to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Το "αντεγκληματικό" έγκλημα: αρχή του τέλους

Έχει ομολογηθεί ρητά ότι, αν στην κυβέρνηση δεν βρισκόταν η Αριστερά, κι αν η Βουλή δεν συζητούσε μέχρι προχτές ένα νομοσχέδιο για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, θα συνεχίζαμε αμέριμνοι στην ίδια μισάνθρωπη περπατησιά - στη συνταγή δηλαδή της λιτότητας που προκάλεσε την ανθρωπιστική κρίση.


Το ίδιο συμβαίνει, όμως, και με μια από τις πιο αγνοημένες όψεις της ανθρωπιστικής κρίσης, αυτήν δηλαδή που έχει μετατρέψει τις φυλακές, έναν χώρο κρατικής ευθύνης, σε κολαστήρια και πεδία μάχης κρατουμένων και σωφρονιστικών και κρατουμένων μεταξύ τους.

Αν λοιπόν το υπουργείο Δικαιοσύνης δεν έδινε στη δημοσιότητα το νομοσχέδιο για την άμεση αντιμετώπιση ζητημάτων της σωφρονιστικής πολιτικής, θα συζητούσαμε ακόμα στα σοβαρά ότι για τον υπερπληθυσμό στις φυλακές, και τις συνθήκες κράτησης που συνιστούν βασανιστήριο, σύμφωνα με αλλεπάλληλες εκθέσεις της αρμόδιας CPT (Επιτροπή Πρόληψης Βασανιστηρίων) και άλλες τόσες καταδίκες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, υπεύθυνη είναι η εγκληματικότητα των ξένων. Και κάπως έτσι, θα συνεχιζόταν απρόσκοπτα η ίδια λογική που έφερε τα πράγματα ώς εδώ: η ποινικοποίηση της φτώχειας και της τοξικοεξάρτησης, ο σαδιστικός εγκλεισμός βαριά ανάπηρων στην κόλαση του "Άγιος Παύλος", η εξαίρεση του ποινικο-κατασταλτικού μηχανισμού από τους νόμους που περιορίζουν τη λειτουργία του, όταν η λειτουργία αυτή αφορά μετανάστες ή "επικίνδυνους" για την (κρατική) ασφάλεια ποινικούς και πολιτικούς κρατούμενους.

Ξαναδιαβάζω την τελευταία έκθεση της ευρωπαϊκής Επιτροπής Πρόληψης Βασανιστηρίων - αυτήν που είδαμε και πάθαμε για να βρούμε, καθώς ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης κ. Χαράλαμπος Αθανασίου έκανε το παν για να μείνει κρυφή. Το 2013, κατά την επίσκεψη της Επιτροπής στις φυλακές των Ιωαννίνων, δυναμικού 70 θέσεων, κρατούνταν 232 άτομα - παρά την καταδικαστική απόφαση του ΕΔΔΑ το 2012, ακριβώς για τις συνθήκες αυτές. Στις φυλακές των Διαβατών, 250 θέσεων, κρατούνταν 590, ενώ στης Κομοτηνής, δυναμικού 96 θέσεων, 336. Κρατούμενοι σε κελιά χωρίς φωτισμό, χωρίς θέρμανση και χωρίς ζεστό νερό, κελιά που το βράδυ μένουν κλειδωμένα, με το κλειδί να βρίσκεται σε άλλες πτέρυγες. Κρατούμενοι που μοιράζονται χώρους ελάχιστων τετραγωνικών και κοιμούνται κάτω από τα κρεβάτια συγκρατουμένων τους. Ξεχωριστό κεφάλαιο, οι τραγικές ελλείψεις στον τομέα της υγειονομικής φροντίδας, όπου η Επιτροπή διαπιστώνει επιδείνωση σε σχέση με το 2011. Κατά την επίσκεψή της στις ανδρικές φυλακές του Κορυδαλλού δεν βρέθηκε ούτε ένας γιατρός πλήρους απασχόλησης, ενώ μόλις λίγο πριν από την επίσκεψη είχε καθιερωθεί το σύστημα των επισκεπτών, ώστε να διασφαλίζεται η παρουσία γιατρού 15 ώρες την εβδομάδα για 2.300 κρατουμένους. Τα ίδια και στις γυναικείες φυλακές του Κορυδαλλού, στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων του Αυλώνα και στις φυλακές Διαβατών και Λάρισας, όπου δεν υπήρχε κανένας μόνιμος γιατρός.

Δεν έχει νόημα η περαιτέρω διεκτραγώδηση δεινών, γνωστών άλλωστε σε όσους ασχολούνται και νοιάζονται - και ευτυχώς αυτές και αυτοί έκαναν, χρόνια τώρα, μια αθόρυβη αλλά πολύτιμη δουλειά· μένω στη δράση της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων και τους ανθρώπους που έκαναν σκοπό της ζωής τους το "κανένα παιδί σε κελί". Αν παραθέτω γνωστά πράγματα, είναι γιατί, πρώτον, αποδεικνύουν πόσο ανακουφιστική είναι η νομοθετική παρέμβαση του υπουργείου και γιατί, δεύτερον, χρειάζονται ακόμα πολλά για ένα σωφρονιστικό σύστημα που να έχει σχέση με ό,τι σημαίνει δικαιοσύνη για τον κοινό νου.

Υπάρχει όμως και ένας ακόμα λόγος που τα θυμίζω. Κρίνοντας απ' όσα ακούω (π.χ. στον 9,84), όσα διαβάζω (στην Καθημερινή και τα Νέα) κι όσα αναρτούν βουλευτές της Δεξιάς στα κοινωνικά δίκτυα, το νομοσχέδιο έχει πρόβλημα γιατί, λέει, θα σημάνει την αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού: ενός ανθρώπου που φυλακίστηκε με 68% αναπηρία, και που σήμερα, 13 χρόνια μετά τη σύλληψη, τη φυλάκιση και τη "νοσηλεία" του (για τις οποίες η Ελλάδα καταδικάστηκε το 2010 από το ΕΔΔΑ για "απάνθρωπη μεταχείριση"...) κρατείται με αναπηρία 93%, εξαιτίας φωτογραφικής εξαίρεσής του από το άρθρο 110Α. Κρατική ανομία, σκοπιμότητα και κυνισμός: αυτά είναι που τελειώνουν με το νομοσχέδιο για τις φυλακές. Και όπως ευτυχώς φαίνεται, δεν είναι παρά μόνο η αρχή.

* Ο Δημοσθένης Παπαδάτος - Αναγνωστόπουλος είναι συντονιστής του Τμήματος Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ.

2020 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)