίνητη σ’ αυτές τις θέσεις αποφεύγοντας τον δημιουργικό διάλογο.

Από την άλλη, ένα παράλληλο σύστημα ανεξάρτητων και προοδευτικών καλλιτεχνών αναπτύσσεται ως απάντηση στην πλούσια οικονομικά κρατικοδίαιτη συντηρητική κουλτούρα. Πριν αλλά και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, στη δικτατορία της 4ης Αυγούστου, την Κατοχή, την αντίσταση και έως την περίοδο μετά τη χούντα των συνταγματαρχών.

Αναγκαίες είναι για την Αριστερά θεσμικές παρεμβάσεις που θα μπορέσουν να δώσουν τη δυνατότητα ανάπτυξης του πολιτισμού και της απεύθυνσής του σε πλατιά λαϊκά στρώματα.  Όποτε τις τύχες της χώρας μας τις είχε η Δεξιά, ο σύγχρονος πολιτισμός και οι άνθρωποί του παρήκμασαν, με τελευταία παραδείγματα τη δεκαετή οικονομική κρίση και τα Μνημόνια, όπου πρώτα απ’ όλα συρρικνώθηκε ο πολιτισμός.

Να θυμηθούμε την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, την κατάργηση του Οργανισμού Βιβλίου, την υπολειτουργία των ΔΗΠΕΘΕ και τη μετατροπή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς σε εμπορικό προϊόν. Για την κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη, ο πολιτισμός έχει θέση στον δημόσιο βίο μόνο αν φέρνει οικονομικά κέρδη. Πλασάρει η συντηρητική παράταξη στην Ελλάδα τη φούσκα τού «αυτοχρηματοδοτούμενου πολιτισμού». Πουθενά και ποτέ ο πολιτισμός δεν ήταν αυτοχρηματοδοτούμενος! Παράλληλα, βέβαια, υπάρχουν κονδύλια για τους «ημέτερους», τα οποία μοιράζονται αδιαφανώς.

Όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας μας ο ΣΥΡΙΖΑ, καταφέραμε να ανατρέψουμε πολλά πράγματα. Επαναφέραμε τις Συλλογικές Συμβάσεις στα κρατικά θέατρα, κάναμε θεσμική παρέμβαση στη διαχείριση των πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων, δώσαμε ξανά πνοή στην περιφερειακή ανάπτυξη του πολιτισμού, θεσμοθετήσαμε το ηλεκτρονικό εισιτήριο στα μουσεία και στους αρχαιολογικούς χώρους, φέραμε νόμο για την επαναφορά του οργανισμού βιβλίου και ουσιαστικά προσπαθήσαμε μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα βήμα-βήμα να ανατρέψουμε τις καταστροφικές πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων στον πολιτισμό.

Όμως το καλοκαίρι του 2019, που ανέλαβε η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ο πολιτισμός της χώρας δέχθηκε τεράστιο πλήγμα πριν από την πανδημία, διότι από την πρώτη μέρα φάνηκε ότι υπήρχε συγκεκριμένο σχέδιο νεοφιλελεύθερης έμπνευσης και μετά την πανδημία αποτυπώθηκε ξεκάθαρα και με τον χειρότερο δυνατό τρόπο ότι η0 συγκεκριμένη κυβέρνηση θέλει να μετατρέψει τον πολιτισμό από αγαθό σε εμπορικό προϊόν, παραχωρώντας τα πάντα σε ιδιώτες και συρρικνώνοντάς ακόμα περισσότερο τα ελάχιστα εργασιακά δικαιώματα που είχαν απομείνει στους εργαζόμενους στον σύγχρονο πολιτισμό.

Σ’ αυτό το πλαίσιο ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. οφείλει, ενόψει της πολιτικής ανατροπής για την οποία παλεύουμε, να είναι έτοιμος όχι μόνο να ανατρέψει τις καταστροφικές πολιτικές της κυβέρνησης, αλλά μέσα από το συνέδριό του να λάβει ξεκάθαρες αποφάσεις κοιτώντας την κοινωνία του πολιτισμού και όχι το εσωτερικό του κόμματός μας. Διότι το οφείλουμε στην ελληνική κοινωνία και την Ιστορία μας να έχουμε διαμορφώσει ένα πολιτικό σχέδιο στο οποίο ο πολιτισμός θα αποτελέσει φάρο.

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι βουλευτής Ανατολικής Αττικής ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Το άρθρο συνδιαμόρφωσαν ο υπογράφων και οι Νίκος Σκορίνης, μέλος Κ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και Γιάννης Μπουλέκος μέλος Ν.Ε. Ανατολικής Αττικής ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.

tags: άρθρα

2022 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)