to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Ευρωεκλογές 2019: Μια αμιγώς «ταξική» αναμέτρηση...

Τα σκληρά διλήμματα έχουν τεθεί και από τους δύο μονομάχους και στις 26 Μαΐου δεν μπορούν να μείνουν αναπάντητα. Και, ως γνωστόν, τέτοια διλήμματα δεν απαντώνται από τον καναπέ...


Σε κάθε αναμέτρηση που αφορά στην Ευρωβουλή και την Ευρώπη, στην Ελλάδα επαναλαμβάνεται το γνωστό σκηνικό: το εκάστοτε κυβερνών κόμμα προβάλλει τα ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά της αναμέτρησης, αποφεύγοντας να τεθεί θέμα νομιμοποίησης και να μην «μετρηθεί» στην ευρωκάλπη η εύλογη φθορά από την άσκηση της διακυβέρνησης. Από την άλλη πλευρά, η εκάστοτε αξιωματική αντιπολίτευση επιχειρεί να μετατρέψει τις Ευρωεκλογές σε «δημοψήφισμα» και σε κρίση νομιμοποίησης της κυβέρνησης –ειδικά αν προηγείται στις δημοσκοπήσεις και έχει αέρα στα πανιά της.

Το ενδιαφέρον της παρούσης αναμέτρησης, που θα διεξαχθεί σε 10 ακριβώς ημέρες, είναι πως αυτή η κυβέρνηση έχει σηκώσει το γάντι της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ που το 2014 έλεγε «στις 25 ψηφίζουμε, στις 26 φεύγουν», δεν σφυρίζει τώρα αδιάφορα ως κυβερνών κόμμα. Αντιθέτως, ο πρωθυπουργός σε όλες τις προεκλογικές εμφανίσεις του, καλεί τους πολίτες να «δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης» στην κυβέρνηση, στις νέες ελαφρύνσεις και μειώσεις που ψηφίστηκαν στη Βουλή, αλλά και εν γένει στην νέα οικονομική πολιτική που έχει αρχίσει να ξεδιπλώνει το Μέγαρο Μαξίμου. Συν τοις άλλοις, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει προσδώσει στις Ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου ένα καθαρό εσωτερικό πολιτικό διακύβευμα με το περίφημο δίπολο για την «Ελλάδα των πολλών» έναντι της «Ελλάδας των ελίτ».

Στην εκλογική εξίσωση έρχονται να προστεθούν και οι εξαγγελίες, τα «φάλτσα», τα υπονοούμενα και τα «αυτογκόλ» του Κυριάκου Μητσοτάκη, που ενισχύουν τα ταξικά χαρακτηριστικά της αναμέτρησης: ο πρόεδρος της ΝΔ, είτε επειδή δεν αντιλαμβάνεται πώς προσλαμβάνονται όσα λέει, είτε διότι επιλέγει ατυχείς εκφράσεις, είτε εξαιτίας του ότι δεν μπορεί να «κρύψει» τις πραγματικές ιδέες και προγραμματικές του προτεραιότητες, έχει καταστήσει σαφή τα ταξικά χαρακτηριστικά της αναμέτρησης της 26ης Μαΐου:

-στο Περιστέρι «βλέπει» ψυκτικούς και συντηρητές ανελκυστήρων.

-πιστεύει πραγματικά ότι στις «ελεύθερες διαπραγματεύσεις» μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων για την επταήμερη εργασία, οι δύο πλευρές διαπραγματεύονται... επί ίσοις όροις σε μία χώρα με 18% ανεργία και 60% ανεργία των νέων.

-Τώρα που το δημόσιο σύστημα Υγείας έχει αρχίσει κάπως να «στρώνει», είχε την έμπνευση να προτείνει την είσοδο ιδιωτών στα νοσοκομεία, αλλά και την «ενοικίαση» υπηρεσιών διαγνωστικών εξετάσεων από ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα, ώστε το Δημόσιο να μην προμηθεύεται πανάκριβα διαγνωστικά μηχανήματα.

Με άλλα λόγια, την ώρα που η κυβέρνηση ζητεί «ψήφο εμπιστοσύνης» για την πολιτική της και καλεί τους «πολλούς» να μην μείνουν στον καναπέ τους, η αξιωματική αντιπολίτευση ξεδιπλώνει, πίσω από «στρογγυλές» και «δουλεμένες» διατυπώσεις, προγραμματικές θέσεις που ενισχύουν τις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των «πολλών» και των «ελίτ». Προσπαθώντας, δηλαδή, να σηκώσει από τον καναπέ τους όσους θέλουν «πολιτική αλλαγή» -καταπώς δηλώνει στα τηλεοπτικά της σποτ- κινητοποιεί και απογοητευμένους ή αμφιταλαντευόμενους ψηφοφόρους που είχαν αποφασίσει να κάτσουν σπίτι τους και τώρα το σκέφτονται διαφορετικά.

Κοντολογίς, η αρχική εικόνα των συσπειρωμένων δεξιών που θα έτρεχαν στις κάλπες για «να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ» και των απογοητευμένων προοδευτικών πολιτών που θα επέλεγαν την αποχή ή την παραλία, έχει πια ανατραπεί. Τα σκληρά διλήμματα έχουν τεθεί και από τους δύο μονομάχους και στις 26 Μαΐου δεν μπορούν να μείνουν αναπάντητα. Και, ως γνωστόν, τέτοια διλήμματα δεν απαντώνται από τον καναπέ...

tags: άρθρα

2023 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)