to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Τι αναδεικνύει η απεργία στα κανάλια;

Η προηγούμενη κυβέρνηση, αξίζει να θυμίζουμε, έβαλε επίσης τις βάσεις για την επαναφορά της κανονικότητας στην εργασία


Η απεργία των εργαζομένων στα κανάλια ενάντια στον νόμο Πέτσα έχει μια ιδιαίτερη αξία.  Όχι μόνο γιατί είναι ίσως η πρώτη μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη, και μάλιστα εν μέσω πανδημίας. Είναι επί της ουσίας ένας αγώνας - προάσπιση των κεκτημένων και της ρύθμισης, ιδίως στο εργασιακό, που κατάφερε ο «τρισκατάρατος» νόμος Παππά.

Ένας νόμος που είχε λοιδορηθεί και διαστρεβλωθεί από δεκάδες μπάντες. Από τους ολιγάρχες ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, τη Ν.Δ. -φυσικά-, όλο το αλληλοτροφοδοτούμενο σύστημα, φτάνοντας μέχρι και στους εργαζόμενους. Ακόμα κι αν ήταν ο πρώτος νόμος που αφενός ρύθμιζε το ραδιοτηλεπτικό τοπίο -με κενά και ανεπάρκειες, αλλά δεν αλλάζει η ουσία- και αφετέρου θέσπιζε το μίνιμουμ των θέσεων εργασίας, 400 άτομα ανά σταθμό.

Η προηγούμενη κυβέρνηση, αξίζει να θυμίζουμε, έβαλε επίσης τις βάσεις για την επαναφορά της κανονικότητας στην εργασία. Με την αύξηση του κατώτατου μισθού, την υπογραφή κλαδικών συμβάσεων και την επανεκκίνηση της διαδικασίας των συλλογικών συμβάσεων που είχαν παγώσει με τα Μνημόνια.  Όλα αυτά οδεύουν προς κατάργηση.

Θα μπορούσε να κάνει περισσότερα; Σίγουρα. Είναι όλοι ίδιοι; Μόνο φανατικοί ή ανόητοι θα μπορούσαν να το ισχυριστούν. Η διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, εν μέσω Μνημονίων και με το πιστόλι στον κρόταφο, με την πιο ιδεοληπτική και σκληρή δεξιά κυβέρνηση που έχει γνωρίσει η χώρα μεταπολιτευτικά είναι η μέρα με τη νύχτα. Οι μεν έδωσαν προτεραιότητα στους πολλούς και τους αδύναμους. Με όποιο κόστος είχε αυτό πολιτικά. Οι δε ασκούν μια χυδαία πολιτική αναδιανομής και εκκαθάρισης προς όφελος των ισχυρών, των κολλητών και των νταβατζήδων.

Και τώρα, μέσα στη μαυρίλα και στο σοκ της πανδημίας που έχουν γονατίσει όλη την κοινωνία και φέρνουν μαζί μια άνευ προηγουμένου κρίση στην οικονομία και τη δημοκρατία, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ξηλώνει όποια κατάκτηση έχει μείνει όρθια. Προσπαθήστε να διαβάσετε το σχέδιο Πισσαρίδη και θα καταλάβετε. Σ’ αυτές τις συνθήκες λοιπόν αναδεικνύεται ολοένα η ανάγκη τις συνέπειες της πανδημικής κρίσης να τις διαχειριστεί μια προοδευτική - αριστερή κυβέρνηση. Και την επόμενη μέρα της πανδημίας μόνο συμφέρον της κοινωνίας και της δημοκρατίας θα είναι η δρομολόγηση πολιτικών εξελίξεων, η διαμόρφωση μεγάλων πολιτικών συγκλίσεων στο έδαφος της Αριστεράς.

tags: άρθρα

2022 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)