to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Αμφισβητούν το δικαίωμα στην άμβλωση οι δεξιοί και οι δεξιές;

Στη Ευρώπη των δικαιωμάτων, στην Ευρώπη των κινημάτων και των φεμινιστικών διεκδικήσεων, στην Ευρώπη της Λούξεμπουρκ και της Μποβουάρ, της Μαρτινέγκου και της Παρρέν, να ζητούν ευρωβουλευτές να οπισθοχωρήσουμε σε αλήστου μνήμης βαρβαρισμούς, είναι, πέραν της πολιτικής, και πολιτισμική κατάντια.


«H ανθρώπινη ζωή πρέπει να προστατεύεται από τη σύλληψη»: ο κομψεπίκομψος τρόπος της διατύπωσης από τη νέα (ακρο)δεξιά πτέρυγα του Ευρωκοινοβουλίου δεν δύναται να κρύψει το ζόφο της οπισθοδρόμησης, όταν μάλιστα διαθέτει ως επωδό το φρικαλέο, πως η γυναίκα “δεν θα έπρεπε να μπορεί να επιλέξει”.

Στη Ευρώπη των δικαιωμάτων, στην Ευρώπη των κινημάτων και των φεμινιστικών διεκδικήσεων, στην Ευρώπη της Λούξεμπουρκ και της Μποβουάρ, της Μαρτινέγκου και της Παρρέν, να ζητούν ευρωβουλευτές να οπισθοχωρήσουμε σε αλήστου μνήμης βαρβαρισμούς, είναι, πέραν της πολιτικής, και πολιτισμική κατάντια.

Το αναφαίρετο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των σωμάτων των γυναικών, το πρόταγμα της ανθρωπινότητας της γυναίκας, που δεν θα αντιμετωπίζεται ως χρηστικόν για την αναπαραγωγή είδος αλλά ως διάνοια που διαλέγει αν και πότε θα αναπαραχτεί, τίθεται εν αμφιβόλω. Οι υπερσυντηριτικοί κύκλοι είναι εδώ, για να θυμίζουν ξανά και ξανά στους λαούς πως η πολιτική δεν είναι στείρος οικονομισμός: οι ίδιοι που διακινούν τις ιδέες της οικονομικής ανισότητας ως φυσικό φαινόμενο, είναι οι ίδιοι που, με το πρόσχημα της ιερότητας της ζωής, υπερασπίζονται τις θεωρίες της εκμεταλλευτικής πατριαρχίας η οποία και επιφυλάσσει στα θηλυκά το ρόλο του κατώτερου όντος.

Θα περίμενε κανείς πως ένα κόμμα, όπως αυτό της Ν.Δ., που δεν αυτοορίζεται ως ακροφιλελεύθερο υπερσυντηριτικό αλλά ως σύγχρονο κεντροδεξιό, ζητήματα όπως το δικαίωμα της γυναίκας στην άμβλωση, με την ταυτόχρονη υποχρέωση της πολιτείας να της παρέχει κάθε διευκόλυνση προς τούτο, θα ήταν από καιρό λυμένα. Και πως θα έθετε ζήτημα κομματικής πειθαρχίας όταν τα αναγεννημένα μαύρα φαντάσματα της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς ανασκάλευαν ξανά, μαζί με άλλα αποτρόπαια, και τέτοιου είδους ζητήματα. Αλλά, πού!

Ο ευρωβουλευτής της Ν.Δ., Στέλιος Κυμπουρόπουλος, συντασσόμενος με τη μαύρη πτέρυγα, ψήφισε υπέρ της απαγόρευσης των αμβλώσεων. Ο δε Βαγγέλης Μεϊμαράκης λευκό!

Ευτυχώς, η ντροπιαστική τροπολογία δεν πέρασε. Αλλά να καταφάσκεις ή να ανέχεσαι μια τέτοια αδιανόητη στέρηση της γυναικείας ελευθερίας συνιστά μείζον πολιτικό πρόβλημα. Και περισσή πολιτική υποκρισία Διότι οι ίδιοι εκείνοι κύκλοι των Ευρωπαίων που αδιαφορούν για τις ζωές των κατατρεγμένων που θαλασσοπνίγονται στη Μεσόγειο, οι ίδιοι που στέκουν αδιάφοροι μπροστά στους θανάτους της φτωχολογιάς από τα κατακρεουργημένα συστήματα υγείας των χωρών μελών της Ε.Ε., τους ίδιους παίρνει τώρα ο πόνος για τα αγέννητα.

Από το «Δικαίωμά μας να κυκλοφορούμε άφοβα τη νύχτα», σύνθημα άκρως επίκαιρο στο Λονδίνο σήμερα, έως το «Έξω οι νόμοι από το κορμί μας – ελεύθερες και δωρεάν εκτρώσεις», όλα τα παλαιά χειραφετιτικά συνθήματα ξαναγίνονται επίκαιρα. Φαίνεται, έτσι, πως οι Ευρωπαίες γυναίκες πρέπει να ξαναπιάσουν το νήμα των παλαιών αγώνων. Διότι ο εμπράγματος καπιταλισμός, με την εγκαθίδρυση της δεξιάς στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, αποτελεί εγγύηση χειροτέρευσης των ζωών των κάτω, άρα και των γυναικών. Οι περικοπές δικαιωμάτων και ελευθεριών ίσως μόλις αρχίζουν.

Αλήθεια, οι γυναίκες της εγχώριας δεξιάς, οι γυναίκες της Ν.Δ., ευρωβουλεύτριες, βουλεύτριες και μέλη, τι λένε για όλα αυτά;

tags: άρθρα

2021 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)