to top
  • βρείτε μας στο Twitter
  • βρείτε μας στο Facebook
  • βρείτε μας στο YouTube
  • στείλτε μας email
  • εγγραφείτε στο RSS feed
  • international version

Η Δεξιά εναντίον του δυτικού κόσμου

Η ελληνική Δεξιά για πρώτη φορά δεν εκπροσωπεί τη Δύση, αλλά ευνοεί τη ρωσική πολιτική!


Από τον αντικομμουνισμό του δικτάτορα Μεταξά, του Εμφυλίου και του Σκαλούμπακα έως τον μεταπολιτευτικό Καραμανλή που διακήρυξε το δόγμα «ανήκομεν εις την Δύσιν», ένα ένωνε την ελληνική Δεξιά (και την προσδιόριζε έναντι της Αριστεράς): η προσήλωση στον δυτικό κόσμο.

Από τις 4 Φεβρουαρίου και μετά η Δεξιά, υπό τον φυσικό της ηγέτη Αντώνη Σαμαρά και με την παρότρυνση του ανήμπορου πολιτικού αρχηγού Κυριάκου Μητσοτάκη, έκοψε τους δεσμούς της με τον δυτικό κόσμο. Η ελληνική Δεξιά για πρώτη φορά δεν εκπροσωπεί τη Δύση, αλλά ευνοεί τη ρωσική πολιτική!

Ας πούμε την πραγματικότητα με απλά λόγια: από την εκλογή του Ερντογάν και μετά η περιοχή των Βαλκανίων «ανατέθηκε» στην Τουρκία από τη Δύση (δηλαδή ΗΠΑ, Γερμανία, Γαλλία και δυτικούς οργανισμούς, όπως το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε.). Η Τουρκία ανέλαβε τη «σταθεροποίηση» (δηλαδή τη μη επέκταση της ρωσικής επιρροής) της περιοχής των δυτικών Βαλκανίων. Και το έκανε εξυπηρετώντας τα δικά της εθνικά συμφέροντα, «περικυκλώνοντας» την Ελλάδα (βάση στην Αλβανία, εκπαίδευση των αξιωματικών της ΠΓΔΜ από την Τουρκία) και στηρίζοντας τον ήπιο μουσουλμανικό θύλακα στη Βοσνία.

Το σχέδιο αυτό πλέον δεν είναι αποδεκτό από τη Δύση, καθώς ο Ερντογάν κατέστη ένας απρόβλεπτος ηγέτης, ο οποίος αντιπαρατίθεται διαρκώς με όλους τους Δυτικούς και ταυτόχρονα προσεγγίζει τη Ρωσία με την οποία θα «όφειλε» να αντιπαρατίθεται!

Το νέο σχέδιο προβλέπει την ομαλοποίηση της κατάστασης στα Βαλκάνια μέσω της ένταξης των χωρών αυτών σε Ε.Ε. και ΝΑΤΟ. Η ένταξη σημαίνει σταθερότητα στα σύνορα και μια πορεία εκδημοκρατισμού των χωρών αυτών ώστε να λειτουργούν όπως οι άλλες δυτικές δημοκρατίες.

Η Ελλάδα, με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα, έχει πλέον την ευκαιρία να φέρει αυτές τις χώρες στους οικονομικούς θεσμούς και στις δομές ασφάλειας της Ευρώπης και της Δύσης γενικότερα, κάτι που της αναγνωρίζεται και από τους εταίρους.

Παραμένει ζητούμενο αν η Ελλάδα θα ανταποκριθεί στον συγκεκριμένο ρόλο. Στο σημείο αυτό όμως έχουμε τη μέγιστη ιστορική αντίφαση της ελληνικής Δεξιάς, η οποία υπό την ηγεσία Μητσοτάκη οδηγεί τον συντηρητικό κόσμο σε συλλαλητήρια που έρχονται σε αντίθεση με την πολιτική του δυτικού κόσμου.

Το πολιτικό ερώτημα που μένει να απαντηθεί δεν είναι αν και για πόσο η ελληνική Δεξιά θα αντέξει την πολιτική της «ορφάνια» ή θα σπεύσει σύντομα να επιχειρήσει αποκατάσταση των σχέσεων παρέχοντας διαβεβαιώσεις, γη και ύδωρ, αλλά αν η Δύση θα επιτρέψει στο υποτίθεται κατεξοχήν «δυτικό» κόμμα να σαμποτάρει την πολιτική της.

tags: άρθρα

2022 © left.gr | στείλτε μας νεα, σχόλια ή παρατηρήσεις στο [email protected]
§ Όροι χρήσης για αναδημοσιεύσεις Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 3.0 Μη εισαγόμενο (CC BY-NC 3.0)