to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Αντικομμουνιστής, κυρίως όμως ακροδεξιός

Γνωρίζαμε ότι ο κ. Μπαλτάκος, ως ακροδεξιός, είναι και αντικομμουνιστής. Ο ίδιος όμως επέλεξε με έναν ηρωϊκό τρόπο να μας το ξεκαθαρίσει, έτσι, μη μείνει κανείς να απορεί, γεγονός που με τη σειρά του προξενεί μια κάποια απορία




Αισθάνθηκε μάλλον να καταπιέζεται. Αλλά δεν υποτίθεται ότι είναι  παντοδύναμος, ως γραμματέας  μιας κυβέρνησης που επιβάλλεται με κάθε μέσο, και κυρίως με το νόμο και την τάξη; Κι αν όντως καταπιέζεται, ποιοι τον καταπιέζουν; Και, κυρίως, πόσο καταπιέζεται, για να χάνει με αυτό τον τρόπο την ψυχραιμία του; Γιατί οι παραισθήσεις για τον κομμουνιστικό δάκτυλο, που βρίσκεται πάντοτε πίσω από ό,τι συμβαίνει στην Ελλάδα τελείωσαν δεκαετίες τώρα, και μαζί τους τελείωσε και η γενιά που ταλαιπωρήθηκε από τις παραισθήσεις αυτές.

Χρειάζεται λοιπόν να αποκρυπτογραφηθεί και, εν συνεχεία, να αξιολογηθεί η ηρωϊκή φράση του Μπαλτάκου, μαζί με τη γενικότερη δράση και παρουσία του. Και μια καλή αφετηρία γι΄ αυτό είναι το περίφημο Άρθρο 19 του Κώδικα Μετανάστευσης, που την περασμένη εβδομάδα συζητιόταν στην Ολομέλεια της Βουλής, και το οποίο έχει να κάνει με την άδεια παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους στα θύματα ρατσιστικής βίας. Το επίμαχο άρθρο, βέβαια, δεν είναι παρά η αφορμή. Γιατί την ώρα που η Χρυσή Αυγή, λόγω της δικαστικής εμπλοκής της, έχει περιορίσει ή αναστείλει την εγκληματική δράση της, τα καθήκοντά της έχουν αναλάβει τα κρατικά όργανα: τα θύματα ρατσιστικής βίας έχουν πλέον μόνο κρατική σφραγίδα. Αν δεν ξεκινήσει κανείς αποκεί, δεν μπορεί να καταλάβει προς τι η φασαρία.

Ο κ. Μπαλτάκος, λοιπόν, δεν άντεξε και άδεια παραμονής για τα θύματα ρατσιστικής βίας και δικαστική περιπέτεια των οργάνων του κράτους, λιμενικών και αστυνομικών. Και κατέθεσε, μαζί με τον κ. Μιχελάκη, τη γνωστή κατάπτυστη τροπολογία, σύμφωνα με την οποία οι καταγγέλλοντες όχι μόνο δεν θα απολαμβάνουν καμιάς προστασίας, αλλά θα απελαύνονται αν ο εισαγγελέας κρίνει την καταγγελία τους ψευδή, ελλείψει στοιχείων!

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατατρόπωσαν την τροπολογία νομικά, πολιτικά και ιδεολογικά, και τελικά ο κ. Γρηγοράκος υποχρεώθηκε να την αποσύρει. Η τροπολογία επανήλθε, αποσύρθηκε ξανά, και ο κ. Μπαλτάκος την επανέφερε, πρωταγωνιστώντας σε αυτή τη συνεχή παλινωδία. Όμως η Βουλή έκλεισε με την τελική απόσυρση της τροπολογίας ως την ερχόμενη εβδομάδα, προς απογοήτευση του κ. Μπαλτάκου. Εξ ου και την επόμενη ημέρα, εκτός εαυτού πια, ο ίδιος προχώρησε στη δραματική δήλωση για την αντικομμουνιστική του ταυτότητα.

Αλλά ο κ. Μπαλτάκος δεν είναι γενικώς αντικομμουνιστής. Ακροδεξιός είναι ο άνθρωπος. Όποιος αμφιβάλλει γι΄ αυτό, ας τον θυμηθεί το καλοκαίρι του 2013, όταν δήλωνε πως θεωρούσε «απευκταίο, αλλά όχι απίθανο ενδεχόμενο, η ΝΔ να υποχρεωθεί με τα τις επόμενες εκλογές να κυβερνήσει με τη συνεργασία της Χρυσής Αυγής». Η δήλωση αυτή, που του αποδόθηκε χωρίς ο ίδιος να μπει στον κόπο να τη διαψεύσει ποτέ, μολονότι επρόκειτο για όνειδος, έγινε σε μια περίοδο που όλοι γνώριζαν τα εγκλήματα της Χρυσής Αυγής. Όλοι – άρα και ο γραμματέας της κυβέρνησης. Αλλά τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής ήταν ελκυστικά – όπως και η ατζέντα της (Τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ, πάλι, δεν είναι πια ελκυστικά, εξ ου και ο κ. Γρηγοράκος ανέλαβε πρωτοβουλίες για να αποσυρθεί η αδιανόητη τροπολογία του Μπαλτάκου μέσα στη Βουλή).

Το θέμα, σε κάθε περίπτωση, ήταν και είναι ο  ΣΥΡΙΖΑ να μη σηκώσει κεφάλι. Ιδίως μάλιστα εκεί που με τόσο κόπο η ΝΔ διαμόρφωσε την ιδεολογική της ηγεμονία:  στο μίσος προς τους μετανάστες και στην καλλιέργεια ανοχής προς κάθε αντιμεταναστευτικό μέτρο.

Είναι αλήθεια ότι όλο και περισσότεροι πολίτες αξιολογούν το μεταναστευτικό και τους μετανάστες ως σημαντικό πρόβλημα. Δεν ξέρουμε πόσο συμβάλαμε εμείς σε αυτό, αν δεν εξηγήσαμε δηλαδή την πολιτική μας όσο καθαρά χρειαζόταν, ή αν το πρόβλημα είναι η πραγματικότητα που επιδρά στις συνειδήσεις, δηλαδή η ανεργία και η φτωχοποίηση. Μ΄ αυτά όμως, δεν έχει σχέση ο κ. Μπαλτάκος. Το δικό του θέμα, αυτό για το οποίο είναι θυμωμένος, είναι που έχασε τους συμμάχους του. Και ακόμα χειρότερα, ότι κινδυνεύει να χάσει και τον ηγεμονικό χειρισμό της ακροδεξιάς ατζέντας. Ενδέχεται, έτσι, να χρειαστούν κι άλλες τέτοιες ανατριχιαστικές δηλώσεις, σαν τις πρόσφατες για τον αντικομμουνισμό του. Μερικές ακόμα, πριν πάει σπίτι του.
 

tags: άρθρα

2020 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)