to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Εκτίναξη κρουσμάτων - Υπάρχουν καλές, κακές και αναγκαίες επιλογές

Η αναγκαία επιλογή αυτής της περιόδου συνδέεται άμεσα με την ανάγκη υλοποίησης ενός πολιτικού σχεδίου αντιμετώπισης της υγειονομικής φτώχειας. Ενός σχεδίου ενίσχυσης του ΕΣΥ, ως εγγύηση ισότητας και αξιοπρέπειας στην υγεία.


Στην πολιτική και ειδικότερα στην άσκηση δημόσιων πολιτικών ας κάνουμε την παραδοχή ότι δεν υπάρχουν καλοί και κακοί, αλλά διαφορετικά πολιτικά προγράμματα και πολιτικές επιλογές. Με αφορμή την εκτίναξη των κρουσμάτων Covid που ξεπέρασαν τις 20.000 στην τελευταία έκθεση επιδημιολογικής επιτήρησης του ΕΟΔΥ (20.084 κρούσματα, 28/6),την επικράτηση νέων υπερμεταδοτικών στελεχών του ιού με ικανότητα ανοσοδιαφυγής, την υποκαταγραφή κρουσμάτων, το σύνδρομο long covid να επηρεάζει χιλιάδες ασθενείς, την αύξηση των νοσηλειών εντός των νοσοκομείων σε ποσοστό πάνω από 40% είναι προφανές ότι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει κάνει τις επιλογές της.

Επέλεξε την απόλυτη χαλάρωση στα μέτρα και στα πρωτόκολλα προστασίας απέναντι σε μία υγειονομική κρίση που μας έχει αποδείξει εδώ και περίπου 30 μήνες ότι είναι παρούσα και τους καλοκαιρινούς μήνες, διαφορετική, αλλά παρούσα. Και έκανε αυτή την επιλογή φοβούμενη ότι μια πιο συνετή επιδημιολογικά στάση θα είχε επιπτώσεις στις τουριστικές ροές και στην οικονομία.

Αυτή όμως η ανεύθυνη επιλογή, με την ανοχή, αν όχι τις ευλογίες ενός ιδιαίτερα πολιτικοποιημένου – ιδίως όσο πλησιάζουμε στις κάλπες – μέρους της επιστημονικής κοινότητας θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο τη δημόσια υγεία, αλλά και την πορεία του τουρισμού και της οικονομίας. Διότι δεν υπάρχει χειρότερο σενάριο από τα αναγκαστεί η Κυβέρνηση να λάβει δραστικά περιοριστικά μέτρα σε περίοδο υψηλής κίνησης σε δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς.

Και η εξέλιξη που παρατηρούμε τις τελευταίες μέρες με την ανησυχητική αύξηση κρουσμάτων covid-19, την υψηλή θετικότητα των τεστ στις τουριστικές περιοχές και στα μεγάλα αστικά κέντρα και τη σταδιακή άνοδο των νοσηλειών δεν είναι παρά το τίμημα μιας πολιτικής επιλογής. Επιλογής για πρόωρη «λήξη» της πανδημίας από τη Κυβέρνηση και άρσης όλων των προληπτικών-περιοριστικών μέτρων. Παρότι μάλιστα ο Επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ο Δρ. Τέντρος Αντάνομ Γκεμπρεγέσους είχε ξεκαθαρίσει στη Γενική

Συνέλευση του Οργανισμού (22/5/2022) ότι «η πανδημία δεν έχει λήξει και συνεχίζει να μας εκπλήσσει με την εξέλιξη ή την έντασή της».

Στην Ελλάδα παρά το κυβερνητικό successstory η αλήθεια είναι ότι η πανδημία έχει μέχρι στιγμής οδηγήσει σε 30.206 απώλειες συνανθρώπων μας. Και αυτό δεν είναι στατιστική, είναι η σκληρή πραγματικότητα. Ακόμη όμως και για τους λάτρεις των αριθμών η πλήρης αποτυχία της κυβέρνησης στη διαχείριση της πανδημίας και στις αρνητικές επιδόσεις της χώρας μας είναι καταφανής βάσει των στοιχείων της Eurostat και του Πανεπιστημίου John Hopkins (Our Worldof Data). Ειδικότερα:

Οι νέοι θάνατοι ανά εκατομμύρια σε επιλεγμένες χώρες που επλήγησαν διεθνώς περισσότερο από την πανδημία καταδεικνύουν ότι η Ελλάδα έχει ξεπεράσει πολύ χαρακτηριστικές περιπτώσεις διεθνώς (Γράφημα 1).

grafima1

2) Το σύνολο θανάτων ανά εκατομμύρια στις χώρες της Δυτ. Ευρώπης αποδεικνύει ότι η χώρα μας έχει εδώ και μήνες την πρωτιά! (Γράφημα 2).

grafima2

3) Η εξέλιξη της υπερβάλλουσας θνησιμότητας στην Ε.Ε., όπου τον Απρίλιο του 2022 (τελευταία διαθέσιμα στοιχεία) συνέχισε να διαφέρει από χώρα σε χώρα, με το υψηλότερο ποσοστό καταγράφεται στην Ελλάδα (28,2%) τους τελευταίους μήνες (Eurostat).

Πολλοί από αυτούς τους θανάτους θα μπορούσαν να έχουν αποτραπεί. Και αυτό δεν είναι λαϊκισμός, ρεαλισμός είναι. Όπως ρεαλισμός και υπευθυνότητα είναι να αξιολογείς τι δεν πήγε καλά και να προτείνεις τρόπους βελτίωσης και καλύτερης προετοιμασίας για το μέλλον.

Το πρόβλημα για την χώρα είναι ότι αντί να κάνει αυτή την επιλογή η Κυβέρνηση, την έχει κάνει η Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Η Κυβέρνηση - και ένα φιλικό προς αυτήν μέρος της επιστημονικής κοινότητας - θεωρεί περιττές τις μάσκες στους εσωτερικούς χώρους, μπερδεύει για πολλοστή φορά την κοινωνία γύρω από τον εμβολιασμό, τη μία μέρα αποφασίζει εκτόξευση του ΦΠΑ σε μάσκες και αντισηπτικά από 6% σε 24% και την άλλη παίρνει πίσω (ευτυχώς) την απόφασή της, επιμένει να αφήνει ανοχύρωτη υγειονομικά τη χώρα και «φυσικά» δεν βλέπει καμία ανάγκη ενίσχυσης του ΕΣΥ ή αναπροσαρμογής της επιδημιολογικής στρατηγικής (υπάρχει;). Υποστηρίζει δε ότι απλώς περνάμε σε μία άλλη φάση της πανδημίας που δεν θα πιέσει ιδιαίτερα το ΕΣΥ, το οποίο παρεμπιπτόντως είναι ήδη καταπονημένο και αποστελεχωμένο.

Στην πραγματικότητα η αντίληψη ότι «δεν πιέζεται το ΕΣΥ άρα δεν χρειάζονται μέτρα», απενοχοποιώντας έτσι τη μόλυνση από τον ιό, είναι επικίνδυνη. ΟCovid 19 ήρθε για να μείνει μεταλλασσόμενος συνεχώς, γιατί η παγκόσμια κοινότητα δεν αντιμετώπισε με ριζικό τρόπο τις ανισότητες στην πρόσβαση στα εμβόλια και στα φάρμακα κατά του ιού. Και επειδή η επίδραση της χώρας μας υπό αυτήν την Κυβέρνηση στις διεθνείς εξελίξεις είναι ιδιαίτερα περιορισμένη (sic) ας φροντίσουμε έστω να σχεδιάσουμε μια νέα υγειονομική στρατηγική για τη διαχείριση των επόμενων κυμάτων της πανδημίας με βασικές προτεραιότητες:

  • Την πρόληψη της διασποράς στην κοινότητα, με χρήση της μάσκας σε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς και στους κλειστούς χώρους, φίλτρα καθαρισμού του αέρα στους μεγάλους εργασιακούς χώρους και στα σχολεία-πανεπιστήμια, συχνά τεστ σε ειδικές δομές, πρωτίστως σε υπηρεσίες υγείας και γηροκομεία.
  • Αναθέρμανση του εμβολιασμού με αναμνηστικές δόσεις σε άτομα αυξημένου κινδύνου και νέα επικαιροποιημένα εμβόλια έγκαιρα για όλο τον πληθυσμό. Σε ένα περιβάλλον απόλυτης διαφάνειας και τεκμηρίωσης.
  • Επένδυση στο ΕΣΥ και στις Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας της χώρας, αντιμετωπίζοντας δραστικά και άμεσα τις τραγικές ελλείψεις προσωπικού στις δομές του δημόσιου συστήματος υγείας, με αναβάθμιση μισθολογικών συνθηκών και γενναία κίνητρα στελέχωσης των άγονων δομών και ειδικοτήτων.

Προφανώς υπάρχουν καλές και κακές πολιτικές επιλογές. Η αναγκαία επιλογή αυτής της περιόδου συνδέεται άμεσα με την ανάγκη υλοποίησης ενός πολιτικού σχεδίου αντιμετώπισης της υγειονομικής φτώχειας. Ενός σχεδίου ενίσχυσης του ΕΣΥ, ως εγγύηση ισότητας και αξιοπρέπειας στην υγεία.

(Ο Σταμάτης Βαρδαρός είναι Σύμβουλος για θέματα Πολιτικής Υγείας του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Α. Τσίπρα, Υπεύθυνος Στρατηγικού Σχεδιασμού του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ, πρώην Αν. Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Υγείας)

tags: άρθρα

2022 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)