to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Μια έκθεση που «περπατιέται» μετά τη δύση του ήλιου

Διάσπαρτες σε 19 σημεία του Κήπου του Μεγάρου Μουσικής βρίσκονται, με την επιμέλεια της Αννας Καφέτση, νέες in situ παραγωγές και αναπλαισιώσεις προηγούμενων έργων της δημιουργού που μας καλούν να τις ανακαλύψουμε περπατώντας μέσα στο φυσικό εκθεσιακό περιβάλλον.


Μόλις ο ήλιος αρχίζει να πέφτει, δεν είναι λίγοι αυτοί που αναζητούν λίγη δροσιά στο πάρκο Ελευθερίας, κάτοικοι της Αθήνας που δεν μπόρεσαν να πάνε διακοπές αλλά και άλλοι που μόλις γύρισαν, με τις εικόνες από τα ταξίδια τους «ζωντανές». Τους βλέπουμε, συχνά, να κάθονται στο γρασίδι του πάρκου, να ακουμπούν στους κορμούς των τεράστιων δέντρων, να βγάζουν τα παπούτσια τους για να νιώσουν το χώμα... μια παράδοξη επανασύνδεση με το φυσικό περιβάλλον στην καρδιά της πρωτεύουσας. Και εκεί κοντά, στον υπέροχο Κήπο του Μεγάρου Μουσικής, έρχεται μια πρωτότυπη έκθεση με τίτλο «Songlines», 19 διάσπαρτες παρεμβάσεις της Κατερίνας Κατσιφαράκη, να ενώσει την τέχνη με τη φύση και τον άνθρωπο.

Η διευθύντρια του annexM Αννα Καφέτση επέλεξε εγκαταστάσεις της Κατσιφαράκη που αναδεικνύονται κυρίως μετά τη δύση του ήλιου. Νέες in situ παραγωγές και αναπλαισιώσεις προηγούμενων έργων που μας καλούν να τα ανακαλύψουμε περπατώντας μέσα στο φυσικό εκθεσιακό περιβάλλον. Δυσδιάκριτες γλυπτικές παρεμβάσεις από φυσικά υλικά απλώνονται στη χλόη και στην πέτρα, αυτόφωτες φωτογραφίες μεταφράζονται σε ζωγραφικές τοπιογραφίες μέσα στη βλάστηση, στιγμιαία βίντεο σαν οπτικά «χαϊκού» και προβολές χωρίς ήχο δημιουργούν ένα ποιητικό σύμπαν που προσφέρεται, μέσα από την περιπλάνηση και τον περίπατο ανάμεσα σε φανταστικές και πραγματικές διαδρομές, σε μια βιωματική σύνδεση με τον φυσικό χώρο και σε μια αναστοχαστική εμπειρία του εαυτού.

©Akriviadis.gr

Η έκθεση περιλαμβάνει επίσης σε πρώτη προβολή το νέο ντοκιμαντέρ της Δήμητρας Κουζή «Do-Nothing Farming 2022», το οποίο πλαισιώνει την εγκατάσταση της Κατερίνας Κατσιφαράκη «Σβόλοι». Στο βίντεο καταγράφεται η συμμετοχική διαδικασία παραγωγής των σβόλων με σπόρους κηπευτικών και σιτηρών στο εργαστήριο που οργάνωσε για τον σκοπό αυτό ο φυσικός καλλιεργητής Παναγιώτης Μανίκης στην Αλαγονία του Ταΰγετου τον περασμένο Μάιο.

«Τα “Μονοπάτια των τραγουδιών” (“Songlines”) στην oνειρική κοσμολογία των Αβορίγινων της Αυστραλίας και οι ζωγραφικές τους χαρτογραφήσεις, που φέρνει στον νου ο δάνειος τίτλος της έκθεσης, διανοίγουν στην ανάγνωση των έργων έναν ευρύ ανθρωπολογικό, διαπολιτισμικό και κοινωνιολογικό ορίζοντα διακειμενικότητας, και μαζί ατέρμονες δρόμους της γης και θαλάσσιες οδούς μετατοπίσεων και μετανάστευσης μέσα στον μακρύ χρόνο, που διασταυρώνονται με το σήμερα», επισημαίνει η Αννα Καφέτση.

«Στον πραγματικό χώρο, η μετάβαση από τις σιωπηλές “Διαδρομές”, που προβάλλονται στο κέντρο του Κήπου, στη “Στάση”, ένα αρχετυπικό νομαδικό ενδιαίτημα, στο ενδιάμεσο κίνησης και παύσης, μας μεταφέρει σε μια σειρά τελετουργικών έργων. Ανοίγει με τον κυκλικό εκστατικό “Χορό”, το μόνο έργο της έκθεσης με ήχο μπροστά στο όριο του φράχτη, προτού περάσουμε μέσα από την εξαγνιστική λευκότητα της “Προσφοράς” –και του θυμιάματος–, στην ιερή περιοχή του κομβικού έργου “Σβόλοι”. Στο ενδιάμεσο έργα-συμβάντα που υποβάλλουν τη “φωτεινή στιγμή”: μια έκπληξη, ένα παιχνίδισμα, έναν φεγγίτη προς τον ουρανό».

Η φύση και η κίνηση αποτελούν πάντα πηγή σκέψης και αισθήματος στα έργα της Κατερίνας Κατσιφαράκη, η οποία γεννήθηκε το 1970 στην Αθήνα, σπούδασε στην ΑΣΚΤ και στο DAI στην Ολλανδία, ενώ έχει συμμετάσχει σε εκθέσεις, residencies και περφόρμανς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Κυρίως διαμορφώνει in situ εγκαταστάσεις σε χώρους: από την «Πρώτη Τελευταία και Παντοτινή Μπιενάλε του Ψηλορείτη» στην Κρήτη, το ΝΗ.Μ.Α. στο Μουσείο Μπενάκη ώς την Τυνησία (Rencontres Internationales Al Maken d’Art Actuel), τη Σερβία (Outdoors Touring Balkan Project), το Μουσείο της Κεντρικής Βοημίας στο Ροστόκι της Τσεχίας.

Με την έκθεση στον Κήπο του Μεγάρου και την εφήμερη κατοίκηση στον δημόσιο χώρο, επιστρέφει στο ύπαιθρο και στην κοινότητα. «Μεταφέρει σπόρους, ρίζες και “νεκρές φύσεις” από άλλους τόπους και χρόνους. “Μεταφυτεύει”, διασταυρώνει, προετοιμάζει υπομονετικά, με χειρωνακτικό μόχθο, τη δημιουργική μεταμόρφωση. Με ταπεινότητα και διακριτικές παρεμβάσεις στο τοπίο», όπως σημειώνει η Αννα Καφέτση. «Αλλοτε ως συναισθηματική παρατήρηση και σχόλιο και άλλοτε ως άμεση καλλιτεχνική χειρονομία υφαίνει μια οικο-ποιητική του ελάχιστου που ανακυκλώνει τα “άχρηστα” υλικά της γης (ξερά φύλλα και φλοιούς, κομμένους κορμούς και κλαδιά), καλλιεργεί τη διαφορετικότητα και τη συνύπαρξη με το αν-ανθρώπινο και άλλες μορφές ζωής, ενσωματώνει στην καλλιτεχνική διαδικασία την κοινοτική δράση και τη συμμετοχική εκμάθηση νέων στρατηγικών αναγεννητικής συν-δημιουργίας με τη φύση».

Info: Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 18 Σεπτεμβρίου. Καθημερινά, μετά τη δύση του ήλιου μέχρι τις 23.00. Είσοδος ελεύθερη.

2024 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)