to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Προτεραιότητα της αυτοδιοίκησης η κοινωνική ένταξη μεταναστών και προσφύγων

Oφείλουμε να αφήσουμε πίσω μας ως χώρα και κοινωνία αντιλήψεις του παρελθόντος, που ήθελαν την Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη ικανή μόνο να περιφέρει τον δίσκο της επαιτείας και να υπογράφει εξοντωτικά μνημόνια με τους εταίρους-δανειστές.


Πέρα από τον συγκλονισμό και το γενικό πένθος, που ορθότατα κήρυξε ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός, το ναυάγιο στα ανοιχτά της Πύλου με εκατοντάδες νεκρούς μετανάστες και πρόσφυγες (δεν ξέρω κατά πόσο ισχύει αυτός ο διαχωρισμός), έφερε στην επιφάνεια ρατσιστικές αντιλήψεις στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας, καθώς και το σχεδόν καθολικό αίτημα αλλαγής της πολιτικής της ΕΕ για το μεταναστευτικό-προσφυγικό.

Δεν θα είναι πρωτότυπο αν σημειώσω ότι σήμερα η πορεία ενοποίησης της Ευρώπης κρίνεται σε δύο περιοχές, στην Ουκρανία και την Μεσόγειο. Στην πρώτη, διότι η ΕΕ δεν έχει αναλάβει καμιά πρωτοβουλία ειρήνης και αποτροπής νέας διαίρεσης της Ευρώπης και η δεύτερη, διότι η θάλασσα που ενώνει την Ευρώπη με την Αφρική και την Ασία, δηλαδή, μεγάλο μέρος του μέχρι πρόσφατα αποκαλούμενου Τρίτου κόσμου, μετατρέπεται από κοιτίδα πολιτισμού και χώρος συνύπαρξης πολιτισμών και θρησκειών, σε υγρό τάφο για χιλιάδες ανθρώπους, οι οποίοι εγκαταλείπουν τις εστίες τους  και χώρες τους, προκειμένου να σωθούν από πολέμους και την φτώχεια.

Μιλώντας για ΕΕ, προφανώς εννοώ και την Ελλάδα, διότι δεν μπορεί να απολαμβάνουμε τα όποια οφέλη, σχέδιο ανάκαμψης κλπ ως χώρα-μέλος, αλλά να μην επωμιζόμαστε το κόστος των κυρίαρχων πολιτικών της ευρωπαϊκής μας οικογένειας. Οφείλουμε να αφήσουμε πίσω μας ως χώρα και  κοινωνία αντιλήψεις του παρελθόντος, που ήθελαν την Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη ικανή μόνο να περιφέρει τον δίσκο της επαιτείας και να υπογράφει εξοντωτικά μνημόνια με τους εταίρους-δανειστές. Επίσης, να πάψουμε μόνο  να χειροκροτούμε αποφάσεις του Ευρωκοινοβουλίου, κατά κανόνα θετικές για τα εθνικά μας θέματα, αλλά να βλέπουμε δάχτυλο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και κάποιων «ανθελλήνων» όταν ερευνά και καταδικάζει την κυβέρνηση της ΝΔ για τις υποκλοπές, ασκώντας κριτική και για τις συχνά φονικές επαναπροωθήσεις μεταναστών και προσφύγων στο Αιγαίο.

Παλαιότερα, Συνασπισμός και μεταγενέστερα ο ΣΥΡΙΖΑ διακήρυσσε ότι η ενωμένη Ευρώπη ή θα είναι δημοκρατική, κοινωνική, οικολογική και φιλειρηνική ή δεν θα υπάρξει, διεκδικώντας ριζική αλλαγή πορείας του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, με την Ελλάδα ισότιμο εταίρο και συνδημιουργό μιας Νέας Ευρώπης με πανευρωπαϊκό ορίζοντα.

Όταν εμείς διατυπώναμε αυτή την θέση, η Δεξιά και εκσυγχρονιστές του ΠΑΣΟΚ τύπου Διαμαντοπούλου και Λοβέρδου, μας χαρακτήριζαν αντιευρωπαϊστές, ενώ οι επιλογές των δικών τους πολιτικών οικογενειών σε ευρωπαϊκό επίπεδο ήταν αυτές που έστρωναν τον δρόμο για την άνοδο ακροδεξιών και λαϊκιστικών σχημάτων, ακόμα και στην Σκανδιναβία, δηλαδή, ορκισμένων εχθρών της Ευρωπαϊκής Ιδέας που από την σύλληψή της ήταν ιδέα δημοκρατική και φιλειρηνική.

Προσωπικά, συμμετείχα στο ευρωπαϊκό επίπεδο από το 1995 σε διάφορες κινήσεις  για την καταπολέμηση της ομοφοβίας, του ρατσισμού και του νεοναζισμού, επισημαίνοντας πάντοτε την ανάγκη η μάχη αυτή να δίνεται κατά προτεραιότητα στο κοινωνικό επίπεδο. Γι’ αυτό και το 2000 είχα εισηγηθεί Σχέδιο Αντιρατσιστικού Χάρτη της Αυτοδιοίκησης, πρωτοβουλία με την οποία επανήλθα σε όλες τις κατοπινές αυτοδιοικητικές εκλογές.  Θυμάμαι ότι εξαρχής είχα λάβει την υποστήριξη της Φώφης Γεννηματά όταν ήταν υπερνομάρχης Αθηνών και Πειραιώς και πολλών άλλων αυτοδιοικητικών ανεξάρτητα δημοκρατικού πολιτικού κόμματος.

Επανέρχομαι, λοιπόν, ξανά φέτος, χρονιά και αυτοδιοικητικών εκλογών τον Οκτώβριο, διατυπώνοντας κείμενο προς διακίνηση σε όλη την Ελλάδα με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Προσφύγων (18 Ιουνίου ), με τίτλο «Αυτοδιοικητική Δέσμευση για Κοινωνική Ένταξη Μεταναστών και Προσφύγων».
   
Μόνο έτσι, για τους εκατοντάδες αδικοχαμένους - πολίτες του κόσμου θα τους χαρακτήριζα – το πένθος θα μεταφραστεί σε πολιτική πράξη για να προκύψει και κάτι θετικό, ελπίζω όχι το μόνο, από την πρωτοφανή αυτή τραγωδία στο βαθύτερο σημείο της Μεσογείου, που άλλοτε χαρακτηριζόταν «Ωραία Ελένη των ωκεανών».

* Ο Πάνος Τριγάζης είναι δημοτικός σύμβουλος Βύρωνα και σύμβουλος του Διεθνούς Γραφείου Ειρήνης(ΙΡΒ)

tags: άρθρα

2024 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)