to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

16:21 | 09.04.2013

Πολιτική

150 χρόνια μετά Βόρειοι και Νότιοι σε Ευρωπαϊκή version

Του Γιάννη Ζαφείρη, Καλλιτεχνικού Διευθυντή ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου


Ετεροχρονισμένα, μόλις 150 χρόνια μετά τη μεγαλύτερη αιματοχυσία στην ιστορία της Αμερικής, οι «Βόρειοι και Νότιοι» κατέφθασαν προ καιρού σε Ευρωπαϊκή version, υπό την καθοδήγηση της εδώ Ουάσιγκτον, που εδρεύει στο Βερολίνο. Θα μπορούσε λες, με σχετική άνεση ο John Jakes, να επανεκδώσει το ομώνυμο μυθιστόρημά του «Βόριοι και Νότιοι», αντικαθιστώντας τις ηπείρους, το χρώμα της σάρκας, τον Λίνκολν και το αμερικάνικο αξάν, με εκείνο που προφέρει στην Bundesrepublik Deutschland το τέταρτο Ραϊχ της νέας -αλλά από χρόνια σχεδιαζόμενης- Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Και αναρωτιέσαι, αν υφίσταται όντως μια τέτοια δύναμη; Ε λοιπόν είναι τόσο εμφανής, στο βαθμό που γίνονται αντιληπτά και τα «κατάλοιπα» της βίαιης επεκτατικής πολιτικής του προηγούμενου ναζιστικού Ράιχ. Και ρωτάς: Θα μπορούσε να σταθεί υπαρξιακά αυτοκρατορία, δίχως υποτελείς, φοβισμένους -ίσως και εξαγορασμένους- αυλικούς; (σε αυτό το «αυλικούς», ίσως να στεκόμασταν όσοι προσπαθούμε να προσδιοριστούμε ως έθνος).

Τη Δευτέρα πέθανε η Θάτσερ. Το πρόσωπό σου γράφει την έκφραση «ξεκάρφωτο». Ναι, τόσο ξεκάρφωτο, όσο και ο τίτλος: «διαπραγματευτές». Μαρκίζα που κρέμασε στο πολιτικό σκυλάδικο και με την οποία αυτοχαρακτηρίζεται η αχόρδιστη μπάντα της κυβερνώσας δεξιοσοσιαλιστικής «αριστεράς».

Να προχωρήσουμε σε τιμή ενός λεπτού σιγής για το θάνατο της καπιταλιστικής πρωθιέρειας Μαργαρίτας; Ναι, αν το ζητήσει ο επιχειρηματίας Βόλφαν. Για την ακρίβεια, θα λειτουργήσουμε όπως αρμόζει σε κάθε αξιοπρεπές προτεκτοράτο. Και αν έχουμε ιδεολογική απόσταση; Ε, αυτή μεταλλάσσεται με τη βοήθεια του κερασμένου εξασθενούς χρωμίου που στάζουν οι βρύσες των δελτίων ειδήσεων και μια δυό «ανατροπές» του Πρετεντέρη. Και όμως, η «σιδηρά» αποβιώσασα, φοβούνταν λέει, ότι η πτώση του τείχους θα μπορούσε να συντελέσει στη δημιουργία Γερμανικής αυτοκρατορίας στην Ευρώπη. Ωστόσο η δική της χώρα βεβαίως, δεν απειλείτο άμεσα, για να μπορέσει να προβλέψει τη συσπείρωση του νότου, απέναντι στις βουλιμικές ορέξεις του βορρά. Αυτές οι τακτικές, αφέθηκαν για τους δικούς μας πολιτικούς φιλοπάτριδες. Και απέναντι σε μια τέτοια προοπτική, παρατηρούμε το σταδιακό απαγκιστρωτή να έχει μασουλήσει το δόλωμα μαζί με το αγκίστρι και πλέον καβάλα στο καλάμι να επιδίδεται σε δεξιά άλματα, το νέο-φιλελεύθερο -δούλο του πάθους του για την πρωθυπουργία-, μεταξύ άλλων, να κρύβει το πόρισμα κατοχικού δανείου την ώρα που οι κατοχικές δυνάμεις παίρνουν τα σώβρακα (όχι το μεταξωτό του δικού του πωπού), ενώ τέλος ο αρχιτέκτων του άρθρου 86, ως υπέρτατος πρίγκηψ του βασιλικού μυστικού (βαθμός 32 της αλαζονικής στοάς), στήνει καυγαδάκια με τον Κασιδιάρη στην εξεταστική, κατά τη συνήθη τακτική του αποπροσανατολισμού.

Και οι τρεις συνιστώσες της κυβερνητικής υποτέλειας, βρίσκονται απόλυτα συντονισμένες υπέρ των καταστροφικών απαιτήσεων του τετάρτου Ράιχ για να μπουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, …ή σε ένα stick με τη λίστα των αντρών εκείνων, που ατυχώς γεννήθηκαν σε τούτη τη χώρα κατά την πολύχρονη ιστορία της.

Στις επόμενες εκλογές που θα βάλουμε πλυντήριο, ας ξεχάσουμε -τάχα μου- το συγκεκριμένο stick στην τσέπη του παντελονιού. Ίσως έτσι κατορθωθεί -έστω και όψιμα- η αρχή στο ξέπλυμα της πολιτικής αισχύνης.

2022 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)